ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਤੋਂ ਸਤ੍ਯਧ੍ਰਿਤਿ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਸਤ੍ਯਧ੍ਰਿਤਿ ਨੇ ਅਪਸਰਾ ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਾਸਨਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਉਸ ਦਾ ਵੀਰਯ ਇਕ ਕਣੀ ਦੇ ਡੰਡੇ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਉਹ ਡੰਡਾ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮੁੰਡਾ ਤੇ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਬੱਚੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਏ, ਸ਼ੰਤਨੁ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਦਇਆ ਜਾਗੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਠਾ ਲਿਆ। ਮੁੰਡਾ ਕ੍ਰਿਪਾ ਸੀ, ਤੇ ਕੁੜੀ ਕ੍ਰਿਪੀ। ਕ੍ਰਿਪੀ, ਅਗਲੇ ਸਮੇਂ, ਦ੍ਰੋਣ ਆਚਾਰਯ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ, ਤੇ ਅਸ਼ਵਥਾਮਨ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੋਈ। ਦਿਵੋਦਾਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਤ੍ਰਾਯੂ ਸੀ। ਮਿਤ੍ਰਾਯੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਚ੍ਯਵਨ ਸੀ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਚ੍ਯਵਨ ਤੋਂ ਸੁਦਾਸ, ਸੁਦਾਸ ਤੋਂ ਸੌਦਾਸ, ਸੌਦਾਸ ਤੋਂ ਸਹਦੇਵ, ਤੇ ਫਿਰ ਸੋਮਕਾ। ਸੋਮਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜੰਤੂ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਪੁੱਤਰ ਪૃਸ਼ਤ ਸੀ। ਪૃਸ਼ਤ ਤੋਂ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਤੋਂ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਫਿਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ। ਅਜਮੀਢ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਰਿਕਸ਼ਾ ਸੀ। ਰਿਕਸ਼ਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੰਵਰਣ ਸੀ। ਸੰਵਰਣ ਤੋਂ ਕੁਰੂ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਕੁਰੂ ਨੇ ਉਸ ਧਰਮਕ ਖੇਤਰ—ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ—ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ। ਕੁਰੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁਧਨੁ, ਜਹਨੁ, ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਆਦਿ ਹੋਏ। ਸੁਧਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਹੋਤ੍ਰਾ, ਸੁਹੋਤ੍ਰਾ ਤੋਂ ਚ੍ਯਵਨ, ਚ੍ਯਵਨ ਤੋਂ ਕ੍ਰਿਤਕਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਪਰਿਚਰ ਵਸੁ ਆਇਆ। ਵਸੁ ਦੇ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ, ਪ੍ਰਤਿਆਗ੍ਰ, ਕੁਸ਼ਾਂਬ, ਕੁਸ਼ੇਲਾ, ਮਾਤਸਯ ਆਦਿ। ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ ਤੋਂ ਕੁਸ਼ਾਗ੍ਰ, ਕੁਸ਼ਾਗ੍ਰ ਤੋਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਤੋਂ ਪੁਸ਼ਪਵਾਨ, ਪੁਸ਼ਪਵਾਨ ਤੋਂ ਸਤ੍ਯਹਿਤ, ਸਤ੍ਯਹਿਤ ਤੋਂ ਸੁਧਨਵਾ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਤੁ ਸੀ। ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਸੀ; ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਨੇ ਜੋੜਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਜਰਾਸੰਧ ਹੋਇਆ। ਜਰਾਸੰਧ ਤੋਂ ਸਹਦੇਵ, ਸਹਦੇਵ ਤੋਂ ਸੋਮਪੀ, ਫਿਰ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ਼੍ਰਵਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਾਰਾਸ਼ਰ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਸਨ—ਜਨਮੇਜਯ, ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ, ਤੇ ਭੀਮਸੇਨ। ਜਹਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਰਥਾ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਵਿਦੁਰਥਾ, ਵਿਦੁਰਥਾ ਤੋਂ ਸਾਰਵਭੌਮ, ਸਾਰਵਭੌਮ ਤੋਂ ਜਯਸੇਨ, ਜਯਸੇਨ ਤੋਂ ਆਰਾਧਿਤ, ਆਰਾਧਿਤ ਤੋਂ ਆਯੁਤਾਯੁ, ਆਯੁਤਾਯੁ ਤੋਂ ਅਕ੍ਰੋਧਨ। ਅਕ੍ਰੋਧਨ ਤੋਂ ਦੇਵਾਤਿਥਿ, ਤੇ ਫਿਰ ਰਿਕਸ਼ਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਰਿਕਸ਼ਾ ਤੋਂ ਭੀਮਸੇਨ, ਤੇ ਭੀਮਸੇਨ ਤੋਂ ਦਿਲੀਪ। ਦਿਲੀਪ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤੀਪ। ਪ੍ਰਤੀਪ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਦੇਵਾਪੀ, ਸ਼ੰਤਨੁ, ਤੇ ਬਾਹਲੀਕ। ਦੇਵਾਪੀ, ਛੋਟੇ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ। ਸ਼ੰਤਨੁ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਸ਼ੰਤਨੁ ਬਾਰੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਛੂਹਦੇ, ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ; ਤੇ ਆਪਣੇ ਉੱਤਮ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੰਤਨੁ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਸ਼ੰਤਨੁ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਬਾਰਹ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵਰ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਪੂਰੇ ਰਾਜ ਦੇ ਨਾਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: "ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਰ੍ਹਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਹੀ? ਮੇਰੀ ਕੀ ਗਲਤੀ ਹੈ?" ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ; ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਅਣਧਿਕਾਰੀ ਹੋ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ: "ਮੈਂ ਇਸ ਵਿਚ ਕੀ ਕਰਾਂ?" ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।