ਮਹਾਨ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਸੱਚ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦੀਆਂ; ਸਿਰਫ਼ ਉਹੀ ਗੱਲਾਂ, ਜੋ ਤਰਕ ਨਾਲ ਕਹੀ ਗਈਆਂ ਹਨ—ਚਾਹੇ ਮੈਂ ਕਹਾਂ ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ—ਉਹੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਭਟਕਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਾਲੀ ਵੈਦਿਕ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਿਆ। ਜਦੋਂ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਇਸ ਮਾਰਗ ਤੋਂ ਭਟਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੂਰਾ ਯਤਨ ਕਰਕੇ ਯੁੱਧ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣਾ। ਫਿਰ, ਦੁਬਾਰਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ; ਅਸੁਰ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਦੀ ਕਵਚ ਧਾਰਨ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਸੀ; ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਬਾਕੀ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਜੀ, ਜੋ ਲੋਕ ਵੈਦਿਕ ਮਾਰਗ ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਵਿਅਰਥ ਵੈਦਿਕ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਜੀਵਨ ਦੇ ਚਾਰ ਆਸ਼੍ਰਮ ਹਨ: ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ, ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਅਤੇ ਸੰਨਿਆਸੀ; ਪੰਜਵਾਂ ਕੋਈ ਆਸ਼੍ਰਮ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਆਸ਼੍ਰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਜਾਂ ਸੰਨਿਆਸੀ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ, ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਜੀ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੈ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੀਆਂ ਕਰਤਵਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹੁਣੇ-ਹੁਣੇ ਕਰਤਵਾਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੋਏ ਵੀ ਨਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਉਸੇ ਦਿਨ ਪਤਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਕਰਤਵਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਯਜਨ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਪੱਤੀ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਜੀ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਕਰਤਵਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਨੂੰ ਕਰੇ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਅਸ਼ੁੱਧ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਤਕਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਐਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਜਾਂ ਉਸਦੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ; ਐਸਾ ਵਿਅਕਤੀ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਾਪੀ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਕੋਈ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਹੀਂ। ਜੇਕਰ ਦੇਵਤਾਵਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਉਸਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਅਣ-ਸਨਮਾਨਿਤ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਐਸਾ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਤਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਜਿਸਦਾ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਘਰ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਆਦਿ ਦੀ ਸਾਹ ਨਾਲ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਘਰੇਲੂ ਵਸਤੂਆਂ ਅਤੇ ਫਰਨੀਚਰ ਨਾਲ ਮਿਲਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਅਸ਼ੁੱਧ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਗੱਲ-ਬਾਤ, ਆਦਰ ਜਾਂ ਹਾਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਸਮਾਨਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਉਸਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖਾਣਾ ਖਾਏ, ਉਸ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਜਾਂ ਇਕੋ ਬਿਸਤਰੇ 'ਤੇ ਸੌਂਵੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਉਸਦੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇਵਤਾਵਾਂ, ਪਿਤਰਾਂ, ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਅਤੇ ਅਤਿਥੀਆਂ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੈ; ਉਸ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਹੈ? ਜਿਹੜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਨੀਚ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ 'ਅਸ਼ੁੱਧ' ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਚਾਰ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਮਿਲਾਵਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਜੀ, ਉਹ ਸਤਕਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ, ਪਿਤਰਾਂ, ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਅਤੇ ਅਤਿਥੀਆਂ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸ਼ੁੱਧ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਾਲੀ ਵੈਦਿਕ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਗੱਲ-ਬਾਤ, ਛੂਹਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਿਆਹ-ਵਿਹਾਰ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਭਗਤ ਲੋਕ ਪਿਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਦਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰੀਤਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ਜੇ ਉਹ ਅਸ਼ੁੱਧ ਲੋਕ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹੋਣ। ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸ਼ਤਧਨੁ ਨਾਮਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਸੀ; ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸ਼ੈਵਿਆ ਅਤਿਥਿ-ਸੇਵਾ ਦੇ ਕਰਤਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਭੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਪਤਨੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰ, ਬਹੁਤ ਸੁਭਾਗੀ, ਸੱਚ, ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਅਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ, ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ। ਉਹ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਨਾਰਦਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਦੀ ਉੱਚੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਭੇਟਾਂ, ਜਪ, ਦਾਨ, ਉਪਵਾਸ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ। ਦਿਨ-ਰਾਤ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਮਨ ਇਕ-ਅਗਰ, ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਨੇ ਭਾਗੀਰਥੀ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ; ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਨਦੀ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਪੱਖੰਡੀ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖਿਆ, ਹੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮੇ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਦਾ ਮਿਤਰ ਸੀ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਦਾ, ਅਤੇ ਧਨੁਰ-ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਚੇਲੇ; ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਕੀਤੀ। ਪਰ ਪਤਨੀ, ਆਪਣੇ ਵਰਤ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਚੁਪ ਰਹੀ; ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੇ ਸੂਰਜ ਦੇਖਿਆ। ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕਰਤਵ ਕੀਤੇ, ਹੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮੇ। ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਸਪਤ੍ਰਾਜਿਤ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ; ਰਾਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਚਿਤਾ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸਤੀ ਹੋ ਗਈ। ਪਰ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੱਖੰਡੀ ਨਾਲ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਾ ਦੁਸ਼ਕਰਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਉਹ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ, ਸਤਕਾਰੀ, ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਸਾਰੇ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸਦੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਹ ਰੁਕ ਗਈ; ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰੀਤਿ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਦਿਵਿਆ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ; ਵਿਦਿਸ਼ਾ ਸ਼ਹਿਰ ਗਈ, ਉਥੇ ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ। ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ, ਹੁਣ ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਪੂਰੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਉਹ ਭੋਜਨ ਖਾਧਾ, ਜੋ ਸੁਆਦ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੁੱਤੇ ਵਾਲੇ ਸੁਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਵਹਾਰ ਕੀਤਾ, ਬਹੁਤ ਤਾਰੀਫ਼ਾਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਹ ਕੁੜੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਾਜ਼ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ; ਆਦਰ ਨਾਲ ਝੁਕ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ, ਹੁਣ ਨੀਚ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਯਾਦ ਕਰੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਆਪਣਾ ਮਰਦਾਨਾ ਵਿਵਹਾਰ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਕੁੱਤੇ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਤਾਰੀਫ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।