ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ, ਪੁਰਾਣਿਕ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ। ਅਨੁ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਸੌਂਪੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਪੁਰੂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਾਰਜਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਵਣਵਾਸ ਲਈ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਜੀ ਨੇ ਕਹਾਣੀ ਆਰੰਭ ਕੀਤੀ: ਯਦੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕਰੋਸ਼ਟੁ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਧਵਜਿਨੀਵਨ ਸੀ। ਧਵਜਿਨੀਵਨ ਤੋਂ ਸ੍ਵਾਤੀ, ਸ੍ਵਾਤੀ ਤੋਂ ਰੁਸ਼ੰਕੁ, ਰੁਸ਼ੰਕੁ ਤੋਂ ਚਿਤਰਰਥ, ਅਤੇ ਚਿਤਰਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਸ਼ਿਬਿੰਦੁ ਹੋਇਆ। ਸ਼ਸ਼ਿਬਿੰਦੁ ਮਹਾਨ ਚਕਵਰਤੀ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਚੌਦਾਂ ਮਹਾਨ ਖਜ਼ਾਨੇ ਸਨ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਇਕ ਲੱਖ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੀ ਇਕ ਲੱਖ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਥੁਸ਼ਰਵਾ, ਪ੍ਰਥੁਕਰਮਾ, ਪ੍ਰਥੁਕੀਰਤੀ, ਪ੍ਰਥੁਯਸ਼ਾ, ਪ੍ਰਥੁਜਯ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਥੁਦਾਨਾ ਛੇ ਮੁੱਖ ਪੁੱਤਰ ਸਨ। ਪ੍ਰਥੁਸ਼ਰਵਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਥੁਤਮਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ਼ਨਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੌ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤੇ। ਉਸ਼ਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਿਤਪੂਰਨ, ਫਿਰ ਰੁਕਮਕਵਚ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਰਾਵ੍ਰਤ ਹੋਇਆ। ਪਰਾਵ੍ਰਤ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਸਨ: ਰੁਕਮੇਸ਼ੁ, ਪ੍ਰਥੁਜਯਾਮਾ, ਅਘਵਾਲਿਤ, ਹਰੀਤਾ, ਆਦਿ। ਇਸ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਜਾਮਘਾ ਦੀ ਵਿਰੁਦੀ ਅੱਜ ਵੀ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਾਮਘਾ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸ਼ੈਵਿਆ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਭ ਪਤੀਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ। ਪਰ ਸ਼ੈਵਿਆ ਨਿਸ਼ੰਤਾਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਾਮਘਾ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ, ਪਰ ਡਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ ਲਈ। ਇਕ ਵਾਰ, ਜਾਮਘਾ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਰਥਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਵਿਰੋਧੀ ਆਪਣਾ ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਫੌਜ ਅਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੱਕ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਬ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਪੁਕਾਰ ਰਹੀ ਸੀ: "ਬਚਾਓ, ਬਚਾਓ, ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ, ਭਰਾ!" ਰਾਜਾ ਦਾ ਦਿਲ ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਮੇਰੇ ਲਈ, ਜੋ ਨਿਸ਼ੰਤਾਨ ਹਾਂ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਾਂਝ ਹੈ, ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਇਹ ਰਤਨ ਰੂਪ ਕੁਮਾਰੀ offspring ਦਾ ਕਾਰਣ ਬਣ ਕੇ ਭੇਜੀ ਹੈ।" ਉਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, "ਮੈਂ ਇਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਾਂਗਾ।" ਉਸ ਨੇ ਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਆਇਆ। ਰਾਣੀ ਸ਼ੈਵਿਆ ਦੀ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਥ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਨਗਰੀ ਵਾਪਸ ਆਇਆ। ਜਿੱਤਦਾਰ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਫੌਜ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ, ਮਹਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਣੀ ਸ਼ੈਵਿਆ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਈ। ਜਦ ਸ਼ੈਵਿਆ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਇਕ ਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੋਠ ਥੋੜ੍ਹੇ-ਥੋੜ੍ਹੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਕੰਬ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ, ਜੋ ਇੰਨੀ ਚੰਚਲ-ਮੱਤ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਰਥ 'ਤੇ ਬੈਠੀ?" ਰਾਜਾ ਡਰ ਕੇ, ਬਿਨਾ ਸੋਚੇ, ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, "ਇਹ ਮੇਰੀ ਵੁਹੂ ਹੈ।" ਸ਼ੈਵਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਜਣਿਆ, ਨਾ ਹੀ ਤੇਰੀ ਹੋਰ ਪਤਨੀ ਹੈ; ਤਾਂ ਇਹ ਕਿਸ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਵੁਹੂ ਹੈ?" ਪਰਾਸ਼ਰ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਇਰਖਾ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਇਹ ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਅਜੇ ਜਨਮ ਲੈਣਾ ਹੈ।" ਸ਼ੈਵਿਆ ਨੇ ਹੌਲੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਜੋ ਹੋਵੇ, ਸੋ ਹੋਵੇ।" ਅਤੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ। ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮੇਲ-ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ, ਸ਼ੈਵਿਆ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋ ਗਈ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਿਦਰਭ ਰੱਖਿਆ। ਵਿਦਰਭ ਨੇ ਉਸ ਕੁਮਾਰੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਕਰਥਾ ਅਤੇ ਕੈਸ਼ਿਕਾ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਤੀਜਾ ਪੁੱਤਰ ਰੋਮਪਦ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਨਾਰਦ ਜੀ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਹੋਇਆ। ਰੋਮਪਦ ਤੋਂ ਬਭਰੂ, ਬਭਰੂ ਤੋਂ ਧ੍ਰਿਤੀ, ਧ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਕੈਸ਼ਿਕਾ, ਅਤੇ ਕੈਸ਼ਿਕਾ ਤੋਂ ਚੇਦੀ ਜਨਮਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਹੋਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਦੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਇਹ ਮਹਾਨ ਕਥਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ, ਪਿਆਰ, ਧੀਰਜ, ਅਤੇ ਕਿਸਮਤ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਾਣਿਕ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਵਹੀ।