ସୁବାହୁପ୍ରମୁଖାଂଶ୍ଚ କ୍ଷଯମନଯତ୍
ସୁବାହୁ ଓ ତାଙ୍କ ସହ ଅନ୍ୟ ଦୂଷ୍ଟମାନେ ମଧ୍ୟ ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନଷ୍ଟ ହେଲେ।
ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣାହଲ୍ଯାମପାପାଂ ଚକାର
ରାମଙ୍କ ଦର୍ଶନ ମାତ୍ରରେ ଅହଲ୍ୟା ତାଙ୍କ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ।
ଜନକଗୃହେ ଚ ମାହେଶ୍ଵରଂ ଚାପମନାଯାସେନ ବଭଂଜ
ଜନକଙ୍କ ଘରେ, ରାମ ସହଜରେ ମହାଦେବଙ୍କ ଧନୁକୁ ଭଙ୍ଗ କଲେ।
ସୀତାମଯୋନିଜାଂ ଜନକରାଜତନଯାଂ ଵୀର୍ଯଶୁଲ୍କାଂ ଲେଭେ
ରାମ ଭୂମିରୁ ଜନ୍ମିତ, ଜନକ ରାଜାଙ୍କ ଝିଅ ସୀତାଙ୍କୁ ଶୂରତା ପରୀକ୍ଷାରେ ଜିତି ଦେବୀ ଭାବେ ପାଇଲେ।
ସକଲକ୍ଷତ୍ତ୍ରିଯକ୍ଷଯକାରିଣମଶ୍ଷୋହୈହଯକୁଲଧୂମକେତୁଭୂତଂ ଚ ପରଶୁରାମମପାସ୍ତଵୀର୍ଯବଲାଵଲେପଂ ଚକାର
ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥିବା ଭାର୍ଗବ କୁଳର ଦୀପ ପରଶୁରାମଙ୍କ ଶକ୍ତି ଓ ଗର୍ବକୁ ରାମ ଦୂର କରି ନମ୍ର କଲେ।
ପିତୃଵଚନାଚ୍ଚାଗଣିତରାଜ୍ଯାଭିଲାଷୋ ଭ୍ରାତୃଭାର୍ଯାସମେତୋ ଵନଂ ପ୍ରଵିଵେଶ
ପିତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ଶିରୋଧାର୍ଯ୍ୟ କରି, ରାଜ୍ୟ ଆଶାକୁ ଅଗଣା କରି, ଭାଇ ଓ ଜନାନୀ ସହିତ ରାମ ବନକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଵିରାଧଖରଦୂଷଣାଦୀନ୍ କବଂଧଵାଲିନୌ ଚ ନିଜଘାନ
ରାମ ଭିରାଧ, ଖର, ଦୂଷଣ, କବନ୍ଧ, ଓ ବାଲିଙ୍କୁ ବଧ କଲେ।
ବଦ୍ଧା ଚାଂଭୋନିଧିମସେଷରାକ୍ଷସକୁଲକ୍ଷଯଂ କୃତ୍ଵା ଦଶାନନାପହୃତାଂ ଭାର୍ଯାଂ ତଦ୍ଵଧାଦପହୃତକଲଂକାମପ୍ଯନଲପ୍ରଵେଶଶୁଦ୍ଧାମଶ୍ଷୋଦେଵସଂଘୈସ୍ତୂଯମାନଶୀଲାଂ ଜନକରାଜକନ୍ଯାମଯୋଧ୍ଯାମାନିନ୍ଯେ
ସମୁଦ୍ରରେ ସେତୁ ବନାଇ, ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସ କୁଳକୁ ନଷ୍ଟ କରି, ଦଶାନନ ରାବଣଙ୍କୁ ବଧ କରି, ଅଗ୍ନି ପରୀକ୍ଷାରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା, ଦେବମାନେ ପ୍ରଶଂସିତ ଜନକ ରାଜାଙ୍କ ଝିଅ ସୀତାଙ୍କୁ ଅଯୋଧ୍ୟାକୁ ଫେରାଇ ନେଲେ।
ତତଶ୍ଚାଭିଷେକମଂଗଲଂ ମୈତ୍ରେଯ ଵର୍ଷଶତେନାପି ଵକ୍ତୁଂ ନ ଶକ୍ଯତେ ସଂକ୍ଷେପେଣ ଶ୍ରୂଯତାମ୍
ତାପରେ, ମୈତ୍ରେୟ, ରାମଙ୍କ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକର ମଙ୍ଗଳ ଉତ୍ସବ ଏକ ଶତବର୍ଷ ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ନନା କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ; ଏହାକୁ ସଂକ୍ଷେପରେ ଶୁଣ।
ଭରତୋପି ଗଂଧର୍ଵଵିଷଯସାଧନାଯ ଗଚ୍ଛନ୍ ସଂଗ୍ରାମେ ଗଂଧର୍ଵକୋଟୀସ୍ତିସ୍ରୋ ଜଘାନ
ଭରତ ମଧ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବ ଦେଶ ଜିତିବାକୁ ଯାଇ, ଯୁଦ୍ଧରେ ତିନି କୋଟି ଗନ୍ଧର୍ବକୁ ବଧ କଲେ।
ଶତ୍ରୁଘ୍ନେନାପ୍ଯମିତବଲପରାକ୍ରମୋ ମଧୁପୁତ୍ରୋ ଲଵଣୋ ନାମ ରାକ୍ଷସୋ ନିହତୋ ମଥୁରା ଚ ନିଵେଶିତା
ଶତୃଘ୍ନଙ୍କ ଅସୀମ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରତାପରେ, ମଧୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଲବଣ ନାମକ ରାକ୍ଷସ ବଧ ହେଲେ, ଏବଂ ମଥୁରା ନଗର ନିର୍ମିତ ହେଲା।
ଇତ୍ଯେଵମାଦ୍ଯତିବଲପରାକ୍ରମଵିକ୍ରମଣୈରତିଦୁଷ୍ଟସଂହାରିଣୋଶ୍ଷୋସ୍ଯ ଜଗତୋ ନିଷ୍ପାଦିତସ୍ଥିତଯୋ ରାମଲକ୍ଷ୍ମଣଭରତଶତ୍ରୁଘ୍ନାଃ ପୁନରପି ଦିଵମାରୂଢାଃ
ଏହିପରି ଅସାଧାରଣ ଶକ୍ତି, ପ୍ରତାପ ଓ ବୀରତାରେ, ରାମ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଭରତ, ଶତୃଘ୍ନ — ଅତି ଦୂଷ୍ଟମାନେଙ୍କୁ ବିନାଶ କରି — ଜଗତରେ ଶାନ୍ତି ଏବଂ ନିୟମ ସ୍ଥାପନ କରି, ପୁନି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉତ୍କଳନ କଲେ।
ଯେଽପି ତେଷୁ ଭଗଵଦଂଶ୍ଷ୍ଵୋନୁରାଗିଣଃ କୋସଲନଗରଜାନପଦାସ୍ତେପି ତନ୍ମନସସ୍ତତ୍ସାଲୋକ୍ଯତାମଵାପୁଃ
କୋଶଳ ନଗର ଓ ଜନପଦରେ ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଅଂଶମାନେ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ରଖିଥିଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଚିନ୍ତାଧାରା ଓ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ଅତିଦୁଷ୍ଟସଂହାରିଣୋ ରାମସ୍ଯ କୁଶଲଵୌ ଦ୍ଵୌ ପୁତ୍ରୌ ଲକ୍ଷ୍ମଣସ୍ଯାଂଗଦଚଂଦ୍ର କେତୂ ତକ୍ଷପୁଷ୍କଲୌ ଭରତସ୍ଯ ସୁବାହୁଶୂରସେନୌ ଶତ୍ରୁଘ୍ନସ୍ଯ
ଅତି ଦୂଷ୍ଟମାନେଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିବା ରାମଙ୍କ ଦୁଇ ପୁତ୍ର — କୁଶ ଓ ଲବ; ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଅଙ୍ଗଦ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରକେତୁ; ଭରତଙ୍କ ତକ୍ଷ ଓ ପୁଷ୍କଳ; ଶତୃଘ୍ନଙ୍କ ସୁବାହୁ ଓ ଶୂରସେନ।
କୁଶସ୍ଯାତିଥିରତିଥେରପି ନିଷଧଃ ପୁତ୍ରୋଽଭୂତ୍
କୁଶଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅତିଥି, ଅତିଥିଙ୍କ ପୁତ୍ର ନିଷଧ।
ନିଷଧସ୍ଯାପ୍ଯନଲସ୍ତସ୍ମାଦପି ନଭାଃ ନଭସଃ ପୁଂଡରୀକସ୍ତତ୍ତନଯଃ କ୍ଷେମଧନ୍ଵା ତସ୍ଯ ଚ ଦେଵାନୀକସ୍ତସ୍ଯାପ୍ଯହୀନକୋଽହୀନକସ୍ଯାପି ରୁରୁସ୍ତସ୍ଯ ଚ ପାରିଯାତ୍ରକଃ ପାରିଯାତ୍ରାଦ୍ଦେଵଲୋ ଦେଵଲାଦ୍ଵଚ୍ଚଲଃ ତସ୍ଯାପ୍ଯୁତ୍କଃ ଉତ୍କାଚ୍ଚ ଵଜ୍ରନାଭସ୍ତସ୍ମାଚ୍ଛଂଖଣସ୍ତମାଦ୍ଯୁଷିତାଶ୍ଵସ୍ତତଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵସହୋ ଜଜ୍ଞେ
ନିଷଧରୁ ଅନଳ ଜନ୍ମ ହେଲେ; ତାଙ୍କରୁ ନଭା; ନଭାରୁ ପୁଣ୍ଡରୀକ; ପୁଣ୍ଡରୀକଙ୍କ ପୁଅ କ୍ଷେମଧନ୍ବା; ତାଙ୍କରୁ ଦେବାନୀକ; ଦେବାନୀକରୁ ଅହୀନକ; ଅହୀନକରୁ ରୁରୁ; ରୁରୁରୁ ପାରିୟାତ୍ରକ; ପାରିୟାତ୍ରକରୁ ଦେବଳ; ଦେବଳରୁ ବତ୍ସଳ; ବତ୍ସଳରୁ ଉତ୍କ; ଉତ୍କରୁ ବଜ୍ରନାଭ; ବଜ୍ରନାଭରୁ ଶଂଖନ; ଶଂଖନରୁ ଆଦ୍ୟୁଷିତାଶ୍ୱ; ଆଦ୍ୟୁଷିତାଶ୍ୱରୁ ବିଶ୍ୱସହ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତସ୍ମାଦ୍ଧିରଣ୍ଯନାଭଃ ଯୋ ମହାଯୋଗୀସ୍ଵରାଜ୍ଜୈମିନେଶ୍ଶିଷ୍ଯାଦ୍ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯାଦ୍ଯୋଗମଵାଯ
ବିଶ୍ୱସହରୁ ହିରଣ୍ୟନାଭ ଜନ୍ମ ହେଲେ, ଯିଏ ଏକ ମହା ଯୋଗୀ ଥିଲେ; ତାଙ୍କ ପାଖରେ ରାଜା ଜୈମିନି ଶିଷ୍ୟ ଥିଲେ, ଏବଂ ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ ତାଙ୍କଠାରୁ ଯୋଗ ଶିଖିଥିଲେ।
ହିରଣ୍ଯନାଭସ୍ଯ ପୁତ୍ରଃ ପୁଷ୍ଯସ୍ତସ୍ମାଦ୍ ଧ୍ରୁଵସଂଧିସ୍ତତସ୍ସୁଦର୍ଶନସ୍ତସ୍ମାଦଗ୍ନିଵର୍ଣସ୍ତତଶ୍ଶୀଘ୍ରଗସ୍ତସ୍ମାଦପି ମରୁଃ ପୁତ୍ରୋଽଭଵତ୍
ହିରଣ୍ୟନାଭଙ୍କ ପୁଅ ପୁଷ୍ୟ; ପୁଷ୍ୟରୁ ଧ୍ରୁବସନ୍ଧି; ଧ୍ରୁବସନ୍ଧିରୁ ସୁଦର୍ଶନ; ସୁଦର୍ଶନରୁ ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣ; ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣରୁ ଶୀଘ୍ରଗ; ଶୀଘ୍ରଗରୁ ମରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଯୋସୌ ଯୋଗମାସ୍ଥାଯାଦ୍ଯାପି କଲାପଗ୍ରାମମଶ୍ରିତ୍ଯ ତିଷ୍ଠତି
ସେଇ ମରୁ ଯୋଗ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି, ଆଜିଯାଏ କଳାପ ଗ୍ରାମରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଆଗାମିଯୁଗେ ସୂର୍ଯଵଂଶକ୍ଷତ୍ରଵ୍ରତ ଆଵର୍ତ୍ତଯିତା ଭଵିଷ୍ଯତି
ଭବିଷ୍ୟତ କାଳରେ, ସେ ସୂର୍ୟବଂଶୀ କ୍ଷତ୍ରିୟ ପରମ୍ପରାକୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ କରିବେ।
ତସ୍ଯାତ୍ମଜଃ ପ୍ରଶୁଶ୍ରୁକସ୍ତସ୍ଯାପି ସୁସଂଧିସ୍ତତଶ୍ଚାପ୍ଯମର୍ଷସ୍ତସ୍ଯ ଚ ସହସ୍ଵାଂସ୍ତତଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵଭଵଃ
ମରୁଙ୍କ ପୁଅ ପ୍ରଶୁଶ୍ରୁକ; ପ୍ରଶୁଶ୍ରୁକରୁ ସୁସନ୍ଧି; ସୁସନ୍ଧିରୁ ଅମର୍ଷ; ଅମର୍ଷରୁ ସହସ୍ୱାନ; ସହସ୍ୱାନରୁ ବିଶ୍ୱଭବ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତସ୍ଯ ବୃହଦ୍ବଲଃ ଯୋର୍ଜୁନତନଯେନାଭିମନ୍ଯୁନାଭାରତଯୁଦ୍ଧେ କ୍ଷଯମନୀଯତ
ବିଶ୍ୱଭବଙ୍କ ପୁଅ ବୃହଦ୍ବଳ, ଯିଏ ଭାରତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପୁଅ ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହେଲେ।
ଏତେ ଇକ୍ଷ୍ଵାକୁଭୂପାଲାଃ ପ୍ରାଧାନ୍ଯେନ ମଯେରିତାଃ । ଏତେଷାଂ ଚରିତଂ ଶୃଣ୍ଵନ୍ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଏହି ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ପ୍ରମୁଖ ରାଜାମାନେ, ଯେପରି ମୁଁ କହିଛି; ଏମାନଙ୍କର କଥା ଯେ କିଏ ଶୁଣିବେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ।
ଇକ୍ଷ୍ଵାକୁତନଯୋ ଯୋଽସୌନିମିର୍ନାମ, ସ ତୁ ସହସ୍ତ୍ରଵତ୍ସର ସତ୍ରମାରେଭ ଵଶିଷ୍ଞ୍ଚ ହୋତାରଂ ଵରଯାମାସ ।। ୪-୫-
ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁଙ୍କ ପୁଅ ନିମି ନାମକ ରାଜା, ହଜାର ବର୍ଷ ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ କଲେ ଏବଂ ମୁଖ୍ୟ ପୁରୋହିତ ଭାବରେ ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ ବାଛିଲେ।
ତମାହ ଵଶିଷ୍ଠଃ, ଅହମିନ୍ଦ୍ରଣ ପଞ୍ଚଵର୍ଷଶତଂ ଯାଗାର୍ଥଂ ପ୍ରଥମତର ଵୃତଃ, ତଦନନ୍ତର ପ୍ରତିପାଲ୍ଯତାମ୍, ଆଗତ ସ୍ତଵାପି ଋତ୍ଵିଗୂ ଭଵିଷ୍ଯାମି, ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ସ ପୃଥିଵୀପତିନା ନ କିଞ୍ଚିଦୁକ୍ତଃ ଵଶିଷ୍ଠୋଽପ୍ଯନେନ ସମନ୍ଵୀପ୍ସିକମିତ୍ଯମରପତେର୍ଯାଗମକରୋତ୍ ।। ୪-୫-
ବଶିଷ୍ଠ କହିଲେ, 'ମୁଁ ପ୍ରଥମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ପାଞ୍ଚଶତ ବର୍ଷ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଚୟନ ହୋଇଛି; ତାପରେ ଆସି ତୁମର ପୁରୋହିତ ହେବି।' ରାଜା କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ, ତେଣୁ ବଶିଷ୍ଠ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ବୁଝି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଯଜ୍ଞ କରିଦେଲେ।
ପ୍ରତିବୁଦ୍ଧଶ୍ଵାସାଵଵନୀପତିରପି ପ୍ରାହ, ଯସ୍ମାନ୍ମା ମସମ୍ଭାଷ୍ଯ ଅଜାନତ ଏଵ ଶଯାନସ୍ଯ ଶାପୋତୂସର୍ଗମସୌ ଦୁଷ୍ଟଗୁରୁଶ୍ଵକାର, ତସ୍ମାତ୍ ତସ୍ଯାପି ଦହଃ ପତିତୋ ଭଵିଷ୍ଯତୀତି ପ୍ରତିଶାପଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଦେହମତ୍ଯଜତ୍ ।। ୪-୫-
ଜାଗିଥିବା ରାଜା କହିଲେ, 'ତୁମେ ମୋତେ କିଛି କହିନାହାନ୍ତି, ମୁଁ ଅଜାନା ଅବସ୍ଥାରେ ଶୁଇଥିବାବେଳେ ଶାପ ଦେଲା, ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଗୁରୁ ରୂପରେ; ତେଣୁ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଶାପ ଭୋଗିବେ।' ଏହା କହି ରାଜା ଦେହ ତ୍ୟାଗ କଲେ।
ତସ୍ମାଚ୍ଛାପାଚ୍ଚ ମିତ୍ରାଵରୁଣଯୋସ୍ତେଜସି ଵଶିଷ୍ଠତେଜଃ ପ୍ରଵିଷ୍ଟମ୍, ଉର୍ଵ୍ଵଶୀଦର୍ଶନାଂ ଦୁଦ୍ଭୂତଵୀର୍ଯ୍ଯପ୍ରପାତଯୋଃ ସକାଶାଦୂ ଵଶିଷ୍ଠୋ ଦେହମପରଂ ଲେଭେ ।। ୪-୫-
ଏହି ଶାପ ଦ୍ୱାରା, ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ତେଜସ୍ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ତେଜସ୍ରେ ଯାଇ ମିଶିଗଲା; ଉର୍ବଶୀଙ୍କ ସହିତ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ଶକ୍ତିରୁ, ବଶିଷ୍ଠ ନୂତନ ଦେହ ପାଇଲେ।
ନିମେରପି ତଚ୍ଛରୀରମତିମନୋହରତୈଲଗନ୍ଧାଦିଭରୁପ ସ୍କ୍ରିଯମାଣଂ ନୈଵ କ୍ଲ ଦାଦିକ ଦୋଷମଵାପ, ସଦ୍ଯୋମୃତମିଵ ତସ୍ଥୌ ।। ୪-୫-
ନିମିଙ୍କ ଦେହ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ତେଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଗନ୍ଧରେ ମହକିଥିଲା, କିଛି ଅପବ୍ୟବ ହେଲା ନାହିଁ, ଏବଂ ସେ ଏକଦମ ନୂତନ ମୃତ ଦେହ ପରି ରହିଗଲା।
ଲକ୍ଷ୍ମଣଭରତଶତ୍ରୁଘ୍ନଵିଭୀଷଣସୁଗ୍ରୀଵାଂଗଦଜାମ୍ବଵଦ୍ଧନୁମତ୍ପ୍ରଭୃତିଭିସ୍ସମୁ-ତ୍ଫୁଲ୍ଲଵଦନୈଶ୍ଛତ୍ରଚାମରାଦିଯୁତୈଃ ସେଵ୍ଯମାନୋ ଦାଶରଥିର୍ବ୍ରହ୍ମେଂଯମନିରୃତିଵରୁଣଵାଯୁକୁବେରେଶାନପ୍ରଭୃତିଭିସ୍ସର୍ଵାମରୈର୍ଵସି-ଷ୍ଠଵାମଦେଵଵାଲ୍ମୀକିମାର୍କଣ୍ଡେଯଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରଭରଦ୍ଵାଜାଗସ୍ତ୍ଯପ୍ରଭୃତିଭିର୍ମୁ-ନିଵରୈଃ ଋଗ୍ଯଜୁସ୍ସାମାଥର୍ଵୈସ୍ସଂସ୍ତୂଯମାନୋ ନୃତ୍ଯଗୀତଵାଦ୍ଯାଦ୍ଯଖିଲଲୋକମଂଗଲଵାଦ୍ଯୈର୍ଵୀଣାଵେଣୁମୃଦଂଗଭେରୀପଟହଶଂଖକାହଲଗୋମୁଖପ୍ରଭୃତିଭିସ୍ସୁନା-ଦୈସ୍ସମସ୍ତଭୂଭୃତାଂ ମଧ୍ଯେ ସକଲଲୋକରକ୍ଷାର୍ଥଂ ଯଥୋଚିତମଭିଷିକ୍ତୋ ଦାଶରଥିଃ କୋସଲେଂଦ୍ରୋ ରଘୁକୁଲତିଲକୋ ଜାନକୀପ୍ରିଯୋ ଭ୍ରାତୃତ୍ରଯପ୍ରିଯସ୍ସିଂହାସନଗତ ଏକାଦସାବ୍ଦସହସ୍ରଂ ରାଜ୍ଯମକରୋତ୍
ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଭରତ, ଶତୃଘ୍ନ, ବିଭୀଷଣ, ସୁଗ୍ରୀବ, ଅଙ୍ଗଦ, ଜାମ୍ବବନ୍, ହନୁମାନ ଓ ଅନ୍ୟ ମିଶି ହସିମୁଖରେ ସେବା କରୁଥିଲେ; ଛତା, ଚାମର ଦେଇ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ — ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ଯମ, ନିରୃତି, ବରୁଣ, ବାୟୁ, କୁବେର, ଈଶାନ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ — ସମ୍ମାନ କରୁଥିଲେ; ବସିଷ୍ଠ, ବାମଦେବ, ବାଲ୍ମୀକି, ମାର୍କଣ୍ଡେୟ, ବିଶ୍ବାମିତ୍ର, ଭରଦ୍ୱାଜ, ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଋଷିମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିଲେ; ଋଗ୍, ଯଜୁ, ସାମ, ଅଥର୍ବ ବେଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିଲେ; ନୃତ୍ୟ, ସଙ୍ଗୀତ, ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକର ମଙ୍ଗଳ ଶବ୍ଦ — ବୀଣା, ବାଁଶୀ, ମୃଦଙ୍ଗ, ଢୋଳ, ଶଂଖ, କାହାଳ, ଗୋମୁଖ ଓ ଅନ୍ୟ ଶବ୍ଦ — ଚାରିପାଖରେ ଗୁଞ୍ଜିଥିଲା; ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ସମସ୍ତ ଲୋକର ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ରାମ — ରଘୁବଂଶର ଗର୍ବ, ସୀତାଙ୍କ ଆଦର୍ଶ ପତି, ତିନି ଭାଇଙ୍କ ଆଦର୍ଶ ଭାଇ — ସିଂହାସନରେ ବସି, ଏକାଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ କୋଶଳ ରାଜ୍ୟରେ ଶାସନ କଲେ।
ସୋଽପି ତତୂକାଲମେଵାନ୍ଯୈର୍ଗୌତମାଦିଭିର୍ଯାଗମକରୋତ୍ । ସମାପ୍ତେ ଚାମରପତେର୍ଯାଗେ ତ୍ଵରାଵାନ୍ ଵିଶିଷ୍ଟୋ ନିମେଃ କର୍ମ୍ମ କରିଷ୍ଯାମୀତ୍ଯାଜଗାମ, ତତୂକର୍ମ୍ମକର୍ତ୍ତୃ ତ୍ଵଞ୍ଚ ତତ୍ର ଗୌତ ମସ୍ଯ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା, ଅଥ ସ୍ଵପତେ ତସ୍ମୈ ରାଜ୍ଞେ ମାମପ୍ରତ୍ଯାଖ୍ଯାଯୈତ ଦନେନ ଗୌତମାଯ କର୍ମ୍ମାନ୍ତରମର୍ପିତଂ ଯସ୍ମାତ୍, ତସ୍ମାଦଯଂ ଵିଦେହୋ ଭଵିଷ୍ଯାତୀତି ଶାପଂ ଦଦୌ ।। ୪-୫-
ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ, ନିମି ଗୌତମ ଓ ଅନ୍ୟ ପୁରୋହିତମାନେ ସହିତ ନିଜ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ଶେଷ ହେଲାପରେ, ବଶିଷ୍ଠ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ ଆସି କହିଲେ, 'ଏବେ ମୁଁ ନିମିଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବି।' ଦେଖିଲେ ଗୌତମ ପୂରୋହିତ ହେଇଛନ୍ତି ଏବଂ ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଅସ୍ୱୀକୃତ କରିନାହାନ୍ତି, ତେଣୁ ବଶିଷ୍ଠ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଗୌତମଙ୍କୁ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଲେ ଏବଂ ରାଜାକୁ ଶାପ ଦେଲେ, 'ତୁମେ ମୋତେ ଅସ୍ୱୀକୃତ କରିନାହାନ୍ତି, ତେଣୁ ତୁମେ ଦେହହୀନ—ବିଦେହ ହେବେ।'