ନାରଭେତ କଲିଂ ପ୍ରାଜ୍ଞଃ ଶୁଷ୍କଵୈରଞ୍ଚ ଵର୍ଜଯେତ୍ । ଅପ୍ଯଲ୍ପହାନିଃ ସୋଢଵ୍ଯା ଵୈରେଣାର୍ଥାଗମଂ ତ୍ଯଜେତ୍
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ କଳି କରିବା କିମ୍ବା ଶୁଷ୍କ ଶତ୍ରୁତା ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଅଳ୍ପ କ୍ଷତି ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସହିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ଶତ୍ରୁତା ଦ୍ୱାରା ଲାଭ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ୍।
ସ୍ନାତୋ ନାଙ୍ଗାନି ସମ୍ମାର୍ଜେତ୍ ସ୍ନାନଶାଟ୍ଯା ନ ପାଣିନା । ନ ଚ ନିର୍ଧୂନଯେତ୍ କେଶାନ୍ ନାଚାମେଚ୍ଚୈଵ ଚୋତ୍ଥିତଃ
ସ୍ନାନ ପରେ ଅଙ୍ଗକୁ ସ୍ନାନ ବସ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ହାତରେ ପୋଛିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; କେଶକୁ ଝାଡ଼ିବା କିମ୍ବା ଉଠିବା ପରେ ସାଙ୍ଗକୁ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପାଦେନ ନାକ୍ରମେତ୍ ପାଦଂ ନ ପୂଜ୍ଯାଭିମୁଖଂ ନଯେତ୍ । ନୋଚ୍ଚାସନଂ ଗୁରୋରଗ୍ରେ ଭଜେତାଵିନଯାନ୍ଵିତଃ
ଅନ୍ୟଜଣଙ୍କର ପାଦରେ ପାଦ ଦେଇ ଚାଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ପୂଜ୍ୟବସ୍ତୁ ଦିଗକୁ ପାଦ ଦେଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ନମ୍ରତା ବିନା ଉଚ୍ଚ ଆସନରେ ବସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅପସଵ୍ଯଂ ନ ଗଚ୍ଛେଚ୍ଚ ଦେଵାଗାରଚତୁଷ୍ପଥାନ୍ । ମାଙ୍ଗଲ୍ଯପୂଜ୍ଯାଂଶ୍ଚ ତଥା ଵିପରୀତାନ୍ନ ଦକ୍ଷିଣମ୍
ମନ୍ଦିର, ଚଉକ, ମଙ୍ଗଳ ଓ ପୂଜ୍ୟବସ୍ତୁ ଦିଗରେ ବାମପଟେ ଚାଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହାକୁ ବିପରୀତ ଦିଗରେ ଘୁଞ୍ଚିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ସଦା ସଠିକ୍ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଚାଲିବା ଉଚିତ୍।
ସୋମାର୍କାଗ୍ନ୍ଯମ୍ବୁଵାଯୂନାଂ ପୂଜ୍ଯାନାଞ୍ଚ ନ ସମ୍ମୁଖମ୍ । କୁର୍ଯାନ୍ନିଷ୍ଠୀଵଵିଣ୍ମୂତ୍ରସମୁତ୍ସର୍ଗଞ୍ଚ ପଣ୍ଡିତଃ
ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜଣେ ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି, ଜଳ, ପବନ ଓ ପୂଜ୍ୟବସ୍ତୁ ସାମ୍ନାରେ କେବେ ଥୁଇବା, ପେଶାବ କିମ୍ବା ପଖାନ୍ଦ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ତିଷ୍ଠନ୍ନ ମୂତ୍ରଯେତ୍ ତଦ୍ଵତ୍ ପଥିଷ୍ଵପି ନ ମୂତ୍ରଯେତ୍ । ଶ୍ଲୈଷ୍ମଵିଣ୍ମୂତ୍ରରକ୍ତାନି ସର୍ଵଦୈଵ ନ ଲଙ୍ଘଯେତ୍
ଉଭା ହୋଇ ପେଶାବ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ପଥରେ ପେଶାବ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଶ୍ଳେଷ୍ମା, ପଖାନ୍ଦ, ପେଶାବ କିମ୍ବା ରକ୍ତ ଉପରେ କେବେ ଚାଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଶ୍ଲେଷ୍ମଶିଙ୍ଘାଣିକୋତ୍ସର୍ଗୋ ନାନ୍ନକାଲେ ପ୍ରଶସ୍ଯତେ । ବଲିମଙ୍ଗଲଜପ୍ଯାଦୌ ନ ହୋମେ ନ ମହାଜନେ
ଖାଇବା ବେଳେ କିମ୍ବା ବଳି, ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟ, ଜପ, ହୋମ କିମ୍ବା ଅନେକ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ଳେଷ୍ମା କିମ୍ବା ନାକର ଶିଂଘାଣି ବାହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଯୋଷିତୋ ନାଵମନ୍ଯେତ ନ ଚାସାଂ ଵିଶ୍ଵସେଦ୍ ବୁଧଃ । ନ ଚୈଵେର୍ଷ୍ଯା ର୍ଭଵେତ୍ତାସୁ ନ ଧିକ୍କୁର୍ଯାତ୍ କଦାଚନ
ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜଣେ ନାରୀଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ତାଙ୍କୁ ଅତିରିକ୍ତ ଭରସା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ତାଙ୍କୁ ଇର୍ଷ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏବଂ କେବେ ମନ୍ଦ କଥା କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ମାଙ୍ଗଲ୍ଯପୁଷ୍ପରତ୍ନାଜ୍ଯପୂଜ୍ଯାନନଭିଵାଦ୍ଯ ଚ । ନ ନିଷ୍କ୍ରମେଦ୍ଗୃହାତ୍ ପ୍ରାଜ୍ଞଃ ସଦାଚାରପରୋ ନରଃ
ଉତ୍ତମ ଆଚରଣରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜଣେ ଘରରୁ ବାହାରୁ ଯିବା ପୂର୍ବରୁ ମଙ୍ଗଳ ବସ୍ତୁ, ଫୁଲ, ମଣି, ଘୀ ଦେଇ ପୂଜ୍ୟବସ୍ତୁଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଓ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍।
ଚତୁଷ୍ପଥାନ୍ ନମସ୍କୁର୍ଯାତ୍ କାଲେ ହୋମପରୋ ଭଵେତ୍ । ଦୀନାନଭ୍ଯୁଦ୍ଧରେତ୍ ସାଧୂନୁପାସୀତ ବହୁଶ୍ରୁତାନ୍
ଚଉକରେ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍, ଯଥାସମୟରେ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ୍; ଦୁଃଖିତଙ୍କୁ ସହଯୋଗ କରିବା, ଶାନ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ସେବା କରିବା ଓ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସହ ରହିବା ଉଚିତ୍।
ଦେଵର୍ଷିପୂଜକଃ ସମ୍ଯକ୍ ପିତୃପିଣ୍ଡୋଦକପ୍ରଦଃ । ସତ୍କର୍ତା ଚାତିଥୀନାଂ ଯଃ ସ ଲୋକାନୁତ୍ତମାନ୍ ଵ୍ରଜେତ୍
ଯେଉଁଜଣେ ଦେବତା ଓ ଋଷିଙ୍କୁ ଭଲଭାବେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ପିତୃଙ୍କୁ ଜଳ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ଅତିଥିଙ୍କୁ ଆଦର କରନ୍ତି, ସେ ଉତ୍ତମ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ହିତଂ ମିତଂ ପ୍ରିଯଂ କାଲେ ଵଶ୍ଯାତ୍ମା ଯୋଽଭିଭାଷତେ । ସ ଯାତି ଲୋକାନାହ୍ଲାଦହେତୁଭୂତାନ୍ ନୃପାକ୍ଷଯାନ୍
