ਪਰਾਸ਼ਰ ਜੀ ਨੇ ਮੈਤਰੇਯਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਇਸ ਲਈ, ਡਰੋ ਨਾ। ਇਹ ਮਾਇਆ ਦੀ ਭਟਕਾਵਾਂ ਵਾਲੀ ਭਰਮਣਾ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਹੀ ਹਿਤ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ, ਇਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ।" ਜਦੋਂ ਪਰਾਸ਼ਰ ਜੀ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸਨ ਉਹ ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ। ਮਾਇਆ ਦੀ ਭਟਕਾਵਾਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਉਥੇ ਚਲੀ ਗਈ ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਵੱਸਦੇ ਸਨ। ਫਿਰ, ਮੈਤਰੇਯਾ, ਉਹ ਮਾਇਆ ਦੀ ਭਟਕਾਵਾਂ ਨਰਮਦਾ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ, ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਅਸੁਰਾਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੀ। ਉਹ ਨੰਗੀ, ਸਿਰ ਮੁੰਡਾਈ ਹੋਈ, ਤੇ ਮੋਰਾਂ ਦੇ ਪੰਖ ਲਾਏ ਹੋਏ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਨਰਮ ਬੋਲ ਬੋਲਣ ਲੱਗੀ। ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੀ, "ਹੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮਿਓ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਤਪੱਸਿਆ ਕਿਸ ਲਈ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ? ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਪਰਲੋਕ ਦੇ?" ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਅਸੀਂ ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਤਪੱਸਿਆ ਪਰਲੋਕ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?" ਮਾਇਆ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨੋ। ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਧਰਮ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੈ।" ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੀ, "ਇਹ ਧਰਮ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਸਵਰਗ ਜਾਂ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ, ਇਸ ਧਰਮ ਦੇ ਪਾਤਰ ਹੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰਕਾਂ ਨਾਲ, ਮਾਇਆ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਮਾਰਗ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ, "ਇਹ ਧਰਮ ਹੈ, ਉਹ ਅਧਰਮ ਹੈ; ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਝੂਠ ਹੈ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਇਹ ਰਾਹ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾ ਕਰੋ।" ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੀ, "ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸੱਚ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸੱਚ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਕਰਮ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਅਕਰਮ ਵੀ ਹੈ—ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ। ਨੰਗਿਆਂ ਦਾ ਧਰਮ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਧਰਮ ਵੱਖਰਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਅਣਨਿਰਣੀਤ ਤਰਕ ਪੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਮਾਇਆ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ ਧਰਮ ਛੱਡਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਮਾਇਆ ਨੇ ਇਹ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਉਪਦੇਸ਼ਿਆ, ਉਹ ਅਸੁਰ ਉਸ ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਯਾਈ ਬਣ ਗਏ। ਮਾਇਆ ਦੀ ਭਟਕਾਵਾਂ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅਸੁਰ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਬੈਠੇ। ਮੈਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਾਗਰੂਕ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ, ਅਤੇ ਹੋਰ, ਫਿਰ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਤਿੰਨfold ਵੇਦ ਮਾਰਗ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਲਾਲ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਅਜੇ ਵੀ ਅਜਿੱਤ ਮਾਇਆ ਹੋਰ ਅਸੁਰਾਂ ਕੋਲ ਗਈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਰਮ, ਮਿੱਠੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੀ, "ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਸਵਰਗ ਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਅਸੁਰੋ, ਜੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਪਸ਼ੁ-ਯੱਗ ਆਦਿ ਜਿਹੇ ਮੰਦੇ ਧਰਮਾਂ ਤੋਂ ਹੁਣ ਬਸ ਕਰ ਲਵੋ—ਸੁਣੋ।" "ਸਮਝੋ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸੱਚਮੁੱਚ ਗਿਆਨ ਦਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਆਖਦੇ ਹਨ।" "ਇਹ ਸੰਸਾਰ, ਅਸਲ ਆਧਾਰ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ, ਝੂਠੇ ਗਿਆਨ ਤੇ ਭਟਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੈ; ਕਾਮਾਦਿਕ ਦੁਸ਼ਟੀਆਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭ੍ਰਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਸੰਸਾਰਕ ਭਟਕਣ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਸਮਝੋ! ਜਾਗੋ! ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਮਝੋ!' ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਮਾਇਆ ਦੀ ਭਟਕਾਵਾਂ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਜਨਮਾ (ਸਨਾਤਨ) ਧਰਮ ਛੱਡਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਤਰਕ ਕਰਦੀ ਰਹੀ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਆਖਦੀ, ਉਵੇਂ-ਉਵੇਂ ਅਸੁਰ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਧਰਮ ਨੂੰ ਛੱਡਦੇ ਗਏ। ਉਹ ਵੀ ਇਹ ਗੱਲ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ, ਹੇ ਮੈਭੇਯ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਸਮ੍ਰਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਉੱਚਤਮ ਧਰਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਕਈ ਹੋਰ ਝੂਠੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਦੁਜਜਾਤੀ, ਉਸ ਵੱਡੀ ਭਟਕਾਵਾਂ ਵਾਲੀ ਮਾਇਆ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਟਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਭਟਕਾਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ, ਉਹ ਅਸੁਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨfold ਵੇਦ ਮਾਰਗ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਛੱਡ ਬੈਠੇ। ਕੁਝ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ, ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਯੱਗਾਂ ਅਤੇ ਦੁਜਜਾਤੀ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦਾ ਮਖੌਲ ਉਡਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਚਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਰਕ ਨਹੀਂ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦੇ; ਇਹ ਬਚਪਨ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਆਗ ਵਿੱਚ ਆਹੁਤੀ ਪਾ ਕੇ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯੱਗਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦੈਵੀਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਉਸਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੇਕਰ ਲੱਕੜ ਸਾੜੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਪੱਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ ਵੀ ਉਹੀ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ। ਜੇਕਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਦੋਂ ਯਜਮਾਨ ਦਾ ਪਿਤਾ ਸੋ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਉਸਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਾ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ? ਜੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਖਾਣ ਨਾਲ ਸੰਤੋਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸ਼ਰਾਧ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਤੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਕਰ ਲਵੋ, ਪਰ ਯਾਤਰੀ ਤਾਂ ਉਹ ਭੋਜਨ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਕੇ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬਚਨ ਸਿਰਫ਼ ਚੰਗਾ ਲੱਗਣ ਕਰਕੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਨਾ ਮੰਨੋ। "ਹੇ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰੋ, ਜਿਹੜੇ ਬਚਨ ਸੱਚ ਉੱਤੇ ਅਧਾਰਤ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦੇ; ਸਿਰਫ਼ ਉਹੀ ਗੱਲਾਂ ਮੰਨਣ ਯੋਗ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤਰਕ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਮੈਂ ਆਖਾਂ ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਈ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾਵਾਂ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਤਿੰਨfold ਵੇਦ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਨਾ ਰੱਖੇ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੈਤਿਆ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰਗ ਤੋਂ ਹਟ ਗਏ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ, ਯੁੱਧ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਫਿਰ, ਹੇ ਦੁਜਜਾਤੀ, ਫੇਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ; ਜੋ ਅਸੁਰ ਧਰਮ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜਿਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਕਵਚ ਪਾਇਆ ਸੀ, ਹੇ ਦੁਜਜਾਤੀ, ਉਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ; ਜਦ ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਅਸੁਰ ਜਿੱਤ ਨਾ ਸਕੇ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮੈਤਰੇਯਾ, ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਉਸ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਇਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਅਰਥ ਵੇਦਿਕ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਜੀਵਨ ਦੇ ਚਾਰ ਆਸ਼੍ਰਮ ਹਨ: ਬ੍ਰਹਿਮਚਾਰੀ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ, ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ, ਅਤੇ ਸੰਨਿਆਸੀ; ਪੰਜਵਾਂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਆਸ਼੍ਰਮ ਛੱਡ ਦੇਵੇ ਪਰ ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਜਾਂ ਸੰਨਿਆਸੀ ਨਾ ਬਣੇ, ਹੇ ਮੈਤਰੇਯਾ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਕੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਯੋਗਤਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਨਿਯਤ ਕਰਮ ਨਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਉਸੇ ਦਿਨ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਕਰਮ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਯੱਗ ਰਾਹੀਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਪੱਤੀ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਹੇ ਮੈਤਰੇਯਾ, ਐਸਾ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰੇ।