ଶ୍ରଦ୍ଧା କାମଂ ଚଲା ଦର୍ପଂ ନିଯମଂ ଧୃତିରାତ୍ମଜମ୍ । ସନ୍ତୋଷଂ ଚ ତଥା ତୁଷ୍ଟିର୍ଲୋଭଂ ପୁଷ୍ଟିରସୂଯତ ॥ ୧,୭.
ଶ୍ରଦ୍ଧା କାମଙ୍କୁ, ଚଳା ଦର୍ପଙ୍କୁ, ନିୟମ ଧୃତିଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ, ତୁଷ୍ଟି ସନ୍ତୋଷଙ୍କୁ ଏବଂ ପୁଷ୍ଟି ଲୋଭଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ମେଧା ଶ୍ରୁତଂ କ୍ରିଯା ଦଣ୍ଡଂ ନଯଂ ଵିନଯମେଵ ଚ ॥ ୧,୭.
ମେଧା ଶ୍ରୁତଙ୍କୁ, କ୍ରିୟା ଦଣ୍ଡଙ୍କୁ, ନୟ ଏବଂ ବିନୟଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ବୋଧଂ ବୁଦ୍ଧିସ୍ତଥା ଲଜ୍ଜା ଵିନଯଂ ଵପୁରାତ୍ମଜମ୍ । ଵ୍ଯଵସାଯଂ ପ୍ରଜଜ୍ଞେ ଵୈ କ୍ଷେମଂ ଶାନ୍ତିରସୂଯତା ॥ ୧,୭.
ବୋଧ, ବୁଦ୍ଧି, ଲଜ୍ଜା, ବିନୟ ଏବଂ ଭପୁଙ୍କ ପୁଅ; ବ୍ୟବସାୟ ଜନ୍ମିଲେ, ଶାନ୍ତି କ୍ଷେମଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ସୁଖଂ ସିଦ୍ଧିର୍ଯଶଃ କୀର୍ତିରିତ୍ଯେତେ ଧର୍ମସୂନଵଃ । କାମାଦ୍ରତିଃ ସୁତଂ ହର୍ଷଂ ଧର୍ମପୌତ୍ରମସୂଯତ ॥ ୧,୭.
ସୁଖ, ସିଦ୍ଧି, ଯଶ ଓ କୀର୍ତ୍ତି—ଏହିମାନେ ଧର୍ମଙ୍କ ପୁଅ; କାମଠାରୁ ରତି ଜନ୍ମିଲେ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ହର୍ଷ ହେଉଛନ୍ତି ଧର୍ମଙ୍କ ନାତି।
ହିଂସା ଭାର୍ଯା ତ୍ଵଧର୍ମସ୍ଯ ତତୋ ଜଜ୍ଞେ ତଥାନୃତମ୍ । କନ୍ଯା ଚ ନିକୃତିସ୍ତାଭ୍ଯାଂ ମାଯା ଜଜ୍ଞେ ଚ ଵେଦନା ॥ ୧,୭.
ହିଂସା ଅଧର୍ମଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ହେଲେ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଅନୃତ ଜନ୍ମିଲେ; ସେମାନଙ୍କର କନ୍ୟା ନିକୃତି, ଏବଂ ସେଠାରୁ ମାୟା ଓ ବେଦନା ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ମାଯା ଚ ଵେଦନା ଚୈଵ ମିଥୁନଂ ତ୍ଵିଦମେତଯୋଃ । ତଯୋର୍ଜଜ୍ଞେଥ ଵୈ ମାଯା ମୃତ୍ଯୁଂ ଭୂତାପହାରିଣମ୍ ॥ ୧,୭.
ମାୟା ଓ ବେଦନା ଏକ ଦମ୍ପତି ହେଲେ; ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ମାୟା ମୃତ୍ୟୁଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ନେଇଯାନ୍ତି।
ଵେଦନା ସ୍ଵସୂତଂ ଚାପି ଦୁଃଖଂ ଜଜ୍ଞେଽଥ ରୌରଵାତ୍ । ମୃତ୍ଯୋର୍ଵ୍ଯାଧିଜରାଶୋକତୃଷ୍ଣକ୍ରୋଧାଶ୍ଚ ଜଜ୍ଞିରେ ॥ ୧,୭.