ଯେଉଁଜଣେ ଉପକାରୀ, ସଂଯମିତ, ମଧୁର ଓ ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ କଥା କହନ୍ତି, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି, ସେ ଆନନ୍ଦ ଓ ଅକ୍ଷୟ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଧୀମାନ୍ ହ୍ରୀମାନ୍ କ୍ଷମାଯୁକ୍ତୋ ହ୍ଯାସ୍ତିକୋ ଵିନଯାନ୍ଵିତଃ । ଵିଦ୍ଯାଭିଜନଵୃଦ୍ଧାନାଂ ଯାତି ଲୋକାନନୁତ୍ତମାନ୍
ଯେଉଁଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଲଜ୍ଜାଶୀଳ, ଧୈର୍ଯ୍ୟଶୀଳ, ଶ୍ରଦ୍ଧାଶୀଳ ଓ ନମ୍ର, ସେ ଜ୍ଞାନୀ, ଉତ୍ତମ କୁଳ ଓ ବୟସ୍କ ଲୋକଙ୍କ ଉତ୍ତମ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଅକାଲଗର୍ଜିତାଦୌ ଚ ପର୍ଵସ୍ଵାଶୌଚକାଦିଷୁ । ଅନଧ୍ଯାଯଂ ବୁଧଃ କୁର୍ଯାଦୁପରାଗାଦିକେ ତଥା
ଅସମୟରେ ବଜ୍ରପାତ, ପର୍ବ ଦିନ, ଅଶୁଚି ବେଳେ, ଉପରାଗ ଓ ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜଣେ ପାଠ ଅବସ୍ଥାନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଶମଂ ନଯତି ଯଃ କ୍ରୁଦ୍ଧାନ୍ ସର୍ଵବନ୍ଧୁରମତ୍ସରୀ । ଭୀତାଶ୍ଵାସନକୃତ୍ ସାଧୁଃ ସ୍ଵର୍ଗସ୍ତସ୍ଯାଲ୍ପକଂ ଫଲମ୍
ଯେଉଁଜଣେ କ୍ରୋଧିତଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଆତ୍ମୀୟଙ୍କୁ ଦ୍ୱେଷ ରହିତ ଭାବରେ ଦେଖନ୍ତି, ଭୟଭୀତଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଇ ସଦ୍ଗୁଣୀ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି, ସେଉଁଠାରେ ସ୍ୱର୍ଗ ମଧ୍ୟ ଅପେକ୍ଷା କମ୍ ଫଳ।
ଵର୍ଷାତପାଦିଷୁ ଚ୍ଛତ୍ରୀ ଦଣ୍ଡୀ ରାତ୍ର୍ଯଟଵୀଷୁ ଚ । ଶରୀରତ୍ରାଣକାମୋ ଵୈ ସୋପାନତ୍କଃ ସଦା ଵ୍ରଜେତ୍
ବର୍ଷା କିମ୍ବା ତେଜ ରୋଦରେ ଛତା ଧରିବା ଉଚିତ୍, ରାତି କିମ୍ବା ଜଙ୍ଗଲରେ ଦଣ୍ଡ ନେଇବା ଉଚିତ୍; ଶରୀରକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବା ପାଇଁ ସଦା ପାଦାବୃତ୍ତି ପିନ୍ଧି ଚାଲିବା ଉଚିତ୍।
ନୋର୍ଧ୍ଵଂ ନ ତିର୍ଯଗ୍ଦୂରଂ ଵା ନ ପଶ୍ଯନ୍ ପର୍ଯଟେଦ୍ବୁଧଃ । ଯୁଗମାତ୍ରଂ ମହୀପୃଷ୍ଠଂ ନରୋ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଵିଲୋକଯନ୍
ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜଣେ ଉପର, ପାର୍ଶ୍ୱ କିମ୍ବା ଦୂର ଦିଗକୁ ଦେଖି ଚାଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ମାଟିରେ ଏକ ଯୁଗ ଦୂର ଦେଖି ଚାଲିବା ଉଚିତ୍।
ଦୋଷହେତୂନଶେଷାଂଶ୍ଚ ଵଶ୍ଯାତ୍ମା ଯୋ ନିରସ୍ଯତି । ତସ୍ଯ ଧର୍ମାର୍ଥକାମାନାଂ ହାନିର୍ନାଲ୍ପାପି ଜାଯତେ
ଯେଉଁଜଣେ ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ସମସ୍ତ ଦୋଷର କାରଣ ଦୂର କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଓ କାମର କେବେ ମଧ୍ୟ ସାନା ହାନି ହୁଏ ନାହିଁ।
ସଦାଚାରରତଃ ପ୍ରାଜ୍ଞୋ ଵିଦ୍ଯାଵିନଯଶିକ୍ଷିତଃ । ପାପେଽପ୍ଯପାପଃ ପରୁଷେ ହ୍ଯଭିଧତ୍ତେ ପ୍ରିଯାଣି ଯଃ । ମୈତ୍ରୀଦ୍ରଵାନ୍ତଃକରଣସ୍ତସ୍ଯ ମୁକ୍ତିଃ କରେ ସ୍ଥିତା
ଉତ୍ତମ ଆଚରଣରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା, ଜ୍ଞାନ ଓ ନମ୍ରତା ଶିଖିଥିବା ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜଣେ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଅପବିତ୍ର ହୁଏ ନାହିଁ; କଠୋରଙ୍କୁ ମଧୁର କଥା କହନ୍ତି, ମିତ୍ରତା ଭରା ହୃଦୟ ରଖନ୍ତି, ତାଙ୍କ ପାଖରେ ମୁକ୍ତି ହାତରେ ରହିଛି।
ଯେ କାମକ୍ରୋଧଲୋଭାନାଂ ଵୀତରାଗା ନ ଗୋଚରେ । ସଦାଚାରସ୍ଥିତାସ୍ତେଷାମନୁଭାଵୈର୍ଧୃତା ମହୀ
ଯେଉଁମାନେ ଅଭିଲାଷା, କ୍ରୋଧ ଓ ଲୋଭରୁ ମୁକ୍ତ ଓ ଉତ୍ତମ ଆଚରଣରେ ନିଷ୍ଠା ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ପ୍ରଭାବରେ ପୃଥିବୀ ଅଟୁଟ ରହିଛି।
ତସ୍ମାତ୍ ସତ୍ଯଂ ଵଦେତ୍ ପ୍ରାଜ୍ଞୋ ଯତ୍ ପରପ୍ରୀତିକାରଣମ୍ । ସତ୍ଯଂ ଯତ୍ ପରଦୁଃଖାଯ ତତ୍ର ମୌନପରୋ ଭଵେତ୍
ସେହିପରି, ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ଏପରି ସତ୍ୟ କଥା କହିବେ, ଯେଉଁଥିରେ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ଖୁସି ମିଳେ; କିନ୍ତୁ ଯଦି ସତ୍ୟ କଥା କହିଲେ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ହୁଏ, ତେବେ ଚୁପ୍ ରହିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରିଯମୁକ୍ତଂ ହିତଂ ନୈତଦିତି ମତ୍ଵା ନ ତଦ୍ଵଦେତ୍ । ଶ୍ରେଯସ୍ତତ୍ର ହିତଂ ଵାକ୍ଯଂ ଯଦ୍ଯପ୍ଯତ୍ଯନ୍ତମପ୍ରିଯମ୍
ଯଦି କିଛି ମିଠା କଥା କହିବା ଲାଭକର ନୁହେଁ, ଏହା ଜାଣି ଏହା କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଏହିପରି ଅବସ୍ଥାରେ, ଲାଭକର କଥା ହେଉଛି ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଯଦିଓ ଏହା ଅତି ଅପ୍ରିୟ ହୋଇଥାଏ।
ପ୍ରାଣିନାମୁପକାରାଯ ଯଥୈଵେହ ପରତ୍ର ଚ । କର୍ମଣା ମନସା ଵାଚା ତଦେଵ ମତିମାନ୍ ଭଜେତ୍
ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ, ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ କାମ କରିବେ, ଭାବିବେ ଏବଂ କଥା କହିବେ।
ଔର୍ଵ ଉଵାଚ (ଆଭ୍ଯୁଦଯିକଶ୍ରାଦ୍ଧସ୍ଯ ପ୍ରେତକର୍ମଣାଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧାଦୀନାଂ ଚ ଵ୍ଯଵସ୍ଥା) ଔର୍ଵ ଉଵାଚ ସଚୈଲସ୍ଯ ପିତୁଃ ସ୍ନାନଂ ଜାତେ ପୁତ୍ରେ ଵିଧୀଯତେ । ଜାତକର୍ମ ତଦା କୁର୍ଯାଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧମଭ୍ଯୁଦଯେ ଚ ଯତ୍
