ପ୍ରସୀଦ ସର୍ଵ ସର୍ଵାତ୍ମନ୍ଭଵାଯ ଜଗତାମିମାମ୍ । ଉଦ୍ଧରୋର୍ଵୀମମେଯାତ୍ମଞ୍ଛନ୍ନୋ ଦେହ୍ଯବ୍ଜଲୋଚନ
ହେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପିଥିବା, ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଦୟା କର। ହେ ପଦ୍ମନୟନ, ତୁମେ ଏହି ଦେହରେ ଲୁଚି ରହିଛ, ଏ ଭୂମିକୁ ଉଦ୍ଧାର କର।
ସତ୍ତ୍ଵୋଦ୍ରି କ୍ତୋଽସି ଭଗଵନ୍ ଗୋଵିଂଦ ପୃଥିଵୀମିମାମ୍ । ସମୁଦ୍ଧର ଭଵାଯେଶ ଶନ୍ନୋ ଦେହ୍ଯବ୍ଜଲୋଚନ
ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ତୁମେ ସତ୍ତ୍ୱରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏ ଭୂମିକୁ ଆମ ପାଇଁ ଉଦ୍ଧାର କର। ହେ ପଦ୍ମନୟନ, ଆମେ ତୁମର କୃପା ଚାହୁଁଛୁ।
ସର୍ଗପ୍ରଵୃତ୍ତିର୍ଭଵତୋ ଜଗତାମୁପକାରିଣୀ । ଭଵତ୍ଵେଷା ନମସ୍ତେଽସ୍ତୁ ଶନ୍ନୋ ଦେହ୍ଯବ୍ଜଲୋଚନ
ତୁମର ଏହି ସୃଷ୍ଟି କାର୍ଯ୍ୟ ଯେଉଁଥିରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ର ଉପକାର ହୁଏ, ସେ ଚାଲି ଯାଉ। ହେ ପଦ୍ମନୟନ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ଆମେ ତୁମର କୃପା ଚାହୁଁଛୁ।
ଶ୍ରୀପରାଶର ଉଵାଚ। ଏଵଂ ସଂସ୍ତୂଯମାନସ୍ତୁ ପରମାତ୍ମା ମହୀଧରଃ । ଉଜ୍ଜହାର କ୍ଷିତିଂ କ୍ଷିପ୍ରଂ ନ୍ଯସ୍ତଵାଂଶ୍ଚ ମହାମ୍ଭସି
ଶ୍ରୀ ପରାଶର କହିଲେ: ଏଭଳି ପ୍ରଶଂସା ହେବା ପରେ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆତ୍ମା ଏବଂ ଭୂମିର ଧାରକ, ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ଭୂମିକୁ ଉଠାଇ ମହାଜଳରେ ରଖିଲେ।
ତସ୍ଯୋପରି ଜଲୌଘସ୍ଯ ମହତୀ ନୌରିଵ ସ୍ଥିତା । ଵିତତତ୍ତ୍ଵାତ୍ତୁ ଦେହସ୍ଯ ନ ମହୀ ଯାତି ସଂପ୍ଲଵମ୍
ସେଉଁଠାରେ, ଜଳର ବଡ଼ ତରଙ୍ଗ ମଧ୍ୟରେ, ଭୂମି ଏକ ବଡ଼ ନୌକା ପରି ରହିଲା। ତାଙ୍କର ଦେହର ବିସ୍ତୃତି ଦ୍ୱାରା, ଭୂମି ଡୁବିଲା ନାହିଁ।
ତତଃ କ୍ଷିତିଂ ସମାଂ କୃତ୍ଵା ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ସୋଚିନୋଦ୍ଗିରୀନ୍ । ଯଥାଵିଭାଗଂ ଭଗଵାନନାଦିଃ ପରମେଶ୍ଵରଃ
ତାପରେ, ଭୂମିକୁ ସମତଳ କରି, ଆଦି ନଥିବା ପରମେଶ୍ୱର, ପୂର୍ବ ଭଳି ପ୍ରତ୍ୟେକ ପର୍ବତକୁ ତାଙ୍କର ଅଂଶ ଅନୁଯାୟୀ ଭୂମିରେ ବିନ୍ୟାସ କଲେ।
ପ୍ରାକ୍ଯସର୍ଗଦଗ୍ଧାନଖିଲାନ୍ପର୍ଵତାନ୍ପୃଥିଵୀତଲେ । ଅମୋଘେନ ପ୍ରଭାଵେଣ ସସର୍ଜାମୋଘଵାଞ୍ଛିତଃ