ବେଦନା ତାଙ୍କର ପୁଅ ଦୁଃଖଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଏବଂ ରୌରବଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ; ମୃତ୍ୟୁଠାରୁ ବ୍ୟାଧି, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ଶୋକ, ତୃଷ୍ଣା ଓ କ୍ରୋଧ ଜନ୍ମିଲେ।
ଦୁଃଖୋତ୍ତରାଃ ସ୍ମୃତା ହ୍ଯେତେ ସର୍ଵେ ଚାଧର୍ମଲକ୍ଷଣାଃ । ନୈଷାଂ ପୁତ୍ରୋସ୍ତି ଵୈ ଭାର୍ଯା ତେ ସର୍ଵେ ହ୍ଯୂର୍ଧ୍ଵରେତସଃ ॥ ୧,୭.
ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ଦୁଃଖର ସନ୍ତାନ ଭାବେ ପରିଚିତ ଏବଂ ଅଧର୍ମର ଲକ୍ଷଣ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କର ନାହିଁ ପୁଅ କିମ୍ବା ଭାର୍ଯ୍ୟା, କାରଣ ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିୟମିତ ରହନ୍ତି।
ରୌଦ୍ରାଣ୍ଯେତାନିରୂପାଣି ଵିଷ୍ଣୋର୍ମୁନିଵରାତ୍ମଜ । ନିତ୍ଯପ୍ରଲଯହେତୁତ୍ଵଂ ଜଗତୋସ୍ଯ ପ୍ରଯାନ୍ତି ଵୈ ॥ ୧,୭.
ଏହି ଭୟଙ୍କର ରୂପଗୁଡ଼ିକ, ମୁନିବର, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମନସ୍ପୁତ୍ରମାନେ; ସେମାନେ ସଦା ଏହି ବିଶ୍ୱର ପ୍ରଳୟର କାରଣ ହୁଅନ୍ତି।
ଦକ୍ଷୋ ମରୀଚିରତ୍ରିଶ୍ଚ ଭୃଗ୍ଵାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ପ୍ରଜେଶ୍ଵରାଃ । ଜଗତ୍ଯତ୍ର ମହାଭାଗ ନିତ୍ଯସର୍ଗସ୍ଯ ହେତଵଃ ॥ ୧,୭.
ଦକ୍ଷ, ମରୀଚି, ଅତ୍ରି, ଭୃଗୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରଜାପତିମାନେ, ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଏହି ସଂସାରର ନିତ୍ୟ ସୃଷ୍ଟିର କାରଣ।
ମନଵୋ ମନୁପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ଭୂପା ଵୀର୍ଯଧରାଶ୍ଚ ଯେ । ସନ୍ମାର୍ଗନିରତାଃ ଶୂରାସ୍ତେ ସର୍ଵେ ସ୍ଥିତିକାରିଣଃ ॥ ୧,୭.
ମନୁମାନେ, ମନୁଙ୍କର ପୁଅମାନେ, ରାଜାମାନେ ଏବଂ ଶୂରବୀରମାନେ—ଏମାନେ ସବୁଏ ସଠିକ ପଥରେ ଚାଲନ୍ତି, ଧୈର୍ୟ ଧରନ୍ତି ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିୟମରେ ରଖନ୍ତି ।
ଶ୍ରୀମୈତ୍ରେଯ ଉଵାଚ ଯେଯଂ ନିତ୍ଯା ସ୍ଥିତିର୍ବ୍ରହ୍ମନ୍ନିତ୍ଯସର୍ଗସ୍ତଥେରିତଃ । ନିତ୍ଯାଭାଵଶ୍ଚ ତେଷାଂ ଵୈ ସ୍ଵରୂପଂ ମମ କଥ୍ଯତାମ୍ ॥ ୧,୭.
ଶ୍ରୀମୈତ୍ରେୟ ପଚାରିଲେ: ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଆପଣ ଯେଉଁ ସଦା ରହୁଥିବା ବ୍ୟବସ୍ଥା ଓ ସଦା ସୃଷ୍ଟି ବିଷୟରେ କହିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ସତ୍ୟ ଓ ଚିରକାଳୀନ ସ୍ୱରୂପ ମୋତେ ଖୋଲାସା କରନ୍ତୁ ।
ଶ୍ରୀପରାଶର ଉଵାଚ ସର୍ଗସ୍ଥିତିଵିନାଶାଂଶ୍ଚ ଭଗଵାନ୍ମଧୁସୂଦନଃ । ତୈସ୍ତୈ ରୂପୈରଚିନ୍ତ୍ଯାତ୍ମା କରୋତ୍ଯଵ୍ଯାହତୋ ଵିଭୁଃ ॥ ୧,୭.
ଶ୍ରୀପରାଶର କହିଲେ: ଭଗବାନ ମଧୁସୂଦନ ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପରେ, ସୃଷ୍ଟି, ରକ୍ଷା ଓ ସଂହାର କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ କେହି ବାଧା ଦେଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେ ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପି ଅଛନ୍ତି ।
ନୈମିତ୍ତିକଃ ପ୍ରାକୃତିକସ୍ତଥୈଵାତ୍ଯନ୍ତିକୋ ଦ୍ଵିଜ । ନିତ୍ଯଶ୍ଚ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ପ୍ରଲଯୋଽଯଂ ଚତୁର୍ଵିଧଃ ॥ ୧,୭.
ହେ ଦ୍ୱିଜ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ଚାରିପ୍ରକାରର ସଂହାର ଅଛି: ଏକ ଅସମୟ, ଏକ ପ୍ରାକୃତିକ, ଏକ ସର୍ବନାଶ ଓ ଏକ ସଦା ଚାଲିଥିବା ।
ବ୍ରହ୍ମୋ ନୈମିତ୍ତିକସ୍ତତ୍ର ଚ୍ଛେତେଯଂ ଜଗତୀପତିଃ । ପ୍ରଯାତି ପ୍ରାକୃତଂ ଚୈଵ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଡଂ ପ୍ରକୃତୌ ଲଯମ୍ ॥ ୧,୭.
ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଯେଉଁ ସଂହାରକୁ 'ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର' ବୋଲାଯାଏ, ସେଠାରେ ଜଗତର ସ୍ୱାମୀ ଶୟନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ପ୍ରାକୃତିକ ଅବସ୍ଥାକୁ ଫେରିଯାଏ ।
ଜ୍ଞାନାଦାତ୍ଯନ୍ତିକଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ଯୋଗିନଃ ପରମାତ୍ମନି । ନିତ୍ଯଃ ସଦୈଵ ଭୂତାନାଂ ଯୋ ଵିନାଶୋ ଦିଵାନିଶମ୍ ॥ ୧,୭.
ଯେଉଁ ସଂହାର ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ, ସେଉଁଟି ସର୍ବନାଶ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯୋଗୀମାନେ ପରମାତ୍ମାରେ ଏହି ସଂହାରକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି; ଏବଂ ସଦା ଚାଲିଥିବା ସଂହାର ହେଉଛି ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଦିନ ଓ ରାତି ମଧ୍ୟରେ ଲଗାତାର ନାଶ ।
ପ୍ରସୂତିଃ ପ୍ରକୃତେର୍ଯା ତୁ ସା ସୃଷ୍ଟିଃ ପ୍ରାକୃତା ସ୍ମୃତା । ଦୈନନ୍ଦିନୀ ତଥା ପ୍ରୋକ୍ତା ନାନ୍ତରପ୍ରଲଯାଦନୁ ॥ ୧,୭.
ପ୍ରାକୃତିକ ଯାହାରୁ ଉତ୍ପତ୍ତି ହୁଏ, ସେଉଁଟି ପ୍ରାକୃତିକ ସୃଷ୍ଟି ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଏହାକୁ ଦୈନିକ ସୃଷ୍ଟି ବି କୁହନ୍ତି, ଯାହା ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସଂହାର ପରେ ହୁଏ ।
ଭୂତାନ୍ଯନୁଦିନେ ଯତ୍ର ଜାଯନ୍ତେ ମୁନିସତ୍ତମ । ନିତ୍ଯସର୍ଗୋ ହି ସ ପ୍ରୋକ୍ତଃ ପୁରାଣାର୍ଥଵିଚକ୍ଷଣୈଃ ॥ ୧,୭.
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେଉଁଠି ପ୍ରତିଦିନ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଜନ୍ମ ନେଉଛନ୍ତି, ପୁରାଣ ତତ୍ତ୍ୱ ବୁଝିଥିବା ଲୋକେ ଏହାକୁ ସଦା ସୃଷ୍ଟି ବୋଲି କହନ୍ତି ।
ଏଵଂ ସର୍ଵଶରୀରେଷୁ ଭଗଵାନ୍ଭୂତଭାଵନଃ । ସଂସ୍ଥିତଃ କୁରୁତେ ଵିଷ୍ଣୁରୁତ୍ପତ୍ତିସ୍ଥିତିସଂଯମାନ୍ ॥ ୧,୭.
