ପରାପରେଶଂ ଶରଣାଂ ବ୍ରଜଧ୍ଵମସୁରାର୍ଦ୍ଦନମ୍ । ଉତ୍ପତ୍ତିସ୍ଥିତିନାଶାନାମହେତୁଂ ହେତୁମୀଶ୍ଵରମ୍
ତୁମେ ସମସ୍ତେ ଉଚ୍ଚ ଓ ନିମ୍ନ ଜଗତଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ, ଅସୁର ନାଶକ, ସୃଷ୍ଟି, ପାଳନ ଓ ସଂହାରର କାରଣ ଏବଂ ଶାସକଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଅ।
ପ୍ରଜାପତିପତିଂ ଵିଷ୍ଣୁମନନ୍ତମପରାଜିତମ୍ । ପ୍ରଧାନପୁଂସୋରଜଯୋଃ କାରଣଂ କାର୍ଯ୍ଯ ଭୂତଯୋଃ
ତୁମେ ସମସ୍ତେ ଜଗତଙ୍କ ମହାପତି, ଅନନ୍ତ ଓ ଅଜୟ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଅ, ଯିଏ ପ୍ରଧାନ ଓ ପୁରୁଷ ଉଭୟଙ୍କର କାରଣ, କାରଣ ଓ କାର୍ଯ୍ୟର ମୂଳ।
ପ୍ରଣତାର୍ତ୍ତିହରଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ସ ଵଃ ଶ୍ର ଯୋ ଵିଧାସ୍ଯତି । ଏଵଭୁତଵା ସୁରାନ୍ ସର୍ଵ୍ଵାନ୍ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକପିତାମହଃ । କ୍ଷୀରୋଦସ୍ଯୋତ୍ତରେ ତୀରଂ ତୈରେଵ ସହିତୋ ଯଯୌ
ଯିଏ ଶରଣଗତଙ୍କର ଦୁଃଖ ଦୂର କରନ୍ତି, ସେ ବିଷ୍ଣୁ ତୁମମାନେକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦେବେ; ଏପରି ଭାବେ ଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ କ୍ଷୀରସାଗରର ଉତ୍ତର କୂଳକୁ ଗଲେ।
ସ ଗତ୍ଵା ତ୍ରିଦଶଃ ସର୍ଵ୍ଵୈଃ ସମଵେତଃ ପିତାମହଃ । ତୁଷ୍ଟାଵ ଵାଗୁଭିରିଷ୍ଟାଭିଃ ପରାପରପତିଂ ହରିମ୍
ସେଠାକୁ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ପିତାମହ ଗଲେ ଏବଂ ଚୟିତ ଶବ୍ଦରେ ପରାପର ପ୍ରଭୁ ହରିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ନମାମ ସର୍ଵ୍ଵ ସର୍ଵ୍ଵଶମନନ୍ତମଜମଵ୍ଯଯମ୍ । ଲୋକଧାମଧରାଧାରମପ୍ରକାଶମଭଦିନମ୍
ଆମେ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ବ୍ୟାପିତ, ସମସ୍ତ ଶାନ୍ତିର ମୂଳ, ଅନନ୍ତ, ଅଜନ୍ମା, ଅବିନାଶୀ, ଜଗତର ଆଧାର, ପୃଥିବୀର ଭିତ୍ତି, ଅପ୍ରକାଶ ଓ ଅଖଣ୍ଡଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।
ନାରାଯଣମଣୀଯାଂସମଶେଷାଣାନଣୀଯସାମ୍ । ସମସ୍ତାନାଂ ଗରିଷ୍ଠଂ ଯଦୂ ଭୂରାଦୀନାଂ ଗରୀଯସାମ୍
ସମସ୍ତ ସୂକ୍ଷ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ସମସ୍ତ ବଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼, ପୃଥିବୀ ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଠାରୁ ବଡ଼ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଯତ୍ର ସର୍ଵ୍ଵ ଯତଃ ସର୍ଵ୍ଵମୁତ୍ପନ୍ନଂ ସତୁପୁରଃସରମ୍ । ସର୍ଵ୍ଵଭୂତଶ୍ଚ ଯୋ ଦେଵଃ ପରାଣାମପି ଯଃ ପରଃ
