ତଦେତତ୍ସମୁଦ୍ଵହାମୀତି ॥ ୪,୧୨.
'ଏହି କନ୍ୟାକୁ ବିବାହ କରିବି ।'
ଅଥ ଵୈନାଂ ସ୍ଯନ୍ଦନମାରୋପ୍ଯ ସ୍ଵମଧିଷ୍ଠାନଂ ନଯାମି ॥ ୪,୧୨.
ତାପରେ ସେ କନ୍ୟାକୁ ରଥରେ ବସାଇ ନିଜ ଘରକୁ ନେଇଗଲେ ।
ତଯୈଵ ଦେଵ୍ଯାଶୈଵ୍ଯଯାହମନୁଜ୍ଞାତଃସମୁଦ୍ଵହାମୀତି ॥ ୪,୧୨.
ରାଣୀ ଶୈବ୍ୟାଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ସେ ଏହି କନ୍ୟାକୁ ବିବାହ କଲେ ।
ଅଥୈନାଂ ରଥମାରୋପ୍ଯ ସ୍ଵନଗରମଗଚ୍ଛତ୍ ॥ ୪,୧୨.
ତାପରେ ସେ କନ୍ୟାକୁ ରଥରେ ବସାଇ ନିଜ ସହରକୁ ଗଲେ ।
ଵିଜଯିନଂ ଚ ରାଜାନମଶେଷପୌରଭୃତ୍ଵଯରିଜନାମାତ୍ଯସମେତା ଶୈଵ୍ଯା ଦ୍ରଷ୍ଟୁମଧିଷ୍ଠନଦ୍ଵାରମାଗତା ॥ ୪,୧୨.
ବିଜୟୀ ରାଜା ସମସ୍ତ ପୌର, ବନ୍ଧୁ, ସେନା ଓ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ରହିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଶୈବ୍ୟା ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ରାଜମହଳ ଦ୍ୱାରକୁ ଆସିଲେ।
ସା ଚାଵଲୋକ୍ଯ ରାଜ୍ଞଃ ସଵ୍ଯପାର୍ଶଵଵର୍ତ୍ତିନୀଂ କନ୍ଯାମୀଷଦୁଦ୍ଭୂତାମର୍ଷସ୍ଫୁରଦଧରପଲ୍ଲଵା ରାଜାନମଵୋଚତ୍ ॥ ୪,୧୨.
ସେଠାରେ ଶୈବ୍ୟା ଦେଖିଲେ ଯେ, ରାଜାଙ୍କ ବାମ ପାଖରେ ଏକ ଝିଅ ଦଢ଼ି ହୋଇ ଦଁଡ଼ାଇଛି, ଯାହାର ଅପରାଧ ଭାବରେ ଠିକ୍ ଠିକ୍ ହୋଇଥିବା ଠୋଠ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଏହା ଦେଖି ଶୈବ୍ୟା ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଅତିଚପଲଚିତ୍ତାତ୍ର ସ୍ଯନ୍ଦନେ କେଯମାରୋପିତେତି ॥ ୪,୧୨.
ଏଠି ରଥରେ ବସିଥିବା ଏହି ଅତି ଚଞ୍ଚଳ ମନର ଝିଅ କିଏ?
ଅସାଵପ୍ଯନାଲୋଚିତୋତ୍ତରଵଚନୋତିଭଯାତ୍ତାମାହ ସ୍ନୁଷା ମମେଯମିତି ॥ ୪,୧୨.
ଅଧିକ ପ୍ରଶ୍ନ ହେବା ଭୟରେ ଓ ଭାବିବାକୁ ସମୟ ନ ମିଳି, ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, 'ଏହି ମୋର ବହୁଁ।'
ଅଥୈନଂ ଶୈଵ୍ଯୋଵାଚ ॥ ୪,୧୨.
ତାପରେ ଶୈବ୍ୟା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ:
ନାହଂ ପ୍ରସୂତା ପୁତ୍ରେଣ ନାନ୍ଯା ପତ୍ନ୍ଯଭଵତ୍ତଵ । ସ୍ନୁଷାସଂବନ୍ଧତା ହ୍ଯୋଷା କତମେନ ସୁତେନ ତେ ॥ ୪,୧୨.
ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଇନି, ତୁମର ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ମଧ୍ୟ ନଥିଲେ। ତେବେ ଏହି ଝିଅ କେଉଁ ପୁଅ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ବହୁଁ ହେଲେ?
ଶ୍ରୀପରାଶର ଉଵାଚ ଇତ୍ଯାତ୍ମେର୍ଷ୍ଯାକୋପକଲୁଷିତଵଚନମୁଷିତଵିଵେକୋ ଭଯାଦ୍ଦୁରୁକ୍ତାପରିହାରାର୍ଥମିଦମଵନୀପତିରାହ ॥ ୪,୧୨.
ଶ୍ରୀ ପରାଶର କହିଲେ: ଏଭଳି ଇର୍ଷ୍ୟା ଓ କ୍ରୋଧରେ ଭରିଥିବା କଥା କହି, ଭୟରେ ବିବେକ ହରାଇ ଓ କଠୋର ଉକ୍ତି ଟାଳିବା ପାଇଁ ରାଜା ଏହିପରି ଉତ୍ତର ଦେଲେ:
ଯସ୍ତେ ଜନିଷ୍ଯତ୍ଯାତ୍ମଜସ୍ତସ୍ଯେଯମନାଗତସ୍ଯୈଵ ଭାର୍ଯା ନିରୂପିତେତ୍ଯାକର୍ଣ୍ଯୋଦ୍ଭୂତମୃଦୁହାସା ତଥେତ୍ଯାହ ॥ ୪,୧୨.
ତୁମେ ଯେଉଁ ପୁଅ ଆସନ୍ତା କାଳରେ ଜନ୍ମ ଦେବ, ଏହି ଝିଅ ସେହି ପୁଅଙ୍କର ଗୃହଣୀ ଭାବେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ। ଏହା ଶୁଣି ଶୈବ୍ୟା ମୃଦୁ ହାସି ସହିତ କହିଲେ, 'ଏହିପରି ହେଉ।'
ପ୍ରଵିଵେଶ ଚ ରାଜ୍ଞା ସହାଧିଷ୍ଠାନମ୍ ॥ ୪,୧୨.
ଏବଂ ସେ ରାଜା ସହିତ ରାଜମହଳକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଅନନ୍ତରଂ ଚାତିଶୁଦ୍ଧଲଗ୍ନହୋରାଂଶକାଵଯଵୋକ୍ତକୃତପୁତ୍ରଜନ୍ମଲାଭଗୁଣାଦ୍ଵଯସଃ ପରିଣାମମୁପଗତାପି ଶୈଵ୍ଯା ସ୍ଵଲ୍ପୈରେଵାହୋଭିର୍ଗର୍ଭମଵାପ ॥ ୪,୧୨.
ତାପରେ ଅତି ପବିତ୍ର ଲଗ୍ନ, ହୋରା ଓ ସମୟର ଶୁଭ ଯୋଗରେ, କିଛି ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଶୈବ୍ୟା ଗର୍ଭବତୀ ହେଲେ।
କାଲେନ ଚ କୁମାରମଜୀଜନତ୍ ॥ ୪,୧୨.
ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ସେ ଏକ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ତସ୍ଯ ଚ ଵିଦର୍ଭ ଇତି ପିତା ନାମ ଚକ୍ରେ ॥ ୪,୧୨.
ତାଙ୍କ ପିତା ତାଙ୍କ ନାମ ରଖିଲେ ବିଦର୍ଭ।
ସ ଚ ତାଂ ସ୍ନୁଷାମୁପଯେମେ ॥ ୪,୧୨.
ସେ ବିଦର୍ଭ ଏହି ବହୁଁଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ।
ତସ୍ଯାଂ ଚାସୌକ୍ରଥକୈଶିକସଂଜ୍ଞୌ ପୁତ୍ରାଵଜନଯତ୍ ॥ ୪,୧୨.
ଏବଂ ସେ ବହୁଁଠାରୁ ଦୁଇଟି ପୁଅ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ କ୍ରଥ ଓ କୈଶିକ।
ପୁନଶ୍ଚ ତୃତୀଯଂ ରୋମପାଦସଂଜ୍ଞଂ ପୁତ୍ରମଜୀଜନଦ୍ଯୋ ନାରଦାଦଵାପ୍ତଜ୍ଞାନଵାନ୍ଭଵିଷ୍ଯତୀତି ॥ ୪,୧୨.
ପୁଣି ସେ ତୃତୀୟ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ରୋମପାଦ, ଯିଏ ନାରଦଙ୍କଠାରୁ ଜ୍ଞାନ ପାଇବେ।
ରୋମପାଦାଦ୍ବଭ୍ରୁଃ ବଭ୍ରୋର୍ଧୃତିର୍ଃ ଧୃତେଃ କୈଶିକଃ କୈଶିକସ୍ଯାପି ଚେଦିଃ ପୁତ୍ରୋଽଭଵତ୍ଯସ୍ଯ ସଂତତୌ ଚୈଦ୍ଯା ଭୂପାଲାଃ ॥ ୪,୧୨.
ରୋମପାଦଠାରୁ ବଭ୍ରୁ ହେଲେ; ବଭ୍ରୁଠାରୁ ଧୃତି; ଧୃତିଠାରୁ କୈଶିକ; କୈଶିକଠାରୁ ଚେଦି ଜନ୍ମିଲେ। ଏହି ବଂଶରେ ଚେଦି ରାଜାମାନେ ହେଲେ।
କ୍ରଥସ୍ଯ ସ୍ନଷାପୁତ୍ରସ୍ଯକୁନ୍ତିରଭଵତ୍ ॥ ୪,୧୨.
କ୍ରଥଙ୍କ ବହୁଁଠାରୁ ତାଙ୍କ ପୁଅ କୁନ୍ତି ହେଲେ।
କୁନ୍ତେର୍ଧୃଷ୍ଟିଃ ଧୃଷ୍ଟେର୍ନିଧୃତିଃ ନିଧୃତେର୍ଦଶାର୍ହସ୍ତତଶ୍ଚ ଵ୍ଯୋମଃ ତସ୍ଯାପି ଜୀମୂତଃ ତତଶ୍ଚ ଵିକୃତିଃ ତତଶ୍ଚ ଭୀଭରଥଃ ତସ୍ମାନ୍ନଵରଥଃ ତସ୍ଯାପି ଦଶରଥଃ ତତଶ୍ଚ ଶକୁନିଃ ତତ୍ତନଯଃ କରଂଭିଃ କରଂଭେର୍ଦେଵରାତୋଽଭଵତ୍ ॥ ୪,୧୨.
କୁନ୍ତିଠାରୁ ଧୃଷ୍ଟି; ଧୃଷ୍ଟିଠାରୁ ନିଧୃତି; ନିଧୃତିଠାରୁ ଦଶାର୍ହ; ତାପରେ ବ୍ୟୋମ; ବ୍ୟୋମଠାରୁ ଜିମୂତ; ତାପରେ ବିକୃତି; ବିକୃତିଠାରୁ ଭୀଭରଥ; ତାଠାରୁ ନବରଥ; ତାଠାରୁ ଦଶରଥ; ତାପରେ ଶକୁନି; ତାଙ୍କ ପୁଅ କରମ୍ଭି; କରମ୍ଭିଠାରୁ ଦେବରାତ।
ତସ୍ମାଦ୍ଦେଵକ୍ଷତ୍ରଃ ତସ୍ଯାପି ମଧୁଃ ମଧୋଃ କୁମାରଵଂଶଃ କୁମାରଵଂଶାଦନୁଃ ଅନୋଃ ପୁରୁମିତ୍ରଃ ପୃଥିଵୀପତିରଭଵତ୍ ॥ ୪,୧୨.
ତାହାଠାରୁ ଦେବକ୍ଷତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ, ତାଙ୍କଠାରୁ ମଧୁ, ମଧୁଠାରୁ କୁମାରବଂଶ, କୁମାରବଂଶଠାରୁ ଅନୁ, ଅନୁଠାରୁ ପୁରୁମିତ୍ର ନାମକ ପୃଥିବୀର ରାଜା ହେଲେ।
ତତଶ୍ଚାଂଶୁସ୍ତସ୍ମାଚ୍ଚ ସତ୍ଵତଃ ॥ ୪,୧୨.
ତାପରେ ତାଙ୍କଠାରୁ ଅଂଶୁ ଓ ଅଂଶୁଠାରୁ ସାତ୍ୱତ ଜନ୍ମିଲେ।
ସତ୍ଵତାଦେତେ ସାତ୍ଵତାଃ ॥ ୪,୧୨.
ସାତ୍ୱତଠାରୁ ଏହି ସାତ୍ୱତବଂଶୀମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ଇତ୍ଯେତାଂ ଜ୍ଯାମଘସ୍ଯ ସଂତତିଂ ସମ୍ଯକ୍ଛ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପୁମାନ୍ମୈତ୍ରେଯ ସ୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ ॥ ୪,୧୨.
ମୈତ୍ରେୟ, ଯେଉଁଠି ଜ୍ୟାମଘଙ୍କର ଏହି ବଂଶାବଳୀକୁ ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି।
ଶ୍ରୀପରାଶର ଉଵାଚ । ଭଜନଭଜମାନଦିଵ୍ଯାଂଧକଦେଵାଵୃଧମହାଭୋଜଵୃଷ୍ଣିସଂଜ୍ଞାସ୍ସତ୍ଵତସ୍ଯ ପୁତ୍ରା ବଭୂଵୁଃ
ଶ୍ରୀ ପରାଶର କହିଲେ: ଭଜିନ, ଭଜମାନ, ଦିବ୍ୟ, ଅନ୍ଧକ, ଦେବବୃଦ୍ଧ, ମହାଭୋଜ ଓ ବୃଷ୍ଣି—ଏହି ସାତ୍ୱତବଂଶୀମାନେ ସାତ୍ୱତଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ।
ଭଜମାନସ୍ଯ ନିମିକୃକଣଵୃଷ୍ଣଯସ୍ତଥାନ୍ଯେ ଦ୍ଵୈମାତ୍ରାଃ ଶତଜିତ୍ସହସ୍ରଜିଦଯୁତଜିତ୍ସଂଜ୍ଞାସ୍ତ୍ରଯଃ
ଭଜମାନଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ—ନିମି, କୃକଣ ଓ ବୃଷ୍ଣି; ଏହାଛଡ଼ା ଦୁଇ ମାଆଁରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଅନ୍ୟ ତିନିଜଣ ହେଲେ—ଶତଜିତ, ସହସ୍ରଜିତ ଓ ଅୟୁତଜିତ।
ଦେଵାଵୃଧସ୍ଯାପି ବଭ୍ରୁଃ ପୁତ୍ରୋଽଭଵତ୍
ଦେବବୃଦ୍ଧଙ୍କର ଏକ ପୁଅ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ବଭ୍ରୁ।
ତଯୋଶ୍ଚାଯଂ ଶ୍ଲୋକୋ ଗୀଯତେ
ଏହି ଦୁଇଝଣଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏକ ଶ୍ଲୋକ କୁହାଯାଏ—