ଗୀତଂ ସନତ୍କୁମାରେଣ ଯଥୈଲାଯ ମହାତ୍ମନେ । ପୃଚ୍ଛତେ ପିତୃଭକ୍ତାଯ ପ୍ରଶ୍ରଯାଵନତାଯ ଚ
ସନତ୍କୁମାର ଏହି ଗୀତ ମହାତ୍ମା ଇଳାଙ୍କୁ ଗାଇଥିଲେ, ଯିଏ ପିତୃମାନେ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଓ ନମ୍ରତା ସହିତ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ।
ଶ୍ରୀସନତ୍କୁମାର ଉଵାଚ ଵୈଶାଖମାସସ୍ଯ ଚ ଯା ତୃତୀଯା ନଵମ୍ଯସୌ କାର୍ତ୍ତିକଶୁକ୍ଲପକ୍ଷେ । ନଭସ୍ଯ ମାସସ୍ଯ ଚ କୃଷ୍ଣପକ୍ଷେ ତ୍ରଯୋଦଶୀ ପଞ୍ଚଦଶୀ ଚ ମାଘେ
ଶ୍ରୀସନତ୍କୁମାର କହିଲେ: ବୈଶାଖ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ତୃତୀୟା, କାର୍ତ୍ତିକ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ନବମୀ, ନଭସ୍ୟ ମାସର କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଓ ପଂଚଦଶୀ, ଏବଂ ମାଘ ମାସରେ—
ଏତା ଯୁଗାଦ୍ଯାଃ କଥିତାଃ ପୁରାଣେଷ୍ଵନନ୍ତପୁଣ୍ଯାସ୍ତିଥଯଶ୍ଚତସ୍ରଃ । ଉପପ୍ଲଵେ ଚନ୍ଦ୍ରମସୋ ରଵେଶ୍ଚ ତ୍ରିଷ୍ଵଷ୍ଟକାସ୍ଵପ୍ଯଯନଦ୍ଵଯେ ଚ
ଏହି ଚାରିଟି ଦିନ ପୁରାଣରେ ଯୁଗାଦି ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ, ଅନେକ ପୁଣ୍ୟ ଦିନ। ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ, ତିନିଟି ଅଷ୍ଟକା, ଦୁଇଟି ଅୟନ ବେଳେ ମଧ୍ୟ।
ପାନୀଯମପ୍ଯତ୍ର ତିଲୈର୍ଵିମିଶ୍ରଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ପିତୃଭ୍ଯଃ ପ୍ରଯତୋ ମନୁଷ୍ଯଃ । ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୃତେ ତେନ ସମାସହସ୍ରଂ ରହସ୍ଯମେତତ୍ପିତରୋ ଵଦନ୍ତି
ଏହି ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ମନୁଷ୍ୟ ଭକ୍ତି ସହିତ ପିତୃମାନେ ଦିଆଯାଇଥିବା ତିଳ ମିଶା ଜଳ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିଲେ ଏକ ହଜାର ବର୍ଷର ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ—ଏହା ପିତୃମାନେ ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ କହିଥାନ୍ତି।
ମାଘେଽସିତେ ପଞ୍ଚଦଶୀ କଦାଚିଦୁପୈତି ଯୋଗଂ ଯଦି ଵାରୁଣେନ । ଋକ୍ଷେଣ କାଲସ୍ସ ପରଃ ପିତୄଣାଂ ନ ହ୍ଯଲ୍ପପୁଣ୍ଯୈର୍ନୃପ ଲଭ୍ଯତେଽସୌ
ମାଘ ମାସର କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ପଂଚଦଶୀ ଦିନ ବାରୁଣ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଯୋଗ ହେଲେ, ଏହି ସମୟ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ଏହି ମହାପୁଣ୍ୟ ସମୟ କ୍ଷୁଦ୍ର ପୁଣ୍ୟବାନ୍ ଲୋକଙ୍କୁ ମିଳେନାହିଁ, ରାଜା।
କାଲେ ଧନିଷ୍ଠା ଯଦି ନାମ ତସ୍ମିନ୍ଭଵେତ୍ତୁ ଭୂପାଲ ତଦା ପିତୃଭ୍ଯଃ । ଦତ୍ତଂ ଜଲାନ୍ନଂ ପ୍ରଦଦାତି ତୃପ୍ତିଂ ଵର୍ଷାଯୁତଂ ତତ୍କୁଲଜୈର୍ମନୁଷ୍ଯୈଃ
