ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸਦਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੇਦਿਕ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਵਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ ਹਨ—ਚਾਹੇ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਹੋਵੇ, ਛੂਹ-ਛਾਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸਾਂਝ ਹੋਵੇ। ਜਿਥੇ ਭਗਤ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਭੇਟਾਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਵੀ ਜੇਕਰ ਅਜਿਹੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਲੋਕ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਰਸਮ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼ਤਧਨੁ ਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸ਼ੈਵਿਆ ਮਹਾਨ ਅਤਿਥਿ-ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਵਾਲੀ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਚਾਈ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਚਲਣ-ਚਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਮਰਤਾ ਤੇ ਉੱਤਮ ਆਚਰਨ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਸਾਫ਼ ਦਿਸਦੇ ਸਨ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ, ਪੂਰਨ ਏਕਾਗ੍ਰਤਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ। ਉਹ ਭੋਗ, ਜਪ, ਦਾਨ, ਉਪਵਾਸ ਤੇ ਭਗਤੀ ਰਾਹੀਂ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਗੱਲ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਭਾਗੀਰਥੀ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਦ ਉਹ ਨਦੀ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਪਾਖੰਡੀ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖਿਆ। ਉਹ ਪਾਖੰਡੀ ਰਾਜੇ ਦਾ ਦੋਸਤ ਸੀ ਅਤੇ ਤੀਰ-ਚਲਾਉਣ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਦਾ ਚੇਲਾ ਵੀ ਸੀ। ਆਦਰ ਕਰਕੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਰਾਣੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਰਤ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਨੇ ਗੱਲ ਨਾ ਕੀਤੀ; ਉਸਨੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਰੱਖਿਆ ਸੀ ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਿਆ। ਫਿਰ, ਦੋਵੇਂ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮਿਲ ਕੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਹੋਰ ਰਸਮਾਂ ਅਦਾ ਕੀਤੀਆਂ। ਸਮਾਂ ਲੰਘਣ ਉੱਤੇ, ਰਾਜਾ ਸ਼ਤਧਨੁ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਰਾਣੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਚਿਤਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ। ਪਰ, ਉਸ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਿਆਂ ਰਾਜੇ ਨੇ ਪਾਖੰਡੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਲਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਕੁੱਤੇ ਦਾ ਜਨਮ ਮਿਲਿਆ। ਜਦਕਿ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧਰਮੀ ਕੁੜੀ—ਉਹੀ ਰਾਣੀ—ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਗੁਣ ਲੈ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈ ਆਈ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਤਾਈ, ਪਰ ਕੁੜੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਾ ਹੋਣ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਦਿਵ੍ਯ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਹੁਣ ਵਿਦਿਸ਼ਾ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਉਹ ਉਥੇ ਗਈ ਤੇ ਪੂਰੇ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਕੁੱਤੇ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੁਆਦिष्ट ਭੋਜਨ ਖਾਧਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਕੁੱਤੇ ਵਾਲੇ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸਨੂੰ ਚੰਗੇ-ਚੰਗੇ ਸ਼ਬਦ ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਕੁੜੀ ਉਸਦੀ ਚਾਪਲੂਸੀ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਲੱਜਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਹੁਣ ਨੀਚ ਜਨਮ ਚ ਪੈ ਗਿਆ ਸੀ, ਆਖਣ ਲੱਗੀ: "ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਿੱਠਾ ਸੁਭਾਵ ਯਾਦ ਕਰ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਹੁਣ ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਚਾਪਲੂਸੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ। ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਉਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਪਾਖੰਡੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਇਹ ਨੀਚਾ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ—ਕੀ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਨਹੀਂ?" ਜਦ ਉਸਨੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਕੇ ਯਾਦ ਦਿਵਾਈ, ਰਾਜਾ ਲੰਬੀ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਵਿਰਾਗ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਛੱਡ ਗਿਆ ਅਤੇ ਰੇਤਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗਿੱਦੜ ਬਣ ਗਿਆ। ਦੂਜੇ ਸਾਲ ਦੇ ਪੂਰੇ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਦਿਵ੍ਯ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਗਿੱਦੜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਹਿਚਾਣ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕੋਲਹਾਲਾ ਪਹਾੜ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਈ। ਉੱਥੇ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਗਿੱਦੜ ਦੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਅਤੇ ਪਾਖੰਡੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਦੀ ਸੀ?" ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਫਿਰ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਭੋਜਨ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਭੇਡੀਆ ਬਣ ਗਿਆ। ਰਾਣੀ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸੀ, ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਈ: "ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਭੇਡੀਆ ਨਹੀਂ, ਰਾਜਾ ਸ਼ਤਧਨੁ ਹੈਂ। ਪਹਿਲਾਂ ਤੂੰ ਕੁੱਤਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਗਿੱਦੜ, ਹੁਣ ਭੇਡੀਆ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ।" ਜਦ ਉਸਨੇ ਇੰਝ ਯਾਦ ਦਿਵਾਇਆ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਭੇਡੀਆ ਵਾਲਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਆਤਮਾ ਗਿੱਧ ਬਣ ਗਈ। ਰਾਣੀ ਨੇ ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਇਆ: "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਗਿੱਧ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ। ਇਹ ਸਭ ਪਾਪ ਪਾਖੰਡੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਹੀ ਹੋਇਆ ਹੈ।" ਇਸ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਾਂ ਬਣ ਗਿਆ। ਰਾਣੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਕਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਤੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਤੇਨੂੰ ਕਦੇ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਹੀ ਤੇਰਾ ਖਾਣ ਬਣ ਗਏ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਕਾਂ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ।" ਕਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਉਸਨੂੰ ਰਾਣੀ ਨੇ ਯਾਦ ਦਿਵਾਇਆ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਮੋਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਰਾਣੀ ਵੀ ਮੋਰਨੀ ਦਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਜਾਤ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਭੋਜਨ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਨੇ ਮਹਾਨ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ੍ਯ ਕਰਵਾਇਆ। ਉਸਦੇ ਅੰਤਮ ਇਸ਼ਨਾਨ ਸਮੇਂ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਖੁਦ ਤੇ ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਇਆ ਕਿ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁੱਤਾ, ਗਿੱਦੜ ਆਦਿ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਯਾਦ ਕੀਤੇ, ਉਸਨੇ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਆਇਆ। ਫਿਰ ਰਾਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੱਸ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਸਵਯੰਵਰ ਰਚਵਾਇਆ। ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਚੁਣ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਭਗਤ ਰਾਣੀ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਜੁਟ ਗਈ।