ପୂର୍ବ ସୃଷ୍ଟିରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ପର୍ବତ ନଶ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଅପରାଜିତ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, କୌଣସି ଇଚ୍ଛା ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ନ ରଖି, ପୁଣି ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଭୂଵିଭାଗଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ସପ୍ତଦ୍ଵୀପାନ୍ଯଥାତଥମ୍ । ଭୂରାଦ୍ଯାଂଶ୍ଚତୁରୋ ଲୋକାନ୍ପୂର୍ଵଵତ୍ସମକଲ୍ପଯତ୍
ତାପରେ, ଭୂମିକୁ ବିଭାଜନ କରି, ସପ୍ତଦ୍ୱୀପକୁ ପୂର୍ବ ଭଳି ଗଢ଼ିଲେ, ଏବଂ ଭୂ ଆଦି ଚାରିଟି ଲୋକକୁ ପୂର୍ବ ଭଳି ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ।
ବ୍ରହ୍ମରୂପଧରୋ ଦେଵସ୍ତତୋଽସୌ ରଜସା ଵୃତଃ । ଚକାର ସୃଷ୍ଟିଂ ଭଗଵାଂଶ୍ଚତୁର୍ଵକ୍ତ୍ରଧରୋ ହରିଃ
ତାପରେ, ଦେବତା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆକୃତି ଧାରଣ କରି, ରଜୋଗୁଣରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ହୋଇ, ଚାରିଟି ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ଶ୍ରୀହରି ସୃଷ୍ଟି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ନିମିତ୍ତମାତ୍ରମେଵାଽସୌ ସୃଜ୍ଯାନାଂ ସର୍ଗକର୍ମଣି । ପ୍ରଧାନକାରଣୀଭୂତା ଯତୋ ଵୈ ସୃଜ୍ଯଶକ୍ତଯଃ
ସେ ସୃଷ୍ଟି କାର୍ଯ୍ୟରେ କେବଳ ଉପାଦାନ ହିସାବରେ ଅଛନ୍ତି; କାରଣ, ସୃଷ୍ଟିର ଶକ୍ତିମାନ୍ୟେ ପ୍ରଧାନ କାରଣ ହୁଅନ୍ତି।
ନିମିତ୍ତମାତ୍ରଂ ମୁକ୍ତ୍ଵୈଵଂ ନାନ୍ଯତ୍କିଂଚିଦପେକ୍ଷତେ । ନୀଯତେ ତପତାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଵଶକ୍ତ୍ଯା ଵସ୍ତୁ ଵସ୍ତୁତାମ୍
ଏଭଳି ଉପାଦାନ ଛାଡ଼ି, ଅନ୍ୟ କିଛି ଦରକାର ନାହିଁ; ହେ ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନିଜ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତ୍ୟେକ ବସ୍ତୁ ତାହାର ସ୍ୱରୂପ ପାଇଁ ପହଞ୍ଚେ।
ଶ୍ରୀମୈତ୍ରେଯ ଉଵାଚ ଅର୍ଵାକ୍ସ୍ରୋତାସ୍ତୁ କଥିତୋ ଭଵତା ଯସ୍ତୁ ମାନୁଷଃ । ବ୍ରହ୍ମନ୍ଵିସ୍ତରତୋ ବ୍ରୂହି ବ୍ରହ୍ମ ତମସୃଜଦ୍ଯଥା ॥ ୧,୬.
ଶ୍ରୀ ମୈତ୍ରେୟ କହିଲେ: ମାନବ ସୃଷ୍ଟି ଯେଉଁଠାରୁ ତଳକୁ ବହିଥାଏ, ସେଥିରେ ଆପଣ ଆଗରୁ କହିଛନ୍ତି। ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବ୍ରହ୍ମା କିପରି ଏହାକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ତାହା ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ କହନ୍ତୁ।
ଯଥା ଚ ଵର୍ଣାନସୃଜଦ୍ଯଦ୍ଗୁଣାଂ ଶ୍ଚ ପ୍ରଜାପତିଃ । ଯଚ୍ଚ ତେଷାଂ ସ୍ମୃତଂ କର୍ମ ଵିପ୍ରାଦୀନାଂ ତଦୁଚ୍ଯତାମ୍ ॥ ୧,୬.
