ਰਾਜਨ, ਧਰਮ ਦੀ ਸੱਚੀ ਰਾਹੀਂ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ। ਜੇ ਧਨ ਜਾਂ ਇੱਛਾ ਧਰਮ ਦੇ ਆੜੇ ਆਉਣ, ਜਾਂ ਧਰਮ ਹੀ ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਸਭ ਨਾਲ ਮਿਤਰਤਾ ਵਾਲਾ ਵਿਹਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੋਂ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਦੂਰ ਜਾ ਕੇ ਹੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤਿਕ ਕਾਰਜ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਪੈਰ ਧੋਣ ਜਾਂ ਕੁੱਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਘਰ ਦੇ ਅੰਗਣ ਵਿੱਚ ਨਾ ਸੁੱਟੋ। ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੀ ਛਾਂ, ਦਰੱਖਤ, ਗਾਂ, ਸੂਰਜ, ਅੱਗ, ਹਵਾ, ਅਧਿਆਪਕ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਛਾਂ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਪੇਸ਼ਾਬ ਨਾ ਕਰੇ। ਨਾ ਹੀ ਖੇਤਾਂ, ਫਸਲਾਂ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਰਾਹਾਂ ਜਾਂ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਜਾਂ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਘਾਟ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨੇ। ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਪੇਸ਼ਾਬ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਇਹ ਨਿਯਮ ਛੱਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਕਾਰਜ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਉਥੇ ਘਾਹ ਵਿਛਾ ਕੇ, ਸਿਰ ਢੱਕ ਕੇ, ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਾਂ ਨਾ ਲਵੋ ਤੇ ਨਾ ਉਥੇ ਕੁਝ ਬੋਲੋ। ਸਫਾਈ ਲਈ ਜੇੜੀ ਮਿੱਟੀ ਵਰਤਣੀ ਹੈ, ਉਹ ਚੀਟੀ ਦੇ ਬਿਲ, ਚੂਹੇ ਦੇ ਬਿਲ, ਪਾਣੀ ਹੇਠਾਂ ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚੋਂ ਨਹੀਂ ਲੈਣੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਜੀਵ ਹਨ ਜਾਂ ਜੋ ਹਲ ਨਾਲ ਉਖਾੜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਵਰਤਣੀ ਨਹੀਂ। ਸਰੀਰ ਦੀ ਸਫਾਈ ਲਈ, ਲਿੰਗ ਲਈ ਇਕ, ਮਲਦਵਾਰ ਲਈ ਤਿੰਨ, ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਲਈ ਦੱਸ, ਤੇ ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਲਈ ਸੱਤ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਗੋਲੇ ਲੈਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਸਾਫ, ਸੁਗੰਧ ਰਹਿਤ, ਬਿਨਾ ਲਿਪੀ ਹੋਈ ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਬਿਨਾ ਬੁੱਲਿਆਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਸਫਾਈ ਲਈ ਵਰਤੋ, ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮਿੱਟੀ ਲਾਓ। ਪੈਰ ਧੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੈਰ ਮੁੜ ਧੋਵੋ, ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਆਚਮਨ ਕਰੋ ਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਪੂੰਛੋ। ਫਿਰ ਸਿਰ ਦੇ ਛੇਦ, ਚੋਟੀ, ਬਾਂਹਾਂ, ਨਾਭੀ ਅਤੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛੂਹੋ। ਮੂੰਹ ਧੋ ਕੇ, ਵਾਲ ਸਵਾਰੋ, ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਦੇਖੋ, ਕਾਜਲ ਲਾਵੋ, ਸ਼ੁਭ ਕੰਮ ਕਰੋ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਹ ਆਦਿ ਲਵੋ। ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਵਰਣ ਅਤੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਜੀਵਨ ਯਾਪਨ ਅਤੇ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਯਜਨ ਆਦਿ ਕਰੋ। ਸੋਮ ਯਜ, ਘੀ ਦੇ ਹਵਨ, ਅਤੇ ਪੱਕੇ ਭੋਗ ਨਿਯਮਤ ਹਨ। ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਧਨ ਹੀ ਸਾਧਨ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਨਦੀਆਂ, ਝੀਲਾਂ, ਤਲਾਬਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣੇ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਪਹਾੜੀ ਚਸ਼ਮੇ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਓ। ਜੇ ਕੁਦਰਤੀ ਪਾਣੀ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਖੂਹ, ਘਰ ਵਿੱਚੋਂ ਲਿਆ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵੀ ਨ੍ਹਾ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਸਾਫ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਿਯਤ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਤਰਪਣ ਦਿਓ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਦਿਓ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਕ ਵਾਰੀ, ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਲਈ ਵੀ। ਪਿਤਰਾਂ, ਦਾਦਿਆਂ ਤੇ ਪਰਦਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਣੀ ਅਰਪਣ ਕਰੋ। ਮਾਤਾ ਪੱਖੋਂ ਨਾਨਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਭੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦਿਓ। ਹੋਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੋ, ਉਹ ਵੀ ਸੁਣੋ: ਮਾਂ, ਸੌਤੇਲੀ ਮਾਂ, ਦਾਦੀ, ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਅਧਿਆਪਕਾਂ, ਮਾਮਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਆਰੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਣੀ ਦਿਓ। ਇਹ ਸਭ ਪਾਣੀ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਆਦਿ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਚਾਹੀ ਅਰਪਣ ਕਰੋ। ਦੇਵ, ਅਸੁਰ, ਯਕ੍ਸ਼, ਨਾਗ, ਗੰਧਰਵ, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਪਿਸਾਚ, ਗੁਹ੍ਯਕ, ਸਿੱਧ, ਕੁਸ਼ਮਾਂਡ, ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਪੰਛੀ—ਸਭ ਜੀਵ, ਜੋ ਪਾਣੀ, ਧਰਤੀ ਜਾਂ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਪਾਣੀ ਪਾ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਨਰਕਾਂ ਜਾਂ ਪੀੜਾ ਵਾਲੀਆਂ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਪਾਣੀ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਚਾਹੇ ਵਰਤਮਾਨ ਜਾਂ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ, ਜਾਂ ਜੋ ਮੇਰੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਪੂਰੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਪਾਉਣ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜੀਵ ਭੁੱਖ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇਹ ਤਿਲ ਮਿਲਾਇਆ ਪਾਣੀ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਤਾਜਗੀ ਪਹੁੰਚਾਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੇ, ਅਤੇ ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਇਕ ਮੰਞਾ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਵਿਵਸਵਾਨ, ਉਜਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਿਯਤਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਵਿਤਾ ਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਸਾਖੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ। ਫਿਰ ਘਰ ਅਤੇ ਮਨਚਾਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਭਿੇਕ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ ਆਦਿ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਗ્નਿਹੋਤ੍ਰ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ ਆਹੁਤੀ ਦਿਓ। ਫਿਰ ਘਰ ਲਈ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਨੁਮਤੀ ਨੂੰ ਆਹੁਤੀ ਦਿਓ। ਉਹ ਆਹੁਤੀ ਦਾ ਬਚਿਆ ਹਿੱਸਾ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ—ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਪਾਰਜਨਯ ਲਈ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਧਾਤੁ ਤੇ ਵਿਧਾਤਰੀ ਲਈ, ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲਈ। ਹੁਣ, ਰਾਜਨ, ਘਰ ਦੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ। ਇੰਦਰ, ਯਮ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦਿਓ। ਇਹੀ ਹੈ ਧਰਮਯੁਕਤ ਜੀਵਨ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਰੀਰਕ, ਆਤਮਿਕ ਤੇ ਸੰਸਾਰਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।