ਅਨੁ ਤੋਂ ਆਨਕਦੁੰਦੁਭੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਫਿਰ ਅਭਿਜਿਤ ਅਤੇ ਅਭਿਜਿਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਪੁਨਰਵਸੁ। ਪੁਨਰਵਸੁ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਆਹੁਕ ਅਤੇ ਇੱਕ ਧੀ ਆਹੁਕੀ ਸੀ। ਆਹੁਕ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਦੇਵਕ ਅਤੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ। ਦੇਵਕ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਦੇਵਵਾਨ, ਉਪਦੇਵ, ਸਹਦੇਵ ਅਤੇ ਦੇਵਰਕਸ਼ਿਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਧੀਆਂ ਸਨ: ਵ੍ਰਿਕਦੇਵਾ, ਉਪਦੇਵਾ, ਦੇਵਰਕਸ਼ਿਤਾ, ਸ਼੍ਰੀਦੇਵਾ, ਸ਼ਾਂਤਿਦੇਵਾ, ਸਹਦੇਵਾ ਅਤੇ ਦੇਵਕੀ। ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਿਆ। ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦੇ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਕੰਸ, ਨਿਆਗ੍ਰੋਧਾ, ਸੁਨਾਮਾ, ਨਕਾਹਵਾ, ਸ਼ੰਕੁ, ਸੁਭੂਮੀ, ਰਾਸ਼ਟ੍ਰਪਾਲ, ਯੁੱਧਤੁਸ਼ਟੀ, ਸੁਤੁਸ਼ਟੀ, ਅਤੇ ਮਤਸਾ। ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਵੀ ਸਨ: ਕੰਸਾ, ਕੰਸਵਤੀ, ਸੁਤਨੂ, ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟ੍ਰਪਾਲਿਕਾ। ਭਜਮਾਨਾ ਤੋਂ ਵਿਦੂਰਥਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਵਿਦੂਰਥਾ ਤੋਂ ਸ਼ੂਰਾ, ਸ਼ੂਰਾ ਤੋਂ ਸ਼ਮੀ, ਸ਼ਮੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਤ੍ਰਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਸਵਯੰਭੋਜ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਹ੍ਰਿਦਿਕਾ। ਹ੍ਰਿਦਿਕਾ ਦੇ ਵੀ ਕਈ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ, ਸ਼ਤਧਨਵਨ, ਦਵਾਰਹਾ, ਦੇਵਗਰਭਾ, ਆਦਿ। ਦੇਵਗਰਭਾ ਦਾ ਵੀ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੂਰਾ ਸੀ। ਸ਼ੂਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮਾਰੀਸ਼ਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਉਤਰ, ਸ਼ੂਰਾ ਨੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸੁਦੇਵ ਅਤੇ ਊਰਵਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਜਦ ਵਸੁਦੇਵ ਉਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਦਿਵ੍ਯ ਅੰਸ਼ ਦੇ ਅਵਤਰਨ ਨੂੰ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਵੇਖ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੰਦੁਭੀਆਂ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਡਰੱਮ ਵਜਾਏ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਨਕਦੁੰਦੁਭੀ ਨਾਮ ਮਿਲਿਆ। ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਨੌ ਭਰਾ ਹੋਏ: ਦੇਵਭਾਗ, ਦੇਵਸ਼੍ਰਵਾ, ਅਸ਼ਟਕ, ਕਕੁਦ, ਚਕਰਵਤਾ, ਸਧਾਰਕ, ਸ੍ਰੰਜਯ, ਸ਼ਯਾਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮਿਕਗੰਜੂਸ਼ਾ। ਵਸੁਦੇਵ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਭੈਣਾਂ ਸਨ: ਪ੍ਰਥਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰਤੀ, ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਰਵਾ, ਅਤੇ ਰਾਜਾਧੀਦੇਵੀ। ਸ਼ੂਰਾ ਦਾ ਇੱਕ ਮਿੱਤਰ ਕੁੰਤਿਰ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਕੋਈ ਸੰਤਾਨ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਾਂ ਸ਼ੂਰਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਪ੍ਰਥਾ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਕੁੰਤਿਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਪਾਂਡੁਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ। ਪ੍ਰਥਾ ਦੇ ਉਤਰ, ਧਰਮ, ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਭੀਮਸੇਨ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ, ਇੱਕ ਤੇਜਸਵੀ ਦਿਵ੍ਯ ਪੁਰਸ਼ ਦੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ, ਕਰਨਾ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਾਨੀਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਥਾ ਦੀ ਇੱਕ ਸਹਪਤਨੀ ਮਾਦਰੀ ਸੀ। ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਉਤਰ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਜੁੜਵਾਂ ਦੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ, ਨਕੁਲ ਅਤੇ ਸਹਦੇਵ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵਾ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰੂਸ਼ਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵ੍ਰਿਧਧਰਮ ਨੇ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਉਤਰ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਦੰਤਵਕ੍ਰਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰਤੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕੇਕਯ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਉਤਰ, ਕੇਕਯ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ, ਸੰਤਾਰਦਨ ਆਦਿ, ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਰਾਜਾਧੀਦੇਵੀ ਤੋਂ ਅਵੰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਵਿਂਧਿਆ ਅਤੇ ਅਨੁਵਿੰਧਿਆ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਰਵਾ ਦਾ ਵਿਆਹ ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਮਘੋਸ਼ ਨੇ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਉਤਰ, ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਾ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਸੀ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਅਤੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ, ਨਰਸਿੰਹਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਅਟਲ ਸ਼ਕਤੀ, ਵਿਰਤਾ, ਤੇਜ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਦਸ਼ਾਨਨ (ਰਾਵਣ) ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਕਈ ਯੁਗ ਆਨੰਦ लेने ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਘੁਨਾਥ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸੰਜਮਿਤ ਪੁੰਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਹ ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਮਘੋਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਾ, ਵਜੋਂ ਜਨਮਿਆ। ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਾ ਨੇ, ਪੂੰਡਰੀਕਨਯਨ (ਭਗਵਾਨ) ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਵਜੋਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਭਾਰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਉਤਰਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ, ਭਾਰੀ ਵੈਰ ਪੈਦਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਪਰ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸੀ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਚਿੱਤ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਮ ਮਿਲਾਪ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਜੇ ਭਗਵਾਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਜੋ ਜੀਵ ਚਾਹੇ, ਉਹ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਵੀ, ਮਾਰ ਕੇ, ਅਦ੍ਵਿਤੀਯ ਦਿਵ੍ਯ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।