ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਕਿਹਾ ਗਿਆ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਆਪਣੇ ਅਸਲੀ ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ, ਜੋ ਅੱਜ ਗਿਧ ਬਣ ਕੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਜੋ ਤੇਰੀ ਗਲਤੀ ਹੈ, ਇਹ ਕੁਟਿਲ ਬਾਤਾਂ ਤੇ ਮਤ-ਦ੍ਰੋਹੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋਈ ਸੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਗਿਧ ਦੀ ਯੋਨੀ ਮਿਲੀ।" ਫਿਰ, ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਕਾਂ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਤਪਸਵਿਨੀ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਅਸਧਾਰਣ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਖਦੀ ਹੈ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੈਨੂੰ ਦਾਨ-ਦੱਖਣਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਕਾਂ ਬਣ ਕੇ ਓਹਨਾਂ ਦੀ ਲਾਸ਼ਾਂ ਤੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।" ਉਸ ਕਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਇਆ, ਤਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮੋਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਪਤਨੀ ਵੀ ਮੋਰਣੀ ਬਣ ਕੇ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਲਈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਜਾਤੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਜਨ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਨੇ ਮਹਾਨ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਯ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਸ਼ੁੱਧੀ ਦਾ ਅਵਭ੍ਰਿਥ ਸਨਾਨ ਹੋਇਆ, ਤਦ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੀ, ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਇਆ ਕਿ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਕੁੱਤੇ, ਗਿੱਦ, ਸਿਆਰ ਆਦਿ ਦੇ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਿਆ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਜਨਕ ਦੇ ਘਰ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਗੱਲ ਚਲਾਈ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਸਵਯੰਵਰ ਰਚਾਇਆ। ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਥੇ ਆਇਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਵਰ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਪਤਨੀ ਦੁਬਾਰਾ ਉਸਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਸੀ, ਉਸ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁਖ-ਭੋਗ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਜਦ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਦੇਹਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਵਿਦੇਹ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਯਜ੍ਯ ਕੀਤੇ, ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ, ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵੀ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦਾ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਭ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਅਖੀਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ, ਠੀਕ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਮਗਰ ਅੱਗ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਰਾਣੀ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚੇ, ਸਦਾ ਲਈ ਸੁਖਦਾਈ ਅਤੇ ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ। ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਅਦੁੱਤੀ ਅਤੇ ਵਿਰਲ ਵਿਆਹਕ ਜੀਵਨ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਆਪਣੇ ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇ। "ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ), ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਮਤ-ਦ੍ਰੋਹੀਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਯ ਤੇ ਅਵਭ੍ਰਿਥ ਸਨਾਨ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।" "ਇਸ ਲਈ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਜਦ ਯਜ੍ਯ ਜਾਂ ਸੰਸਕਾਰ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਜਦ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਕਰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਮਤ-ਦ੍ਰੋਹੀਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਜਾਂ ਸੰਗਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।" "ਜੇ ਕਿਸੇ ਕਰਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਅਜਿਹਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਗਿਆਨੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਵੇਖਿਆ ਹੋਵੇ।" "ਫਿਰ ਜਿਹੜੇ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ, ਹੋਰਨਾਂ ਦੇ ਘਰੋਂ ਖਾਂਦੇ, ਪਾਪੀ ਹਨ, ਜਾਂ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਉਲਟ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਕੀ ਕਹਿਣਾ?" "ਇਸ ਲਈ, ਅਜਿਹੇ ਮਹਾਂ ਪਾਪੀ ਮਤ-ਦ੍ਰੋਹੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ, ਗੱਲ-ਬਾਤ, ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਣਾ ਵੀ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਮਤ-ਦ੍ਰੋਹੀ ਮਨੁੱਖ ਮਨਾਹੀਤ ਕਰਮ ਕਰਦੇ, ਬਿੱਲੀਆਂ ਵਰਗੇ ਵਿਅਹਾਰ ਵਾਲੇ, ਛਲ-ਕਪਟ, ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਜਾਂ ਪਖੰਡੀ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੱਖੋਂ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।" "ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਪਾਪੀ ਮਤ-ਦ੍ਰੋਹੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਅਤੇ ਸੰਪਰਕ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਤਿਆਗ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਇਹ ਜੋ ਨੰਗੇ ਸਾਧੂ ਤੇ ਮਤ-ਦ੍ਰੋਹੀ ਹਨ, ਇਹ ਸ਼ਰਾਧ ਆਦਿ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਦਿਨ ਦਾ ਪੁੰਨ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਇਹ ਮਤ-ਦ੍ਰੋਹੀ ਪਾਪੀ ਹਨ; ਗਿਆਨੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਨਾਲ ਦਿਨ ਦਾ ਪੁੰਨ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਜਟਾਧਾਰੀ ਜਾਂ ਮੁੰਡਿਤ ਸਿਰ ਵਾਲੇ, ਵਿਅਰਥ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਤਿਆਗਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਪਿਤਰ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ—ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਮਹਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਆਮ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਮ ਦੱਸੇ; ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਦੱਸੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਜਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮਾਂ ਦੇ ਕਰਤਵ ਦੱਸੇ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ।" ਉਸ ਉੱਤੇ, ਪਾਰਾਸ਼ਰ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਮੈਤ੍ਰੇਯ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਮਨੂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਰਾਜੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਯਜ੍ਯ, ਵੀਰਤਾ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਬਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੀਂ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।" "ਹੁਣ, ਇਸ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਪਾਪਤਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਇਸ ਦਾ ਵਰਣਨ ਠੀਕ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਸੁਣ।" "ਜਿਵੇਂ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਦਿ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਆਧਾਰ ਹੈ, ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਅਤੇ ਸਾਹਮ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਸਵਰੂਪ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਹੀ ਹਿਰਣ੍ਯਗਰਭ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਮਾਨਵ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।" "ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੱਜੇ ਅੰਗੂਠੇ ਤੋਂ ਦਕ੍ਸ਼ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਦਕ੍ਸ਼ ਤੋਂ ਅਦਿਤੀ; ਅਦਿਤੀ ਤੋਂ ਵਿਵਸਵਾਨ; ਵਿਵਸਵਾਨ ਤੋਂ ਮਨੂ।" "ਮਨੂ ਦੇ ਦੱਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ, ਨ੍ਰਿਗ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਸ਼ਰਯਾਤੀ, ਨਰਿਸ਼ਯੰਤ, ਪ੍ਰਾਂਸ਼ੂ, ਨਾਭਾਗ, ਦਿਸ਼ਟ, ਕਰੂਸ਼ ਅਤੇ ਪૃਸ਼ਧ੍ਰ।" "ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇਛਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੂ ਨੇ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਯਜ੍ਯ ਕੀਤਾ।" "ਉੱਥੇ, ਯਜ੍ਯ ਕਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪੁਜਾਰੀ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ, ਇਕ ਧੀ ਇਲਾ ਜਨਮੀ।" "ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹੀ ਇਲਾ ਮਨੂ ਦੀ ਪਾਸੋਂ ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਗਈ।" "ਫਿਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੁੜ ਇਸਤਰੀ ਬਣ ਗਈ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬੁੱਧ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਕੋਲ ਘੁੰਮਦੀ ਫਿਰੀ।" "ਸਨੇਹ ਨਾਲ, ਬੁੱਧ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੁਰੂਰਵਸ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।" "ਉਸਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨ ਦੇ ਮੁੜ ਪੁਰਸ਼ ਹੋਣ ਦੀ ਇਛਾ ਕਰਕੇ, ਰਿਗ, ਯਜੁਰ, ਸਾਮ, ਅਥਰਵ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਯਜ੍ਯ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਮਨ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਅੰਨ ਦੇ ਤੱਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਯਜ੍ਯ-ਪੁਰੁਸ਼ ਦਾ ਆਹਵਾਨ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਇਲਾ ਮੁੜ ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨ ਬਣ ਗਿਆ।" "ਉਸਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਉਤਕਲਾ, ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਿਨਤਾ।