ମଯାତ୍ରାଗ୍ନିସ୍ଥାଲୀ ନିକ୍ଷିପ୍ତା ସା ଚାଶ୍ଵତ୍ଥଶ୍ଶମୀଗର୍ଭୋଽଭୂତ୍
ମୁଁ ଏଠାରେ ଅଗ୍ନି ପାତ୍ର ରଖିଥିଲି, କିନ୍ତୁ ଏବେ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛ ଶମୀ ଗଛର ଗର୍ଭ ହୋଇଯାଇଛି ।
ତଦେନମେଵାହମଗ୍ନିରୂପମାଦାଯ ସ୍ଵପୁରମଭିଗମ୍ଯାରଣୀଂ କୃତ୍ଵା ତଦୁତ୍ପନ୍ନାଗ୍ନେରୁପାସ୍ତିଂ କରିଷ୍ଯାମୀତି
ତେଣୁ, ମୁଁ ଏହି ଅଗ୍ନି ରୂପକୁ ନେଇ, ନିଜ ସହରକୁ ଯାଇ, ଆରଣୀ ତିଆରି କରି, ଏଠାରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ଅଗ୍ନିକୁ ପୂଜିବି ।
ଏଵମେଵ ସ୍ଵପୁରମଭିଗମ୍ଯାରଣିଂ ଚକାର
ଏଭଳି ନିଜ ସହରକୁ ଫେରି, ରାଜା ଆରଣୀ ତିଆରି କଲେ ।
ତତ୍ପ୍ରମାଣଂ ଚାଂଗୁଲୈଃ କୁର୍ଵନ୍ ଗାଯତ୍ରୀମପଠତ୍
ଉଙ୍ଗୁଳି ଦ୍ୱାରା ମାପି, ରାଜା ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ପଠିଲେ ।
ପଠତଶ୍ଚାକ୍ଷରସଂଖ୍ଯାନ୍ଯେଵାଂଗୁଲାନ୍ଯରଣ୍ଯଭଵତ୍
ସେ ଯେତେବେଳେ ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକର ସଂଖ୍ୟା ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଆଠିଗୁଡ଼ିକ ଅରଣ୍ୟରେ ପରିଣତ ହେଲା।
ତତ୍ରାଗ୍ନିଂ ନିର୍ମଥ୍ଯାଗ୍ନିତ୍ରଯମାମ୍ନାଯାନୁସାରୀ ଭୂତ୍ଵା ଜୁହାଵ
ସେଠି ସେ ଘସି ଅଗ୍ନି ଜଳାଇ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ତିନି ପ୍ରକାର ଅଗ୍ନି ପୂଜା କରି, ହବନ କଲେ।
ଉର୍ଵଶୀସାଲୋକ୍ଯଂ ଫଲମଭିସଂଧିତଵାନ୍
ସେ ଉର୍ବଶୀଙ୍କୁ ଦେଖିବାର ଫଳ ପାଇଁ ମନେ ଆଶା ରଖିଲେ।
ତେନୈଵ ଚାଗ୍ନିଵିଧିନା ବହୁଵିଧାନ୍ ଯଜ୍ଞାନିଷ୍ଟ୍ଵା ଗାଂଧର୍ଵଲୋକାନଵାପ୍ଯୋର୍ଵଶ୍ଯା ସହାଵିଯୋଗମଵାପ
ସେଇ ଅଗ୍ନିବିଧି ଦ୍ୱାରା ବହୁ ପ୍ରକାର ଯଜ୍ଞ କରି, ଗାନ୍ଧର୍ବ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ ଏବଂ ଉର୍ବଶୀ ସହିତ ବିୟୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କଲେ।
ଏକୋଽଗ୍ନିରାଦାଵଭଵଦେକେନ ତ୍ଵତ୍ର ମନ୍ଵଂତରେ ତ୍ରେଧା ପ୍ରଵର୍ତିତାଃ
ଆରମ୍ଭରେ ଏକମାତ୍ର ଅଗ୍ନି ଥିଲା; କିନ୍ତୁ ଏହି ମନ୍ବନ୍ତରରେ ଏହା ତିନି ରୂପରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହେଲା।
ତସ୍ଯାପ୍ଯାଯୁର୍ଧୀମାନମାଵସୁ-ଵିଶ୍ଵାଵସୁ-ଶତାଯୁଃ-ଶ୍ରୁତାଯୁଃ (ଅଯୁତାଯୁଃ) ସଂଜ୍ଞାଃ ଷଡ଼ଭଵନ୍ ପୁତ୍ରାଃ ।। ୪-୭-
ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଥିଲେ ଧୀମାନ, ଆବସୁ, ବିଶ୍ୱାବସୁ, ଶତାୟୁ ଏବଂ ଶୃତାୟୁ (କିମ୍ବା ଅୟୁତାୟୁ) ।
ଅମାଵସୋର୍ଭୀମୋ ନାମ ପୁତ୍ରୋଽଭଵତ୍ । ଭୀମସ୍ଯ କାଞ୍ଚନଃ, କାଞ୍ଚନାତ୍ ସୁହୋତ୍ରଃ, ତସ୍ଯାପି ଜହ୍ନଃ । ଯୋଽସୌ ଯଜ୍ଞଵାଟମଖିଲଂ ଗଙ୍ଗାମ୍ଭସା ପ୍ଲାଵିତମାଲୋକ୍ଯ କ୍ରୋଧସଂରକ୍ତନଯନୋ ଭଗନ୍ତଂ ଯଜ୍ଞପୁରୁଷମାତ୍ମନି ପରମେଣ ସମାଧିନା ସମାରୋପ୍ଯା ଖିଲାମେଵ ଗଙ୍ଗାମପିଵତ୍ ।। ୪-୭-
ଆମାବସୁଙ୍କର ଭୀମ ନାମକ ପୁଅ ହେଲେ; ଭୀମଙ୍କର ପୁଅ କାଞ୍ଚନ, କାଞ୍ଚନଙ୍କର ପୁଅ ସୁହୋତ୍ର, ସେଉଁଥିରୁ ଜହ୍ନୁ ଜନ୍ମିଲେ। ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ସମଗ୍ର ଯଜ୍ଞମଣ୍ଡପ ଡୁବିଯିବା ଦେଖି, ଜହ୍ନୁ କ୍ରୋଧରେ ଚକ୍ଷୁ ରକ୍ତ ହୋଇ, ଗଭୀର ଧ୍ୟାନରେ ପଡ଼ି, ଯଜ୍ଞପୁରୁଷଙ୍କୁ ନିଜ ଭିତରେ ଧାରଣ କରି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗଙ୍ଗାକୁ ପିଇଗଲେ।
ଅଥୈନଂ ଦେଵର୍ଷଯଃ ପ୍ରସାଦଯାମାସୁଃ, ଦୁହିତୃତ୍ଵେ ଦୁହିତୃତ୍ଵେ ଚାସ୍ଯ ଗଙ୍ଗାମନଯନ୍ । ଜହ୍ନୋଶ୍ଵ ସୁଜହ୍ନୁ ର୍ନାମ ପୁତ୍ରୋଽଭଵତ୍ । ତସ୍ଯାପ୍ଯଜକଃ, ତତୋ ବଲାକାଶ୍ଵଃ, ତସ୍ମାତ୍ କୁଶଃ, କୁଶସ୍ଯ କୁଶାଶ୍ଵ-କୁଶନାଭାମୂର୍ତ୍ତରଯାମାଵସଵଶ୍ଵତ୍ଵାରଃ ପୁତ୍ରା ବଭୂଵୁଃ ।। ୪-୭-
ତାପରେ ଦେବଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଲେ ଏବଂ ଗଙ୍ଗାକୁ ତାଙ୍କର ଝିଅ ଭାବେ ଦେଲେ। ଜହ୍ନୁଙ୍କର ସୁଜହ୍ନୁ ନାମକ ପୁଅ ହେଲେ; ତାଙ୍କର ପୁଅ ଅଜକ, ତାହାପରେ ବଳାକାଶ୍ୱ, ତାହାଠାରୁ କୁଶ। କୁଶଙ୍କର ପୁଅମାନେ କୁଶାଶ୍ୱ, କୁଶନାଭ, ଅମୂର୍ତ୍ତରୟ, ଆବସୁ ଏବଂ ଅଶ୍ୱତାର।
ତେଷାଂ କୁଶାଶ୍ଵଃ "ଶକ୍ରତୁଲ୍ଯୋ ମେ ପୁତ୍ରୋ ଭଵେ" ଦିତି ତପଶ୍ଵଚାର । ତଞ୍ଚୋଗ୍ରତ ପସମଵଲୋକ୍ଯ ମା ଭଵତ୍ଵନ୍ଯୋଽ ସ୍ମତ୍ତୁଲ୍ଯଵୀର୍ଯ୍ଯ" ଇତ୍ଯାତ୍ମନୈଵାସ୍ଯେନ୍ଦ୍ରଃ ପୁତ୍ରତ୍ଵମ ଗଚ୍ଛତ ।। ୪-୭-
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କୁଶାଶ୍ୱ ଇଚ୍ଛା କଲେ—'ମୋ ପୁଅ ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ହେଉ'। ତାଙ୍କର କଠିନ ତପସ୍ୟା ଦେଖି, ଇନ୍ଦ୍ର ଭାବିଲେ—'ମୋ ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆଉ କେହି ହେଉନାହିଁ', ଏବଂ ନିଜେ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଗାଧିର୍ନାମ ସ କୌଶିକୋଽଭଵତ୍ । ଗାଧିଶ୍ଵ ସତ୍ଯଵତୀଂ ନାମ କନ୍ଯାମଜନଯତ୍ । ତାଞ୍ଚ ଭାର୍ଗଵ ଋଚୀକୋ ଵବ୍ର ।। ୪-୭-
ସେ କୌଶିକ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଗାଧି। ଗାଧିଙ୍କର ସତ୍ୟବତୀ ନାମକ ଝିଅ ହେଲେ, ଯାହାକୁ ଭାର୍ଗବ ଋଚୀକ ବିବାହ କଲେ।
ଗାଧିରପ୍ଯତିରୋଷଣାଯ ଅତିଵୃଦ୍ଧାଯ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଦାତୁମନିଚ୍ଛନ୍ନେକତଃ ଶ୍ଯାମକର୍ଣାନାମିନ୍ଦୁଵର୍ଚ୍ଚସାମନିଲ ରଂହସାମଶ୍ଵାନାଂ ସହସ୍ତ୍ରଂ କନ୍ଯାଶୁଲ୍କମଯାଚତ ।। ୪-୭-
ଗାଧି, ଅତି ବୃଦ୍ଧ ଏବଂ ତପସ୍ୱୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଝିଅ ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛୁନଥିବାରୁ, ବରପଣା ପାଇଁ ଏକ ହଜାର ଗୋଡ଼ା ଚାହିଲେ—ଯାହାଙ୍କର କାଳା କାନ୍, ଏକ ଧଳା ଚିହ୍ନ, ପବନ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରମା ସମ ତେଜ ଓ ଦ୍ରୁତ।
ତେନାପି ଋଷିଣା ଵରୁଣସକାଶାଦୁପଲଭ୍ଯ ଅଶ୍ଵତୀର୍ଥୋ ତୂପନ୍ନଂ ତାଦୃଶାଶ୍ଵସହସ୍ତ୍ର ଦତ୍ତମ୍ ।। ୪-୭-
ସେ ଋଷି ବରୁଣଙ୍କଠାରୁ ସେପରି ଏକ ହଜାର ଗୋଡ଼ା ପାଇଲେ ଏବଂ ବରପଣା ଭାବେ ଦେଲେ।
ତତସ୍ତାମୃତଚୀକଃ କନ୍ଯାମୁପଯେମେ । ଋଚୀକଶ୍ଵତସ୍ଯା ଶ୍ଵରୁମପତ୍ଯାର୍ଥଂ ଚକାର ତଥା ପ୍ରସାଦିତଶ୍ଵ ତନ୍ମାତ୍ରେ କ୍ଷତ୍ରଵରପୁତ୍ରୋତୂପତ୍ତଯେ ଚରୁମପରଂ ସାଧଯାମାସ ।। ୪-୭-
ତାପରେ ଋଚୀକ ଏହି କନ୍ୟାଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ପୁଅ ପାଇଁ ଋଚୀକ ତାଙ୍କର ଜନ୍ମାଣ୍ଡା ପାଇଁ ଏକ ହବିଷ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଶ୍ୱଶ୍ରୁଙ୍କୁ କ୍ଷତ୍ରିୟ ପୁଅ ହେବା ପାଇଁ ଅନ୍ୟ ଏକ ହବିଷ୍ୟ ଦେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ।
ଏଷ ଚରୁର୍ଭଵତ୍ଯା ଅଯମପରସ୍ତ୍ଵନ୍ମାତ୍ରା ସମ୍ଯଗୁପଯୋଜ୍ଯ ଇତ୍ଯୁତ୍ତଵା ଵନଂ ଜଗାମ ।। ୪-୭-
ସେ କହିଲେ, 'ଏହି ହବିଷ୍ୟ ତୁମ ପାଇଁ, ଅନ୍ୟଟି ତୁମ ମାଆ ପାଇଁ। ଠିକ୍ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କର', ଏବଂ ପରେ ଅରଣ୍ୟକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଉପଯୋଗକାଲେ ଚ ତାଂ ମାତା ସତ୍ଯଵତୀମାହ,--ସର୍ଵ୍ଵ ଏଵାତ୍ମପୁତ୍ରମତିଗୁଣଂ ସମଭିଲଷତି, ନାତ୍ମ-ଜାଯାଭ୍ରାତୃ ଗୁଣୋଷ୍ଵତୀଵାଦୃତୋ ଭଵତୀତ୍ଯତୋଽର୍ହସି ମମ ତ୍ଵମାତ୍ମୀଯଞ୍ଚରୁ ଦାତୁଂ ମଦୀଯଞ୍ଚରୁମାତ୍ମନୋପଯୋକ୍ତୁମ୍ ।। ୪-୭-
ବ୍ୟବହାର ସମୟରେ ତାଙ୍କର ମାଆ ସତ୍ୟବତୀଙ୍କୁ କହିଲେ—'ସମସ୍ତେ ନିଜ ପୁଅକୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ହେବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ଝିଅର ପୁଅ କିମ୍ବା ଭାଇର ଗୁଣକୁ ଏତେ ମୂଲ୍ୟ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ। ତେଣୁ ତୁମେ ତୁମ ହବିଷ୍ୟ ମୋତେ ଦିଅ, ମୁଁ ତୁମର ମାନେ ଦିଅଥିବା ହବିଷ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରିବି।'
ମତୂପୁତ୍ରେଣା ହି ସକଲଭୂମଣଡଲପରିପାଲନଂ କାର୍ଯ୍ଯମ୍ ।। ୪-୭-
'ମୋ ପୁଅ ଦ୍ୱାରା ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀକୁ ରକ୍ଷା କରାଯିବ।'
କିଯଦୂବ୍ରାହ୍ମଣାସ୍ଯ ବଲଵୀର୍ଯ୍ଯସମ୍ପଦିତ୍ଯୁକ୍ତା ସା ସ୍ଵଂଚରୁ ମାତ୍ରେ ଦତ୍ତଵତୀ ।। ୪-୭-
ସେ ପଚାରିଲେ, 'ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପୁଅର ଶକ୍ତି କେତେ?' ଏହା ଶୁଣି ସତ୍ୟବତୀ ନିଜ ହବିଷ୍ୟ ମାଆଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ।
ଅଥ ଵନାଦଭ୍ଯାଗତ୍ଯ ସତ୍ଯଵତୀମୃଷିରପଶ୍ଯତ୍ ଆହ ଚୈନାମ,--ଅତିପାପେ! କିମିଦମକାର୍ଯ୍ଯଂ ଭଵତ୍ଯା କୃତମ୍, ଅତିରୌଦ୍ର ତେ ଵପୁରାଲକ୍ଷ୍ଯତେ, ନୂନଂ ତ୍ଵଯା ତ୍ଵନ୍ମାତୃ ସତୂକୃତଶ୍ଵରୁରୁପଯୁକ୍ତଃ ନ ଯୁକ୍ତମୈତତ୍ ।। ୪-୭-
ତାପରେ ଋଷି ଅରଣ୍ୟରୁ ଫେରି ସତ୍ୟବତୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ଏବଂ କହିଲେ, 'ଅତି ପାପି! ତୁମେ ଏହି ଅନୁଚିତ କାମ କାହିଁକି କଲ? ତୁମ ଦେହ ଅତି ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଛି; ନିଶ୍ଚିତ ତୁମେ ତୁମ ମାଆ ପାଇଁ ଥିବା ହବିଷ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରିଛ। ଏହା ଠିକ୍ ନୁହେଁ।'
ମଯା ହି ତତ୍ର ଚରୌ ସକଲୈଵ ଶୌର୍ଯ୍ଯ--ବଲସମ୍ପଦା ରୋପିତା, ତ୍ଵଦୀଯେ ଚରାଵପ୍ଯଖିଲଶାନ୍ତି ଜ୍ଞାନ-ତିତିକ୍ଷାଦିକା ବ୍ରାହ୍ମଣଗୁଣାସମ୍ପତ୍ । ଏତଜ୍ଵ ଵିପରୀତଂ କୁର୍ଵ୍ଵତ୍ଯାସ୍ତଵାତିରୌଦ୍ରାସ୍ତ୍ରଧାରଣ-ମାରଣନିଷ୍ଠଃ କ୍ଷତ୍ରିଯାଚାରଃ ପୁତ୍ରୋ ଭଵିଷ୍ଯତି, ଅସ୍ଯାଶ୍ଵୋପଶମରୁଚିର୍ବ୍ରାହ୍ମଣାଚାରଃ ।। ୪-୭-
ଇତ୍ଯାକର୍ଣ୍ଯୈଵ ସା ତସ୍ଯ ପାଦୌ ଜଗ୍ରାହ । ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଚ ଏନମାହ,--ଭଗଵନ୍ ! ମଯୈତଦଜ୍ଞାନାଦନୁଷ୍ଠିତଂ, ପ୍ରସାଦଂ ମେ କୁରୁ, ମୈଵଂଵିଧଃ ପୁତ୍ରୋ ଭଵତୁ, କାମମେଵଂଵିଧଃ ପୌତ୍ରୋ ଭଵତୁ ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ମୁନିରପ୍ଯାହ--ଏଵମସ୍ତୁ ଇତି ।। ୪-୭-
ଏହି କଥା ଶୁଣି ସେ ତୁରନ୍ତ ତାଙ୍କର ପାଦ ଧରିଲେ। ଶିର ନମାଇ କହିଲେ, 'ଭଗବନ୍! ମୁଁ ଅଜ୍ଞାନରେ ଏହା କରିଛି, ଦୟା କରି ମୋତେ କ୍ଷମା କରନ୍ତୁ। ଏପରି ପୁଅ ମୋତେ ନ ମିଳୁ, ଯଦି ଚାହିଁଲେ ଏପରି ନାତି ହେଉ।' ଏପରି କହିବା ପରେ ମୁନି ମଧ୍ୟ 'ତଥା ହେଉ' ବୋଲି କହିଲେ।
ଅନନ୍ତରଞ୍ଚ ସା ଜମଦଗ୍ନିମଜୀଜନତ୍ । ତନ୍ମାତା ଚ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରଂ ଜନଯାମାସ । ସତ୍ଯଵତୀ ଚ କୌଶିକୀ ନାମ ନଦ୍ଯଭଵତ୍ । ଜମଦଗ୍ନିରିକ୍ଷ୍ଵାକୁଵଂଶୋଦ୍ଭଵସ୍ଯ ରେଣୋସ୍ତନଯୋ ରେଣୁକାମୁପଯେମେ । ତସ୍ମାଞ୍ଚାଶେଷକ୍ଷତ୍ରଵଶହନ୍ତାରଂ ପରଶୁରାମସଜ୍ଞ ଭଗଵତଃ ସକଲଲୋକଗୁରୋର୍ନାରାଯଣସ୍ଯାଂଶଂ ଜମଦଗ୍ନିରଜୀଜନତ୍ ।। ୪-୭-
ତାପରେ ସେ ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ତାଙ୍କର ମାଆ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ସତ୍ୟବତୀ କୌଶିକୀ ନଦୀ ହେଲେ। ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ରେଣୁଙ୍କ ପୁଅ ଜମଦଗ୍ନି ରେଣୁକାଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ଜମଦଗ୍ନି ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଶକ୍ତିକୁ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କ ଗୁରୁ ଭଗବାନ୍ ନାରାୟଣଙ୍କ ଅଂଶ ଥିବା ପରଶୁରାମଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ଶ୍ରୀପରାଶର ଉଵାଚ । ପୁରୂରଵସୋ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଃ ପୁତ୍ରୋ ଯସ୍ତ୍ଵାଯୁର୍ନାମା ସ ରାହୋର୍ଦୁହିତରମୁପଯେମେ
ଶ୍ରୀ ପରାଶର କହିଲେ: ପୁରୁରବାଙ୍କର ବଡ଼ ପୁଅ ଆୟୁ ନାମ ଥିଲେ, ସେ ରାହୁଙ୍କର ଝିଅଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ।
ତସ୍ଯାଂ ଚ ପଂଚ ପୁତ୍ରାନୁତ୍ପାଦଯାମାସ
ସେ ଝିଅଠାରୁ ସେ ପାଞ୍ଚଟି ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ନହୁଷକ୍ଷତ୍ରଵୃଦ୍ଧରଂଭରଜିସଂଜ୍ଞାସ୍ତଥୈଵାନେନାଃ ପଂଚମଃ ପୁତ୍ରୋଽଭୂତ୍
ସେମାନଙ୍କର ନାମ ହେଉଛି ନହୁଷ, କ୍ଷତ୍ରବୃଦ୍ଧ, ରମ୍ଭ, ରଜି ଏବଂ ପଞ୍ଚମ ପୁଅ ଥିଲେ ଅନେନା।
କ୍ଷତ୍ରଵୃଦ୍ଧାତ୍ସୁହୋତ୍ରଃ ପୁତ୍ରୋଽଭଵତ୍
କ୍ଷତ୍ରବୃଦ୍ଧଙ୍କଠାରୁ ସୁହୋତ୍ର ନାମକ ପୁଅ ଜନ୍ମିଲେ।
କାଶ୍ଯପକାଶଗୃତ୍ସମଦାସ୍ତ୍ରଯସ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରା ବଭୂଵୁଃ
ତାଙ୍କର ତିନିଜଣ ପୁଅ ହେଲେ: କାଶ୍ୟପ, କାଶ, ଓ ଗୃତ୍ସମଦ।
ମୁଁ ତୁମ ପୁଅଙ୍କର ଚରିତ୍ରରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ଶୌର୍ୟ ଓ ବଳ ଦେଇଛି, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଚରିତ୍ରରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ଶାନ୍ତି, ଜ୍ଞାନ, ସହନଶୀଳତା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଗୁଣ ରହିଛି। ଯଦି ସେ ଏହାଠାରୁ ବିପରୀତ କାମ କରିବେ, ତେବେ ତୁମ ପୁଅ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କର ଭୟଙ୍କର, ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଓ ନାଶକାରୀ ଚରିତ୍ର ଧାରଣ କରିବେ; କିନ୍ତୁ ଯଦି ସେ ଶାନ୍ତିକୁ ଆଗ୍ରହ କରିବେ, ତେବେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଚରିତ୍ର ରହିବ।