ଯାହାଙ୍କ ଭିତରେ ସମସ୍ତ ଅଛି, ଯାହାଠାରୁ ସମସ୍ତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ଯିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଭୂତଙ୍କ ଦେବତା, ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଉପରେ—
ପରଃ ପରସ୍ମାତ୍ ପୁରୁଷାତ୍ ପରମାତ୍ମସ୍ଵରୂପଧୃକ୍ । ଯୋଗିଭିଶ୍ଚିନ୍ତ୍ଯତେ ଯୋଽସୌ ମୁକ୍ତିହେତୁର୍ମ୍ମୁକ୍ଷୁଭିଃ
ଯିଏ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୁରୁଷ ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଉପରେ, ପରମାତ୍ମାର ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ଯିଏ ଯୋଗୀମାନେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ମୁକ୍ତି ଆଶା କରୁଥିବାମାନେ ଯାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତିର କାରଣ ବୋଲି ଭାବନ୍ତି—
ସତ୍ତାଦଯୋ ନ ସନ୍ତୀଶେ ଯତ୍ର ଚ ପ୍ରାକୃତା ଗୁଣାଃ । ସ ଶୁଦ୍ଧଃ ସର୍ଵ୍ଵଶୁଦ୍ଧ ଭ୍ଯଃ ପୁମାନାଦ୍ଯଃ ପ୍ରସୀଦତୁ
ଯାଙ୍କ ଭିତରେ ସତ୍ତା ଓ ଅନ୍ୟ ପ୍ରାକୃତିକ ଗୁଣ ନାହିଁ, ଯିଏ ଶୁଦ୍ଧ, ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଶୁଦ୍ଧ, ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷ—ସେ ଆମୋଁକୁ କୃପା କରୁନ୍ତୁ।
କଲା - କାଷ୍ଠା-ନିମେଷାଦିକାଲସୂତ୍ରସ୍ଯ ଗୋଚରେ । ଯସ୍ଯ ଶକ୍ତିର୍ନ ଶୁଦ୍ଧସ୍ଯ ପ୍ରସୀଦତୁ ସ ନୋ ହରିଃ
କଳା, କଷ୍ଠା, ନିମେଷ ଓ ଅନ୍ୟ ସମୟର ମାପରେ ଯାଙ୍କ ଶକ୍ତି ନିର୍ବନ୍ଧିତ ନୁହେଁ, ଯିଏ ପରିଶୁଦ୍ଧ, ସେ ହରି ଆମୋଁକୁ କୃପା କରନ୍ତୁ।
ପ୍ରୋଚ୍ଯତେ ପରମେଶୋ ହି ଯଃ ଶୁଦ୍ଧୋଽପ୍ଯୁପଚାରତଃ । ପ୍ରସୀଦତୁ ସ ନୋ ଵିଷ୍ଣୁରାତ୍ମା ଯଃ ସର୍ଵ୍ଵଦେହିନାମ୍
ଯିଏ ପରମେଶ୍ୱର ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ, ସେ ଶୁଦ୍ଧ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଲୋକର ଆଚରଣରେ ବିବର୍ଣ୍ତିତ ହୁଅନ୍ତି; ସେ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଆତ୍ମା, ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କରନ୍ତୁ।
ଯଃ କାରଣଞ୍ଚ କାର୍ଯ୍ଯ ଞ୍ଚ କାରଣସ୍ଯାପି କାରଣମ୍ । କାର୍ଯ୍ଯାପି ଚ ଯଃ କାର୍ଯ୍ଯ ପ୍ରସୀଦତୁ ସ ନୋ ହରିଃ
ଯିଏ କାରଣ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ, ଏବଂ କାରଣର କାରଣ, ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟର କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଅଟୁଟ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି—ସେ ହରି ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କରନ୍ତୁ।
କାର୍ଯ୍ଯକାର୍ଯ୍ଯଶ୍ଯ ଯଃ କାର୍ଯ୍ଯ ତତ୍କାର୍ଯସ୍ଯାପି ଯଃ ସ୍ଵଯମ୍ । ତତ୍କାର୍ଯ୍ଯକାର୍ଯ୍ଯଭୂତୋ ଯସ୍ତତଶ୍ଚ ପ୍ରଣତାଃ ସ୍ମ ତମ୍
ଯିଏ କାର୍ଯ୍ୟର କାର୍ଯ୍ୟ ଓ କାରଣ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ନିଜେ ତାହାର କାର୍ଯ୍ୟର କାର୍ଯ୍ୟ ଭାବେ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି—କାରଣ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ଭାବେ ଯେ ଅବତାରିତ, ଆମେ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁ।
କାରଣାଂ କାରଣସ୍ଯାପି ତସ୍ଯ କାଂରଣକାରଣମ୍ । ତତ୍କାରଣାନାଂ ହେତୁଂ ତ୍ଵାଂ ପ୍ରଣତାଃ ସ୍ମ ସୁରେଶ୍ଵରମ୍
ଯିଏ କାରଣମାନଙ୍କର କାରଣ, ଏବଂ ସେ କାରଣର କାରଣ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ସମସ୍ତ କାରଣର ମୂଳ ହେଲେ—ସେ ସୁରେଶ୍ୱର, ଆମେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁ।
ଭୋକ୍ତାରଂ ଭୋଜ୍ଯଭୂତଞ୍ଜ ସ୍ତ୍ରଷ୍ଟାରଂ ସୃସ୍ଟମେଵ ଚ । କାର୍ଯ୍ଯ କର୍ମ୍ମସ୍ଵରୂପଂ ତଂ ପ୍ରଣତାଃ ସ୍ମ ପରଂ ପଦମ୍
ଯିଏ ଭୋକ୍ତା, ଭୋଜ୍ୟ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ସୃଷ୍ଟି ଭାବେ ଅଛନ୍ତି, ଯାହାର ସ୍ୱଭାବ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ କର୍ମର ଫଳ—ସେ ପରମ ପଦକୁ ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁ।
ଵିଶୁଦ୍ଧ ବୋଧନଂ ନିତ୍ଯମଜମକ୍ଷଯମଵ୍ଯଯମ୍ । ଅଵ୍ଯକ୍ତମଵିକାରଂ ଯତ୍ ତଦ୍ରିଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ପଦମ୍
ଯାହା ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନ, ନିତ୍ୟ, ଅଜନ୍ମା, ଅକ୍ଷୟ, ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ, ଅବ୍ୟକ୍ତ ଓ ଅପରିଣାମୀ—ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପରମ ପଦ।
ନ ସ୍ଥୂଲଂ ନ ଚ ସୂକ୍ଷ୍ମଂ ଯନ୍ନ ଵିଶେଷଣଗୋଚରମ୍ । ତତ୍ପଦଂ ପରମଂ ଵିଷ୍ଣୋଃ ପ୍ରଣମାମଃ ସଦାମଲମ୍
ଯାହା ନା ଷ୍ଠୂଳ, ନା ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଏବଂ କୌଣସି ବିଶେଷଣର ଅଧିନ ନୁହେଁ—ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପରମ ପଦ, ସଦା ଶୁଦ୍ଧ, ଆମେ ସେଠାକୁ ସମ୍ବିଧାନ କରୁ।
ଯସ୍ଯାଯୁତାଯୁତାଂଶାଂଶେ ଵିଶ୍ଵଶକ୍ତିରିଯଂ ସ୍ଥିତା । ପରଂ ବ୍ରହ୍ମସ୍ଵରୂପଂ ଯତ୍ ପ୍ରଣମାମସ୍ତମଵ୍ଯଯମ୍
ଯାହାର ଅନେକ ଅନ୍ଶର ଅନ୍ଶରେ ଏହି ବିଶ୍ୱ ଶକ୍ତି ବସିଛି—ସେ ଅକ୍ଷୟ ପରମ ବ୍ରହ୍ମର ରୂପକୁ ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁ।
