ਜਦੋਂ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਕੁਝ ਗਲਤਫਹਿਮੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਤਾਂ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਬਲਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਬੜੀ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਸਮਝਾਇਆ, "ਹੇ ਮਹਾਨ ਬਲਰਾਮ! ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਰਾਬ ਅਤੇ ਹੋਰ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਸੁਖ ਤਿਆਗਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।" ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਨੇ ਯਾਦਵ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਬਸ, ਹੁਣ ਕਾਫੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਰੇ ਯਾਦਵਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਬਲਰਾਮ, ਸਤਭਾਮਾ ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਦਾਨ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ!" ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਇਸ ਭਾਰ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਝੱਲ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜ ਦੇ ਹਿਤ ਲਈ ਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ, ਪਿਛਲੇ ਵਾਂਗ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਇਸਨੂੰ ਸੰਭਾਲੋ। ਹੋਰ ਕੁਝ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਾਨਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ।" ਅਤੇ ਉਸ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮਣੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰੱਖ ਲਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਅਕ੍ਰੂਰ ਜੀ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੌਰ ਤੇ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਉਹ ਮਣੀ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦੇ ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੇ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਵੇ। ਜੋ ਵੀ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਇਸ ਝੂਠੇ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਕਥਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਝੂਠੇ ਦੋਸ਼ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜਿਸ ਦੀ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਰੋਕ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਜਦੋਂ ਯੁੱਧ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਉਰਜਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ, ਪਾਣੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਵਧ ਰਹੀ ਸੀ। ਫਿਰ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਾਰਾਸ਼ਰ ਜੀ ਨੇ ਕਥਾ ਚਲਾਈ: ਅਨਮੀਤ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਸ਼ਿਨੀ। ਸ਼ਿਨੀ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ ਸਤ੍ਯਕਾ; ਸਤ੍ਯਕਾ ਤੋਂ ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯੁਯੁਧਾਨਾ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਤੋਂ ਸੰਜਯਾ, ਫਿਰ ਕੁਣੀ; ਕੁਣੀ ਤੋਂ ਯੁਗੰਧਰ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਿਨੀ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਹਨ। ਅਨਮੀਤ੍ਰ ਦੀ ਲਾਈਨ ਵਿਚ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਤੋਂ ਸ਼੍ਵਫਲਕਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਥਾ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਸ਼੍ਵਫਲਕਾ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਸੀ ਚਿਤ੍ਰਕਾ। ਸ਼੍ਵਫਲਕਾ ਅਤੇ ਗਾਂਦੀਨੀ ਤੋਂ ਅਕ੍ਰੂਰ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਪਮਦਗਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਉਪਮਦਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮ੍ਰਿਦ, ਅਮ੍ਰਿਦ, ਵਿਸ਼੍ਵਾਰੀ, ਮੇਜਯ, ਗਿਰਿਕਸ਼ਤ੍ਰ, ਉਪਕਸ਼ਤ੍ਰ, ਸ਼ਤਘਨਾ, ਅਰਿਮਰਦਨਾ, ਧਰਮਦ੍ਰਿਕ, ਦ੍ਰਿਸ਼੍ਟਧਰਮਾ, ਗੰਧਮੋਜਾ, ਵਾਹਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਵਾਹਾ ਹੋਏ; ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਸੀ ਸੁਤਾਰਾ। ਅਕ੍ਰੂਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ ਦੇਵਵਾਨ ਅਤੇ ਉਪਦੇਵ। ਚਿਤ੍ਰਕਾ ਦੇ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਿਥੁ ਅਤੇ ਵਿਪ੍ਰਿਥੁ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਨ। ਕੁਕੁਰਾ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਸਨ: ਭਜਮਾਨਾ, ਸ਼ੁਚੀ, ਕੰਬਲਾ ਅਤੇ ਬਰਹਿਸ਼ਾਖਾ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਧਕਾ ਦੇ ਵੀ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਕੁਕੁਰਾ ਤੋਂ ਹ੍ਰਿਸ਼ਟਾ, ਫਿਰ ਕਪੋਤਾਰੋਮਾ; ਫਿਰ ਵਿਲੋਮਾ; ਉਸ ਤੋਂ ਤੁੰਬੁਰਾ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਅਨੁਸੰਜ੍ਯਾ ਹੋਇਆ। ਅਨੁ ਤੋਂ ਆਨਕਦੁੰਦੁਭੀ (ਵਸੁਦੇਵ), ਫਿਰ ਅਭਿਜਿਤ ਅਤੇ ਅਭਿਜਿਤਾ; ਫਿਰ ਪੁਨਰਵਸੁ। ਪੁਨਰਵਸੁ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਆਹੁਕ ਅਤੇ ਧੀ ਆਹੁਕੀ ਹੋਈ। ਆਹੁਕ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਸਨ: ਦੇਵਕਾ ਅਤੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨਾ। ਦੇਵਕਾ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਦੇਵਵਾਨ, ਉਪਦੇਵ, ਸਹਦੇਵ ਅਤੇ ਦੇਵਰਕ਼ਸ਼ਿਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਧੀਆਂ ਸਨ: ਵ੍ਰਿਕਦੇਵਾ, ਉਪਦੇਵਾ, ਦੇਵਰਕ਼ਸ਼ਿਤਾ, ਸ਼੍ਰੀਦੇਵਾ, ਸ਼ਾਂਤਿਦੇਵਾ, ਸਹਦੇਵਾ ਅਤੇ ਦੇਵਕੀ। ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਧੀਆਂ ਵਿਆਹ ਲਈਆਂ। ਉਗ੍ਰਸੇਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਕੰਸ, ਨਯਗ੍ਰੋਧ, ਸੁਨਾਮ, ਨਕਾਹਵਾ, ਸ਼ੰਕੁ, ਸੁਭੂਮੀ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਾਲ, ਯੁੱਧਤੁਸ਼ਟੀ, ਸੁਤੁਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਮਤਸ। ਕੰਸਾ, ਕੰਸਵਤੀ, ਸੁਤਨੂ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਾਲਿਕਾ ਉਗ੍ਰਸੇਨਾ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਸਨ। ਭਜਮਾਨਾ ਤੋਂ ਵਿਦੂਰਥਾ; ਵਿਦੂਰਥਾ ਤੋਂ ਸ਼ੂਰਾ; ਸ਼ੂਰਾ ਤੋਂ ਸ਼ਮੀ; ਸ਼ਮੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਤ੍ਰ; ਉਸ ਤੋਂ ਸਵਯੰਭੋਜ; ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਹ੍ਰਿਦਿਕਾ। ਹ੍ਰਿਦਿਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ: ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ, ਸ਼ਤਧਨਵਨ, ਦਵਾਰਹ, ਦੇਵਗਰਭ ਅਤੇ ਹੋਰ। ਦੇਵਗਰਭ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਸ਼ੂਰਾ ਸੀ। ਸ਼ੂਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮਾਰੀਸ਼ਾ ਸੀ। ਉਸ ਵਿਚੋਂ ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸੁਦੇਵ ਅਤੇ ਊਰਵਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਨ। ਜਦ ਵਸੁਦੇਵ ਉਸ ਘਰ ਵਿਚ ਜਨਮੇ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ, ਉਸਦੇ ਅੰਗ ਵਿਚ ਦਿਵ੍ਯ ਅੰਸ਼ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਦੁੰਦੁਭੀਆਂ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਡੋਲ ਵਜਾਏ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਨਕਦੁੰਦੁਭੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਉਸਦੇ ਨੌ ਭਰਾ ਹੋਏ: ਦੇਵਭਾਗ, ਦੇਵਸ਼੍ਰਵਾ, ਅਸ਼ਟਕ, ਕਕੁਦ, ਚਕ੍ਰਵਤਾ, ਸਧਾਰਕ, ਸ੍ਰਿਂਜਯ, ਸ਼੍ਯਾਮ ਅਤੇ ਸ਼ਮਿਕਗੰਜੂਸ਼ਾ। ਵਸੁਦੇਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚਾਰ ਭੈਣਾਂ ਸਨ: ਪ੍ਰਿਥਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰਤੀ, ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਰਵਾ ਅਤੇ ਰਾਜਾਧਿਦੇਵੀ। ਸ਼ੂਰਾ ਦਾ ਇੱਕ ਮਿੱਤਰ ਸੀ ਕੁੰਤਿਰ। ਉਸਦੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਸ਼ੂਰਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਪ੍ਰਿਥਾ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਕੁੰਤਿਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਹਾਨ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ, ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਸੰਬੰਧਾਂ ਦੀ ਪਾਵਨ ਕਥਾ ਹੈ।