ଚତୁଷ୍ପଥଂ ଚୈତ୍ଯତରୁଂ ଶ୍ମଶାନୋପଵନାନି ଚ । ଦୁଷ୍ଟସ୍ତ୍ରୀସନ୍ନିକର୍ଷଂ ଚ ଵର୍ଜଯେନ୍ନିଶି ସର୍ଵଦା
ଚତୁର୍ଥପଥ, ପୂଜା ଗଛ, ଶ୍ମଶାନ ଓ ଉଦ୍ୟାନ, ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ଜନନୀ ସହିତ ରାତିରେ ରହିବା ସବୁବେଳେ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ୍।
ପୂଜ୍ଯଦେଵଦ୍ଵିଜଜ୍ଯୋତିଶ୍ଛାଯାଂ ନାତିକ୍ରମେଦ୍ବୁଧଃ । ନୈକଶ୍ଶୂନ୍ଯାଟଵୀଂ ଗଚ୍ଛେତ୍ ତଥା ଶୂନ୍ଯଗୃହେ ଵସେତ୍
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ପୂଜ୍ୟ ଦେବତା, ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଦୀପର ଛାୟାକୁ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏକା ଏକା ଶୂନ୍ୟ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯିବା କିମ୍ବା ଶୂନ୍ୟ ଘରରେ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
କେଶାସ୍ଥିକଣ୍ଟକାମେଧ୍ଯବଲିଭସ୍ମତୁଷାଂସ୍ତଥା । ସ୍ନାନାର୍ଦ୍ରଧରଣୀଂ ଚୈଵ ଦୂରତଃ ପରିଵର୍ଜଯେତ୍
କେଶ, ଅସ୍ଥି, କଣ୍ଟ, ଅପବିତ୍ର ବସ୍ତୁ, ବଳି ଅବଶେଷ, ଭସ୍ମ, ଧାନ ଚାଉଳ ଓ ସ୍ନାନ ପରେ ଭିଜା ଭୂମିକୁ ଦୂରରୁ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ୍।
ନାନାର୍ଯାନାଶ୍ରଯେତ୍ କାଂଶ୍ଚିନ୍ନ ଜିହ୍ମଂ ରୋଚଯେଦ୍ବୁଧଃ । ଉପସର୍ପେନ୍ନ ଵୈ ଵ୍ଯାଲଂ ଚିରଂ ତିଷ୍ଠେନ୍ନ ଵୋତ୍ଥିତଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ଅନ୍ୟ ଜାତିର ସହିତ ମିଶିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଠକୁଆ ଚାହିଁବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ସାପକୁ ନିକଟରେ ଯିବା, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଦଣ୍ଡାୟମାନ କିମ୍ବା ବସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅତୀଵ ଜାଗରସ୍ଵପ୍ନେ ତଦ୍ଵତ୍ସ୍ନାନାସନେ ବୁଧଃ । ନ ସେଵେତ ତଥା ଶଯ୍ଯାଂ ଵ୍ଯାଯାମଂ ଚ ନରେଶ୍ଵର
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ଅତିରିକ୍ତ ଜାଗିବା କିମ୍ବା ଘୁମ୍ ଦେଇବା, ଅତିରିକ୍ତ ସ୍ନାନ କିମ୍ବା ବସିବା, ଏହିପରି ଅତିରିକ୍ତ ଶୟନ କିମ୍ବା ବ୍ୟାୟାମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ରାଜା।
ଦଂଷ୍ଟ୍ରିଣଃ ଶୃଙ୍ଗିଣଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରାଜ୍ଞୋ ଦୂରେଣ ଵର୍ଜଯେତ୍ । ଅଵଶ୍ଯାଯଂ ଚ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ପୁରୋଵାତାତପୌ ତଥା
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ଦାଁତ ଓ ଶଙ୍ଖ ଥିବା ପଶୁ, କୁହୁଡ଼ି, ପ୍ରତିବାତ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର ତାପକୁ ଦୂରରୁ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ୍, ରାଜେନ୍ଦ୍ର।
ନ ସ୍ନାଯାନ୍ନ ସ୍ଵପେନ୍ନଗ୍ନୋ ନ ଚୈଵୋପସ୍ପୃଶେଦ୍ବୁଧଃ । ମୁକ୍ତକେଶଶ୍ଚ ନାଚାମେଦ୍ଦେଵାଦ୍ଯର୍ଚାଂ ଚ ଵର୍ଜଯେତ୍
ନଗ୍ନ ଅବସ୍ଥାରେ ସ୍ନାନ, ଶୟନ କିମ୍ବା ଶୁଦ୍ଧି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଖୋଲା କେଶରେ ଖାଇବା କିମ୍ବା ଦେବପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ହୋମଦେଵାର୍ଚନାଦ୍ଯାସୁ କ୍ରିଯାସ୍ଵାଚମନେ ତଥା । ନୈକଵସ୍ତ୍ରଃ ପ୍ରଵର୍ତେତ ଦ୍ଵିଜଵାଚନିକେ ଜପେ
ହୋମ, ଦେବପୂଜା, ଆଚମନ ଓ ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଏକା ଏକା ପୋଶାକରେ ଚାଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଠ କିମ୍ବା ଜପ କରିବାବେଳେ ଏହିପରି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନାସମଞ୍ଜସଶୀଲୈସ୍ତୁ ସହାସୀତ କଥଞ୍ଚନ । ସଦ୍ଵୃତ୍ତସନ୍ନିକର୍ଷୋ ହି କ୍ଷଣାର୍ଦ୍ଧମପି ଶସ୍ଯତେ
ମନ୍ଦ ଚରିତ୍ର ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସହିତ କେବେ ମିଶିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଭଲ ଚରିତ୍ର ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମିଶିବା ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଵିରୋଧଂ ନୋତ୍ତମୈର୍ଗଚ୍ଛେନ୍ନାଧମୈଶ୍ଚ ସଦା ବୁଧଃ । ଵିଵାହଶ୍ଚ ଵିଵାଦଶ୍ଚ ତୁଲ୍ଯଶୀଲୈର୍ନୃପେଷ୍ଯତେ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ଉତ୍ତମ କିମ୍ବା ଅଧମ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ବିରୋଧ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ବିବାହ ଓ ବିବାଦ ସମାନ ଚରିତ୍ର ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସହିତ କରିବା ଉଚିତ୍, ରାଜା।
ନାରଭେତ କଲିଂ ପ୍ରାଜ୍ଞଃ ଶୁଷ୍କଵୈରଞ୍ଚ ଵର୍ଜଯେତ୍ । ଅପ୍ଯଲ୍ପହାନିଃ ସୋଢଵ୍ଯା ଵୈରେଣାର୍ଥାଗମଂ ତ୍ଯଜେତ୍
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ କଳି କରିବା କିମ୍ବା ଶୁଷ୍କ ଶତ୍ରୁତା ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଅଳ୍ପ କ୍ଷତି ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସହିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ଶତ୍ରୁତା ଦ୍ୱାରା ଲାଭ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ୍।
ସ୍ନାତୋ ନାଙ୍ଗାନି ସମ୍ମାର୍ଜେତ୍ ସ୍ନାନଶାଟ୍ଯା ନ ପାଣିନା । ନ ଚ ନିର୍ଧୂନଯେତ୍ କେଶାନ୍ ନାଚାମେଚ୍ଚୈଵ ଚୋତ୍ଥିତଃ
ସ୍ନାନ ପରେ ଅଙ୍ଗକୁ ସ୍ନାନ ବସ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ହାତରେ ପୋଛିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; କେଶକୁ ଝାଡ଼ିବା କିମ୍ବା ଉଠିବା ପରେ ସାଙ୍ଗକୁ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପାଦେନ ନାକ୍ରମେତ୍ ପାଦଂ ନ ପୂଜ୍ଯାଭିମୁଖଂ ନଯେତ୍ । ନୋଚ୍ଚାସନଂ ଗୁରୋରଗ୍ରେ ଭଜେତାଵିନଯାନ୍ଵିତଃ
ଅନ୍ୟଜଣଙ୍କର ପାଦରେ ପାଦ ଦେଇ ଚାଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ପୂଜ୍ୟବସ୍ତୁ ଦିଗକୁ ପାଦ ଦେଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ନମ୍ରତା ବିନା ଉଚ୍ଚ ଆସନରେ ବସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅପସଵ୍ଯଂ ନ ଗଚ୍ଛେଚ୍ଚ ଦେଵାଗାରଚତୁଷ୍ପଥାନ୍ । ମାଙ୍ଗଲ୍ଯପୂଜ୍ଯାଂଶ୍ଚ ତଥା ଵିପରୀତାନ୍ନ ଦକ୍ଷିଣମ୍
ମନ୍ଦିର, ଚଉକ, ମଙ୍ଗଳ ଓ ପୂଜ୍ୟବସ୍ତୁ ଦିଗରେ ବାମପଟେ ଚାଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହାକୁ ବିପରୀତ ଦିଗରେ ଘୁଞ୍ଚିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ସଦା ସଠିକ୍ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଚାଲିବା ଉଚିତ୍।
ସୋମାର୍କାଗ୍ନ୍ଯମ୍ବୁଵାଯୂନାଂ ପୂଜ୍ଯାନାଞ୍ଚ ନ ସମ୍ମୁଖମ୍ । କୁର୍ଯାନ୍ନିଷ୍ଠୀଵଵିଣ୍ମୂତ୍ରସମୁତ୍ସର୍ଗଞ୍ଚ ପଣ୍ଡିତଃ
ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜଣେ ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି, ଜଳ, ପବନ ଓ ପୂଜ୍ୟବସ୍ତୁ ସାମ୍ନାରେ କେବେ ଥୁଇବା, ପେଶାବ କିମ୍ବା ପଖାନ୍ଦ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ତିଷ୍ଠନ୍ନ ମୂତ୍ରଯେତ୍ ତଦ୍ଵତ୍ ପଥିଷ୍ଵପି ନ ମୂତ୍ରଯେତ୍ । ଶ୍ଲୈଷ୍ମଵିଣ୍ମୂତ୍ରରକ୍ତାନି ସର୍ଵଦୈଵ ନ ଲଙ୍ଘଯେତ୍
ଉଭା ହୋଇ ପେଶାବ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ପଥରେ ପେଶାବ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଶ୍ଳେଷ୍ମା, ପଖାନ୍ଦ, ପେଶାବ କିମ୍ବା ରକ୍ତ ଉପରେ କେବେ ଚାଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଶ୍ଲେଷ୍ମଶିଙ୍ଘାଣିକୋତ୍ସର୍ଗୋ ନାନ୍ନକାଲେ ପ୍ରଶସ୍ଯତେ । ବଲିମଙ୍ଗଲଜପ୍ଯାଦୌ ନ ହୋମେ ନ ମହାଜନେ
ଖାଇବା ବେଳେ କିମ୍ବା ବଳି, ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟ, ଜପ, ହୋମ କିମ୍ବା ଅନେକ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ଳେଷ୍ମା କିମ୍ବା ନାକର ଶିଂଘାଣି ବାହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଯୋଷିତୋ ନାଵମନ୍ଯେତ ନ ଚାସାଂ ଵିଶ୍ଵସେଦ୍ ବୁଧଃ । ନ ଚୈଵେର୍ଷ୍ଯା ର୍ଭଵେତ୍ତାସୁ ନ ଧିକ୍କୁର୍ଯାତ୍ କଦାଚନ
ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜଣେ ନାରୀଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ତାଙ୍କୁ ଅତିରିକ୍ତ ଭରସା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ତାଙ୍କୁ ଇର୍ଷ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏବଂ କେବେ ମନ୍ଦ କଥା କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ମାଙ୍ଗଲ୍ଯପୁଷ୍ପରତ୍ନାଜ୍ଯପୂଜ୍ଯାନନଭିଵାଦ୍ଯ ଚ । ନ ନିଷ୍କ୍ରମେଦ୍ଗୃହାତ୍ ପ୍ରାଜ୍ଞଃ ସଦାଚାରପରୋ ନରଃ
ଉତ୍ତମ ଆଚରଣରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜଣେ ଘରରୁ ବାହାରୁ ଯିବା ପୂର୍ବରୁ ମଙ୍ଗଳ ବସ୍ତୁ, ଫୁଲ, ମଣି, ଘୀ ଦେଇ ପୂଜ୍ୟବସ୍ତୁଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଓ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍।
ଚତୁଷ୍ପଥାନ୍ ନମସ୍କୁର୍ଯାତ୍ କାଲେ ହୋମପରୋ ଭଵେତ୍ । ଦୀନାନଭ୍ଯୁଦ୍ଧରେତ୍ ସାଧୂନୁପାସୀତ ବହୁଶ୍ରୁତାନ୍
ଚଉକରେ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍, ଯଥାସମୟରେ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ୍; ଦୁଃଖିତଙ୍କୁ ସହଯୋଗ କରିବା, ଶାନ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ସେବା କରିବା ଓ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସହ ରହିବା ଉଚିତ୍।
ଦେଵର୍ଷିପୂଜକଃ ସମ୍ଯକ୍ ପିତୃପିଣ୍ଡୋଦକପ୍ରଦଃ । ସତ୍କର୍ତା ଚାତିଥୀନାଂ ଯଃ ସ ଲୋକାନୁତ୍ତମାନ୍ ଵ୍ରଜେତ୍
ଯେଉଁଜଣେ ଦେବତା ଓ ଋଷିଙ୍କୁ ଭଲଭାବେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ପିତୃଙ୍କୁ ଜଳ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ଅତିଥିଙ୍କୁ ଆଦର କରନ୍ତି, ସେ ଉତ୍ତମ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ହିତଂ ମିତଂ ପ୍ରିଯଂ କାଲେ ଵଶ୍ଯାତ୍ମା ଯୋଽଭିଭାଷତେ । ସ ଯାତି ଲୋକାନାହ୍ଲାଦହେତୁଭୂତାନ୍ ନୃପାକ୍ଷଯାନ୍
ଯେଉଁଜଣେ ଉପକାରୀ, ସଂଯମିତ, ମଧୁର ଓ ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ କଥା କହନ୍ତି, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି, ସେ ଆନନ୍ଦ ଓ ଅକ୍ଷୟ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଧୀମାନ୍ ହ୍ରୀମାନ୍ କ୍ଷମାଯୁକ୍ତୋ ହ୍ଯାସ୍ତିକୋ ଵିନଯାନ୍ଵିତଃ । ଵିଦ୍ଯାଭିଜନଵୃଦ୍ଧାନାଂ ଯାତି ଲୋକାନନୁତ୍ତମାନ୍
ଯେଉଁଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଲଜ୍ଜାଶୀଳ, ଧୈର୍ଯ୍ୟଶୀଳ, ଶ୍ରଦ୍ଧାଶୀଳ ଓ ନମ୍ର, ସେ ଜ୍ଞାନୀ, ଉତ୍ତମ କୁଳ ଓ ବୟସ୍କ ଲୋକଙ୍କ ଉତ୍ତମ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଅକାଲଗର୍ଜିତାଦୌ ଚ ପର୍ଵସ୍ଵାଶୌଚକାଦିଷୁ । ଅନଧ୍ଯାଯଂ ବୁଧଃ କୁର୍ଯାଦୁପରାଗାଦିକେ ତଥା
ଅସମୟରେ ବଜ୍ରପାତ, ପର୍ବ ଦିନ, ଅଶୁଚି ବେଳେ, ଉପରାଗ ଓ ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜଣେ ପାଠ ଅବସ୍ଥାନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଶମଂ ନଯତି ଯଃ କ୍ରୁଦ୍ଧାନ୍ ସର୍ଵବନ୍ଧୁରମତ୍ସରୀ । ଭୀତାଶ୍ଵାସନକୃତ୍ ସାଧୁଃ ସ୍ଵର୍ଗସ୍ତସ୍ଯାଲ୍ପକଂ ଫଲମ୍
ଯେଉଁଜଣେ କ୍ରୋଧିତଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଆତ୍ମୀୟଙ୍କୁ ଦ୍ୱେଷ ରହିତ ଭାବରେ ଦେଖନ୍ତି, ଭୟଭୀତଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଇ ସଦ୍ଗୁଣୀ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି, ସେଉଁଠାରେ ସ୍ୱର୍ଗ ମଧ୍ୟ ଅପେକ୍ଷା କମ୍ ଫଳ।
ଵର୍ଷାତପାଦିଷୁ ଚ୍ଛତ୍ରୀ ଦଣ୍ଡୀ ରାତ୍ର୍ଯଟଵୀଷୁ ଚ । ଶରୀରତ୍ରାଣକାମୋ ଵୈ ସୋପାନତ୍କଃ ସଦା ଵ୍ରଜେତ୍
ବର୍ଷା କିମ୍ବା ତେଜ ରୋଦରେ ଛତା ଧରିବା ଉଚିତ୍, ରାତି କିମ୍ବା ଜଙ୍ଗଲରେ ଦଣ୍ଡ ନେଇବା ଉଚିତ୍; ଶରୀରକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବା ପାଇଁ ସଦା ପାଦାବୃତ୍ତି ପିନ୍ଧି ଚାଲିବା ଉଚିତ୍।
ନୋର୍ଧ୍ଵଂ ନ ତିର୍ଯଗ୍ଦୂରଂ ଵା ନ ପଶ୍ଯନ୍ ପର୍ଯଟେଦ୍ବୁଧଃ । ଯୁଗମାତ୍ରଂ ମହୀପୃଷ୍ଠଂ ନରୋ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଵିଲୋକଯନ୍
ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜଣେ ଉପର, ପାର୍ଶ୍ୱ କିମ୍ବା ଦୂର ଦିଗକୁ ଦେଖି ଚାଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ମାଟିରେ ଏକ ଯୁଗ ଦୂର ଦେଖି ଚାଲିବା ଉଚିତ୍।
ଦୋଷହେତୂନଶେଷାଂଶ୍ଚ ଵଶ୍ଯାତ୍ମା ଯୋ ନିରସ୍ଯତି । ତସ୍ଯ ଧର୍ମାର୍ଥକାମାନାଂ ହାନିର୍ନାଲ୍ପାପି ଜାଯତେ
ଯେଉଁଜଣେ ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ସମସ୍ତ ଦୋଷର କାରଣ ଦୂର କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଓ କାମର କେବେ ମଧ୍ୟ ସାନା ହାନି ହୁଏ ନାହିଁ।
ସଦାଚାରରତଃ ପ୍ରାଜ୍ଞୋ ଵିଦ୍ଯାଵିନଯଶିକ୍ଷିତଃ । ପାପେଽପ୍ଯପାପଃ ପରୁଷେ ହ୍ଯଭିଧତ୍ତେ ପ୍ରିଯାଣି ଯଃ । ମୈତ୍ରୀଦ୍ରଵାନ୍ତଃକରଣସ୍ତସ୍ଯ ମୁକ୍ତିଃ କରେ ସ୍ଥିତା
ଉତ୍ତମ ଆଚରଣରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା, ଜ୍ଞାନ ଓ ନମ୍ରତା ଶିଖିଥିବା ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜଣେ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଅପବିତ୍ର ହୁଏ ନାହିଁ; କଠୋରଙ୍କୁ ମଧୁର କଥା କହନ୍ତି, ମିତ୍ରତା ଭରା ହୃଦୟ ରଖନ୍ତି, ତାଙ୍କ ପାଖରେ ମୁକ୍ତି ହାତରେ ରହିଛି।
ଯେ କାମକ୍ରୋଧଲୋଭାନାଂ ଵୀତରାଗା ନ ଗୋଚରେ । ସଦାଚାରସ୍ଥିତାସ୍ତେଷାମନୁଭାଵୈର୍ଧୃତା ମହୀ
ଯେଉଁମାନେ ଅଭିଲାଷା, କ୍ରୋଧ ଓ ଲୋଭରୁ ମୁକ୍ତ ଓ ଉତ୍ତମ ଆଚରଣରେ ନିଷ୍ଠା ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ପ୍ରଭାବରେ ପୃଥିବୀ ଅଟୁଟ ରହିଛି।