ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸੱਚਾਈ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸੱਚਾਈ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਕਰਮ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਅਕਰਮ ਹੈ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ ਨਹੀਂ। ਨੰਗੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਧਰਮ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਈ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਧਰਮ ਵੱਖਰਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਹੁਤ ਪੱਖਾਂ ਤੋਂ ਤਰਕ ਕਰ ਕੇ, ਮਾਇਆ ਦੀ ਭਟਕਾਵਾਂ ਵਾਲੀ ਭਰਮ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਛੱਡਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ। ਜਦ ਮਾਇਆ ਦੇ ਭਰਮ ਨੇ ਇਹ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਉਚਾਰਿਆ, ਤਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਉਹੀ ਧਰਮ ਅਪਣਾਇਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗ ਪਏ। ਮਾਇਆ ਦੇ ਭਰਮ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅਸੁਰ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟ ਗਏ; ਮੈਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜਗਾਏ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਫਿਰ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁਝ ਹੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਵੇਦਿਕ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਲਾਲ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਮਾਇਆ ਦੀ ਭਟਕਾਵਾਂ ਵਾਲੀ ਭਰਮ, ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਅਜਿੱਤ ਸੀ, ਹੋਰ ਅਸੁਰਾਂ ਕੋਲ ਗਈ ਤੇ ਬਹੁਤ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਨਰਮ ਬੋਲ ਬੋਲੇ। "ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਸਵਰਗ ਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਅਸੁਰੋ, ਜੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਆਸ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੁਰੇ ਕਰਮਾਂ—ਜਿਵੇਂ ਪਸ਼ੂ ਬਲੀ—ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।" "ਇਹ ਸਮਝੋ ਕਿ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਸਿਰਫ ਗਿਆਨ ਦਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਕਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੰਸਾਰ, ਜਿਸਦਾ ਕੋਈ ਅਸਲੀ ਆਧਾਰ ਨਹੀਂ, ਝੂਠੇ ਗਿਆਨ ਤੇ ਭਰਮ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਾ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਕਾਮਾਦਿਕ ਵਿਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਟਕ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਸੰਸਾਰਕ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕ ਰਿਹਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, "ਸਮਝੋ! ਜਾਗੋ! ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝੋ!" ਉਚਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਮਾਇਆ ਤੇ ਭਰਮ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਜਨਮਾ (ਸਨਾਤਨ) ਧਰਮ ਛੱਡਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਰਕ ਕਰਦੀ, ਤੇ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੀ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਸਲੀ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਂਦੇ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ; ਹੇ ਮੈਭੇਯ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਸਮ੍ਰਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰੇ ਉੱਚੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਝੂਠੇ ਮਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਉਸ ਵੱਡੀ ਭਟਕਾਵਾਂ ਵਾਲੀ ਮਾਇਆ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਟਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਉਸ ਭਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ, ਉਹ ਅਸੁਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਵੇਦਿਕ ਮਾਰਗਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਬੈਠੇ। ਕੁਝ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਕੁਝ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ, ਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮਿਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਇਆ। ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਬੋਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਤਰਕ ਨਹੀਂ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ; ਇਹ ਬਚਪਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਡਾਲੇ ਹੋਏ ਹਵਨ ਫਲ ਦੇਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਬਹੁਤ ਯਜਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦੇਵਤਾ ਬਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਉਹ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੇ ਲੱਕੜ ਸਾੜੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਸ਼ੂ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਪੱਤੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਉਹੀ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇ। ਜੇ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਬਲੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਦੋਂ ਯਜਮਾਨ ਦਾ ਆਪਣਾ ਪਿਤਾ ਸੋ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਉਹ ਫਲ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ? ਜੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੁਆਰਾ ਖਾਧੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਸੰਤੋਖ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਸ੍ਰਾਧ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਤੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਕਰ ਲਓ, ਪਰ ਫਿਰ ਯਾਤਰੀ ਉਹ ਭੋਜਨ ਲੈ ਕੇ ਕਿਉਂ ਨੀ ਜਾਂਦੇ? ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਕਿ ਲੋਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਕੇ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਬਚਨ ਜੋ ਸਿਰਫ ਚੰਗੇ ਲੱਗਣ ਕਰਕੇ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਅਸੁਰੋ, ਜੋ ਗੱਲ ਸੱਚ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ; ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਤਰਕ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਉਹੀ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਹੁਤ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਇਤਨਾ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਵੇਦਿਕ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰਗ ਤੋਂ ਹਟ ਗਏ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ, ਜੰਗ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਫਿਰ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਫਿਰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੰਗ ਹੋਈ; ਉਹ ਅਸੁਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਮ ਦਾ ਰਸਤਾ ਰੋਕਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਦੀ ਬਚਾਵ ਵਾਲੀ ਕਵਚ ਪਹਿਨੀ ਸੀ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ; ਜਦ ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕੇ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਮੈਤ੍ਰੇਯ, ਜੋ ਲੋਕ ਉਸ ਰਸਤੇ ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਲੋਕ, ਜੋ ਵਿਅਰਥ ਵੇਦਿਕ ਆਚਾਰ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਸੀ, ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕੇ। ਚਾਰ ਆਸ਼ਰਮ ਹਨ—ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ, ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ, ਤੇ ਸੰਨਿਆਸੀ; ਪੰਜਵਾਂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਕੋਈ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਆਸ਼ਰਮ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਪਰ ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਜਾਂ ਸੰਨਿਆਸੀ ਨਾ ਬਣੇ, ਹੇ ਮੈਤ੍ਰੇਯ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਉਪੇक्षा ਕਰਨਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਆਦਮੀ, ਸਮਰਥ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਨਿਯਤ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਉਸੇ ਦਿਨ ਪਤਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਯਜਨ ਦੁਆਰਾ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੇ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਆਇਆ; ਹੇ ਮੈਤ੍ਰੇਯ, ਜੋ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਕਰਮ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਆਦਮੀ ਆਪਣਾ ਕਰਮ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਅਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹਦੇ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਇੱਕ ਔਰਤ ਜਾਂ ਉਸਦੇ ਕੱਪੜੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਅਪਵਿੱਤਰਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਤੇ ਜੋ ਪਾਪੀ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਕੋਈ ਸ਼ੁੱਧੀ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਪਿਤਰ ਤੇ ਭੂਤ ਉਸਦੇ ਘਰੋਂ ਅਨਾਦਰ ਕਰਕੇ ਚਲੇ ਜਾਂ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਨੇਕ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਤੇ ਘਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਆਦਿਕ ਦੀ ਸਾਹ ਨਾਲ ਅਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਘਰੇਲੂ ਵਸਤਾਂ ਤੇ ਸਾਮਾਨ ਨਾਲ ਮਿਲਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਆਦਰ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਹੱਸ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਉਸਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਉਸਦੇ ਘਰ ਖਾਂਦਾ, ਉਸ ਨਾਲ ਬੈਠਦਾ ਜਾਂ ਇਕੋ ਪਲੰਗ ਤੇ ਸੁੱਤਦਾ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਉਸਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ, ਭੂਤਾਂ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਨਾ ਕਰਕੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਲਈ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਹੈ? ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਹੋਰ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ ਨੀਵੇਂ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ 'ਅਪਵਿੱਤਰ' ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਚਾਰੋ ਵਰਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮੈਤ੍ਰੇਯ, ਉਹ ਨੇਕ ਆਦਮੀਆਂ ਲਈ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ, ਭੂਤਾਂ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਨਾ ਕਰਕੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾਲ ਉਹ ਲੋਕ ਵੀ ਜੋ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।