ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਸੰਤੋਖ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ ਅਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਆਤਮਾ ਲੱਕੜ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਦੀਵਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਐਸਾ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਸਾਗਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਚਾਰ ਆਸ਼੍ਰਮਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਵਰਣਾਂ ਦੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਹੁਣ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਉਹ ਆਗ੍ਰਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, "ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਭ੍ਰਿਗੁਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਿਯਤ, ਨਿਮਿਤ ਅਤੇ ਇੱਛਾ-ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ।" ਫਿਰ, ਔਰਵਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਨਿਯਤ ਅਤੇ ਨਿਮਿਤ ਕਰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ; ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।" ਉਹ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, "ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਜਨਮ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਾਰੇ ਕਰਮ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।" "ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" "ਦਹੀਂ, ਜੌ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਨਾਲ, ਨੰਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਦੇ ਗੋਲੇ ਭੇਟ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਉਪਹਾਰ ਹੈ।" "ਜਾਂ, ਪ੍ਰਾਜਾਪਤਿਆ ਵਿਧੀ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਦਾਏਂ ਵੱਲ ਘੁੰਮ ਕੇ ਕਰੇ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਵਾਧੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ, ਰਾਜਾ, ਐਸਾ ਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਫਿਰ, ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ, ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਮ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੇਵ-ਸਬੰਧੀ ਉਪਸਰਗ ਨਾਲ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਅੰਤ ਮਨੁੱਖੀ ਹੋਵੇ, 'ਸ਼ਰਮਾ', 'ਵਰਮਾ' ਆਦਿ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ।" "ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ 'ਸ਼ਰਮਾ', ਕਸ਼ਤਰੀ ਲਈ 'ਵਰਮਾ', ਅਤੇ ਵੈਸ਼ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂ ਸੇਵਾ ਦਰਸਾਉਣ ਵਾਲਾ ਨਾਮ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਨਾਮ ਅਰਥ ਰਹਿਤ, ਅਸ਼ੁਭ, ਕਰੜਾ ਜਾਂ ਅਸੁਖਦਾਇਕ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਇਹ ਪੂਰਾ ਤੇ ਨਿੰਦਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।" "ਨਾਮ ਨਾ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਲੰਮਾ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ, ਨਾ ਹੀ ਭਾਰੀ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ; ਇਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਉਚਾਰਨਯੋਗ ਹੋਵੇ ਅਤੇ 'ਪ੍ਰਣਵ' ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਖਰ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਅੱਖਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੇ।" "ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਵਸ਼ਕ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਗੁਜ਼ਰ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਘਰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਜਦੋਂ ਵਿਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਜੇ ਘਰ-ਗ੍ਰਹਸਥੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਪਤਨੀ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" "ਜਾਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਨਿਰਣੈ ਕਰਕੇ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਰਹਿ ਕੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ।" "ਜਾਂ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਨਵਾਸੀ ਜਾਂ ਸੰਨਿਆਸੀ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ, ਰਾਜਾ, ਉਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਉਮਰ ਤੋਂ ਇੱਕ-ਤਿਹਾਈ ਛੋਟੀ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਨਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੋਣ, ਨਾ ਬਹੁਤ ਵਾਧੂ; ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਬਹੁਤ ਕਾਲੀ ਜਾਂ ਪੀਲੀ ਹੋਵੇ।" "ਉਹ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਨਾ ਕਰੇ, ਜਿਸਦੇ ਅੰਗ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਵਾਧੂ ਜਾਂ ਘੱਟ ਹੋਣ, ਨਾ ਉਹ ਅਸ਼ੁਧ, ਬਹੁਤ ਵਾਧੂ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ, ਮਿਲੀ-ਜੁਲੀ ਜਾਤੀ ਤੋਂ, ਜਾਂ ਰੋਗੀ ਹੋਵੇ।" "ਉਹ ਮੰਦ-ਚਰਿਤਰ ਔਰਤ, ਕਰੜਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਵਿਅੰਗ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮਾਂ, ਦਾੜ੍ਹੀ ਵਾਲੀ ਜਾਂ ਪੁਰਸ਼ੀ ਲਕੜੀ ਵਾਲੀ, ਜਾਂ ਪੁਰਸ਼ੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਨਾ ਕਰੇ।" "ਉਹ ਔਰਤ, ਜਿਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰੜੀ ਜਾਂ ਭੈਣੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਪਤਲੀ ਜਾਂ ਕਾਂ-ਵਾਂਗ ਆਵਾਜ਼ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਅੱਖਾਂ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਜਾਂ ਗੋਲ ਹੋਣ, ਨਾ ਕਰੇ।" "ਉਹ ਔਰਤ, ਜਿਸਦੇ ਪਿੰਡਲੇ ਵਾਲੀ, ਗਿੱਲੇ ਵਾਧੂ, ਗਲ੍ਹਾ ਖੋਖਲਾ, ਜਾਂ ਜਿਹੜੀ ਬਹੁਤ ਹੱਸਦੀ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਕਰੇ।" "ਬੁਧੀਮਾਨ ਮਨੁੱਖ, ਬਹੁਤ ਖੜੀ ਚਮੜੀ, ਕਬੂਤਰ ਵਾਂਗ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ, ਜਾਂ ਮੋਟੇ ਹੱਥ ਪੈਰ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਨਾ ਕਰੇ।" "ਉਹ ਔਰਤ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਲੰਮੀ ਹੋਵੇ, ਜਿਸਦੇ ਭੰਨ ਭੰਨ ਮਿਲੇ ਹੋਣ, ਦੰਦ ਬਹੁਤ ਦੂਰ-ਦੂਰ, ਜਾਂ ਮੂੰਹ ਵਿਅੰਗ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਕਰੇ।" "ਗ੍ਰਹਸਥੀ ਨੂੰ ਮਾਂ ਦੀ ਪੰਚਵੀਂ ਪੀੜੀ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਪੀੜੀ ਤੋਂ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਆਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ।" "ਬ੍ਰਾਹਮਾ, ਦੈਵ, ਆਰਸ਼, ਪ੍ਰਾਜਾਪਤਿਆ, ਆਸੁਰ, ਗਾਂਧਰਵ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਅਤੇ ਪੈਸ਼ਾਚ — ਇਹ ਵਿਆਹ ਦੇ ਅੱਠ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰੂਪ ਹਨ।" "ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜਿਸ ਰੂਪ ਦਾ ਵਿਆਹ ਉਸਦੇ ਵਰਣ ਲਈ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ, ਉਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਕੇ।" "ਜਦੋਂ ਪਤਨੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਉਹੀ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣ ਕਰਦੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਗ੍ਰਹਸਥ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਮਿਲਾਪ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਵੱਡਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਵਰਤਮਾਨ ਔਰਵਾ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸਾਗਰ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਚੰਗੀ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ।" "ਮੈਂ ਵੀ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਉੱਤਮ ਚਲਣ ਬਾਰੇ ਪੂਰੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦਿੱਤੀ; ਇਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਕੇ ਕੌਣ ਉੱਤਮਤਾ ਨਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ?" ਮਿਤ੍ਰਿਆ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮਹਾਨ, ਮੈਂ ਛੇ ਨਾਸਤਿਕ ਪੰਥਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ, ਉਦਾਕਿਆਂ ਵਗੈਰਾ ਬਾਰੇ ਸਮਝ ਲਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਨਾਗਰਾਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" "ਨਾਗਰ ਕੌਣ ਹੈ? ਉਹਦਾ ਚਲਣ ਕਿਵੇਂ ਹੈ? ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨਾਗਰ ਬਣਦਾ ਹੈ? ਮੈਂ ਨਾਗਰ ਦੀ ਸੱਚੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਅਣਜਾਣ ਨਹੀਂ।" ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜੋ ਮਨੁੱਖ, ਮੋਹ ਵਸ਼, ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਅਤੇ ਸਾਹਮ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਵਰਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਨਾਗਰ ਕਹਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਤਿੰਨ ਵੇਦ ਸਾਰੇ ਵਰਣਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹਨ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ; ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਾਗਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ — ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" "ਹੁਣ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਥਾ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜ, ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ।" "ਮੈਂ ਵੀ, ਮਿਤ੍ਰਿਆ, ਇਹ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਸੁਣਿਆ, ਜਦ ਉਹ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।" "ਇੱਕ ਵਾਰ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼ੀਕ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਹ੍ਰਾਦਾ ਦੇ ਆਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।" "ਦੇਵਤਾ ਦੂਧ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਉੱਤਰ ਤਟ ਤੇ ਗਏ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਵਿ्णੁ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤਪ ਕਰਣ ਲੱਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ।" "ਅੱਜ, ਧਨਵੰਤ, ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨਗੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵਿਣੁ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਵਿਣੁ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ।" "ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ — ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਕੌਣ ਹੈ?" "ਫਿਰ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਅਗਿਆਨ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁਕੀ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਚਾਹ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਾਂਗੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਦੁਰਾ ਅਤੇ ਮਿਤ੍ਰਿਆ ਨੂੰ, ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਧਰਮ, ਕਰਮ, ਵਿਆਹ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਅਤੇ ਨਾਗਰ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਦੇਵ-ਅਸੁਰ ਯੁੱਧ, ਅਤੇ ਵਿਣੁ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਕਥਾ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੁਣਾਈ।