ਸਤਸਿਆ ਦੇ ਪੱਖੀ, ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪੋਤੇ ਤੇ ਪਰਪੋਤੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ—ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਸਾਹਮਣੇ, ਦਾਏ-ਬਾਏ, ਪੰਖਾਂ, ਪੂੰਛ ਤੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ—ਮੌਜ-ਮਸਤੀ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਉਹ ਸਦਾ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਖੇਡ-ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਤੇ ਛੂਹ-ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ, ਸਤਸਿਆ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਦੀ ਰਹੀ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੌਭਾਰੀ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਨਿਹਾਰਦੇ, ਆਪਣੀ ਸਮਾਧੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ। ਸੌਭਾਰੀ ਸੋਚਦੇ, “ਕਿੰਨਾ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਹੈ! ਜਿਸਨੇ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਚਾਹਿਆ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ, ਪੋਤੇ ਤੇ ਪਰਪੋਤੇ ਨਾਲ ਮੌਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਵਿਚ ਲਾਲਚ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।” ਉਸਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ, “ਅਸੀਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ-ਪੋਤੇ ਨਾਲ ਖੇਡ-ਮਸਤੀ ਕਰਾਂਗੇ।” ਇਨ੍ਹਾਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਇਆ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਕੇ, ਰਾਜਾ ਮਾਂਧਾਤਾ ਕੋਲ ਵਿਆਹ ਲਈ ਪੁੱਤਰੀ ਮੰਗਣ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਸੁਣੀ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਉਠਿਆ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਅਰਘ੍ਯ ਆਦਿ ਭੇਟਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਤੇ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਸੌਭਾਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦੱਸੀ। ਸੌਭਾਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਘਰ-ਗ੍ਰਹਸਥੀ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਰਾਜਾ! ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰੀ ਦੇ ਦਿਓ। ਕਕੁਤਸ੍ਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ ਕਦੇ ਵੀ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾਲੀ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਵਾਪਸ ਭੇਜਦੇ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪੁੱਤਰੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇਣ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ 150 ਪੁੱਤਰੀਆਂ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਦੇ ਦਿਓ। ਇਨਕਾਰ ਦੇ ਦਰਦ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹਾਂ।” ਸ੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਇਨਕਾਰ ਜਾਂ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਮੂੰਹ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ ਲੰਮਾ ਸੋਚਿਆ।” ਸੌਭਾਰੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਉਂ ਅਸਹਿਣ ਯਾਤਨਾ ਵਿਚ ਪਏ ਹੋ? ਮੈਂ ਤਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ। ਜੇ ਪੁੱਤਰੀ ਦੇਣੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਮੈਂ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹਾਸਲ ਕਰਾਂ?” ਸ੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, “ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਡਰ ਤੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, ‘ਇਹ ਸਾਡੇ ਘਰ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ: ਜਿਸ ਪੁੱਤਰੀ ਨੂੰ ਯੋਗ ਪਤੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਸਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਮੰਗ ਸਾਡੇ ਵੱਸੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ।’” ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, “ਇਨਕਾਰ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦਾ ਇਹ ਹੋਰ ਤਰੀਕਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਤੇ ਅਸੁੰਦਰ ਹਾਂ, ਕੁੜੀਆਂ ਮੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਚੁਣਣਗੀਆਂ?” ਸੋਚ ਕੇ, ਉਹ ਆਖਿਆ, “ਠੀਕ ਹੈ, ਮੈਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਾਂਗਾ।” ਤੇ ਮਾਂਧਾਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਮੈਨੂੰ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਦਿਓ; ਜੇ ਕੋਈ ਕੁੜੀ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹੇ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣੇ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਇਹ ਗੱਲ ਮੁਕ ਜਾਵੇ।” ਮਾਂਧਾਤਾ ਨੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਨਾਰੀ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਸੇਵਕ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਸੌਭਾਰੀ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਇੰਨਾ ਸੁੰਦਰ ਕਰ ਲਿਆ ਕਿ ਗੰਧਰਵ ਵੀ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਫਿਕੇ ਪਏ। ਸੇਵਕ ਨੇ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਤੁਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਹੁਕਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਆਹ ਲਈ ਆਇਆ ਹੈ। ਜਿਸ ਪੁੱਤਰੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚੁਣਿਆ, ਉਸਦੇ ਚੋਣ ‘ਤੇ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਪੁੱਤਰੀਆਂ, ਵੱਡੀ ਲਾਲਸਾ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਚੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥਣਾਂ ਦਾ ਝੁੰਡ ਆਪਣੇ ਨੇਤਾ ਵੱਲ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ। ਕੁੜੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਚੁਣਿਆ, ਮੈਂ ਚੁਣਿਆ! ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੈ। ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਤੀ, ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਲਈ ਬਣੀ ਹਾਂ। ਦੂਜੀ ਵੱਲ ਜਾ ਤੇ ਆਰਾਮ ਲੈ।” ਹੋਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚੁਣਿਆ! ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕਦੀ ਕਿਉਂ ਹੈ?” ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਪੁੱਤਰੀਆਂ ਵਿਚ, ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਲਈ ਵੱਡਾ ਝਗੜਾ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਉੱਚੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸਭ ਕੁੜੀਆਂ ਨੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਚੁਣ ਲਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਉਪਰ ਹੱਕ ਲੈ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਗਾਹ ਕੀਤਾ। ਸ੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, “ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਅਸਹਿ-ਮਨ, ਅਣਚਾਹੀ ਰਜਾਮੰਦੀ ਦੇਣ ਲੱਗਾ।” ਸੌਭਾਰੀ ਨੇ ਸਭ ਪੁੱਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਵਿਹਾ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਲੈ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਉਸਨੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਤੇ ਆਖਿਆ, “ਹਰ ਪੁੱਤਰੀ ਲਈ ਸੋਹਣੇ ਮਹਲ ਬਣਾਓ, ਨਰਮ ਬਿਸਤਰੇ, ਸੁਹਣੀਆਂ ਲੋਟਸ ਝੀਲਾਂ, ਗਾਉਂਦੇ ਹੰਸ, ਸਾਰਸ ਤੇ ਹੋਰ ਪੰਛੀਆਂ, ਸੁਹਣੀ ਵਾਤਾਵਰਨ ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ।” ਤਵਸ਼ਟਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਲਾ-ਕੌਸ਼ਲ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਭ ਬਣਾਇਆ। ਫਿਰ, ਸੌਭਾਰੀ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਅਖੁੰਚੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਵਸਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਪੁੱਤਰੀਆਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ, ਰਸਦ, ਮਿਠਾਈਆਂ, ਸੁਆਦਲੇ ਭੋਜਨ ਤੇ ਹੋਰ ਆਨੰਦ ਮਿਲਦੇ ਰਹੇ। ਇਕ ਵਾਰੀ, ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਪੁੱਤਰੀਆਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਕੇ, ਦੇਖਣ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਗਿਆ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਮਹਲਾਂ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਕਤਾਰ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਸੁਹਣੀਆਂ ਬਗੀਆਂ ਤੇ ਲੋਟਸ ਝੀਲਾਂ ਵੇਖੀਆਂ। ਉਹ ਇੱਕ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਪੁੱਤਰੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਬੈਠਾ, ਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, “ਪੁੱਤ, ਇੱਥੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂ ਕੋਈ ਦੁਖ ਹੈ? ਰਿਸ਼ੀ ਪਤੀ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੈ?” ਪੁੱਤਰੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, “ਪਿਤਾ, ਇਹ ਮਹਲ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ, ਬਗੀਆਂ ਵਧੀਆ, ਪੰਛੀ ਮਿੱਠਾ ਗਾਉਂਦੇ, ਲੋਟਸ ਖਿੜੇ, ਭੋਜਨ-ਮਿਠਾਈ, ਉੱਤਮ ਵਸਤ੍ਰ, ਗਹਣੇ, ਆਰਾਮ, ਨਰਮ ਬਿਸਤਰੇ—ਹਰ ਸੁਵਿਧਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਗ੍ਰਹਸਥੀ ਪੂਰੀ ਹੈ।” “ਪਰ, ਆਪਣਾ ਜਨਮ-ਸਥਾਨ ਤਾਂ ਹਰ ਕੋਈ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਆਨੰਦ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੈ। ਪਰ ਇੱਕ ਗਮ ਹੈ: ਮੇਰਾ ਪਤੀ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਿਰਫ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਘਰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੇ, ਪਰ ਹੋਰ ਪਤਨੀਆਂ, ਮੇਰੀਆਂ ਭੈਣਾਂ, ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।” ਜਦੋਂ ਪੁੱਤਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਮੇਰੀ ਸਹੇਲੀ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਦੁਖ ਹੈ,” ਤੇ ਆਪਣੇ ਗਮ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ, ਰਾਜਾ ਦੂਜੇ ਮਹਲ ਗਿਆ, ਦੂਜੀ ਪੁੱਤਰੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਬੈਠਾ, ਤੇ ਵਧੀਆ ਆਨੰਦ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਉਸਨੇ ਵੀ ਆਖਿਆ, “ਮੇਰੇ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਿਆਰ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ, ਹੋਰ ਪਤਨੀਆਂ ਕੋਲ ਨਹੀਂ।” ਇਹ ਗੱਲ ਹਰ ਪੁੱਤਰੀ ਨੇ ਆਖੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਹਰ ਮਹਲ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਸਭ ਪੁੱਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕੋ ਹੀ ਗੱਲ ਆਖੀ।