ਯਜਨ ਦੇ ਪੂਰਨ ਹੋਣ ’ਤੇ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਲਈ ਆ ਕੇ ਹਵਨ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵਰ ਦਿਓ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਨਿਮਿ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਨਿਮਿ ਨੇ ਬੜੀ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਵਿੱਛੋੜੀ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਮੁੜ ਸਰੀਰ ਨ ਧਾਰਣ ਕਰਾਂ, ਸਗੋਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਾਂ।” ਨਿਮਿ ਦੀ ਇਹ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਪਲਕਾਂ ਮਾਰਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ। ਨਿਮਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਡਰਿਆ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਨਾ ਰਹਿ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਨਿਮਿ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਮਥਿਆ। ਮਥਣ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਜਨਮ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਤੋਂ “ਜਨਕ” ਪਿਆ। ਜਨਕ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਦੇਹ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ “ਵੈਦੇਹ” ਵੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਮਥਨਾ ਤੋਂ ਮਿਥਿ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਤੋਂ ਉਦਾਵਾਸੁ, ਫਿਰ ਨੰਦਿਵਰਧਨ, ਉਸ ਤੋਂ ਸੁਕੇਤੁ, ਉਸ ਤੋਂ ਦੇਵਰਾਤ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਿਹਦੁਕੂਥ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਮਹਾਵੀਰਯ, ਉਸ ਤੋਂ ਸਤ੍ਯਧ੍ਰਿਤੀ, ਫਿਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ, ਉਸ ਤੋਂ ਹਰਯਸ਼੍ਵ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਮਰੁ, ਮਰੁ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤਿਬੰਧਕ, ਉਸ ਤੋਂ ਕ੍ਰਿਤਰਥ, ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਤਿ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਵਿਬੁਧ, ਉਸ ਤੋਂ ਮਹਾਧ੍ਰਿਤੀ, ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਤਿਰਾਤ, ਉਸ ਤੋਂ ਮਹਾਰੋਮ, ਫਿਰ ਸੁਵਰਨਰੋਮ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਹ੍ਰਸ੍ਵਰੋਮ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੀਰਧ੍ਵਜ ਜਨਮਿਆ। ਜਦੋਂ ਸੀਰਧ੍ਵਜ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਯਜਨ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਹਲ ਦੀ ਰੇਖ ਵਿਚੋਂ ਉਸਦੀ ਧੀ ਸੀਤਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਸੀਰਧ੍ਵਜ ਦਾ ਭਰਾ ਕੁਸ਼ਧ੍ਵਜ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਂਕਾਸ਼੍ਯ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਸੀਰਧ੍ਵਜ ਦੀ ਪਤਨੀ ਭਾਨੁਮਤੀ ਸੀ। ਭਾਨੁਮਤ ਤੋਂ ਸ਼ਤਦ੍ਯੁਮਨ ਜਨਮਿਆ, ਉਸ ਤੋਂ ਸ਼ੁਚਿ, ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਊਰ੍ਜ੍ਜਚਵਹ, ਉਸ ਤੋਂ ਸਤ੍ਯਧ੍ਵਜ, ਫਿਰ ਕੁਨੀ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਣੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਅੰਜਨ, ਅੰਜਨ ਤੋਂ ਰਿਤੁਜਿਤ, ਫਿਰ ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰਤਾਯੁ, ਉਸ ਤੋਂ ਸੂਰ੍ਯਾਸ਼੍ਵ, ਫਿਰ ਸੰਜਯ, ਫਿਰ ਕ੍ਸ਼ੇਮਾਰੀ, ਫਿਰ ਦਨੇਨ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਮੀਨਰਥ ਜਾਂ ਮਾਨਰਥ, ਉਸ ਤੋਂ ਸਤ੍ਯਰਥ, ਫਿਰ ਸਾਤ੍ਯਰਥੀ, ਫਿਰ ਸਾਤ੍ਯਰਥਰੁਪਗੁ, ਉਸ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੁਤ, ਸ਼੍ਰੁਤ ਤੋਂ ਸ਼ਾਪ, ਉਸ ਤੋਂ ਉਜਵਲ ਸੂਵਰ੍ਜ੍ਜਾ, ਜੋ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਸੁਭਾਸ, ਫਿਰ ਸੁਸ਼੍ਰੁਤ, ਉਸ ਤੋਂ ਜਯ, ਜਯ ਤੋਂ ਵਿਜਯ, ਫਿਰ ਰਿਤ, ਫਿਰ ਸੁਨਯ, ਫਿਰ ਵੀਤਹਵ੍ਯ, ਫਿਰ ਸੰਜਯ, ਫਿਰ ਧ੍ਰਿਤੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਹੁਲਾਸ਼੍ਵ, ਉਸ ਤੋਂ ਕ੍ਰਿਤੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਕ੍ਰਿਤੀ ਵਿੱਚ ਜਨਕ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਰੀਤਿ ਸਥਾਪਤ ਹੋਈ। ਇਹ ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤੇ ਰਾਜੇ ਆਤਮ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋਣਗੇ। ਇਸ ਉਪਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਪੂਜਨਯ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸੂਰ੍ਯ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਸੁਣਾਈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਸੋਮਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਿਰਪਾ ਕਰ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਵੀ ਦੱਸੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅੱਜ ਤੱਕ ਚਲਦੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯਸ਼ਸਵੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।” ਤਦ, ਪਰਾਸ਼ਰ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੈਤ੍ਰੇਯ, ਸੋਮਾ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਕਥਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਹੁਸ਼, ਯਯਾਤੀ, ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਅਰਜੁਨ ਵਰਗੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜ, ਬਲ, ਚਰਿੱਤਰ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਕਰਮ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਹੋਏ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਹ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤ੍ਰਿ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਨਾਭਿ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸੋਮਾ ਜਨਮਿਆ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਵਨਸਪਤੀਆਂ, ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ ਬਣਾਇਆ। ਸੋਮਾ ਨੇ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ, ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਸੋਮਾ ਵਿੱਚ ਅਹੰਕਾਰ ਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ, ਪਰ ਉਹ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਾ ਹੋਇਆ। ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦੀ ਵੈਰਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸ਼ਨਾ (ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ) ਨੇ ਸੋਮਾ ਦਾ ਪੱਖ ਲਿਆ। ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਲਈ ਰੁਦ੍ਰ, ਜਿਸਨੇ ਅੰਗੀਰਸ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਮਦਦਗਾਰ ਬਣਿਆ। ਉਸ਼ਨਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਜੰਭਾ ਤੇ ਕੁੰਭਾ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦੈਤ ਅਤੇ ਦਾਨਵ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਲਈ ਇੰਦਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਸੈਨਾ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀ ਬਣੇ। ਤਾਰਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਦੋਹਾਂ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਜਿਸਨੂੰ “ਤਾਰਾ ਯੁੱਧ” ਆਖਿਆ ਗਿਆ। ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਅਸਤਰ-ਸ਼ਸਤਰ ਚਲਾਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯੁੱਧ ਦੇ ਹੰਗਾਮੇ ਨਾਲ ਦੇਵ ਤੇ ਦੈਤਿ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋ ਗਈ, ਸੰਸਾਰ ਵੀ ਵਿਛੋੜਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਲੱਗਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਸ਼ਰਣ ਆਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਦੈਤੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਕੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਗਰਭਵਤੀ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਇਹ ਬੱਚਾ ਮੇਰੇ ਘਰ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਰੱਖਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ।” ਤਾਰਾ, ਜੋ ਪਤੀ-ਭਗਤ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਇਕ ਰੀਡ ਦੀ ਡੰਡੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਜਨਮ ਦੇਣ ਨਾਲ ਹੀ, ਉਹ ਬੱਚਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਸਧਾਰਣ ਤੇਜ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਨੂੰ ਸੋਖ ਗਿਆ। ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਸੋਮਾ, ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਦੇਵਤੇ ਸੰਦੇਹ ਵਿਚ ਪੈ ਗਏ ਤੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਸਚ ਦੱਸ, ਇਹ ਬੱਚਾ ਸੋਮਾ ਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦਾ?” ਤਾਰਾ ਲਜਾ ਗਈ, ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲੀ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੁੱਛਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਚੁੱਪ ਰਹੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਬੱਚਾ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਉੱਤਰ ਨਾ ਦੇਣ ਤੇ ਨਾਰਾਜ਼ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਆਖਿਆ, “ਤੂੰ ਦੱਸਦੀ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਿ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਕੌਣ ਹੈ? ਅੱਜ ਤੇਰੀ ਇਸ ਨਾਜਾਇਜ਼ ਲਜਾ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਕਦੇ ਐਸਾ ਸੰਕੋਚ ਨਾ ਕਰੀ।” ਤਦ ਪਿਤਾਮਹਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ ਤੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਆਪ ਪੁੱਛਿਆ, “ਬੱਚਾ, ਇਹ ਸੋਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦਾ?” ਤਦ ਤਾਰਾ ਨੇ ਲਜਾ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਇਹ ਸੋਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।” ਫਿਰ, ਸੋਮਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਚਮਕ ਤੇ ਸਾਹ ਵਿਚ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, “ਸ਼ਾਬਾਸ, ਬੱਚੇ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਹੈਂ!” ਉਸਨੇ ਉਸਦਾ ਨਾਮ “ਬੁਧ” ਰੱਖਿਆ।