ଏଭଳି, ସମସ୍ତ ଦେହରେ, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତିକାରଣ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ବସିଛନ୍ତି ଓ ସୃଷ୍ଟି, ପାଳନ ଓ ସଂହାର କରନ୍ତି ।
ସୃଷ୍ଟି ସ୍ଥିତିଵିନାଶାନାଂ ଶକ୍ତଯଃ ସର୍ଵଦେହିଷୁ । ଵୈଷ୍ଣଵ୍ଯଃ ପରିଵର୍ତନ୍ତେ ମୈତ୍ରେଯାହର୍ନିଶଂ ସମାଃ ॥ ୧,୭.
ହେ ମୈତ୍ରେୟ, ସମସ୍ତ ଦେହୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ସୃଷ୍ଟି, ପାଳନ ଓ ସଂହାରର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦିନ ଓ ରାତି, ଯୁଗଯୁଗ ଚାଲିଥାଏ ।
ଗୁଣତ୍ରଯମଯଂ ହ୍ଯତଦ୍ବ୍ରହ୍ଯନ୍ ଶକ୍ତିତ୍ରଯଂ ମହତ୍ । ଯୋଽତିଯାତି ସା ଯାତ୍ଯେଵ ପରଂ ନାଵର୍ତତେ ପୁନଃ ॥ ୧,୭.
ଯେଉଁଠି ତିନିଟି ଗୁଣ ଓ ମହତ୍ତତ୍ତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ଗଠିତ ଶକ୍ତିକୁ ଜୟ କରାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ଏହା ବ୍ରହ୍ମ ନୁହେଁ—ସେଉଁଠି ଯିଏ ପହଞ୍ଚିଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁଣି ଫେରନ୍ତି ନାହିଁ ।
ଶ୍ରୀପାରଶର ଉଵାଚ କଥିତସ୍ତାମସଃ ସର୍ଗୋ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ତେ ମହାମୁନେ । ରୁଦ୍ରସର୍ଗଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତନ୍ମେ ନିଗଦତଃ ଶୃଣୁ ॥ ୧,୮.
ଶ୍ରୀପରାଶର କହିଲେ: ତମୋଗୁଣରୁ ହେଉଥିବା ସୃଷ୍ଟି ବିଷୟରେ ଆପଣଙ୍କୁ କହିଦେଲି, ହେ ମହାମୁନି; ଏବେ ମୁଁ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି ବିଷୟରେ କହିବି—ସେଥିରେ ମନ ଦେଇ ଶୁଣନ୍ତୁ ।
କଲ୍ପାଦାଵାତ୍ମନସ୍ତୁଲ୍ଯଂ ସୁତଂ ପ୍ରଧ୍ଯାଯତସ୍ତତଃ । ପ୍ରାଦୁରାସୀତ୍ପ୍ରଭୋରଙ୍କେ କୁମାରୋ ନୀଲଲୋହିତଃ ॥ ୧,୮.
କଳ୍ପର ଆରମ୍ଭରେ, ବ୍ରହ୍ମା ନିଜ ପରି ଏକ ପୁଅ ଭାବିବା ସମୟରେ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅଂକରେ ଏକ ନୀଳ ଓ ଲାଲ୍ ରଙ୍ଗର ଶିଶୁ ପ୍ରକଟ ହେଲା ।
ରୁରୋଦ ସୁସ୍ଵରଂ ସୋଥ ପ୍ରାଦ୍ରଵଦ୍ଦି ଜସତ୍ତମ । କିଂ ତ୍ଵଂ ରୋଦିଷି ତଂ ବ୍ରହ୍ମ ରୁଦନ୍ତଂ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ହ ॥ ୧,୮.
ସେ ଶିଶୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ସ୍ୱରରେ କାନ୍ଦିଲା ଏବଂ ଦୌଡ଼ି ଚାଲିଗଲା, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ; ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ସେ କାନ୍ଦୁଥିବା ଶିଶୁକୁ ପଚାରିଲେ: 'ତୁମେ କାହିଁକି କାନ୍ଦୁଛ?'
