ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਅਣੁਹਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹ੍ਯਦੱਤਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਬ੍ਰਹ੍ਯਦੱਤਾ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨਾ ਤੋਂ ਉਦਕਸੇਨਾ। ਉਦਕਸੇਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭਲਾਬਾ ਸੀ। ਦ੍ਵਿਜਮੀਢਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਯਵੀਨਰਸਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਧ੍ਰਿਤਿਮਾਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਧ੍ਰਿਤਿਮਾਨ ਤੋਂ ਸਤ੍ਯਧ੍ਰਿਤੀ, ਫਿਰ ਦ੍ਰਿਢਨੇਮੀ, ਫਿਰ ਸੁਪਾਰ੍ਸ਼ਵਾ, ਫਿਰ ਸੁਮਤੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੰਨਤਿਮਾਨ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਸੰਨਤਿਮਾਤਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ। ਹਿਰਣ੍ਯਨਾਭ ਨੇ ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਯੋਗ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਸਿਖਾਈ। ਉਸ ਨੇ ਚੌਵੀ ਸਾਮ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰਬੀ ਸੰਕਲਪਨਾ ਰਚੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਉਗਰਾਯੁਧ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਗਰਾਯੁਧ ਨੇ ਨੀਪ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵੱਡਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ। ਉਗਰਾਯੁਧ ਤੋਂ ਕ੍ਸ਼ੇਮਿਆ, ਫਿਰ ਸੁਧੀਰਾ, ਫਿਰ ਪੁੰਜਯਾ, ਅਤੇ ਪੁੰਜਯਾ ਤੋਂ ਬਹੁਰਥਾ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਇਹ ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ ਹਨ। ਅਜਮੀਢਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਲਿਨੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਨੀਲਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਨੀਲਾ ਤੋਂ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਫਿਰ ਸੁਸ਼ਾਂਤੀ, ਫਿਰ ਪੁਰੰਜਯਾ, ਅਤੇ ਪੁਰੰਜਯਾ ਤੋਂ ਕ੍ਸ਼ਾ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਕ੍ਸ਼ਾ ਤੋਂ ਹਰਯਸ਼ਵਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਹਰਯਸ਼ਵਾ ਤੋਂ ਮੁਦਗਲਾ, ਸ੍ਰੰਜਯਾ, ਬ੍ਰਹਦਿਸ਼ੁ, ਯਵੀਨਰਕਾ, ਅਤੇ ਕਾਂਪਿਲਿਆ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਪਾਂਚਾਲ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਮੁਦਗਲਾ ਤੋਂ, ਮੌਦਗਲਿਆ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਔਰਤ ਰਾਹੀਂ, ਦੋਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਕਸ਼ਤ੍ਰੀ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਮੁਦਗਲਾ ਤੋਂ ਫਿਰ ਹਰਯਸ਼ਵਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਹਰਯਸ਼ਵਾ ਤੋਂ ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਅਤੇ ਅਹਲਿਆ ਜੋੜੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਸ਼ਰਦ੍ਵਤਾ ਅਤੇ ਅਹਲਿਆ ਤੋਂ ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਤੋਂ ਸਤ੍ਯਧ੍ਰਿਤੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਇਕ ਦਿਨ, ਸਤ੍ਯਧ੍ਰਿਤੀ ਨੇ ਉਰਵਸ਼ੀ, ਅਪਸਰਾ, ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਵੀਰਯ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਇੱਕ ਸਰਕੰਡੇ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਿਆ। ਉਹ ਸਰਕੰਡਾ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਦੋ ਬੱਚੇ—ਇੱਕ ਲੜਕਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੜਕੀ—ਜਨਮ ਲਏ। ਜਦ ਉਹ ਬੱਚੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਸ਼ੰਤਨੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਉਠਾ ਲਿਆ। ਲੜਕਾ ਕ੍ਰਿਪਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਲੜਕੀ ਕ੍ਰਿਪੀ, ਜੋ ਅਗੇ ਡਰੋਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਥਾਮਨ ਦੀ ਮਾਂ। ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਤ੍ਰਾਯੁ ਸੀ। ਮਿਤ੍ਰਾਯੁ ਤੋਂ ਚ੍ਯਵਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਚ੍ਯਵਨ ਤੋਂ ਸੁਦਾਸਾ, ਸੁਦਾਸਾ ਤੋਂ ਸੌਦਾਸਾ, ਸੌਦਾਸਾ ਤੋਂ ਸਹਦੇਵ, ਅਤੇ ਸਹਦੇਵ ਤੋਂ ਸੋਮਕਾ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਸੋਮਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜੰਤੂ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸੌ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਪෘਸ਼ਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਫਿਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦ੍ਯੁਮਨ, ਫਿਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ, ਅਤੇ ਅਜਮੀਢਾ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਸ਼ਾ ਸੀ। ਕ੍ਸ਼ਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੰਵਰਨਾ ਸੀ। ਸੰਵਰਨਾ ਤੋਂ ਕੁਰੂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਕੁਰੂ ਨੇ ਧਰਮਕ੍ਸ਼ੇਤਰ, ਕੁਰੂਕ੍ਸ਼ੇਤਰ, ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਕੁਰੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁਧਨੁ, ਜਹਨੁ, ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤ ਆਦਿ ਹੋਏ। ਸੁਧਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਹੋਤ੍ਰਾ, ਸੁਹੋਤ੍ਰਾ ਤੋਂ ਚ੍ਯਵਨ, ਚ੍ਯਵਨ ਤੋਂ ਕ੍ਰਿਤਕਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਪਰਿਚਰ ਵਾਸੁ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਵਾਸੁ ਦੇ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਬ੍ਰਹਦਰਥ, ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਗ੍ਰ, ਕੁਸ਼ਾਂਬਾ, ਕੁਸ਼ੇਲਾ, ਮਾਤ੍ਸਯਾ ਆਦਿ। ਬ੍ਰਹਦਰਥ ਤੋਂ ਕੁਸ਼ਾਗ੍ਰ, ਕੁਸ਼ਾਗ੍ਰ ਤੋਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਤੋਂ ਪੁਸ਼ਪਵਾਨ, ਪੁਸ਼ਪਵਾਨ ਤੋਂ ਸਤ੍ਯਹਿਤ, ਸਤ੍ਯਹਿਤ ਤੋਂ ਸੁਧਨਵਾ, ਅਤੇ ਸੁਧਨਵਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਤੁ ਸੀ। ਬ੍ਰਹਦਰਥ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੋਂ ਜੁੜਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਇੱਕ ਰਾਖਸ਼ਸੀ ਦੁਆਰਾ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਜਰਾਸੰਧ ਸੀ। ਜਰਾਸੰਧ ਤੋਂ ਸਹਦੇਵ, ਸਹਦੇਵ ਤੋਂ ਸੋਮਪੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ਼੍ਰਵਾ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਇਹ ਮਹਾਨ ਕਥਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਪਿਛਲੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅਗਲੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਤਕ, ਸੰਤਤੀਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਜੋਂ ਚਲਦੀ ਆਈ।