ਇੱਕ ਵਾਰ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੀ ਮਾਤਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਕਿੰਨੀ ਹੈ?" ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਲਈ ਆਪਣਾ ਹੀ ਹਵਨ-ਪ੍ਰਸਾਦ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਪਾਪੀਏ! ਤੂੰ ਇਹ ਅਣਉਚਿਤ ਕੰਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਆਕৃতি ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੈ; ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੂੰ ਉਹ ਪ੍ਰਸਾਦ ਵਰਤਿਆ ਹੈ ਜੋ ਤੇਰੀ ਮਾਤਾ ਲਈ ਸੀ। ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।" ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਵਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਗੁਣ—ਸ਼ਾਂਤੀ, ਗਿਆਨ, ਧੈਰਜ ਆਦਿ—ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖੇ ਹਨ। ਜੇ ਤੇਰੀ ਮਾਤਾ ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ ਆਚਰਨ ਕਰੇਗੀ, ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਖ਼ਤਰੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਿਆਨਕ, ਹਥਿਆਰ-ਧਾਰੀ ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਵਿਹਾਰ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚਾਹੇਗੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਹਾਰ ਕਰੇਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੈਰ ਫੜ ਲਈ ਅਤੇ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਮੈਂ ਅਗਿਆਨਤਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਮਿਹਰ ਕਰੋ। ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੇ ਘਰ ਨਾ ਆਵੇ; ਪਰ ਐਸਾ ਪੌਤਾ ਹੋਵੇ।" ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ।" ਫਿਰ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੇ ਜਮਦਗਨੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਮਾਤਾ ਨੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਨਦੀ ਬਣ ਗਈ। ਜਮਦਗਨੀ, ਜੋ ਰੇਣੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਇਕਸ਼੍ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਰੇਣੁਕਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਰੇਣੁਕਾ ਤੋਂ, ਜਮਦਗਨੀ ਨੇ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਖ਼ਤਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਨਾਰਾਏਣ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ। ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਆਯੁ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਰਾਹੂ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਨਹੁਸ਼, ਖ਼ਤ੍ਰਵ੍ਰਿਦ੍ਧ, ਰੰਭਾ, ਰਾਜੀ, ਅਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਅਨੇਨਾ। ਖ਼ਤ੍ਰਵ੍ਰਿਦ੍ਧ ਤੋਂ ਸੁਹੋਤ੍ਰਾ ਜਨਮਿਆ। ਸੁਹੋਤ੍ਰਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਕਾਸ੍ਯਪ, ਕਾਸਾ, ਤੇ ਗ੍ਰਿਤਸਮਦ। ਗ੍ਰਿਤਸਮਦ ਤੋਂ ਸ਼ੌਣਕ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਕਾਸ੍ਯਾ ਤੋਂ ਕਾਸ੍ਯਾ, ਫਿਰ ਕਾਸੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਜਨਮਿਆ; ਉਸ ਤੋਂ ਰਾਟ੍ਰਾ; ਰਾਟ੍ਰਾ ਤੋਂ ਦਿਰਘਤਪਾ; ਦਿਰਘਤਪਾ ਤੋਂ ਧਨਵੰਤਰੀ। ਧਨਵੰਤਰੀ, ਜੋ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਕੂਲ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਏਣ ਨੇ ਪੁਰਾਣੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਵਰਤਾਨਾ ਦਿੱਤਾ: "ਤੂੰ ਕਾਸੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਆਯੁਰਵੇਦ ਵਿਦਿਆ ਨੂੰ ਅੱਠ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇਗਾ ਅਤੇ ਯਜਨ-ਪ੍ਰਸਾਦ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਪਾਵੇਗਾ।" ਧਨਵੰਤਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੇਤੁਮਾਨ ਸੀ; ਕੇਤੁਮਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੀਮਰਥ; ਭੀਮਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਿਵੋਦਾਸ; ਦਿਵੋਦਾਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਤਰਦਨ। ਪ੍ਰਤਰਦਨ ਨੇ ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੀ ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਜਿਤ ਨਾਮ ਪਾਇਆ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਵਤਸ ਕਿਹਾ ਗਿਆ; ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਮ ਵੀ ਵਤਸ ਹੋਇਆ। ਸੱਚਾਈ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਰਿਤਧਵਜ ਨਾਮ ਮਿਲਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਵਲਯਾ ਨਾਮ ਦਾ ਘੋੜਾ ਮਿਲਿਆ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਕੁਵਲਯਾਸ਼੍ਵ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਵਤਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਮ ਅਲਰਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅੱਜ ਵੀ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਛੇ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਅਲਰਕ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਹੋਰ, ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਅਲਰਕ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਨਨਤੀ ਸੀ। ਸਨਨਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਨੀਥਾ; ਸੁਨੀਥਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਕੇਤੁ; ਸੁਕੇਤੁ ਤੋਂ ਧਰਮਕੇਤੁ; ਫਿਰ ਸਤ੍ਯਕੇਤੁ, ਉਸ ਤੋਂ ਵਿਭੂ, ਉਸ ਤੋਂ ਸੁਵਿਭੂ, ਫਿਰ ਸੁਕੁਮਾਰ, ਉਸ ਤੋਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ, ਫਿਰ ਵਿਤਿਹੋਤ੍ਰਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਭਰਗਾ, ਭਰਗਾ ਤੋਂ ਭਰਗਭੂਮੀ; ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ—ਇਹ ਕਾਸ੍ਯਪ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਰਾਜੀ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਸੁਣੋ। ਰਾਜੀ ਦੇ ਪੰਜ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜੋ ਅਦੁੱਤੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਰਾਜ-ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸੀ। ਦੇਵ-ਅਸੁਰ ਯੁੱਧ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ, ਦੋਵੇਂ ਪੱਖ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਗਏ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਕਿਸ ਪੱਖ ਦੀ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇਗੀ?" ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਿੱਤ ਉਸ ਪੱਖ ਦੀ ਹੋਵੇਗੀ ਜਿਸ ਲਈ ਰਾਜੀ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲੜੇਗਾ।" ਅਸੁਰ ਰਾਜੀ ਕੋਲ ਗਏ ਅਤੇ ਮਦਦ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਰਾਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਲੜਾਂਗਾ, ਪਰ ਜਿੱਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਬਣਨਾ ਹੋਵੇਗਾ।" ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਸਾਡੇ ਲਈ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਇੰਦਰ ਹੈ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਲਈ ਹੀ ਯਤਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਰਾਜੀ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਪੁੱਛਿਆ, ਤੇ ਰਾਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਹੀ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਬਣੇਗਾ," ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਰਾਜੀ ਅਤੇ ਦੇਵ-ਸੈਨਾ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਗਈ। ਇੰਦਰ, ਵੈਰੀ ਪੱਖ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ, ਰਾਜੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕਿਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਡਰ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਰਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹਾਂ।" ਰਾਜੀ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਚਾਹੇ ਵੈਰੀ ਪੱਖ ਤੋਂ ਹੋਵੇ, ਨਕਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜੀ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੌ ਯਜਨ ਕੀਤੇ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਰੱਖੀ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਰਾਜੀ ਸਵਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਨਾਰਦ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਉਕਸਾਏ, ਰਾਜੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਰਾਜ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਨਾ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਰਾਜੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ, ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ, ਖੁਦ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਲੈ ਲਈ। ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਯਜਨ-ਪ੍ਰਸਾਦ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਸੀ, ਮਿਲ ਕੇ ਆਖਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਕਮ-ਕਮ ਤੋਂ ਇੱਕ ਜੂਜਬੇ ਫਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਯਜਨ-ਪ੍ਰਸਾਦ ਮੈਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਰਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਜੀ ਸਕਾਂ।" ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮੰਗਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਨਾ ਕਰਦਾ?" "ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਵਾਪਸ ਦਵਾਂਗਾ," ਕਹਿ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੁਧੀ ਭਟਕਾ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ। ਰਾਜੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਧਰਮ ਛੱਡ ਬੈਠੇ, ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਮੁੜ ਗਏ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੇ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਗਿਰਾਵਟ ਤੇ ਵਾਪਸੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੁਖ ਜਾਂ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਰੰਭਾ ਬਿਨਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ; ਖ਼ਤ੍ਰਵ੍ਰਿਦ੍ਧ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਤ੍ਰ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੰਜਯ, ਫਿਰ ਵਿਜਯ, ਉਸ ਤੋਂ ਯਜਨਕ੍ਰਿਤ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਰਸ਼ਵਰਧਨ, ਹਰਸ਼ਵਰਧਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਹਦੇਵ, ਉਸ ਤੋਂ ਅਦੀਨਾ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਯਸੇਨ, ਫਿਰ ਸੰਹੁਤੀ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਖ਼ਤ੍ਰਧਰਮਾ—ਇਹ ਖ਼ਤ੍ਰਵ੍ਰਿਦ੍ਧ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਹਨ। ਹੁਣ ਨਹੁਸ਼ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਸੁਣੋ। ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਛੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਸਨ: ਯਤੀ, ਯਯਾਤੀ, ਸੰਯਾਤੀ, ਆਯਾਤੀ, ਵਿਯਾਤੀ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਤੀ। ਯਤੀ ਨੇ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਚਾਹਿਆ; ਯਯਾਤੀ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਯਾਨੀ (ਉਸ਼ਨਾਸ ਦੀ ਧੀ) ਅਤੇ ਸ਼ਰਮੀਸ਼ਠਾ (ਵ੍ਰਿਸ਼ਾਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ) ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਕਵੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਯਯਾਤੀ ਨੂੰ ਅਣਸਮੇਂ ਬੁਢਾਪਾ ਆ ਗਿਆ। ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ, ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬੁਢਾਪਾ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਯਾਦੁ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਤੇਰੀ ਮਾਤਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਅਣਸਮੇਂ ਬੁਢਾਪਾ ਆ ਗਿਆ; ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਲਈ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਰਸ ਲੈ ਸਕਾਂ।" ਜਦੋਂ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਇਨਕਾਰ ਨਾ ਕਰ," ਤਾਂ ਯਾਦੁ ਨੇ ਉਹ ਬੁਢਾਪਾ ਲੈਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਇਸ ਲਈ ਪਿਤਾ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, "ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ।" ਫਿਰ, ਧਰਯਾ, ਤੁਰਵਸਾ, ਤੇ ਅਨੁ ਨੂੰ ਵੀ ਜਵਾਨੀ ਦੇਣ ਤੇ ਬੁਢਾਪਾ ਲੈਣ ਦੀ ਆਫਰ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਉਹੀ ਗੱਲ ਪੁਰੂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ਰਮੀਸ਼ਠਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਆਖੀ। ਪੁਰੂ, ਜੋ ਪਿਤਾ ਵੱਲ ਬਹੁਤ ਨਿਮਰਤਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੱਡੀ ਕਿਰਪਾ ਹੈ," ਤੇ ਬੁਢਾਪਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਪੁਰੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਪਿਤਾ, ਨਵੀਂ ਜਵਾਨੀ ਪਾ ਕੇ, ਰਸ-ਵਿਲਾਸ, ਧਰਮ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਵਿਸ਼ਵਾਚੀ ਨਾਲ ਰਸ-ਵਿਲਾਸ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਹ ਸੋਚ 'ਚ ਲਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, "ਮੈਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਪਾ ਲਵਾਂਗਾ।