ਤਾਮਰਾ ਦੀਆਂ ਛੇ ਬੇਟੀਆਂ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸੀ: ਸ਼ੁਕੀ, ਸ਼ੇਨੀ, ਭਾਸੀ, ਸੁਗ੍ਰੀਵੀ, ਸ਼ੁਚੀ ਅਤੇ ਗ੍ਰਿੱਧ੍ਰਕਾ। ਸ਼ੁਕੀ ਨੇ ਤੋਤਿਆਂ, ਉੱਲਾਂ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਡਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚਿੜੀਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਸ਼ੇਨੀ ਨੇ ਬਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ, ਭਾਸੀ ਨੇ ਬਗਲੇ ਅਤੇ ਗ੍ਰਿੱਧ੍ਰੀ ਨੇ ਗਿੱਧਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ੁਚੀ ਨੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚਿੜੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ, ਸੁਗ੍ਰੀਵੀ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਚਿੜੀਆਂ ਨੂੰ; ਤਾਮਰਾ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਘੋੜੇ, ਊਠ ਅਤੇ ਗਧੇ ਵੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਵਿਨਤਾ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤ੍ਰ ਹੋਏ—ਗਰੁੜ ਅਤੇ ਅਰੁਣ—ਜੋ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ; ਸੁਪਰਣ, ਉਡਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਅਤੇ ਦਾਰੁਣ, ਜੋ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਸੀ। ਸੁਰਸਾ ਤੋਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸੱਪ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਕਈ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਮਹਾਨ ਸੀ। ਕਦਰੂ ਤੋਂ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸੱਪ ਜਨਮ ਲਏ, ਜੋ ਸੁਪਰਣ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਕਈ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲੇ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੁੱਖ ਸੱਪ ਸਨ: ਸ਼ੇਸ਼, ਵਾਸੁਕੀ, ਤਕਸ਼ਕ, ਸ਼ੰਖ, ਸ਼੍ਵੇਤ, ਮਹਾਪਦਮ, ਕਮਬਲਾ ਅਤੇ ਅਸ਼੍ਵਤਰਾ। ਇਲਾਪੁਤ੍ਰ, ਕਰਕੋਟਾ ਅਤੇ ਧਨੰਜਯਾ ਨਾਗ ਵੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੇ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਇਹ ਸਭ, ਜੋ ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਮਾਸ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਹਨ। ਕ੍ਰੋਧਾ ਤੋਂ ਪੀਸ਼ਾਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸਨ; ਸੁਰਭੀ ਨੇ ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਭੈਂਸਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਇਰਾ ਤੋਂ ਰੁੱਖ, ਬੇਲਾਂ, ਲਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਘਾਸ ਪੈਦਾ ਹੋਈ। ਸਵਸਾ ਨੇ ਯਕਸ਼ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ; ਮੁਨੀ ਨੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੂੰ; ਅਰਿਸ਼ਟਾ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਨੇ ਗੰਧਰਵ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਯਪ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਹਨ—ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਟਿਕਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਅਤੇ ਪੋਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਸਵਾਰੋਚਿਸ਼ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੈ। ਵੈਵਸਵਤ ਅਤੇ ਵਾਰੁਣ ਮਨਵੰਤਰਾ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੁਹਵਾਨਾ ਨੇ ਕੀਤੀ, ਇੱਥੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਦਾਦਾ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਬਣਾਇਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਗੰਧਰਵਾਂ, ਸੱਪਾਂ, ਦੇਵਾਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋ ਸਕੇ। ਦਿਤੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਗੁਆ ਕੇ, ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀ; ਉਸ ਨੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਕਸ਼ਯਪ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ; ਦਿਤੀ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤ੍ਰ ਮੰਗਿਆ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕੇ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਵਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਜੇ ਤੂੰ ਪੂਰੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਯਤਨ ਨਾਲ, ਇਹ ਬੱਚਾ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇਂ, ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਗਰਭ ਬੜੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਇੰਦ੍ਰ (ਮਘਵਾਨ), ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਗਰਭ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗਾ, ਉਸ ਨੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਦਿਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਇੰਦ੍ਰ, ਉਸ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ; ਜਦੋਂ ਸੌ ਸਾਲ ਮੁਕਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮੌਕਾ ਵੇਖਿਆ। ਦਿਤੀ, ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਧੋਏ ਬਿਨਾ, ਸੌਣ ਲਈ ਵਿਛੋਨੇ ਤੇ ਗਈ; ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਵਜਰ ਨਾਲ ਉਸ ਮਹਾਨ ਗਰਭ ਨੂੰ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ, ਬੱਚਾ ਬੜਾ ਡਰਾਉਣਾ ਰੋਇਆ। ਇੰਦ੍ਰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਹਿੰਦਾ, "ਰੋ ਨਾ!" ਪਰ ਗਰਭ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹਰ ਹਿੱਸਾ ਨੂੰ ਫਿਰ ਸੱਤ-ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਰੁਤ ਦੇਵਤਾ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਪਵਨ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹਨ। ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਪੂਰਵਕਾਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਿਥੁ ਨੂੰ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਰਾਜਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਕੀਤੀ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਤਾਰੇ, ਗ੍ਰਹ, ਪੁਰੋਹਿਤ, ਸਾਰੇ ਪੌਦੇ, ਯਜਨ ਅਤੇ ਤਪਸਿਆ ਦਾ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਰਾਜਗਦੀ ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਨੂੰ, ਪਾਣੀ ਦਾ ਰਾਜ ਵਾਰੁਣ ਨੂੰ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਵਸੁਆਂ ਦਾ ਪਾਵਕ (ਅਗਨਿ) ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਡਕਸ਼ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਾਂ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਵਾਸਵ (ਇੰਦ੍ਰ) ਨੂੰ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਦੈਤ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਰਾਜਗਦੀ ਦਿੱਤੀ। ਯਮ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਹਥੀਆਂ ਨੂੰ ਐਰਾਵਤ, ਅਤੇ ਗੱਜਣ ਵਾਲੇ ਸਿੰਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਦਿੱਤਾ। ਪੰਛੀਆਂ ਲਈ ਗਰੁੜ, ਦੇਵਾਂ ਲਈ ਵਾਸਵ (ਇੰਦ੍ਰ), ਘੋੜਿਆਂ ਲਈ ਉੱਚੈਹਸ਼੍ਰਵਾਸ, ਅਤੇ ਗਾਂ ਲਈ ਬਲਦ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਸਾਰੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਲਈ ਸਿੰਹ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ; ਸੱਪਾਂ ਲਈ ਅਟੱਲ ਸ਼ੇਸ਼ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਹਿਮਾਲਿਆ ਨੂੰ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਕਪਿਲਾ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਬਾਘ ਨੂੰ ਨਖ-ਦੰਸ਼ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਕੀਤਾ। ਪਲੱਖਾ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਹੋਰ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਿੱਤੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਪੂਰਬੀ ਦਿਸਾ ਵਿੱਚ ਸੁਧਨਵਨ, ਵੈਰਾਜਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ, ਦਿਸਾ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ; ਦੱਖਣੀ ਦਿਸਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖਪਦ, ਕਾਰਦਮ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ; ਪੱਛਮੀ ਵਿੱਚ ਕੇਤੁਮੰਤ, ਰਾਜਸਾ ਦਾ ਮਹਾਨ-ਆਤਮਾ ਪੁੱਤ੍ਰ; ਉੱਤਰੀ ਵਿੱਚ ਹਿਰਣਯਰੋਮ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਪਰਜਨਯ ਦਾ ਅਜੈਤ ਪੁੱਤ੍ਰ, ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੀਵ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਸਥਾਪਤ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਨਾਤਨ ਧਰਮ ਦੀ ਮਹਾਨ ਰਚਨਾ ਹੈ।