ଯନ୍ନ ଦେଵା ନ ମୁନଯୋ ନ ଚାହଂ ନ ଚ ଶଂକରଃ । ଜାନନ୍ତି ପରମେଶସ୍ଯ ତଦ୍ରିଷ୍ଣୋଃ ପରମ ପଦମ୍
ଯେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପରମ ପଦ, ଯାହାକୁ ଦେବତା, ଋଷି, ମୁଁ ଓ ଶଙ୍କର ଜଣାନ୍ତି ନାହିଁ—
ଯଦୂ ଯୋଗିନଃ ସଦୋଦୂଯୁକ୍ତାଃ ପୁଣ୍ଯପାପକ୍ଷଯେଽକ୍ଷଯମ୍ । ପଶ୍ଯନ୍ତି ପ୍ରଣାଵେ ଚିନ୍ତ୍ଯଂ ତଦ୍ରିଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ପଦମ୍
ଯେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପରମ ପଦ, ଯାହାକୁ ଯୋଗୀମାନେ ସଦା ନିଷ୍ଠା ଭାବେ, ପୁଣ୍ୟ ଓ ପାପ ନଶ୍ଟ ହେଲା ପରେ, ପ୍ରଣବ ମନ୍ତ୍ରରେ ଅକ୍ଷୟ ଭାବେ ଦେଖନ୍ତି—
ଶକ୍ତଯୋ ଯସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାଦିକାଃ । ଭଵନ୍ତ୍ଯଭୂତପୂର୍ଵସ୍ଯ ତଦ୍ରିଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ପଦମ୍
ଯେ ଦେବତାଙ୍କର ଶକ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଆଦି ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ସେ ଅପୂର୍ବ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁ; ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପରମ ପଦ ଏହି।
ସଵ୍ଵେଶ ସର୍ଵ୍ଵଭୂତାତ୍ମନ୍ ସର୍ଵ୍ଵ ସର୍ଵାଶ୍ରଯାଚ୍ଯୁତ । ପ୍ରସୀଦ ଵିଷ୍ଣୋ ଭକ୍ତାନାଂ ଭକ୍ତାନାଂ ଵ୍ରରକଜ ନୋ ଦୃଷ୍ଟିଗୋଚରମ୍
ହେ ସମସ୍ତଙ୍କର ନାଥ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ଅଚ୍ୟୁତ, ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ କୃପା କର; ଆମ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ତୁମ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଦେଖାଇବାକୁ ଦିଅ।
ଇତ୍ଯୁଦୀରିତମାକର୍ଣ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ତ୍ରିଦଶାସ୍ତତଃ । ପ୍ରଣମ୍ଯୋଚୁଃ ପ୍ରସୀଦେତି ଵ୍ରଜ ନୋ ଦୃଷ୍ଟିଗୋଚରମ୍
ଏହି ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣି, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଦେବତାମାନେ ପରେ, ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ: 'କୃପା କର, ଆମ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଆସ।'
ଯନ୍ନାଯ ଭଗଵାନ୍ ବ୍ରହ୍ମା ଜାନାତି ପରମଂ ପଦମ୍ । ତନ୍ନତାଃ ସ୍ମ ଜଗଦ୍ଧା ତଵ ସର୍ଵ୍ଵ ଗତାଚ୍ଯୁତ
