ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, Duṃdumāra ਨਾਮਕ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ Viṣṇu ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਇਕੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ Uḍaka ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਨ Duṃdhu ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਰਾਜਾ ਨੂੰ Duṃdumāra ਨਾਮ ਮਿਲਿਆ। ਪਰ ਇਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, Duṃdhu ਦੀ ਸਾਹ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ Duṃdumāra ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਸੜ ਗਏ ਅਤੇ ਮਰ ਗਏ। ਸਿਰਫ਼ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ—Dṛḍhāśva, Candra ਅਤੇ Kapilāśva—ਬਚੇ। Vṛḍhāśva ਤੋਂ Haryaśva ਜਨਮਿਆ। Haryaśva ਤੋਂ Nikuṃbha, Nikuṃbha ਤੋਂ Amitāśva, Amitāśva ਤੋਂ Kṛśāśva, Kṛśāśva ਤੋਂ Prasenajit, ਅਤੇ Prasenajit ਤੋਂ Yuvanāśva ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। Yuvanāśva, ਪੁੱਤਰ-ਹੀਣ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਗਹਿਰੀ ਉਦਾਸੀ ਵਿੱਚ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਲੱਗਾ। ਦਇਆਲੂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਯਜਨ ਕੀਤਾ। ਆਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਜਦ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੜਾ ਵੇਦਿਕ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸੁੱਤੇ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਜਾ Yuvanāśva, ਤ੍ਰਿਸ਼ਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੁੱਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਗਾਇਆ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਘੜੇ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਪੀ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਪਾਰ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਦ ਰਿਸ਼ੀ ਜਾਗੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਮੰਤਰ-ਸ਼ੁੱਧ ਪਾਣੀ ਕੌਣ ਪੀ ਗਿਆ?" ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਸ ਪਾਣੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, Yuvanāśva ਦੀ ਪਤਨੀ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਵੇਗੀ।" ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਮੈਂ ਇਹ ਪਾਣੀ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਪੀ ਗਿਆ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, Yuvanāśva ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਗਰਭ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵਧਣ ਲੱਗਾ। ਸਮਾਂ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਗਰਭ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੇਟ ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਅੰਗੂਠੇ ਨਾਲ ਫਾੜ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਇਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕੀ ਰੱਖੀਏ?" ਤਦ ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਆਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਪਾਲੇਗਾ।" ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ Mādhātṛ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਅੰਗੂਠਾ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਣ ਪਿਆ। Mādhātṛ ਨੇ ਉਸ ਅੰਗੂਠੇ ਦੀ ਅਮ੍ਰਿਤ-ਧਾਰ ਚੱਖੀ ਅਤੇ ਉਸੇ ਦਿਨ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧ ਗਿਆ। Māndhātṛ (Mādhātṛ) ਵੱਡਾ ਚਕਵਰਤੀ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੱਤ ਮਹਾਂਦ्वीਪਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ। ਕਹਾ ਗਿਆ, "ਜਦ ਤੱਕ ਸੂਰਜ ਉੱਗਦਾ ਤੇ ਡੁੱਬਦਾ ਹੈ, Māndhātṛ ਦੀ ਰਿਆਸਤ ਕਾਇਮ ਰਹੇਗੀ।" Māndhātṛ ਨੇ Shatabindu ਦੀ ਧੀ Bindumatī ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। Bindumatī ਤੋਂ ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ—Purukutsa, Ambarīsha ਅਤੇ Muchukunda—ਜਨਮੇ। ਉਸ ਤੋਂ Māndhātṛ ਦੇ ਪੰਜਾਹ ਧੀਆਂ ਵੀ ਹੋਈਆਂ। ਇਕ ਵਾਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ Saubhari, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹੇ। ਉਥੇ Sammada ਨਾਮਕ ਮੱਛੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਉਤਪਾਦਕ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਸੀ, ਵੱਸਦੀ ਸੀ। Sammada ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪੋਤੇ, ਪਰਪੋਤੇ—ਉਸ ਦੇ ਪੱਖਾਂ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਉਪਰ, ਲੱਦ, ਪੂੰਛ, ਤੇ ਸਿਰ 'ਤੇ—ਦੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਖੇਡਦੇ ਰਹਿੰਦੇ। Sammada ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਦੇ ਸਾਥ ਨਾਲ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਸੀ। Saubhari ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਿਆ, "ਇਹ ਮਨੁੱਖ (ਮੱਛੀ) ਕਿੰਨਾ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪੋਤਿਆਂ, ਪਰਪੋਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, Saubhari ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਵੀ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਏ। ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, Māndhātṛ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਵਿਆਹ ਲਈ ਧੀ ਮੰਗਣ ਗਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਆਉਣ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਠ ਕੇ, ਆਦਰ-ਸਤਕਾਰ, ਅਰਘਯ ਆਦਿ ਦਿੱਤੇ। Saubhari ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਘਰ-ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਧੀ ਦਿਓ। ਕਕੁਤ੍ਸਥ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ ਕਦੇ ਮੰਗਣ ਆਏ ਨੂੰ ਖਾਲੀ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਭੇਜਦੇ।" Saubhari ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇਣ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਧੀਆਂ ਹਨ; ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਦੇ ਦਿਓ। ਮੈਂ ਇਨਕਾਰ ਦੇ ਦਰਦ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਇਨਕਾਰ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" Parāśara ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਇਨਕਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਥੱਲੇ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ।