ਜਦੋਂ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ churn ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਉਥੋਂ ਪ੍ਰਥੁ, ਜੋ ਕਿ ਵੇਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਭਰਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਹੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜਗਮਗਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਆਦਿ-ਧਨੁਸ਼ ਆਜਗਵ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਬਾਣ ਤੇ ਕਵਚ ਵੀ ਆਏ। ਉਸ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਛਾ ਗਈ। ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਇਸ ਉੱਤਮ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਵੇਣ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਕਰਕੇ ਪੁਣ ਨਾਂ ਦੇ ਨਰਕ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਦਰਿਆ, ਆਪਣੇ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਪੂਜਨੀਯ ਪਿਤਾਮਹ, ਦੇਵਤੇ, ਅੰਗਿਰਸ ਵੰਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਚਲਦਿਆਂ-ਫਿਰਦਿਆਂ ਅਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਵੇਣਯਾ ਦੀ ਰਾਜਿਆਬੀ ਲਈ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਚਕਰ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਸਮਝ ਗਏ ਕਿ ਪ੍ਰਥੁ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮ ਸੰਤੋਖ ਮਿਲਿਆ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਕਰ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਮਸਤ ਚਕ੍ਰਵਰਤੀ ਰਾਜਿਆਂ 'ਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਪ੍ਰਥੁ, ਵੇਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਉਰਜਾ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਨਾਲ ਯੋਗ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਾਜ-ਪਦ ਨਾਲ ਯੋਗਤਾ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਸਦੇ ਪਿਓ ਵੱਲੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹਾਰ ਮਿਲੀ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਥੁ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਮ-ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਹੀ ਉਸਨੂੰ 'ਰਾਜਾ' ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਉਸ ਲਈ ਥੰਮ ਗਈਆਂ; ਪਹਾੜ ਰਸਤਾ ਦੇਣ ਲੱਗੇ, ਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਝੰਡਾ ਟੁੱਟਿਆ ਨਹੀਂ। ਧਰਤੀ ਬਿਨਾ ਹਲ ਚਲਾਏ ਹੀ ਫਸਲਾਂ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਈ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਆਸਾਨ ਹੋ ਗਿਆ; ਗਾਵਾਂ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੇਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਤੇ ਹਰ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਮਧੂ ਮਿਲਣ ਲੱਗਾ। ਉਸਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਪਿਤਰ-ਯਾਗ ਵਿੱਚ, ਸੁਤਿਆ ਦਿਵਸ ਤੇ ਇੱਕ ਗਿਆਨੀ ਸੂਤ ਜਨਮਿਆ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਯਾਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਦਵਾਨ ਮਗਧ ਵੀ ਜਨਮਿਆ। ਦੋਵੇਂ, ਸੂਤ ਅਤੇ ਮਗਧ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, "ਇਹ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਥੁ, ਵੇਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਇਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰੋ; ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਯੋਗ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ।" ਦੋਵੇਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਇਹ ਨਵੇਂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਅਜੇ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਆਏ।" ਉਹ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, "ਉਸਦੇ ਗੁਣ ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ, ਨਾਂ ਹੀ ਉਸਦੀ ਯਸ਼ਸਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਬਣੀ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਆਧਾਰ ਤੇ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰੀਏ?" ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਇਹ ਮਹਾਨ ਚਕ੍ਰਵਰਤੀ ਰਾਜਾ ਅਜੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਉੱਚੇ ਕਰਤੱਬ ਕਰੇਗਾ; ਉਸਦੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰੋ।" ਸ੍ਰੀ ਪਾਰਾਸ਼ਰ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਪਰਮ ਸੰਤੋਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਜਿਹੜੇ ਗੁਣਾਂ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਗੁਣ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ।" "ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਵਿੱਚ ਕਹਿਣਗੇ, ਉਹ ਗੁਣ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ।" "ਜੇ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਕੁਝ ਐਸਾ ਕਹਿਣ ਜੋ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਮੈਂ ਉਹ ਛੱਡ ਦਿਆਂਗਾ;" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਸੂਤ ਅਤੇ ਮਗਧ, ਜੋ ਸੁਰੇਲੀ ਬਾਣੀ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਪ੍ਰਥੁ ਦੀ ਭਵਿੱਖੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਭਜਨ ਸਜਾਇਆ। ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਇਹ ਰਾਜਾ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਦਾਨੀ, ਵਚਨ ਦਾ ਪੱਕਾ, ਲਜਜਾਵਾਨ, ਮਿੱਤਰਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਧੀਰਜਵਾਨ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।" "ਇਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਕ੍ਰਿਤਘਨ ਨਹੀਂ, ਦਯਾਵਾਨ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਆਦਰਨੀਯਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸਤਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰਿਤ ਹੈ।" ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਵੈਰੀ ਵਿੱਚ ਰਾਜ-ਕਾਜ ਵਿੱਚ ਨਿਰਪੱਖ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਸੂਤ ਤੇ ਮਗਧ ਵਲੋਂ ਕੀਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਵਰਨਨ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ, ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਅਮਲ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਿਆਂ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ। ਇਕ ਸਮੇਂ ਲੋਕ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਜਦ ਪੌਦੇ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆਏ। ਓਹ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਪੌਦੇ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਤੇ ਲੋਕ ਭੁੱਖੀ ਮਰ ਰਹੇ ਹਨ।" "ਤੈਨੂੰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੀਵਿਕਾ ਦੇਣ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪੌਦੇ ਦੇ।" ਸ੍ਰੀ ਪਾਰਾਸ਼ਰ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਫਿਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ, ਆਪਣਾ ਦਿਵ੍ਯ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਬਾਣ ਲੈ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ।" ਧਰਤੀ, ਡਰ ਕੇ, ਗਾਂ ਬਣ ਗਈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਤੱਕ ਭੱਜ ਗਈ। ਜਿਥੇ ਵੀ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਧਾਰਕ ਹੈ, ਗਈ, ਉਥੇ ਉਸਨੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕੇ ਪ੍ਰਥੁ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਡਰੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਤੀਰਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਕੰਬਦੀ ਹੋਈ, ਪ੍ਰਥੁ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਕੋਲ ਆਈ ਅਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੀ: "ਇੱਕ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ? ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੰਨੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?" ਪ੍ਰਥੁ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਦੋਂ ਦੁਸ਼ਟ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਪੁਣ ਹੈ।" ਧਰਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਉ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਕੌਣ ਹੋਵੇਗਾ?" ਪ੍ਰਥੁ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਤੋਂ ਮੁੜਦੀ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਬਲ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਾਂਗਾ।" ਸ੍ਰੀ ਪਾਰਾਸ਼ਰ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਨੇ, ਡਰ ਕਰਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਕੰਬਦਿਆਂ ਹੋਇਆ, ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਦੁਬਾਰਾ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।" ਉਹ ਆਖਦੀ ਹੈ, "ਹਰੇਕ ਕੰਮ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਹੀ ਸਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸਦੀ ਹਾਂ—ਜੇ ਚਾਹੁਂ ਤਾਂ ਕਰ ਲੈ।" "ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਪੌਦੇ ਪਚਾ ਲਈ ਹਨ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੁਂ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹਾਂ।" "ਇਸ ਲਈ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਇੱਕ ਬੱਛਾ ਬਣਾਓ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਕਾਂ।" "ਦੁੱਧ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਸਕੇ; ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਬੀਜ, ਜੋ ਸਰਵੋਤਮ ਰਸ ਹੈ, ਉਤਪੰਨ ਹੋਣ।