ଔର୍ବ କହିଲେ: ପୁଅ ଜନ୍ମିଲାପରେ, ପିତା ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିବାବେଳେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ; ଏହି ସମୟରେ ଜନ୍ମ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଏବଂ ଶୁଭ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।
ଯୁଗ୍ମାନ୍ ଦେଵାଂଶ୍ଚ ପିତ୍ର୍ଯାଂଶ୍ଚ ସମ୍ଯକ୍ ସଵ୍ଯକ୍ରମାଦ୍ଦ୍ଵିଜାନ୍ । ପୂଜଯେଦ୍ଭୋଜଯେଚ୍ଚୈଵ ତନ୍ମନା ନାନ୍ଯମାନସଃ
ଠିକ୍ ଭାବରେ ଦେବତା, ପିତୃ ଏବଂ ଦ୍ୱିଜ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଏବଂ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ, ମନ ଏକାଗ୍ର ରଖି ଏବଂ ଅନ୍ୟ କଥା ଚିନ୍ତା ନ କରି।
ଦଧ୍ଯକ୍ଷତୈସ୍ସବଦରୈଃ ପ୍ରାଙ୍ମୁଖୋଦଙ୍ମୁଖୋଽପି ଵା । ଦେଵତୀର୍ଥେନ ଵୈ ପିଣ୍ଡାନ୍ ଦଦ୍ଯାତ୍ କାଯେନ ଵା ନୃପ
ଦହି, ଅଖଣ୍ଡ ଚାଉଳ ଏବଂ ଯବ ଦେଇ, ପୂର୍ବ କିମ୍ବା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଜଳ ଦେଇ ପିଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ; କିମ୍ବା ନିଜ ଶରୀର ଦେଇ, ରାଜା।
ନାନ୍ଦୀମୁଖଃ ପିତୃଗଣସ୍ତେନ ଶ୍ରାଦ୍ଧେନ ପାର୍ଥିଵ । ପ୍ରୀଯତେ ତତ୍ତୁ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ପୁରୁଷୈସ୍ସର୍ଵଵୃଦ୍ଧିଷୁ
ଏହି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ନାନ୍ଦୀମୁଖ ପିତୃଗଣ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି; ଏହା ସମସ୍ତ ଉନ୍ନତି ସମୟରେ ପୁରୁଷମାନେ କରିବା ଉଚିତ।
କନ୍ଯାପୁତ୍ରଵିଵାହେଷୁ ପ୍ରଵେଶେଷୁ ଚ ଵେଶ୍ମନଃ । ନାମକର୍ମଣି ବାଲାନାଂ ଚୂଡାକର୍ମାଦିକେ ତଥା
କନ୍ୟା ଏବଂ ପୁଅର ବିବାହ, ନୂତନ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ, ଶିଶୁମାନଙ୍କ ନାମକରଣ, ଚୁଡାକର୍ମ ଓ ଅନ୍ୟ ଏପରି ଉତ୍ସବରେ,
ସୀମନ୍ତୋନ୍ନଯନେ ଚୈଵ ପୁତ୍ରାଦିମୁଖଦର୍ଶନେ । ନାନ୍ଦୀମୁଖଂ ପିତୃଗଣଂ ପୂଜଯେତ୍ ପ୍ରଯତୋ ଗୃହୀ
ସୀମନ୍ତୋନ୍ନୟନ ଏବଂ ପୁଅ ଆଦିଙ୍କୁ ପ୍ରଥମ ଦେଖିବା ସମୟରେ, ଗୃହସ୍ଥ ଭକ୍ତି ଭାବରେ ନାନ୍ଦୀମୁଖ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପିତୃପୂଜାକ୍ରମଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ଵୃଦ୍ଧାଵେଷ ସନାତନଃ । ଶ୍ରୂଯତାମଵନୀପାଲ ପ୍ରେତକର୍ମକ୍ରିଯାଵିଧିଃ
ପିତୃପୂଜାର କ୍ରମ ବର୍ଣ୍ଣନା ହୋଇଛି, ଯାହା ପୁରାତନ ପ୍ରଥା; ଏବେ, ଭୂମିର ରକ୍ଷକ, ପ୍ରେତ କାର୍ଯ୍ୟର ବିଧି ଶୁଣ।