ଏହି ସମୟରେ ଧନିଷ୍ଠା ନକ୍ଷତ୍ର ଥିଲେ, ଭୂପାଳ, ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ପରିବାର ଜଳ ଓ ଅନ୍ନ ଦେଲେ, ସେ ଦାନ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୃପ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ତତ୍ରୈଵ ଚେଦ୍ଭାଦ୍ରପଦା ନୁ ପୂର୍ଵାଃ କାଲେ ଯଥାଵତ୍କ୍ରିଯତେ ପିତୃଭ୍ଯଃ । ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ପରାଂ ତୃପ୍ତିମୁପେତ୍ଯ ତେନ ଯୁଗଂ ସହସ୍ରଂ ପିତରସ୍ସ୍ଵପନ୍ତି
ଏହି ସମୟରେ ପୂର୍ବ ଭାଦ୍ରପଦ ନକ୍ଷତ୍ର ଥିଲେ ଏବଂ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଯଥାଯଥ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରାଯାଏ, ସେମାନେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ତୃପ୍ତି ପାଇ ଏକ ହଜାର ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶାନ୍ତିରେ ଶୟନ କରନ୍ତି।
ଗଂଗାଂ ଶତଦ୍ରୂଂ ଯମୁନାଂ ଵିପାଶାଂ ସରସ୍ଵତୀଂ ନୈମିଶଗୋମତୀଂ ଵା । ତତ୍ରାଵଗାହ୍ଯାର୍ଚନମାଦରେଣ କୃତ୍ଵା ପିତୄଣାଂ ଦୁରିତାନି ହନ୍ତି
ଗଙ୍ଗା, ଶତଦ୍ରୁ, ଯମୁନା, ବିପାଶା, ସରସ୍ୱତୀ କିମ୍ବା ନୈମିଶ ଗୋମତୀରେ ସ୍ନାନ କରି ପିତୃମାନେ ଆଦର ସହିତ ପୂଜା କରିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ଦୁଃଖ ଦୂର ହୋଇଯାଏ।
ଗାଯନ୍ତି ଚୈତତ୍ପିତରଃ କଦାନୁ ହର୍ଷାଦମୀ ତୃପ୍ତିମଵାପ୍ଯ ଭୂଯଃ । ମାଘାସିତାଂତେ ଶୁଭତୀର୍ଥତୋଯୈର୍ଯାସ୍ଯାମ ତୃପ୍ତିଂ ତନଯାଦିଦତ୍ତୈଃ
ପିତୃମାନେ ଗାନ କରନ୍ତି: 'ମାଘ କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଶେଷରେ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଜଳରେ ତୃପ୍ତି ପାଇ ଆମ ପୁତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ କେବେ ପାଇବୁ?'
ଚିତ୍ତଂ ଚ ଵିତ୍ତଂ ଚ ନୃଣାଂ ଵିଶୁଦ୍ଧଂ ଶସ୍ତଶ୍ଚ କାଲଃ କଥିତୋ ଵିଧିଶ୍ଚ । ପାତ୍ରଂ ଯଥୋକ୍ତଂ ପରମା ଚ ଭକ୍ତିର୍ନୃଣାଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତ୍ଯଭିଵାଞ୍ଛିତାନି
ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ଚିତ୍ତ ଓ ଧନ ଶୁଦ୍ଧ ହେବା, ଉଚିତ ସମୟ, ନିୟମିତ ପ୍ରକ୍ରିୟା, ଉପଯୁକ୍ତ ପାତ୍ର ଓ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଭକ୍ତି—ଏହି ସବୁ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ପିତୃଗୀତାନ୍ତଥୈଵାତ୍ର ଶ୍ଲୋକାଂସ୍ତାଞ୍ଛୃଣୁ ପାର୍ଥିଵ । ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତଥୈଵ ଭଵତା ଭାଵ୍ଯଂ ତତ୍ରାଦୃତାତ୍ମନା
ରାଜା, ଏବେ ପିତୃମାନେ ଗାଇଥିବା ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକ ଶୁଣ। ଏହା ଶୁଣି ତୁମେ ଭକ୍ତି ଭରା ହୃଦୟରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଅପି ଧନ୍ଯଃ କୁଲେ ଜାଯାଦସ୍ମାକଂ ମତିମାନ୍ନରଃ । ଅକୁର୍ଵନ୍ଵିତ୍ତଶାଠ୍ଯଂ ଯଃ ପିଣ୍ଡାନ୍ନୋ ନିର୍ଵପିଷ୍ଯତି
ଏହି କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକ ଧନ ନେଇ କୌଶଳ କରିନାହାନ୍ତି, ପିଣ୍ଡ ଓ ଅନ୍ନ ଦେଇଥିଲେ ସେ ଧନ୍ୟ।
ରତ୍ନଂ ଵସ୍ତ୍ରଂ ମହାଯାନଂ ସର୍ଵଭୋଗାଦିକଂ ଵସୁ । ଵିଭଵେ ସତି ଵିପ୍ରେଭ୍ଯୋ ଯୋଽସ୍ମାନୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଦାସ୍ଯତି
ଯିଏ ଧନ ଥିଲେ ଆମ ପାଇଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ରତ୍ନ, ପୋଷାକ, ଯାନ ଓ ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଦେଇଥାଏ—
ଅନ୍ନେନ ଵା ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା କାଲେଽସ୍ମିନ୍ଭକ୍ତିନମ୍ରଧୀଃ । ଭୋଜଯିଷ୍ଯତି ଵିପ୍ରାଗ୍ର୍ଯାଂସ୍ତନ୍ମାତ୍ରଵିଭଵୋ ନରଃ
କିମ୍ବା ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ, ଏହି ସମୟରେ ଭକ୍ତି ଓ ନମ୍ରତା ସହିତ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଭୋଜନ ଦେଇଥିଲେ, ଏତେ ଧନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ମଣିଷ ମହାନ।
ଅସମର୍ଥୋଽନ୍ନଦାନସ୍ଯ ଧାନ୍ଯମାମଂ ସ୍ଵଶକ୍ତିତଃ । ପ୍ରଦାସ୍ଯତି ଦ୍ଵିଜାଗ୍ରେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵଲ୍ପାଲ୍ପାଂ ଵାପି ଦକ୍ଷିଣାମ୍
ଯଦି କେହି ଖାଦ୍ୟ ଦେବାରେ ଅସମର୍ଥ ହେଉଛନ୍ତି, ସେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ କাঁচା ଧାନ୍ୟ କିମ୍ବା ଅତି ସାନା ଦକ୍ଷିଣା ଦ୍ବିଜମାନଙ୍କୁ ଦେଇପାରିବେ।
ତତ୍ରାପ୍ଯସାମର୍ଥ୍ଯଯୁତଃ କରାଗ୍ରାଗ୍ରସ୍ଥିତାଂସ୍ତିଲାନ୍ । ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦ୍ଵିଜମୁଖ୍ଯାଯ କସ୍ମୈଚିଦ୍ଭୂପ ଦାସ୍ଯତି
ଯଦି ଏହା ମଧ୍ୟ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ, ତେବେ ଦ୍ବିଜମୁଖ୍ୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଆଙ୍ଗୁଳିର ଟିପରେ ଥିବା କିଛି ତିଳ ଦେଇପାରିବେ।
ତିଲୈସ୍ସପ୍ତାଷ୍ଟଭିର୍ଵାପି ସମଵେତଂ ଜଲାଞ୍ଜଲିମ୍ । ଭକ୍ତିନମ୍ରସ୍ସ୍ମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଭୁଵ୍ଯସ୍ମାକଂ ପ୍ରଦାସ୍ଯତି
ସାତ କିମ୍ବା ଆଠ ତିଳ, କିମ୍ବା ଏକ ମୁଠି ଜଳ, ଭକ୍ତି ଓ ବିନୟ ସହିତ ଭୂମିରେ ଆମ ପାଇଁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିପାରିବେ।
ଯତଃ କୁତଶ୍ଚିତ୍ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ଗୋଭ୍ଯୋ ଵାପି ଗଵାହ୍ନିକମ୍ । ଅଭାଵେ ପ୍ରୀଣଯନ୍ନସ୍ମାଞ୍ଚ୍ଛ୍ରଦ୍ଧାଯୁକ୍ତଃ ପ୍ରଦାସ୍ଯତି
ଯେଉଁଠୁ କିଛି ମିଳେ, କିମ୍ବା ଗାଁମାନଙ୍କୁ ଦିନକୁ ଯେତେ ଦୁଧ ମିଳେ, ତାହା ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଆମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିପାରିବେ।
ସର୍ଵାଭାଵେ ଵନଂ ଗତ୍ଵା କକ୍ଷମୂଲପ୍ରଦର୍ଶକଃ । ସୂର୍ଯାଦିଲୋକପାଲାନାମିଦମୁଚ୍ଚୈର୍ଵଦିଷ୍ଯତି
ସମସ୍ତ ଅଭାବରେ, ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯାଇ ଗଛର ମୂଳ ଦେଖାଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଲୋକପାଳମାନଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଏହି କଥା କହିପାରିବେ।
ନ ମେଽସ୍ତି ଵିତ୍ତଂ ନ ଧନଂ ଚ ନାନ୍ଯଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧୋପଯୋଗ୍ଯଂ ସ୍ଵପିତୄନ୍ନତୋଽସ୍ମି । ତୃପ୍ଯନ୍ତୁ ଭକ୍ତ୍ଯା ପିତରୋ ମଯୈତୌ କୃତୌ ଭୁଜୌ ଵର୍ତ୍ମନି ମାରୁତସ୍ଯ
ମୋ ପାଖରେ କିଛି ଧନ, ସମ୍ପଦ କିମ୍ବା ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ବସ୍ତୁ ନାହିଁ; ମୁଁ ମୋ ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି। ମୋର ଦୁଇ ହାତ ବାୟୁର ପଥରେ ଉଠାଇ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦେଇଛି, ଏହାରେ ପିତୃମାନେ ତୃପ୍ତି ହେଉନ୍ତୁ।
ଔର୍ଵ ଉଵାଚ ଇତ୍ଯେତତ୍ ପିତୃଭିର୍ଗୀତଂ ଭାଵାଭାଵପ୍ରଯୋଜନମ୍ । ଯଃ କରୋତି କୃତଂ ତେନ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଭଵତି ପାର୍ଥିଵ
ଔର୍ବ କହିଲେ: ଏହି କଥା ପୂର୍ବଜମାନେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଅଭାବରେ କଣ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠି ଏହିପରି କରେ, ତାହାର ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସଫଳ ହୁଏ, ରାଜା।
ଵିଷ୍ଣୁପୁରାଣମ୍/ତୃତୀଯାଂଶଃ/ଅଧ୍ଯାଯଃ ୧୫ ଔଵ ଉଵାଚ । ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ ଭୋଜଯେଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧେ ଯଦ୍ଗୁଣାଂସ୍ତାନ୍ନିବୋଧ ମେ
ଔର୍ବ କହିଲେ: ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଯିବା ଉଚିତ; ସେମାନଙ୍କର ଗୁଣ କଣ ହେଉଛି, ମୋ ଥରେ ଶୁଣ।
ତ୍ରିଣାଚିକେତସ୍ତ୍ରିମଧୁସ୍ତ୍ରିସୁପର୍ଣଷ୍ଷଡଙ୍ଗଵିତ୍ । ଵେଦଵିଚ୍ଛ୍ରୋତ୍ରିଯୋ ଯୋଗୀ ତଥା ଵୈ ଜ୍ଯେଷ୍ଠସାମଗଃ
ତିନି ଅଗ୍ନି ବିଦ୍ୟା, ତିନି ମଧୁ ବିଦ୍ୟା, ତିନି ସୁପର୍ଣ୍ଣ ବିଦ୍ୟା, ଷଡଙ୍ଗ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ, ବେଦଜ୍ଞ, ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ, ଯୋଗୀ, ଏବଂ ବୟସ୍କ ସାମଗା।
ଋତ୍ଵିକ୍ ସ୍ଵସ୍ରେଯଦୌହିତ୍ରଜାମାତୃଶ୍ଵଶୁରାସ୍ତଥା । ମାତୁଲୋଽଥ ତପୋନିଷ୍ଠଃ ପଞ୍ଚାଗ୍ନ୍ଯଭିରତସ୍ତଥା । ଶିଷ୍ଯାଃ ସମ୍ବନ୍ଧିନଶ୍ଚୈଵ ମାତାପିତୃରତଶ୍ଚ ଯଃ
ଋତ୍ୱିକ୍, ମାମୁ, ନାତି, ଜାମାତା, ଶ୍ୱଶୁର, ମାମୁ, ତପସ୍ଵୀ, ପଞ୍ଚାଗ୍ନିରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା, ଶିଷ୍ୟ, ସମ୍ବନ୍ଧୀ, ମାତାପିତାରେ ଭକ୍ତି ଥିବା।
ଏତାନ୍ନିଯୋଜଯେଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧେ ପୂର୍ଵୋକ୍ତାନ୍ ପ୍ରଥମେ ନୃପ । ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ ପିତୃତୁଷ୍ଟ୍ଯର୍ଥମନୁକଲ୍ପେଷ୍ଵନନ୍ତରାନ୍
ଏହି ଆଗରୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରଥମେ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ନିଯୁକ୍ତ ହେବା ଉଚିତ, ରାଜା; ପିତୃମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ଅନ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅନୁକ୍ରମରେ ନିଯୁକ୍ତ ହେବା ଉଚିତ।
ମିତ୍ରଧ୍ରୁକ୍କୁନଖୀ କ୍ଲୀବଃ ଶ୍ଯାଵଦନ୍ତସ୍ତଥା ଦ୍ଵିଜଃ । କନ୍ଯାଦୂଷଯିତା ଵହ୍ନିଵେଦୋଜ୍ଝଃ ସୋମଵିକ୍ରଯୀ
ମିତ୍ରଦ୍ରୋହୀ, ବିକୃତ ନଖ ଥିବା, ନପୁଂସକ, କଳା ଦାନ୍ତ ଥିବା, କନ୍ୟାକୁ ଅପମାନ କରିଥିବା, ଅଗ୍ନି ତ୍ୟାଗ କରିଥିବା, ସୋମ ବିକ୍ରୟ କରୁଥିବା।
ଅଭିଶସ୍ତସ୍ତଥା ସ୍ତେନଃ ପିଶୁନୋ ଗ୍ରାମଯାଜକଃ । ଭୃତକାଧ୍ଯାପକସ୍ତଦ୍ଵଦ୍ ଭୃତକାଧ୍ଯାପିତଶ୍ଚ ଯଃ
ଶାପିତ, ଚୋର, ଅପବାଦକ, ଗ୍ରାମ ପୁଜାରୀ, ଭଡ଼ା ଶିକ୍ଷକ, ଭଡ଼ାରେ ଶିକ୍ଷା ନେଇଥିବା।
ପରପୂର୍ଵାପତିଶ୍ଚୈଵ ମାତାପିତ୍ରୋସ୍ତଥୋଜ୍ଝକଃ । ଵୃଷଲୀସୂତିପୋଷ୍ଟା ଚ ଵୃଷଲୀପତିରଵେ ଚ
ଅନ୍ୟର ପୂର୍ବ ଜାୟାକୁ ବିବାହ କରିଥିବା, ମାତାପିତାକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଥିବା, ଶୂଦ୍ର ଜନନୀକୁ ପୋଷଣ କରୁଥିବା, ଶୂଦ୍ର ଜନନୀର ପତି।
ତଥା ଦେଵଲକଶ୍ଚୈଵ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ନାର୍ହତି କେତନମ୍
ଏବଂ ଦେବଳ ପୁଜାରୀ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ନିମନ୍ତ୍ରଣ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
ପ୍ରଥମେଽହ୍ନି ବୁଧଃ ଶସ୍ତାଞ୍ଛୋତ୍ରିଯାଦୀନ୍ ନିମନ୍ତ୍ରଯେତ୍ । କଥଯେଚ୍ଚ ତଥୈଵୈଷାଂ ନିଯୋଗାନ୍ ପିତୃଦୈଵିକାନ୍
ପ୍ରଥମ ଦିନରେ, ଜ୍ଞାନୀ ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଶ୍ଲାଘ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ; ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ପିତୃ ଓ ଦେବତା ପାଇଁ କରିବା କାର୍ଯ୍ୟ ଜଣାଇବା ଉଚିତ।