ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਰੂਪ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆਵਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਵੈਦਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲਲੇਖਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਬਣਾਏ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਚਿਤ ਕਰਤੱਵ ਦਿੱਤੇ। ਜਿਵੇਂ ਰੁੱਤਾਂ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਹਰ ਯੁੱਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੰਝ, ਹਰ ਚੱਕਰ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਐਸਾ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰਚਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਸਾਗਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਉਰਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਦੇ ਉਚਿਤ ਆਚਰਨ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਘਟਦਾ ਨਹੀਂ।" ਆਉਰਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਉਚਿਤ ਆਚਰਨ ਦੇ ਲੱਛਣ ਸੁਣੋ; ਜਿਸ ਦੇ ਆਚਰਨ ਉਚਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਘੱਟ ਹਨ, ਉਹ 'ਸੁਭ' ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਚਰਨ ਹੀ ਉਚਿਤ ਆਚਰਨ ਹੈ। ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮਨੂਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਚਿਤ ਆਚਰਨ ਦੇ ਵਕਤਾ ਅਤੇ ਕਰਤਾ ਹਨ।" "ਬ੍ਰਹਮ-ਮੁਹੂਰਤ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਜਾ, ਉਠ ਕੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਧਨ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਝੋ, ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਲਕਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਾਨ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਵੇਖੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਦਿਖਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਨਾ ਦਿਖਣ ਵਾਲੇ ਦੋਸ਼ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ। ਜੇ ਧਨ ਜਾਂ ਇੱਛਾ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ, ਤਾਂ ਛੱਡ ਦੇਵੋ; ਅਤੇ ਉਹ ਧਰਮ ਜੋ ਦੁਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇ ਜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਛੱਡੋ।" "ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮਿਤਰਤਾ ਨਾਲ ਵਰਤੋ। ਘਰ ਤੋਂ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਦੂਰ ਜਾ ਕੇ, ਮਲ ਅਤੇ ਪਿਸ਼ਾਬ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੈਰ ਧੋਣ ਜਾਂ ਮੂੰਹ ਧੋਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਘਰ ਦੇ ਅੰਗਣ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੁੱਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।" "ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਛਾਂ, ਰੁੱਖ ਦੀ ਛਾਂ, ਗਾਂ, ਸੂਰਜ, ਅੱਗ, ਹਵਾ, ਗੁਰੂ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉੱਤੇ ਪਿਸ਼ਾਬ ਨਾ ਕਰੇ। ਨਾਂ ਹੀ ਖੇਤ ਵਿੱਚ, ਫਸਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਰਾਹ ਤੇ ਜਾਂ ਦਰਿਆ ਦੇ ਪਾਰ ਪਿਸ਼ਾਬ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਜਾਂ ਸਮਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰੋ। ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਪਿਸ਼ਾਬ ਕਰੋ, ਪਰ ਸੰਕਟ ਸਮੇਂ ਇਹ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ।" "ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਘਾਸ ਪਸਾਰ ਕੇ, ਸਿਰ 'ਚ ਕਪੜਾ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਉਥੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਾਂ ਨਾ ਬਿਤਾਓ, ਨਾਂ ਹੀ ਉਥੇ ਕੁਝ ਬੋਲੋ। ਸਫਾਈ ਲਈ, ਚੀਟੀ ਦੇ ਬਿਲ, ਚੂਹੇ ਦੇ ਬਿਲ, ਪਾਣੀ ਹੇਠਾਂ ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚੋਂ ਆਈ ਮਿੱਟੀ ਨਾ ਵਰਤੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।" "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿਹੜੀ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਛੋਟੇ ਜੀਵ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਹਲ ਨਾਲ ਖੋਦੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਸਫਾਈ ਲਈ ਨਾ ਵਰਤੋ। ਸਫਾਈ ਲਈ, ਅੰਗ ਲਈ ਇੱਕ ਗੋਲ, ਪਿਛਲੇ ਭਾਗ ਲਈ ਤਿੰਨ, ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਲਈ ਦਸ, ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਲਈ ਸੱਤ ਗੋਲ ਮਿੱਟੀ ਵਰਤੋ।" "ਸਾਫ, ਗੰਧ ਰਹਿਤ ਤੇ ਕੋਟ-ਰਹਿਤ ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਬਿਨਾ ਬੁਲਬਲੇ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਹੀ ਲਓ; ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮਿੱਟੀ ਲਗਾਤਾਰ ਵਰਤੋ। ਪੈਰ ਧੋਣ ਦੀ ਸਫਾਈ ਪੂਰੀ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਮੁੜ ਪੈਰ ਧੋਵੋ, ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪੀਓ ਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਪੌਂਛੋ।" "ਫਿਰ, ਸਿਰ ਦੇ ਛੇਦ, ਸਿਰ ਦੀ ਚੋਟੀ, ਬਾਂਹਾਂ, ਨਾਭੀ ਤੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛੂਹੋ। ਮੂੰਹ ਧੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਾਲ ਸਵਾਰੋ, ਆਇਨਾ ਵੇਖੋ, ਸੁਰਮਾ ਲਾਓ, ਸ਼ੁਭ ਕੰਮ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਆਦਿ ਲਓ।" "ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਜਾਤ ਤੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੀਵਨ-ਯਾਪਨ ਅਤੇ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਯਜਨ ਕਰੋ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ। ਸੋਮਾ-ਯਜਨ, ਘੀ ਦੀਆਂ ਆਹੂਤੀਆਂ ਅਤੇ ਪਕਾਈ ਹੋਈਆਂ ਆਹੂਤੀਆਂ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਧਨ ਹੀ ਸਾਧਨ ਹੈ, ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰੋ।" "ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕਰਮਾਂ ਲਈ, ਦਰਿਆ, ਝੀਲ, ਤਲਾਬ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਏ ਪਾਣੀ, ਜਾਂ ਪਹਾੜੀ ਝਰਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ। ਜੇ ਕੁਦਰਤੀ ਪਾਣੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕੂਏਂ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚੋਂ ਆਇਆ ਪਾਣੀ, ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲਓ।" "ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸਾਫ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਦਿਓ।" "ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਦਿਓ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ ਵੀ। ਪਿਤਰਾਂ, ਦਾਦਿਆਂ ਅਤੇ ਪਰ-ਦਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਣੀ ਦਿਓ।" "ਮਾਤਾ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦਿਓ; ਹੋਰ ਉਚਿਤ ਤਰਪਣ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ।" "ਮਾਤਾ, ਸੌਤਲੀ ਮਾਤਾ, ਦਾਦੀ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਗੁਰੂ, ਮਾਮੇ, ਅਤੇ ਪਿਆਰੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਣੀ ਦਿਓ।" "ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਮਨ ਚਾਹੇ, ਪਾਣੀ ਦਿਓ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਆਦਿ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰੋ।" "ਦੇਵ, ਅਸੁਰ, ਯਕਸ਼, ਨਾਗ, ਗੰਧਰਵ, ਰਾਖਸ਼ਸ, ਪਿਸ਼ਾਚ, ਗੁਹ੍ਯਕ, ਸਿੱਧ, ਕੁਸ਼ਮਾਂਡ, ਜਾਨਵਰ, ਪੰਛੀ—" "ਜੋ ਜੀਵ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਜੋ ਨਰਕਾਂ ਅਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਵਾਲੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੈਂ ਇਹ ਪਾਣੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" "ਜੋ ਵੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਚਾਹੇ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ ਜਾਂ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ, ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਪਾਣੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਣ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਉਰਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸਾਗਰ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਆਚਰਨ ਅਤੇ ਤਰਪਣ ਦੇ ਉਚਿਤ ਵਿਧਾਨ ਬਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਪਿਆਰ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਵਿਸਥਾਰ ਵਿੱਚ ਸਮਝਾਇਆ।