ଯେ ପରମ ପଦକୁ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ ଜଣାନ୍ତି ନାହିଁ—ସେ ଜଗତର ଧାରକ, ସମସ୍ତ ଯାହାରେ ବସିଛି, ଅଚ୍ୟୁତ, ଆମେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁ।
ଇତ୍ଯନ୍ତେ ଵଚସସ୍ତେଷାଂ ଦେଵାନାଂ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ତଥା । ଊଚୁର୍ଦେଵର୍ଷଯଃ ସର୍ଵ୍ଵୈ ବୃହସ୍ପତିପୁରୋଗମାଃ
ତାଙ୍କର କଥା ଶେଷ ହେଲାପରେ, ଦେବତା ଓ ବ୍ରହ୍ମା, ବୃହସ୍ପତି ଆଗ୍ରଣୀ ହୋଇ ସମସ୍ତ ଦେବ ଋଷିମାନେ ଏଭଳି କହିଲେ।
ଆଦ୍ଯୋ ଯଜ୍ଞପୁମାନିଡଯୋ ଯଃ ସର୍ଵ୍ଵେଷାଞ୍ଚ ପୂର୍ଵ୍ଵଜଃ । ତଂ ନତାଃ ସ୍ମ ଜଗତ୍ସ୍ତ୍ରଷ୍ଟୁଃ ସ୍ତ୍ରଷ୍ଟାରମଵିଶେଷଣମ୍
ଯିଏ ପ୍ରଥମ, ଯଜ୍ଞର ଉତ୍ପତ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କର ପୂର୍ବଜ—ସେ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଅନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାକୁ ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁ।
ଭଗଵନ୍ ଭୂତଭଵ୍ଯେଶ ଜଗନ୍ମୂର୍ତ୍ତିଧରାଵ୍ଯଯ । ପ୍ରସୀଦ ପ୍ରଣତାନାଂ ତ୍ଵଂ ସର୍ଵ୍ଵେଷାଂ ଦେହି ଦର୍ଶନମ୍
ହେ ଭଗବାନ, ଭୂତ ଓ ଭବିଷ୍ୟତର ନାଥ, ଜଗତର ରୂପଧାରୀ, ଅକ୍ଷୟ, ନମସ୍କାର କରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ କୃପା କର; ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତୁମ ଦିବ୍ୟ ଦର୍ଶନ ଦିଅ।
ଏଷ ବ୍ରହ୍ମା ତଥୈଵାଯଂ ସହ ରୁଦୈସ୍ତ୍ରିଲୋଚନଃ । ସର୍ଵାଦିତ୍ଯଃ ସମଂ ପୂଷା ପାଵକୋଽଯ ସହାଗ୍ନିଭିଃ
ଏଠି ବ୍ରହ୍ମା ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ତିନି ଆଖି ଥିବା ରୁଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ପୂଷା ସହିତ, ପାବକ ଏବଂ ଅଗ୍ନିମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
ଅଶ୍ଵିନୌ ଵସଵଶ୍ଚେମେ ସଵ ଚୈତେ ମରୁଦୂଗଣାଃ । ସାଧ୍ଯା ଵିଶ୍ଵେ ତଥା ଦେଵା ଦେଵେନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚାଯମୀଶ୍ଵରଃ
ଏଠାରେ ଅଶ୍ୱିନୀ ଦ୍ୱୟ, ବସୁମାନେ, ସାବା, ମରୁତ ଗଣ, ସାଧ୍ୟ, ବିଶ୍ୱଦେବ, ଏବଂ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦେବେନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି।
ପ୍ରଣାମପ୍ରଵଣା ନାଥ ଦୈତ୍ଯସୈନ୍ଯପରାଜିତାଃ । ଶରଣାଂ ତ୍ଵାମନୁପ୍ରାପ୍ତାଃ ସମସ୍ତା ଦେଵତାଗଣାଃ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଦେବମାନେ ଦୈତ୍ୟ ସେନାଙ୍କ ଠାରେ ପରାଜିତ ହୋଇ, ଆପଣଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ନମସ୍କାର କରି, ଆପଣଙ୍କ ଶରଣକୁ ଆସିଛନ୍ତି।