ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਉਸ ਮਨ ਨਾਲ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਕਿਰਪਾਲੂ ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਉਤਸ਼ਾਹ ਤੇ ਭਾਵੁਕਤਾ ਨਾਲ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ, ਉਸਦੇ ਸ਼ਬਦ ਕੰਬਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ 'ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਆਖਦਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗਾ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਦਿਖਾਓ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ! ਮੈਨੂੰ ਮੁੜ ਆਪਣੀ ਦਰਸ਼ਨ-ਦਾਤਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਬਖ਼ਸ਼ੋ।" ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਇੰਝ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਅਟੱਲ ਭਗਤੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ। ਪ੍ਰਹਲਾਦ, ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਗ ਲੈ।" ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਜਨਮ ਮੇਰੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਗਰਭ ਵਿਚ ਹੋਣ, ਹੇ ਅਚੁਤ, ਮੇਰੀ ਤੁਹਾਡੇ ਪ੍ਰਤੀ ਅਟੱਲ ਭਗਤੀ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਰਹੇ।" ਉਹ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, "ਜਿਵੇਂ ਸੰਸਾਰੀ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵੱਲ ਜੋ ਮੋਹ ਅਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਚਿੱਤ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਾਂ।" ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ, ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰਹੇਗੀ। ਪਰ, ਪ੍ਰਹਲਾਦ, ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਮੰਗ ਲੈ।" ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੀ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਲਗਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਹੋਇਆ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇ।" ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹਥਿਆਰ ਸੁੱਟੇ ਗਏ, ਮੈਨੂੰ ਯਜਨ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਸਾਪਾਂ ਨੇ ਕੱਟਿਆ, ਮੇਰੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰ ਮਿਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਤੋਂ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੁਕਰਮ ਕੀਤੇ ਗਏ।" ਉਸ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੇ ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਵਜੋਂ ਜੋ ਪਾਪ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਣ।" ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਪ੍ਰਹਲਾਦ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ, ਹੇ ਅਸੁਰ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।" ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹੀ ਵਰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੂਰਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਅਟੱਲ ਭਗਤੀ ਬਣੀ ਰਹੇਗੀ।" ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਜਿਸ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਹਾਡੇ ਪ੍ਰਤੀ ਅਟੱਲ ਭਗਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਧਰਮ, ਧਨ ਜਾਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦੀਆਂ ਨਹੀਂ।" ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੇਰਾ ਮਨ ਅਟੱਲ ਤੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪਰਮ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਚਾਨਕ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਏ, ਜਦੋਂ ਮੈਤਰੇਯਾ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀਸ ਨਿਵਾਇਆ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ, ਭਾਵੁਕ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਮੂੰਹ ਚੁੰਮਿਆ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਜੂ ਭਰ ਆਏ ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈਂ।" ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ, ਭਾਵੇਂ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਪਰ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ। ਐਸਾ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ। ਜਦੋਂ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਨਰਸਿੰਹ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਆਇਆ। ਫਿਰ, ਉਸਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜ-ਦਿਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕੀਤੀ, ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ, ਪੋਤੇ ਤੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਘਟ ਗਈ, ਤੇ ਉਹ ਪਾਪ-ਪੁੰਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਧਿਆਨ-ਸਮਾਧੀ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੇ ਪਰਮ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਹੇ ਮੈਤਰੇਯਾ, ਇਹ ਸੀ ਉਹ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਦੈਤਿਆ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਪਰਮ ਭਗਤ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦਿਨ ਜਾਂ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਕੋਈ ਵੀ ਪਾਪ, ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ ਜਾਂ ਸੁਣਾਕੇ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੇਕਰ ਪੂਰਨਿਮਾ, ਅਮਾਵੱਸ, ਅੱਠਵੀਂ ਜਾਂ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਇਹ ਕਥਾ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂ ਸੁਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਗਾਉਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਹਰੀ ਨੇ ਹਰ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਵੀ ਰਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲੰਬੇ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਬੀ, ਵਾਸ਼ਕਲਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹੋਏ। ਵਿਰੋਚਨ ਵੀ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਤੋਂ ਹੀ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਵਿਰੋਚਨ ਤੋਂ ਬਲੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਬਲੀ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਾਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ; ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਬੜੇ ਹੀ ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਝਰਝਰਾ, ਸ਼ਕੁਨੀ, ਭੂਤਸੰਤਾਪਨ, ਮਹਾਨਾਭਾ, ਮਹਾਬਾਹੂ, ਤੇ ਹੋਰ ਕਾਲਨਾਭਾ ਨਾਮਕ ਵੀ ਸਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਨੁਪੂ, ਦੁਵਿਮੂੜ੍ਹਾ, ਸ਼ੰਬਰ, ਅਯੋਮੁਖ, ਸ਼ੰਕੁਸ਼ਿਰਾ, ਕਪਿਲ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਵੀ ਹੋਏ। ਇਕਚਕ੍ਰਾ, ਮਹਾਬਲੀ ਤਾਰਕ, ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ ਸਵਰਭਾਨੁ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪರ್ವਨ ਅਤੇ ਪੁਲੋਮਾ ਵੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਇਹ ਦਾਨੂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਵੀਰ ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ ਵੀ। ਸਵਰਭਾਨੁ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਪ੍ਰਭਾ, ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਵਾਰਸ਼ਪರ್ವਣੀ, ਉਪਦਾਨੀ ਅਤੇ ਹਯਸ਼ਿਰਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੁੜੀਆਂ ਸਨ। ਪੁਲੋਮਾ ਅਤੇ ਕਾਲਕਾ, ਦੋਵਾਂ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਮਰੀਚੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦਾਨਵ, ਪੌਲੋਮ ਤੇ ਕਾਲਕੇਯas, ਮਰੀਚੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਫਿਰ, ਹੋਰ ਵੀ ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ, ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਨਿਰਦਯ ਦਾਨਵ, ਸਿੰਹਿਕਾ ਤੋਂ ਤੇ ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਯੰਸ਼, ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ਲਯ, ਮਹਾਬਲੀ ਨਭਾ, ਵਾਤਾਪੀ, ਨਾਮੁਚੀ, ਇਲਵਲਾ ਅਤੇ ਖਸ੍ਰਮਾ ਸਨ। ਅੰਧਕ, ਨਰਕ, ਕਾਲਨਾਭਾ, ਮਹਾਵੀਰ ਸਵਰਭਾਨੁ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਵਕਤ੍ਰਯੋਧਿਨ ਵੀ ਹੋਏ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੋਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿਚ ਹਨ। ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਤੋਂ, ਜੋ ਦੈਤਿਆ ਸੀ, ਨਿਵਾਤਕਵਚ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਤਪ ਤੇ ਸਯਮ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।