ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਅਟੱਲ ਵਿਚਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਅਤੇ ਮੈਂ ਖੁਦ ਵੀ ਵਾਸੁਦੇਵ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਰਵੋਤਮ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ”—ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਮਝ ਉਸਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਉਭਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਐਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਓ, ਹੋਰਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦਿਓ। ਹੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਲੋਕ ਜਿਹੜੇ ਕੇਵਲ ਮੂੰਹੋਂ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਮੇਰੀ ਰਾਖੀ ਕਰ”—ਹੇ ਕੰਵਲ-ਨੇਤਰ ਵਾਲੇ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਧਾਰੀ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ, ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ!—ਉਹ ਪਾਪੀ ਲੋਕ, ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਆਤਮਾ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਹੇ ਚੱਕਰਧਾਰੀ, ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿਚ ਤੇਰਾ ਰਸਤਾ ਜਾਂ ਮੇਰਾ ਰਸਤਾ ਹੈ; ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਜਾਂ ਬਲ ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਸੁਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ। ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਨਕੁਲ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਕਲਿੰਗ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਬਹੁਤ ਉੱਚ-ਕੁਲ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਸੀ। ਮੈਂ ਹੁਣ ਇਹ ਗੱਲ ਤੈਨੂੰ, ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਇਸ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੇਸ਼ਵ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਨਾ ਤਾਂ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ, ਨਾ ਫਾਂਸੀ, ਨਾ ਸੱਟੀ, ਨਾ ਯਮ ਦਾ ਘੋੜਾ, ਨਾ ਯਮ ਆਪ, ਨਾ ਉਸ ਦੇ ਸੇਵਕ—ਕਿਸੇ ਦੀ ਵੀ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਚਲਦੀ। ਫਿਰ ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: “ਹੇ ਪੂਜਨਯ ਰਿਸ਼ੀ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ ਕਿ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜਗਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰਦੇ ਹਨ?” ਉਹ ਅੱਗੇ ਆਖਦੇ ਹਨ: “ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਵੀ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ?” ਤਾਂ ਪਰਾਸ਼ਰ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: “ਜੋ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਾਨ ਸਗਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ। ਸੁਣ, ਜਦ ਉਹਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਔਰਵ ਨੇ ਕੀ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਸਗਰ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਭਾਰਗਵ ਵੰਸ਼ੀ ਔਰਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਦਾ ਮਾਰਗ ਕੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਜਦ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਤਾਂ ਔਰਵ ਨੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ—ਸੁਣ, ਉਹ ਕੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਔਰਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: “ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਫਲ, ਸਵਰਗ, ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸੁਖਦਾਈ ਲੋਕ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿੰਨਾ ਤੱਕ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਚੁਤ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਛੋਟਾ। ਜੋ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ—ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ ਉਹ ਹੈ ਜੋ varn ਅਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਆਚਰਨ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੇ। ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਯਜਨਾ, ਸਤੁਤੀਆਂ, ਜਪ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ, ਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾ ਕੇ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰੀ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਕਰੇ ਜੋ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ varn ਦੇ ਨਿਯਤ ਕਰਤਵ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੋਵੇ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ varn ਦੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲਗ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨਾਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾਂ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਨਾਂ ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਐਸਾ ਵਿਅਕਤੀ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਹੋਰ ਦੀ ਦੌਲਤ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਜੋ ਕਿਸੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਨਾਂ ਹੀ ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਜੋ ਸਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੁਜੀ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹਰੀ ਐਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਨ ਰਾਗ-ਆਦਿਕ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਵਿਗੜਿਆ ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਸਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ varn ਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਯਤ ਕਰਤਵ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਨ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਸਗਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: “ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ varn ਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਕਰਤਵ ਪੂਰੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ। ਹੇ ਉੱਤਮ ਦੁਜਾਤੀ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰ।” ਔਰਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: “ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦਾਨ ਦੇਵੇ, ਯਜਨਾ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ, ਪਾਠ-ਪੁਸਤਕਾਂ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਣੀ ਉਪਲੱਬਧ ਕਰਾਏ, ਤੇ ਅੱਗ ਦਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ। ਆਪਣੀ ਜੀਵਿਕਾ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਰਨਾਂ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਣੀ; ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਹੈ। ਉਹ ਪੱਥਰ, ਮੋਤੀ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਸਮਝੇ; ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਸਿਰਫ਼ ਨਿਯਤ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਹੀ ਜਾਵੇ, ਇਹ ਉਸ ਲਈ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਕਸ਼ਤਰੀ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਜਨਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਾਠ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਜੀਵਨ-ਯਾਪਨ ਕਰਨਾ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਾ, ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਮੁੱਖ ਜੀਵਿਕਾ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਕੇ ਰਾਜਾ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਯਜਨਾ ਆਦਿਕ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦਾ ਭਾਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਸੱਜਣਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ varn ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਪਸ਼ੂ-ਪਾਲਣ, ਵਪਾਰ, ਤੇ ਖੇਤੀ—ਇਹ ਵੈਸ਼ ਦੀ ਜੀਵਿਕਾ ਦੇ ਮੂਲ ਤਰੀਕੇ ਹਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਉਸ ਲਈ ਵੀ ਪਾਠ, ਯਜਨਾ, ਦਾਨ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਉੱਤਮ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ, ਨਾਲ ਹੀ ਨਿੱਤ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਤਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨੀ। ਉਸ ਦਾ ਕੰਮ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਮਾਈ, ਵਪਾਰ ਜਾਂ ਹُنਰਾਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੂਦਰ ਲਈ ਨਿਮਰਤਾ, ਸਫਾਈ, ਸੇਵਾ, ਮਾਲਕ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ, ਬਿਨਾ ਮੰਤਰਾਂ ਵਾਲੀ ਯਜਨਾ, ਚੋਰੀ ਨਾ ਕਰਨੀ, ਸਤਸੰਗ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ—ਇਹ ਸਭ ਕਰਤਵ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ varn ਦੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕਰਤਵ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।