ନାମ ଦେହୀତି ତଂ ସୋଽଥ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ପ୍ରଜାପତିଃ । ରୁଦ୍ରସ୍ତ୍ଵଂ ଦେଵନାମ୍ନାସି ମାରୋ ଦୀର୍ଧୈର୍ଯମାଵହ । ଏଵମୁକ୍ତଃ ପୁନଃ ସୋଽଥ ସପ୍ତକୃତ୍ଵୋ ରୁରୋଦ ଵୈ ॥ ୧,୮.
ତାପରେ ପ୍ରଜାପତି କହିଲେ, 'ତୁମର ନାମ ଦେହ ହେଉ।' କିନ୍ତୁ ଦେବମାନେ ତୁମକୁ ରୁଦ୍ର ବୋଲି କହିବେ; ହେ ନାଶକ, ଧୈର୍ୟ ଧର। ଏପରି କୁହିବା ପରେ, ସେ ଶିଶୁ ସାତ ଥର ଆଉ କାନ୍ଦିଲା ।
ତତୋନ୍ଯାନି ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ସପ୍ତ ନାମାନି ଵୈ ପ୍ରଭୁଃ । ସ୍ଥାନାନି ଚୈଷାମଷ୍ଟାନାଂ ପତ୍ନୀଃ ପୁତ୍ରାଂଶ୍ଚ ସ ପ୍ରଭୁଃ ॥ ୧,୮.
ତାପରେ ପ୍ରଭୁ ସେଉଁଠି ସାତଟି ଅନ୍ୟ ନାମ ଦେଲେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅଲଗା ଅଲଗା ଅବସ୍ଥାନ, ଜଣେ ପତ୍ନୀ ଓ ପୁଅମାନେ ଦେଲେ ।
ଭଵଂ ଶର୍ଵମଥେଶାନଂ ତଥା ପଶୁପତିଂ ଦ୍ଵିଜ । ଭୀମମୁଗ୍ରଂ ମହାଦେଵମୁଵାଚ ସ ପିତାମହଃ ॥ ୧,୮.
ହେ ଦ୍ୱିଜ, ପିତାମହ ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ଭବ, ଶର୍ବ, ଈଶାନ, ପଶୁପତି, ଭୀମ, ଉଗ୍ର ଓ ମହାଦେବ ନାମ ଦେଲେ ।
ଚକ୍ରେ ନାମାନ୍ଯଥୈତାନି ସ୍ଥାନାନ୍ଯେଷାଂ ଚକାର ସଃ । ସୂର୍ଯୋ ଜଲଂ ମହୀ ଵାଯୁର୍ଵହ୍ନିରାକାଶମେଵ ଚ । ଦୀକ୍ଷିତୋ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସୋମ ଇତ୍ଯେତାସ୍ତନଵଃ କ୍ରମାତ୍ ॥ ୧,୮.
ସେଉଁଠି ଏହି ସବୁ ନାମ ଓ ଅବସ୍ଥାନ ଦିଆଗଲା: ସୂର୍ଯ୍ୟ, ପାଣି, ପୃଥିବୀ, ବାୟୁ, ଅଗ୍ନି, ଆକାଶ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୀକ୍ଷିତ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର—ଏହି ଅନୁସାରେ ତାଙ୍କର ରୂପ ଅଛି ।
ସୁଵର୍ଚଲା ତଥୈଵୋଷା ଵିକେଶୀ ଚାପରା ଶିଵା । ସ୍ଵାହା ଦିଶସ୍ତଥା ଦୀକ୍ଷା ରୋହିଣୀ ଚ ଯଥାକ୍ରମମ୍ ॥ ୧,୮.
ସୁବର୍ଚ୍ଚଲା, ଉଷା, ଏକ ଅନ୍ୟା, ବିକେଶୀ, ଶିବା, ସ୍ୱାହା, ଦିଶା, ଦୀକ୍ଷା ଏବଂ ରୋହିଣୀ—ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅନୁକ୍ରମରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି।
ସୂର୍ଯାଦୀନାଂ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୁଦ୍ରାଦ୍ଯୈର୍ନାମଭିଃ ସହ । ପତ୍ନ୍ଯଃ ସ୍ମୃତା ମହାଭାଗ ତଦପତ୍ଯାନି ମେ ଶୃଣୁ ॥ ୧,୮.
ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କର ପତ୍ନୀମାନେ, ରୁଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କର ପତ୍ନୀମାନେ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭାବରେ ଜଣାଯାଇଛି; ଏବେ ତାଙ୍କର ଗୋତିଏ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ମୋତେ ଶୁଣ।