ପ୍ରଜାପତି କିପରି ବିଭିନ୍ନ ବର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଗୁଣ ସୃଷ୍ଟି କଲେ? ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆଦିମାନଙ୍କ ପାଇଁ କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ତାହା ମଧ୍ୟ କହନ୍ତୁ।
ଶ୍ରୀପରାଶର ଉଵାଚ ସତ୍ଯାଭିଧ୍ଯାଯିନଃ ପୂର୍ଵଂ ସିସୃକ୍ଷେର୍ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଜଗତ୍ । ଅଜାଯନ୍ତ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ସତ୍ତ୍ଵୋଦ୍ରିକ୍ତା ମୁଖାତ୍ପ୍ରଜାଃ ॥ ୧,୬.
ଶ୍ରୀ ପରାଶର କହିଲେ: ପ୍ରଥମେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି ଇଚ୍ଛାରୁ, ସତ୍ୟରେ ଲଗ୍ନ ଥିବା, ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣ ପ୍ରଧାନ ପ୍ରଜାମାନେ ତାଙ୍କର ମୁଖରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଵକ୍ଷମୋ ରଜସୋଦ୍ରିକ୍ତାସ୍ତଥା ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଣୋଽଭଵନ୍ । ରଜସା ତମସା ଚୈଵ ସମୁଦ୍ରିକ୍ତାସ୍ତଥୋରୁତଃ ॥ ୧,୬.
ତାଙ୍କର ବକ୍ଷ ଭାଗରୁ ଯେଉଁମାନେ ଜନ୍ମିଲେ, ସେମାନେ ରଜୋଗୁଣ ପ୍ରଧାନ; ଏବଂ ଉରୁ ଭାଗରୁ ଯେଉଁମାନେ ଜନ୍ମିଲେ, ସେମାନେ ରଜସ୍ ଓ ତମସ୍ ଦୁଇଟି ଗୁଣରେ ପ୍ରବଳ।
ପଦ୍ଭ୍ଯାମନ୍ଯାଃ ପ୍ରଜା ବ୍ରହ୍ମା ସସର୍ଜ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମ । ତମଃପ୍ରଧାନାସ୍ତାଃ ସର୍ଵଶ୍ଚାତୁର୍ଵର୍ଣ୍ଯମିଦଂ ତତଃ ॥ ୧,୬.
ତାଙ୍କର ପାଦ ଦ୍ୱାରା, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବ୍ରହ୍ମା ଅନ୍ୟ ପ୍ରଜାମାନେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ତମୋଗୁଣ ପ୍ରଧାନ। ଏଭଳି ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣର ଉତ୍ପତ୍ତି ହେଲା।
ବ୍ରହ୍ମଣାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯା ଵେଶ୍ଯାଃ ଶୂଦ୍ରାଶ୍ଚ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମ । ପାଦୋରୁଵକ୍ଷସ୍ଥଲତୋ ମୁଖତଶ୍ଚ ସମୁଦ୍ଗତାଃ ॥ ୧,୬.
ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଓ ଶୂଦ୍ର, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପାଦ, ଉରୁ, ବକ୍ଷ ଓ ମୁଖରୁ କ୍ରମେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ଯଜ୍ଞନିଷ୍ପତ୍ତଯେ ସର୍ଵମେତଦ୍ବ୍ରହ୍ଯା ଚକାର ଵୈ । ଚାତୁର୍ଵର୍ଣ୍ଯଂ ମହାଭାଗ ଯଜ୍ଞସାଧନମୁତ୍ତମମ୍ ॥ ୧,୬.
ଯଜ୍ଞ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ, ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ସମସ୍ତ ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଏହା ଯଜ୍ଞର ସର୍ବୋତ୍ତମ ସାଧନ ଅଟୁଟ ରହିଲା, ହେ ମହାଭାଗ।
ଯଜ୍ଞୈରାପ୍ଯାଯିତା ଦେଵା ଵୃଷ୍ଟ୍ଯୁତ୍ସର୍ଗେଣ ଵୈ ପ୍ରଜାଃ । ଆପ୍ଯାଯଯନ୍ତେ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଯଜ୍ଞାଃ କଲ୍ଯାଣହେତଵଃ ॥ ୧,୬.
ଯଜ୍ଞରେ ପୂଷ୍ଟି ପାଇଥିବା ଦେବତାମାନେ ବର୍ଷା ପାଉଁଛନ୍ତି, ଏହିପରି ଲୋକମାନେ ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି । ଧର୍ମ ଜଣା ଜଣେ, ଯଜ୍ଞ ଭଲ ହେବାର କାରଣ ହେଇ, ଲୋକଙ୍କୁ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥାଏ ।
ନିଷ୍ପାଦ୍ଯନ୍ତେ ନରୈସ୍ତୈସ୍ତୁ ସ୍ଵଧର୍ମାଭିରତୈଃ ସଦା । ଵିଶୁଦ୍ଧାଚରଣୈପେତୈଃ ସଦ୍ଭିଃ ସନ୍ମାର୍ଗଗାମିଭିଃ ॥ ୧,୬.
ଏହି ଯଜ୍ଞମାନେ ସଦା ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ଲଗିଥିବା ଲୋକମାନେ, ଶୁଦ୍ଧ ଚରିତ୍ର ଓ ଭଲ ଆଚରଣ ରେ ଚାଲିଥିବା ଭଲ ଲୋକମାନେ କରନ୍ତି ।
ସ୍ଵର୍ଗାପଵର୍ଗୌ ମାନୁଷ୍ଯାତ୍ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ନରା ମୁନେ । ଯଚ୍ଚାଭିରୁଚିତଂ ସ୍ଥାନଂ ତଦ୍ଯାନ୍ତି ମନୁଜା ଦ୍ଵିଜ ॥ ୧,୬.
ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରୁ, ମୁନି, ଲୋକମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ, ମୋକ୍ଷ କିମ୍ବା ଯେଉଁ ଅବସ୍ଥା ଚାହାନ୍ତି, ସେଉଁଠି ପହଞ୍ଚି ପାରନ୍ତି, ଦ୍ୱିଜ ।
ପ୍ରଜାସ୍ତା ବ୍ରହ୍ମଣା ସୃଷ୍ଟାଶ୍ଚାତୁର୍ଵର୍ଣ୍ଯଵ୍ଯଵସ୍ଥି ତାଃ । ସମ୍ଯକ୍ଛ୍ରଦ୍ଧାଃ ସମାଚାରପ୍ରଵଣା ମୁନିସତ୍ତମ ॥ ୧,୬.
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ପ୍ରଜାମାନେ ଚାରି ଶ୍ରେଣୀରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ, ସଠିକ୍ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭଲ ଆଚରଣରେ ଅନୁଗତ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ।
ଯଥେଚ୍ଛାଵାସନିରତାଃ ସର୍ଵବାଧାଵିଵର୍ଜିତାଃ । ଶୁଦ୍ଧାନ୍ତଃ କରଣାଃ ଶୁଦ୍ଧାଃ କର୍ମାନୁଷ୍ଠା ନନିର୍ମଲାଃ ॥ ୧,୬.
ସେମାନେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ବସିଥାନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ, ଶୁଦ୍ଧ ମନ ଓ ଶୁଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ସହିତ, ନିର୍ମଳ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି ।
ଶୁଦ୍ଧେ ଚ ତାସାଂ ମନସି ଶୁଦ୍ଧେନ୍ତଃସଂସ୍ଥିତେ ହରୌ । ସୁଦ୍ଧଜ୍ଞାନଂ ପ୍ରପଶ୍ଯନ୍ତି ବିଲ୍ଵାଖ୍ଯଂ ଯେନ ତତ୍ପଦମ୍ ॥ ୧,୬.
ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କର ମନ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ, ଏବଂ ମନ ଭିତରେ ଶୁଦ୍ଧ ହରିରେ ବସିଥାଏ, ସେମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନ ଦେଖନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା 'ବିଳ୍ବ' ନାମକ ପରମ ପଦକୁ ପାଇଯାଏ ।
ତତଃ କାଲାତ୍ମ କୋ ଯୋଽସୌ ସ ଚାଂଶଃ କଥିତୋ ହରେଃ । ସ ପାତଯତ୍ଯଘଂ ଘୋରମଲ୍ପମଲ୍ପାଲ୍ପସାରଵତ୍ ॥ ୧,୬.
ତାପରେ, କାଳ ନାମକ ଯେଉଁ ଅଂଶ ହରିଙ୍କ ଅଂଶ ଭାବରେ କହାଯାଏ, ସେ ଅତି ଭୟଙ୍କର ପାପକୁ, ଯଦିଓ ସେ ଅତି ସାନା ଓ ଅଳ୍ପ ଥାଏ, ପତନ କରାଏ ।
ଅଧର୍ମବୀଜମୁଦ୍ଭୁତଂ ତମୋଲୋଭସମୁଦ୍ଭଵମ୍ । ପ୍ରଜାସୁ ତାସୁ ମୈତ୍ରେଯ ରାଗାଦିକମସାଧକମ୍ ॥ ୧,୬.
ମୈତ୍ରେୟ, ସେ ପ୍ରଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଧର୍ମର ବୀଜ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଅନ୍ଧକାର ଓ ଲୋଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ରାଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଯୋଗ୍ୟ ଭାବମାନେ ଆସିଥାନ୍ତି ।
ତତଃ ସା ସହଜା ସିଦ୍ଧସ୍ତାସାଂ ନାତୀଵ ଜାଯତେ । ରସୋଲ୍ଲାସାଦଯଶ୍ଚାନ୍ଯାଃ ସିଦ୍ଧଯୋଷ୍ଟୌ ଭଵନ୍ତି ଯାଃ ॥ ୧,୬.
ତାପରେ, ସେମାନଙ୍କର ସହଜ ସିଦ୍ଧି ବେଶି ହୁଏ ନାହିଁ; ରସର ଆନନ୍ଦ ଓ ଅନ୍ୟ ଆଠଟି ସିଦ୍ଧି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ।
ତାସୁ କ୍ଷୀଣାସ୍ଵଶେଷାସୁ ଵର୍ଧମାନେ ଚ ପାତକେ । ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵାଭିଭଵଦୁଃଖାର୍ତାସ୍ତା ଭଵନ୍ତି ତତଃ ପ୍ରଜାଃ ॥ ୧,୬.
ଯେତେବେଳେ ସେ ସିଦ୍ଧିମାନେ କମିଯାଏ ଓ କିଛି ଅଂଶ ରହିଯାଏ, ଏବଂ ପାପ ବଢ଼ିଯାଏ, ତେବେ ସେ ପ୍ରଜାମାନେ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱର ଅଧିକାରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ହୁଅନ୍ତି ।
ତତୋ ଦୁର୍ଗାଣି ତାଶ୍ଚକ୍ରୁର୍ଧାନ୍ଵଂ ପାର୍ଵତମୌଦକମ୍ । କୃତ୍ରିମଂ ଚ ତଥା ଦୁର୍ଗଂ ପୁରଖର୍ଵଟକାଦିକମ୍ ॥ ୧,୬.
ତାପରେ, ସେମାନେ ଦୁର୍ଗ ତିଆରି କଲେ: ଜଙ୍ଗଲ, ପାହାଡ଼ ଓ ଜଳ ଦୁର୍ଗ, ଏବଂ କୃତ୍ରିମ ଦୁର୍ଗ, ସହର ଓ ଛୋଟ ଗାଁ ।
ଗୃହୀଣି ଚ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ତେଷୁ ଚକୁଃ ପୁରାଦିଷୁ । ଶୀତାତପାଦିବାଧାନାଂ ପ୍ରଶମାଯ ମହାମତେ ॥ ୧,୬.
ସେମାନେ ସହର ଓ ଏହା ପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଘର ତିଆରି କଲେ, ବଡ଼ ଜ୍ଞାନୀ, ଶୀତ, ତାପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କଷ୍ଟରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ ।