ଯଜ୍ଞସମାପ୍ତୌ ଚ ଭାଗଗ୍ରହଣାଯାଗତାନ୍ ଦେଵାନ୍ ଋତ୍ଵିଜ ଊଚୁଃ, ଯଜମାନାଯ ଵରୋ ଦୀଯତାମିତି । ଦେଵୈ ଶ୍ଛନ୍ଦିତୋ ନିମିରାହ ।। ୪-୫-
ଯଜ୍ଞ ଶେଷ ହେଲାପରେ, ଦେବମାନେ ତାଙ୍କର ଅଂଶ ନେବାକୁ ଆସିଥିଲେ; ପୁରୋହିତମାନେ କହିଲେ, 'ଯଜମାନକୁ ଏକ ଵର ଦିଅନ୍ତୁ।' ଦେବମାନେ ଏପରି କହିବା ପରେ, ନିମି ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଭଗଵନ୍ତୋଽଖିଲସଂସାରଦୂଃ ଖସଙ୍ଘାତସ୍ଯ ଚ୍ଛତ୍ତୋରଃ ନ ହ୍ଯତୋଵଜ୍ଜଗତ୍ଯନ୍ଯଦ ଦୁଃ ଖମସ୍ତି, ଯଚ୍ଛରୀରାତ୍ମନୋର୍ଵ୍ଵିଯୋଗୋ ଭଵତି, ତଦହମିଚ୍ଛାମି ସକଲଲୋକ ଲୋଚନେଷୁ ଵସ୍ତୁମ୍, ନ ପୁନଃ ଶରୀରଗ୍ରହଣଂ କର୍ତ୍ତୁମ୍ । ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ଦେଵୈରସାଵଶେଷ ଭୂତାନାଂ ନୈତ୍ରେଷ ଆସାଂ କାରିତଃ । ତତୋ ଭୂତାନ୍ଯୁନ୍ମେଷନିମେଷଂ ଚକ୍ରୁଃ ।। ୪-୫-
ନିମି କହିଲେ, 'ଭଗବନ୍ତମାନେ, ଦେହ ଓ ଆତ୍ମାର ବିଚ୍ଛେଦ ଭଳି ଦୁଃଖ ଏହି ସଂସାରରେ ଆଉ କିଛି ନାହିଁ; ତେଣୁ ମୁଁ ଚାହେଁ ଯେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଚକ୍ଷୁରେ ବସିବି, ଆଉ ଦେହ ନେବି ନାହିଁ।' ଏହା କହିବା ପରେ, ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଜୀବର ଚକ୍ଷୁରେ ବସାଇଲେ, ଏବଂ ତାହାପରେ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଚକ୍ଷୁ ମିଚିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଅପୁତ୍ରସ୍ଯ ଚ ତସ୍ଯ ଭୂଭୁଜଃ ଶରୀରମରାଜକଭୀରଵସ୍ତେ ମୁନଯୋଽରଣଯାଂ ମମନ୍ଥୁଃ ।। ୪-୫-
ପୁଅ ନଥିବା ଦେହ ରହିଥିବା ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଦେଶ ରାଜାହୀନ ହେବା ଭୟରେ ମୁନିମାନେ ଜଙ୍ଗଲରେ ତାଙ୍କ ଦେହକୁ ମଥନ କଲେ।
ତତ୍ର କୁମାରୋ ଜଜ୍ଞେ, ଜନନାଜ୍ଜନକସଂଜ୍ଞାଞ୍ଚାସା ଵଵାପ ।। ୪-୫-
ସେଠାରୁ ଏକ କୁମାର ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଜନ୍ମ ହେବାରୁ ତାଙ୍କୁ 'ଜନକ' ନାମ ଦିଆଗଲା।
ଇତ୍ଯେତେ ମୈଥିଲାଃ। ପ୍ରାଚୁର୍ଯ୍ଯଣଏତେଷାମାତ୍ମଵିଦ୍ଯାଶ୍ରଯିଣୋଭୂପାଲା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତୀତି ।। ୪-୫-
ଏହିମାନେ ମୈଥିଲ ରାଜାମାନେ। ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକ ଜଣେ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା ରାଜା ହେବେ।
ମୈତ୍ରେଯ ଉଵାଚ । ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଵଂଶ୍ଯା ଭଗଵନ୍କଥିତା ଭଵତା ମମ । ସୋମସ୍ଯାପ୍ଯଖିଲାନ୍ଵଶ୍ଯାଞ୍ଛ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ପାର୍ଥିଵାନ୍
ମୈତ୍ରେୟ କହିଲେ: ମହାପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ମୋତେ ସୂର୍ୟ୍ୟବଂଶୀୟ ରାଜାମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିଛନ୍ତି। ଏବେ ମୁଁ ଚାହେଁ ଯେ, ସୋମବଂଶୀୟ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣିବାକୁ।
କୀର୍ତ୍ତ୍ଯତେ ସ୍ଥିରକୀର୍ତ୍ତୀନାଂ ଯେଷାମଦ୍ଯାପି ସଂତତିଃ । ପ୍ରସାଦସୁମୁଖସ୍ତାନ୍ମେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ନାଖ୍ଯାତୁମର୍ହସି
ଏଉଁ ରାଜାମାନେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ବଂଶ ଆଜିଯାଏ ଅବିଭିନ୍ନ ରହିଛି, ଯେଉଁମାନଙ୍କର କୀର୍ତି ଅଟୁଟ ରହିଛି ଏବଂ ମୁହଁ ଦୟାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ମୋତେ କହନ୍ତୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ।
ଶ୍ରୀପରାଶର ଉଵାଚ । ଶ୍ରୂଯତାଂ ମୁନିଶାର୍ଦୂଲ ଵଂଶଃ ପ୍ରତିଥତେଜସଃ । ସୋମସ୍ଯାନୁକ୍ରମାତ୍ଖ୍ଯାତା ଯତ୍ରୋର୍ଵୀପତଯୋଽଭଵନ୍
ଶ୍ରୀ ପରାଶର କହିଲେ: ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏବେ ସୋମବଂଶର କଥା ଶୁଣ, ଯେଉଁ ବଂଶର ରଜତ୍ର ତେଜ ରହିଛି ଏବଂ ଯେଉଁଠି ଅନେକ ଭୂପତି ଜନ୍ମିଛନ୍ତି, ଏହାକୁ ଅନୁକ୍ରମରେ କହିବି।
ଅଯଂ ହି ଵଂଶୋତିବଲପରାକ୍ରମଦ୍ଯୁତିଶୀଲଚେଷ୍ଟଵଦ୍ଭିରତିଗୁଣାନ୍ଵିତୈର୍ନହୁଷଯଯାତି-କାର୍ତଵୀର୍ଯାର୍ଜୁନାଦିଭିର୍ଭୂପାଲୈରଲଂକୃତଃ ତମହଂ କଥଯାମି ଶ୍ରୂଯତାମ୍
ଏହି ବଂଶ ନହୁଷ, ଯୟାତି, କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ଅର୍ଜୁନ ଆଦି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପ୍ରତାପୀ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର ଏବଂ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ରାଜାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ। ଏହି ବଂଶର କଥା ମୁଁ କହିବି, ଶୁଣ।
ଅଖିଲଜଗତ୍ସ୍ରଷ୍ଟୁର୍ଭଗଵତୋ ନାରାଯଣସ୍ଯ ନାଭିସରୋଜସମୁଦ୍ଭଵାବ୍ଜଯୋନେର୍ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପୁତ୍ରୋଽତ୍ରିଃ
ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ନାରାୟଣଙ୍କର ନାଭିରୁ ଉଦ୍ଭୂତ ପଦ୍ମରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଅତ୍ରି।
ଅତ୍ରେସ୍ସୋମଃ
ଅତ୍ରିଙ୍କୁ ସୋମ ଜନ୍ମିଲେ।
ତଂ ଚ ଭଗଵାନବ୍ଜଯୋନିଃ ଅଶ୍ଷୋଔ!ଷଧୀଦ୍ଵିଜନକ୍ଷତ୍ରାଣାମାଧିପତ୍ଯେଽଭ୍ଯଷେଚଯତ୍
ଏବଂ ପଦ୍ମଜ ବ୍ରହ୍ମା ସୋମଙ୍କୁ ଉଦ୍ଭିଦ, ଔଷଧି ଏବଂ ତାରାମାନଙ୍କର ଅଧିପତି ଭାବେ ଅଭିଷେକ କଲେ।
ସ ଚ ରାଜସୂଯମକରୋତ୍
ସେ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ କଲେ।
ତତ୍ପ୍ରଭାଵାଦତ୍ଯୁତ୍କୃଷ୍ଟାଧିପତ୍ଯାଧିଷ୍ଠାତୃତ୍ଵାଚ୍ଚୈନଂ ମଦ ଆଵିଵେଶ
ତାଙ୍କର ବଡ଼ ଶକ୍ତି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅଧିପତି ଏବଂ ଶାସନ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଅହଂକାର ଆକ୍ରମଣ କଲା।
ମଦାଵଲେପାଚ୍ଚ ସକଲଦେଵଗୁରୋର୍ବୃସ୍ପତେସ୍ତାରାଂ ନାମ ପତ୍ନୀଂ ଜହାର
ଅହଂକାର ଦ୍ୱାରା ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଗୁରୁ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କର ପତ୍ନୀ ତାରାକୁ ଚୁରି କଲେ।
ବହୁଶଶ୍ଚ ବୃହସ୍ପତିଚୋଦିତେନ ଭଗଵତା ବ୍ରହ୍ମଣା ଚୋଦ୍ଯମାନସକଲୈଶ୍ଚ ଦେଵର୍ଷିଭିର୍ଯାଚମାନୋପି ନ ମୁମୋଚ
ବୃହସ୍ପତି, ବ୍ରହ୍ମା ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବ ଋଷିମାନେ ଅନେକବାର ଅନୁରୋଧ କଲେ, ତଥାପି ସେ ତାରାକୁ ମୁକ୍ତ କଲେନି।
ତସ୍ଯ ଚଂଦ୍ର ସ୍ଯ ଚ ବୃହସ୍ପତେର୍ଦ୍ଵେଷାଦୁଶନା ପାର୍ଷ୍ଣିଗ୍ରାହୋଭୂତ୍
ସୋମ ଏବଂ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କର ଶତ୍ରୁତା ଦ୍ୱାରା ଉଶନା (ଶୁକ୍ର) ସୋମଙ୍କର ସହଯୋଗୀ ହେଲେ।
ଅଂଗିରସଶ୍ଚ ସକାଶାଦୁପଲବ୍ଧଵିଦ୍ଯୋ ଭଗଵାନ୍ରୁଦ୍ରୋ ବୃହସ୍ପତେଃ ସହାଯ୍ଯମକରୋତ୍
ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରିଥିବା ଭଗବାନ ରୁଦ୍ର ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ସହଯୋଗ କଲେ।
ଯତଶ୍ଚୋଶନା ତତୋ ଜଂଭକୁଂଭାଦ୍ଯାଃ ସମସ୍ତା ଏଵ ଦୈତ୍ଯଦାନଵନିକାଯା ମହାନ୍ତମୁଦ୍ଯମଂ ଚକ୍ରୁଃ
ଉଶନାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜମ୍ଭ, କୁମ୍ଭ ଆଦି ସମସ୍ତ ଦୈତ୍ୟ ଦାନବ ଦଳ ଏକ ବଡ଼ ପ୍ରୟାସ କଲେ।
ବୃହସ୍ପତେରପି ସକଲଦେଵସୈନ୍ଯଯୁତଃ ସହାଯଃ ଶକ୍ରୋଽଽଭଵତ୍
ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ପାଇଁ ଦେବସମୂହର ସେନା ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ସହଯୋଗୀ ହେଲେ।
ଏଵଂ ଚ ତଯୋରତୀଵୋଗ୍ରସଂଗ୍ରାମସ୍ତାରାନିମିତ୍ତସ୍ତାରକାମଯୋ ନାମାଭୂତ୍
ଏଭଳି, ତାରାଙ୍କୁ ନେଇ ଦୁଇପକ୍ଷରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଏହି ଯୁଦ୍ଧକୁ 'ତାରା ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ' ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଲା।
ତତଶ୍ଚ ସମସ୍ତଶସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯସୁରେଷୁ ରୁଦ୍ର ପୁରୋଗମା ଦେଵା ଦେଵେଷୁ ଚାଶ୍ଷୋଦାନଵା ମୁମୁଚୁଃ
ତାପରେ, ଦେବମାନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଅସୁରମାନଙ୍କ ଉପରେ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ, ଏବଂ ଦେବମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅସୁରମାନେ ମଧ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ।
ଏଵଂ ଦେଵାସୁରାହଵସଂକ୍ଷୋଭକ୍ଷୁବ୍ଧହୃଦଯମଶ୍ଷୋମେଵ ଜଗଦ୍ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଶରଣଂ ଜଗାମ
ଏଭଳି ଦେବ ଓ ଅସୁରମାନେ ଯୁଦ୍ଧର ଉତ୍ତେଜନାରେ ହୃଦୟରେ ଅଶାନ୍ତି ଆସିଲା, ସମଗ୍ର ଜଗତ ଅସ୍ଥିର ହେଇଗଲା, ଏବଂ ସମସ୍ତେ ଆଶ୍ରୟ ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଯାଇଲେ।
ତତଶ୍ଚ ଭଗଵାନବ୍ଜଯୋନିରପ୍ଯୁଶନସଂ ଶଂକରମସୁରାନ୍ଦେଵାଂଶ୍ଚ ନିଵାର୍ଯ ବୃହସ୍ପତଯେ ତାରାମଦାପଯତ୍
ତାପରେ, ପଦ୍ମରେ ଜନ୍ମିତ ଭଗବାନ ବ୍ରହ୍ମା ଶିବ, ଦେବ ଓ ଅସୁରମାନେଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରି, ତାରାଙ୍କୁ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ।
ତାଂ ଚାଂତଃପ୍ରସଵାମଵଲୋକ୍ଯ ବୃହସ୍ପତିରପ୍ଯାହ
ତାରାଙ୍କୁ ଗର୍ଭବତୀ ଦେଖି ବୃହସ୍ପତି କଥା କହିଲେ।
ନୈଷ ମମ କ୍ଷେତ୍ରେ ଭଵତ୍ଯାଽନ୍ଯସ୍ଯ ସୁତୋ ଧାର୍ଯସ୍ସମୁତ୍ସୃଜୈନମଲମଲମତିଧାର୍ଷ୍ଟ୍ଯେନେତି
ଏହି ଶିଶୁ ମୋର ଅଂଗରେ ଜନ୍ମିତ ନୁହେଁ; ଏହା ଅନ୍ୟ କାହାରି ପୁତ୍ର। ଏହାକୁ ଛାଡ଼ିଦିଅ, ଅତି ଦ୍ରଢ଼ତାରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସା ଚ ତେନୈଵମୁକ୍ତାତିପତିଵ୍ରତା ଭର୍ତୃଵଚନାନଂତରଂ ତମିଷୀକାସ୍ତଂବେ ଗର୍ଭମୁତ୍ସସର୍ଜ
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ତାରା ନିଜ ପତିଙ୍କୁ ସଦା ଭକ୍ତି ରଖୁଥିବା, ସେ ତାଙ୍କର କଥା ପରେ ତୁରନ୍ତ ଗର୍ଭକୁ ଇଷିକା ଗଛର ଡ଼ାଳରେ ଦେଇଦେଲେ।
ସ ଚୋତ୍ସୃଷ୍ଟମାତ୍ର ଏଵାତିତେଜସା ଦେଵାନାଂ ତେଜାଂସ୍ଯାଚିକ୍ଷେପ
ଏହି ଶିଶୁ ଉତ୍ସର୍ଜିତ ହେବା ସହିତ, ତାଙ୍କର ଅତିଶୟ ତେଜ ଦେବମାନଙ୍କର ତେଜକୁ ଆତ୍ମସାତ କରିନେଲା।
ଅଭୂଦୂ ଵିଦେହୋଽସ୍ଯ ପିତେତି ଵୈଦେହୋ ମଥନାନ୍ମିଥିରଭୂତ୍ । ତସ୍ଯୋଦାଵସୁଃ ପୁତ୍ରୋଽଭୂତ୍ । ତତୋ ନନ୍ଦିଵର୍ଦ୍ଧନଃ, ତସ୍ମାତ୍ ସୁକେତୁଃ ତସ୍ଯାପି ଦେଵରାତଃ, ତତଶ୍ଵ ବୃହଦୁକୂଥଃ, ତସ୍ଯ ଚ ମହାଵୀର୍ଯ୍ଯଃ, ତସ୍ଯାପି ସତ୍ଯଧୃତିଃ, ତତଶ୍ଵ ଧୃଷ୍ଟକେତୁଃ, ଧୃଷ୍ଟକେତୋର୍ହର୍ଯ୍ଯଶ୍ଵଃ, ତସ୍ଯ ଚ ମରୁଃ ମରୋଃ ପ୍ରତିବନ୍ଧକଃ ତସ୍ମାତ୍ କୃତରଥଃ ତସ୍ମାତ୍ କୃତିଃ, ତସ୍ଯ ଵିବୁଧଃ, ତସ୍ଯାପ ମହାଧୃତିଃ, ତସ୍ଯ ଚ କୃତି ରାତଃ, ତତୋ ମହାରୋମା ତତଃ ସୁଵର୍ଣରୋମା, ତସ୍ଯାପି ପୁତ୍ରୋ ହ୍ରସ୍ଵରୋମା ତତଃ ସୀର ଧ୍ଵଜୋଽଭୂତ୍ । ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରାର୍ଥ ଯଜନଭୁଵ କୃଷତଃ ସୀରେ ସୀତା ଦୁହିତା ସମୁତ୍ପନ୍ନାସୀତ୍ ସୀରଧ୍ଵଜସ୍ଯ ଭ୍ରାତା ସାଙ୍କାଶ୍ଯାଧିପତିଃ କୁଶଧ୍ଵଜ ନାମା । ସୀରଧ୍ଵଜସ୍ଯା ପତ୍ଯଭାନୁମାନ୍ ।। ୪-୫-
ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଭିଦେହ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ଏହିପରି ତାଙ୍କୁ 'ୱୈଦେହ' ଭାବରେ ଡାକାଯାଉଥିଲା। ମଥନରୁ ମିଥି ହେଲେ। ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଉଦାବସୁ, ତାଙ୍କୁ ନନ୍ଦିବର୍ଦ୍ଧନ, ତାଙ୍କୁ ସୁକେତୁ, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଦେବରାତ, ପରେ ବୃହଦୁକୂଥ, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ମହାବୀର୍ୟ, ତାଙ୍କୁ ସତ୍ୟଧୃତି, ପରେ ଧୃଷ୍ଟକେତୁ, ତାଙ୍କୁ ହର୍ୟଶ୍ୱ, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ମରୁ, ମରୁଙ୍କୁ ପ୍ରତିବନ୍ଧକ, ତାଙ୍କୁ କୃତରଥ, ପରେ କୃତି, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ବିବୁଧ, ତାଙ୍କୁ ମହାଧୃତି, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର କୃତିରାତ, ପରେ ମହାରୋମା, ତାଙ୍କୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣରୋମା, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ହ୍ରସ୍ୱରୋମା, ପରେ ସୀରଧ୍ୱଜ ଜନ୍ମିଥିଲେ। ସୀରଧ୍ୱଜ ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବାବେଳେ, ତାଙ୍କର ଦୁହିତା ସୀତା ଦୁଃଖରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ସୀରଧ୍ୱଜଙ୍କର ଭାଇ କୁଶଧ୍ୱଜ ସାଙ୍କାଶ୍ୟର ରାଜା ଥିଲେ। ସୀରଧ୍ୱଜଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଭାନୁମତୀ ଥିଲେ।
ବାନୁମତଃ ଶତଦ୍ଯ ମ୍ନଃ, ତସ୍ଯ ଶୁଚିଃ, ତସ୍ମାଦୂର୍ଜ୍ଜ ଚଵହୋ ନାମ ପୁତ୍ରୋ ଜଜ୍ଞ ତସ୍ଯାପି ସତ୍ଯଧ୍ଵଜଃ ତତଃ କୁନିଃ (କ୍ରିଣିଃ), କୁନେରଞ୍ଜନଃ, ତତୂପୁତ୍ରଃ, ଋତୁଜିତ୍, ତତୋଽରିଷ୍ଟନେମିଃ, ତସ୍ମାତ୍ ଶ୍ରତାଯୁଃ, ତତଃ ସୂର୍ଯ୍ଯାଶ୍ଵଃ, ତସ୍ମାତ୍ ସଞ୍ଜଯଃ (ସଂନଯଃ), ତତଃ କ୍ଷେମାରିଃ, ତସମା ଦନେନାଃ,ତସ୍ମାନ୍ମୀନରଥଃ (ମାନରଥଃ) ତସ୍ଯ ସତ୍ଯରଥଃ, ତସ୍ଯ ସାତ୍ଯରଥିଃ, ସାତ୍ଯରଥରୁପଗୁଃ, ତସ୍ମାତ୍ ଶ୍ରୁତଃ, ତସ୍ମାଚ୍ଛା ପାଚ୍ଚ ମିତ୍ରାଵରୁଣଯୋସ୍ତେଜସି ଵାଂଶଷ୍ଠତେଜ (ସୁଵର୍ଜ୍ଜାଃ), ତସ୍ଯାପି ସୁଭାସଃ, ତତଃ ସୁଶ୍ରୁତଃ, ତସ୍ମାଜ୍ଜଯଃ, ଜଯପୁତ୍ରୋ ଵିଜଯଃ, ତସ୍ଯ ଋତଃ, ଋତାତ୍ ସୁନଯଃ, ତତୋ ଵୀତହଵ୍ଯଃ, ତସ୍ମାତ୍ ସଞ୍ଜଯଃ, ତସ୍ମାଦ୍ (କ୍ଷେମାଶ୍ଵଃ ତସ୍ମାତ୍) ଧୃତିଃ ଧୃତେର୍ବହୁଲାଶ୍ଵଃ ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଃ କୃତିଃ କୃତୌ ସନ୍ତିଷ୍ଠତେଽଯ ଜନକ-ଵଂଶଃ ।। ୪-୫-
ଭାନୁମତୀଙ୍କୁ ଶତଦ୍ୟୁମ୍ନ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଶୁଚି। ଶୁଚିଙ୍କୁ ଉର୍ଜ୍ଜଚବହ ନାମକ ପୁତ୍ର ହେଲେ। ତାଙ୍କୁ ସତ୍ୟଧ୍ୱଜ, ପରେ କୁନି (କ୍ରିଣି), ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଅଞ୍ଜନ, ଅଞ୍ଜନଙ୍କୁ ଋତୁଜିତ, ପରେ ଅରିଷ୍ଟନେମି, ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରତାୟୁ, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ସୂର୍ୟ୍ୟାଶ୍ୱ, ପରେ ସଞ୍ଜୟ, ପରେ କ୍ଷେମାରି, ପରେ ଦନେନ, ତାଙ୍କୁ ମୀନରଥ (ମାନରଥ), ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ସତ୍ୟରଥ, ତାଙ୍କୁ ସାତ୍ୟରଥି, ପରେ ସାତ୍ୟରଥରୁପଗୁ, ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରୁତ, ଶ୍ରୁତଙ୍କୁ ଶାପ, ତାଙ୍କୁ ମିତ୍ରାବରୁଣଙ୍କର ପୁତ୍ର ସୁବର୍ଜ୍ଜା, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ସୁଭାସ, ପରେ ସୁଶ୍ରୁତ, ତାଙ୍କୁ ଜୟ, ଜୟଙ୍କର ପୁତ୍ର ବିଜୟ, ତାଙ୍କୁ ଋତ, ଋତଙ୍କୁ ସୁନୟ, ପରେ ବୀତହବ୍ୟ, ପରେ ସଞ୍ଜୟ, ପରେ ଧୃତି, ଧୃତିଙ୍କର ପୁତ୍ର ବହୁଳାଶ୍ୱ, ତାଙ୍କୁ କୃତି। କୃତି ରେ ଜନକ ବଂଶ ରହିଛି।