ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਪਾਪ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਕਰਕੇ ਉੱਠਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।” ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਆਸ਼ਵਾਸਨ ਦਿੱਤਾ, “ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੋਵੇਗਾ। ਹੁਣ, ਅਸੁਰ ਪੁੱਤਰ, ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਜੋ ਚਾਹੋ।” ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਵਰ ਪाकर ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਟੱਲ ਭਗਤੀ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਹੇਗੀ।” ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, “ਜਿਸ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਪੱਕੀ ਹੋ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਲਈ ਧਰਮ, ਧਨ ਜਾਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦੀਆਂ ਨਹੀਂ।” ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, “ਜਿਵੇਂ ਤੇਰਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਅਟੱਲ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੂੰ ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾਵੇਗਾ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਮੈਤ੍ਰੇਯਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅੰਤर्धਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਨਮ ਸਕਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਕੁਸ਼ਬੂ ਲੈ ਕੇ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਜੂ ਭਰਕੇ ਆਖਿਆ, “ਤੂੰ ਜੀਵਦਾ ਹੈਂ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ।” ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਈ ਦੁੱਖ ਸਹੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੀ। ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਨਰਸਿੰਘ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਕਰ ਲਈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਰਾਜਸੀ ਦਿਨ ਆਇਆ ਜਿਸ ਨੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੀਤਾ; ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੇ ਕਈ ਪੁੱਤ, ਪੌਤ੍ਰੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸੰਪਤੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਘਟ ਗਿਆ, ਉਹ ਪਾਪ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਧਿਆਨਧਾਰਾ ਨਾਲ, ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਮੈਤ੍ਰੇਯਾ, ਇਹ ਸੀ ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੈਤਿਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਜਿਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ। ਜਿਸ ਨੇ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦੇ ਕਰਤਬ ਸੁਣੇ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦਿਨ ਜਾਂ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਪਾਪ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ ਜਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਤ੍ਰੇਯਾ, ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਪੂਰਨਿਮਾ, ਅਮਾਵਸ, ਅਠਵੀਂ ਜਾਂ ਬਾਰਹਵੀਂ ਤਰੀਕ ਨੂੰ ਇਸ ਕਥਾ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਕੇ, ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਹਰੀ ਨੇ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦੀ ਹਰ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਰਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦੇ ਪੁੱਤ ਸ਼ੀਬੀ, ਵਾਸਕਲਾ ਆਦਿ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਹੋਏ; ਵਿਰੋਚਨ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਵਿਰੋਚਨ ਤੋਂ ਬਲੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਬਲੀ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤ ਹੋਏ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਾਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ; ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤ ਸਭ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਝਰਝਰਾ, ਸ਼ਕੁਨੀ, ਭੂਤਸੰਤਾਪਨ, ਮਹਾਨਾਭਾ, ਮਹਾਬਾਹੁ, ਤੇ ਕਾਲਨਾਭਾ ਹੋਏ। ਅਨੂਪੁ, ਦਵੀਮੂਧਾ, ਸ਼ੰਬਰ, ਅਯੋਮੁਖਾ, ਸ਼ੰਕੁਸ਼ਿਰਾ, ਕਪਿਲਾ, ਤੇ ਸ਼ੰਕਰਾ ਵੀ ਸਨ। ਇਕਚਕ੍ਰਾ, ਤਾਰਕਾ, ਸਵਰਭਾਨੁ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ, ਤੇ ਪੁਲੋਮਾ ਵੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹੋਏ। ਇਹ ਦਾਨੂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਵਿਰਚਿਤਿ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਸਵਰਭਾਨੁ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਪ੍ਰਭਾ, ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਵਾਰਸ਼ਪਰਵਣੀ, ਉਪਦਾਨੀ, ਤੇ ਹਯਸ਼ਿਰਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੁਆਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ। ਪੁਲੋਮਾ ਤੇ ਕਾਲਕਾ, ਜੋ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਸਨ, ਮਰੀਚੀ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀ ਹੋਈਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਉੱਤਮ ਦਾਨਵ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਪੌਲੋਮਾ ਤੇ ਕਾਲਕੇਯas ਵਜੋਂ ਮਰੀਚੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਹੋਏ। ਫਿਰ, ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਨਿਰਦਈ ਦਾਨਵ ਸਿੰਹਿਕਾ ਤੇ ਵਿਰਚਿਤਿ ਦੇ ਪੁੱਤ ਵਜੋਂ ਜੰਮੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਯੰਸ਼ਾ, ਸ਼ਲਯ, ਨਭਾ, ਵਾਤਾਪੀ, ਨਾਮੁਚੀ, ਇਲਵਲਾ, ਤੇ ਖਸ੍ਰਮਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਆਂਧਕਾ, ਨਰਕਾ, ਕਾਲਨਾਭਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਵਰਭਾਨੁ, ਤੇ ਵਕਤ੍ਰਯੋਧਿਨ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਹੋਏ। ਇਹ ਦਾਨਵ, ਦਾਨੂ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤ-ਪੌਤ੍ਰੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਤੋਂ ਨਿਵਾਤਕਵਚ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਤਪ ਅਤੇ ਸਯਮ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਤਾਮਰਾ ਦੀਆਂ ਛੇ ਧੀਆਂ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ: ਸ਼ੁਕੀ, ਸ਼ੇਨੀ, ਭਾਸੀ, ਸੁਗ੍ਰੀਵੀ, ਸ਼ੁਚੀ, ਤੇ ਗ੍ਰਿਧ੍ਰਕਾ। ਸ਼ੁਕੀ ਤੋਂ ਤੋਤੇ, ਉਲੂ, ਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਪੰਛੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ; ਸ਼ੇਨੀ ਤੋਂ ਬਾਜ, ਭਾਸੀ ਤੋਂ ਬਗਲੇ ਤੇ ਗ੍ਰਿਧ੍ਰੀ ਤੋਂ ਗਿੱਧ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਸ਼ੁਚੀ ਤੋਂ ਜਲ ਪੰਛੀ, ਸੁਗ੍ਰੀਵੀ ਤੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀ; ਤਾਮਰਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਘੋੜੇ, ਊਠ ਤੇ ਗਧੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਵਿਨਤਾ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤ ਹੋਏ: ਗਰੁੜ ਤੇ ਅਰੁਣ, ਜੋ ਪਾਪ ਤੋਂ ਬਚੇ ਰਹੇ; ਸੁਪਰਣਾ, ਉੱਡਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ, ਤੇ ਦਾਰੁਣ, ਜੋ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੁਰਸਾ ਤੋਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਕਈ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਸੱਪ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ੀਕ ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਕਦਰੂ ਤੋਂ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਕਈ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਸੱਪ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਸੁਪਰਣਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਸੱਪ: ਸ਼ੇਸ਼, ਵਾਸੁਕੀ, ਤਕਸ਼ਕ, ਸ਼ੰਖ, ਸ਼ਵੇਤ, ਮਹਾਪਦਮ, ਕੰਬਲਾ, ਤੇ ਅਸ਼ਵਤਰਾ ਹਨ। ਇਲਾਪੁਤ੍ਰ, ਕਰਕੋਟਾ, ਧਨੰਜਯਾ, ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸੱਪ ਵੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਇਹ ਸਾਰੇ, ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਤੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ, ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਹਨ। ਕ੍ਰੋਧਾ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪਿਸਾਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ; ਸੁਰਭੀ ਤੋਂ ਗਾਂ ਤੇ ਭੈਂਸ; ਇਰਾ ਤੋਂ ਰੁੱਖ, ਬੇਲ, ਲਤਾ, ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਘਾਹ ਪੈਦਾ ਹੋਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼, ਦਾਨਵ, ਪੰਛੀ, ਪਸ਼ੂ, ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ, ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ।