ଯଥା ନ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯସ୍ସକାଶାଦାତ୍ମାପି ମେ ପ୍ରିଯତରଃ ନ ଚ ସ୍ଵଧର୍ମୋଲ୍ଲଂଘନଂ ମଯା କଦାଚିଦପ୍ଯନୁଷ୍ଠିତଂ ନ ଚ ସକଲଦେଵମାନୁଷପଶୁପକ୍ଷିଵୃକ୍ଷାଦିକେଷ୍ଵଚ୍ଯୁତଵ୍ଯତିରେକଵତୀ ଦୃଷ୍ଟିର୍ମମାଭୂତ୍ ତଥା ତମେଵଂ ମୁନିଜନାନୁସ୍ମୃତଂ ଭଗଵଂତମସ୍ଖଲିତଗତିଃ ପ୍ରାପଯେଯମିତ୍ଯଶ୍ଷୋଦେଵଗୁରୌ ଭଗଵତ୍ଯନିର୍ଦ୍ଦେଶ୍ଯଵପୁଷି ସତ୍ତାମାତ୍ରାତ୍ମନ୍ଯାତ୍ମାନଂ ପରମାତ୍ମନି ଵାସୁଦେଵାଖ୍ଯେ ଯୁଯୋଜ ତତ୍ରୈଵ ଚ ଲଯମଵାପ
ମୋ ପାଇଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମୋ ଆତ୍ମାଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ, ମୁଁ କେବେ ମୋର ଧର୍ମ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିନାହିଁ, ମୋ ଦୃଷ୍ଟି କେବେ ଦେବ, ମାନବ, ପଶୁ, ପକ୍ଷୀ, ଗଛ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟରେ ଭିନ୍ନତା ଦେଖିନାହିଁ, ଯେପରି ଅଚଳ ଭଗବାନ ଅଛନ୍ତି। ଏପରି ନିଶ୍ଚଳ ଚାଲି, ମୁଁ ମୁନିମାନେ ଯେପରି ଭଗବାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସେଭଳି ଭଗବାନଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବି। ଦେବମାନଙ୍କର ଗୁରୁ, ଅବର୍ଣ୍ୟ ରୂପରେ, ଶୁଦ୍ଧ ସତ୍ତାରେ, ଯିଏ ଵାସୁଦେବ ନାମରେ ପରମାତ୍ମା, ମୁଁ ଆତ୍ମାକୁ ପରମାତ୍ମାରେ ଲୟ କରିଲି।
ଅତ୍ରାପି ଶ୍ରୂଯତେ ଶ୍ଲୋକୋ ଗୀତସ୍ସପ୍ତର୍ଷିଭିଃ ପୁରା । ଖଟ୍ଵାଂଗେନ ସମୋ ନାନ୍ଯଃ କଶ୍ଚିଦୁର୍ଵ୍ଯାଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏଠାରେ ବି ସପ୍ତ ଋଷିମାନେ ପୁରାତନ କାଳରେ ଗାଇଥିବା ଏକ ଶ୍ଲୋକ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେ: 'ଖଟ୍ବାଙ୍ଗ ସମ ଅନ୍ୟ କେହି ଭୂମିରେ କେବେ ହେବେ ନାହିଁ।'
ଯେନ ସ୍ଵର୍ଗାଦିହାଗମ୍ଯ ମୁହୂର୍ତ୍ତଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଜୀଵିତମ୍ । ତ୍ରଯୋତିସଂଧିତା ଲୋକା ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ସତ୍ଯେନ ଚୈଵ ହି
ସେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଏଠାକୁ ଆସି, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଜୀବନ ପାଇ, ତାଙ୍କ ବୁଦ୍ଧି ଓ ସତ୍ୟରେ ତିନି ଲୋକକୁ ଏକତ୍ର କରିଥିଲେ।
ଖଟ୍ଵାଂଗାଦ୍ଦୀର୍ଘବାହୁଃ ପୁତ୍ରୋଽଭଵତ୍
ଖଟ୍ବାଙ୍ଗଙ୍କରୁ ଦୀର୍ଘବାହୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତତୋ ରଘୁରଭଵତ୍
ତାପରେ ରଘୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତସ୍ମାଦପ୍ଯଜଃ
ତାହାଠାରୁ ଅଜ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଅଜାଦ୍ଦଶରଥଃ
ଅଜଙ୍କୁ ଦଶରଥ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତସ୍ଯାପି ଭଗଵାନବ୍ଜନାଭୋ ଜଗତଃ ସ୍ଥିତ୍ଯର୍ଥମାତ୍ମାଂଶ୍ନୋ ରାମଲକ୍ଷ୍ମଣଭରତଶତ୍ରୁଘ୍ନରୂପେଣ ଚତୁର୍ଦ୍ଧା ପୁତ୍ରତ୍ଵମାଯାସୀତ୍
ତାଙ୍କୁ ଭଗବାନ ଅବଜନାଭ, ଜଗତର ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ନିଜ ଆତ୍ମାଂଶରୁ ଚାରି ଭାଗରେ ରାମ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଭରତ ଓ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ରୂପରେ ପୁଅ ହୋଇ ଆସିଥିଲେ।
ରାମୋପି ବାଲ ଏଵ ଵିଶ୍ଵମିତ୍ରଯାଗରକ୍ଷଣାଯ ଗଚ୍ଛଂସ୍ତାଟକାଂ ଜଘାନ
ରାମ ଏଯାଁ ଶିଶୁ ଥିବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ, ବିଶ୍ବାମିତ୍ରଙ୍କ ଅନୁରୋଧରେ ଯଜ୍ଞକୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଗଲେ, ତାଟକାକୁ ବଧ କଲେ।
ଯଜ୍ଞେ ଚ ମାରୀଚମିଷୁଵାତାହତଂ ସମୁଦ୍ରେ ଚିକ୍ଷେପ
ଯଜ୍ଞ ସମୟରେ, ରାମ ଏକ ତୀରରେ ମାରୀଚକୁ ଆঘାତ କରି ସମୁଦ୍ରକୁ ଫିଙ୍ଗିଦେଲେ।
ସୁବାହୁପ୍ରମୁଖାଂଶ୍ଚ କ୍ଷଯମନଯତ୍
ସୁବାହୁ ଓ ତାଙ୍କ ସହ ଅନ୍ୟ ଦୂଷ୍ଟମାନେ ମଧ୍ୟ ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନଷ୍ଟ ହେଲେ।
ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣାହଲ୍ଯାମପାପାଂ ଚକାର
ରାମଙ୍କ ଦର୍ଶନ ମାତ୍ରରେ ଅହଲ୍ୟା ତାଙ୍କ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ।
ଜନକଗୃହେ ଚ ମାହେଶ୍ଵରଂ ଚାପମନାଯାସେନ ବଭଂଜ
ଜନକଙ୍କ ଘରେ, ରାମ ସହଜରେ ମହାଦେବଙ୍କ ଧନୁକୁ ଭଙ୍ଗ କଲେ।
ସୀତାମଯୋନିଜାଂ ଜନକରାଜତନଯାଂ ଵୀର୍ଯଶୁଲ୍କାଂ ଲେଭେ
ରାମ ଭୂମିରୁ ଜନ୍ମିତ, ଜନକ ରାଜାଙ୍କ ଝିଅ ସୀତାଙ୍କୁ ଶୂରତା ପରୀକ୍ଷାରେ ଜିତି ଦେବୀ ଭାବେ ପାଇଲେ।
ସକଲକ୍ଷତ୍ତ୍ରିଯକ୍ଷଯକାରିଣମଶ୍ଷୋହୈହଯକୁଲଧୂମକେତୁଭୂତଂ ଚ ପରଶୁରାମମପାସ୍ତଵୀର୍ଯବଲାଵଲେପଂ ଚକାର
ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥିବା ଭାର୍ଗବ କୁଳର ଦୀପ ପରଶୁରାମଙ୍କ ଶକ୍ତି ଓ ଗର୍ବକୁ ରାମ ଦୂର କରି ନମ୍ର କଲେ।
ପିତୃଵଚନାଚ୍ଚାଗଣିତରାଜ୍ଯାଭିଲାଷୋ ଭ୍ରାତୃଭାର୍ଯାସମେତୋ ଵନଂ ପ୍ରଵିଵେଶ
ପିତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ଶିରୋଧାର୍ଯ୍ୟ କରି, ରାଜ୍ୟ ଆଶାକୁ ଅଗଣା କରି, ଭାଇ ଓ ଜନାନୀ ସହିତ ରାମ ବନକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଵିରାଧଖରଦୂଷଣାଦୀନ୍ କବଂଧଵାଲିନୌ ଚ ନିଜଘାନ
ରାମ ଭିରାଧ, ଖର, ଦୂଷଣ, କବନ୍ଧ, ଓ ବାଲିଙ୍କୁ ବଧ କଲେ।
ବଦ୍ଧା ଚାଂଭୋନିଧିମସେଷରାକ୍ଷସକୁଲକ୍ଷଯଂ କୃତ୍ଵା ଦଶାନନାପହୃତାଂ ଭାର୍ଯାଂ ତଦ୍ଵଧାଦପହୃତକଲଂକାମପ୍ଯନଲପ୍ରଵେଶଶୁଦ୍ଧାମଶ୍ଷୋଦେଵସଂଘୈସ୍ତୂଯମାନଶୀଲାଂ ଜନକରାଜକନ୍ଯାମଯୋଧ୍ଯାମାନିନ୍ଯେ
ସମୁଦ୍ରରେ ସେତୁ ବନାଇ, ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସ କୁଳକୁ ନଷ୍ଟ କରି, ଦଶାନନ ରାବଣଙ୍କୁ ବଧ କରି, ଅଗ୍ନି ପରୀକ୍ଷାରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା, ଦେବମାନେ ପ୍ରଶଂସିତ ଜନକ ରାଜାଙ୍କ ଝିଅ ସୀତାଙ୍କୁ ଅଯୋଧ୍ୟାକୁ ଫେରାଇ ନେଲେ।
ତତଶ୍ଚାଭିଷେକମଂଗଲଂ ମୈତ୍ରେଯ ଵର୍ଷଶତେନାପି ଵକ୍ତୁଂ ନ ଶକ୍ଯତେ ସଂକ୍ଷେପେଣ ଶ୍ରୂଯତାମ୍
ତାପରେ, ମୈତ୍ରେୟ, ରାମଙ୍କ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକର ମଙ୍ଗଳ ଉତ୍ସବ ଏକ ଶତବର୍ଷ ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ନନା କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ; ଏହାକୁ ସଂକ୍ଷେପରେ ଶୁଣ।
ଭରତୋପି ଗଂଧର୍ଵଵିଷଯସାଧନାଯ ଗଚ୍ଛନ୍ ସଂଗ୍ରାମେ ଗଂଧର୍ଵକୋଟୀସ୍ତିସ୍ରୋ ଜଘାନ
ଭରତ ମଧ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବ ଦେଶ ଜିତିବାକୁ ଯାଇ, ଯୁଦ୍ଧରେ ତିନି କୋଟି ଗନ୍ଧର୍ବକୁ ବଧ କଲେ।
ଶତ୍ରୁଘ୍ନେନାପ୍ଯମିତବଲପରାକ୍ରମୋ ମଧୁପୁତ୍ରୋ ଲଵଣୋ ନାମ ରାକ୍ଷସୋ ନିହତୋ ମଥୁରା ଚ ନିଵେଶିତା
ଶତୃଘ୍ନଙ୍କ ଅସୀମ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରତାପରେ, ମଧୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଲବଣ ନାମକ ରାକ୍ଷସ ବଧ ହେଲେ, ଏବଂ ମଥୁରା ନଗର ନିର୍ମିତ ହେଲା।
ଇତ୍ଯେଵମାଦ୍ଯତିବଲପରାକ୍ରମଵିକ୍ରମଣୈରତିଦୁଷ୍ଟସଂହାରିଣୋଶ୍ଷୋସ୍ଯ ଜଗତୋ ନିଷ୍ପାଦିତସ୍ଥିତଯୋ ରାମଲକ୍ଷ୍ମଣଭରତଶତ୍ରୁଘ୍ନାଃ ପୁନରପି ଦିଵମାରୂଢାଃ
ଏହିପରି ଅସାଧାରଣ ଶକ୍ତି, ପ୍ରତାପ ଓ ବୀରତାରେ, ରାମ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଭରତ, ଶତୃଘ୍ନ — ଅତି ଦୂଷ୍ଟମାନେଙ୍କୁ ବିନାଶ କରି — ଜଗତରେ ଶାନ୍ତି ଏବଂ ନିୟମ ସ୍ଥାପନ କରି, ପୁନି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉତ୍କଳନ କଲେ।
ଯେଽପି ତେଷୁ ଭଗଵଦଂଶ୍ଷ୍ଵୋନୁରାଗିଣଃ କୋସଲନଗରଜାନପଦାସ୍ତେପି ତନ୍ମନସସ୍ତତ୍ସାଲୋକ୍ଯତାମଵାପୁଃ
କୋଶଳ ନଗର ଓ ଜନପଦରେ ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଅଂଶମାନେ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ରଖିଥିଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଚିନ୍ତାଧାରା ଓ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ଅତିଦୁଷ୍ଟସଂହାରିଣୋ ରାମସ୍ଯ କୁଶଲଵୌ ଦ୍ଵୌ ପୁତ୍ରୌ ଲକ୍ଷ୍ମଣସ୍ଯାଂଗଦଚଂଦ୍ର କେତୂ ତକ୍ଷପୁଷ୍କଲୌ ଭରତସ୍ଯ ସୁବାହୁଶୂରସେନୌ ଶତ୍ରୁଘ୍ନସ୍ଯ
ଅତି ଦୂଷ୍ଟମାନେଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିବା ରାମଙ୍କ ଦୁଇ ପୁତ୍ର — କୁଶ ଓ ଲବ; ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଅଙ୍ଗଦ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରକେତୁ; ଭରତଙ୍କ ତକ୍ଷ ଓ ପୁଷ୍କଳ; ଶତୃଘ୍ନଙ୍କ ସୁବାହୁ ଓ ଶୂରସେନ।
କୁଶସ୍ଯାତିଥିରତିଥେରପି ନିଷଧଃ ପୁତ୍ରୋଽଭୂତ୍
କୁଶଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅତିଥି, ଅତିଥିଙ୍କ ପୁତ୍ର ନିଷଧ।
ନିଷଧସ୍ଯାପ୍ଯନଲସ୍ତସ୍ମାଦପି ନଭାଃ ନଭସଃ ପୁଂଡରୀକସ୍ତତ୍ତନଯଃ କ୍ଷେମଧନ୍ଵା ତସ୍ଯ ଚ ଦେଵାନୀକସ୍ତସ୍ଯାପ୍ଯହୀନକୋଽହୀନକସ୍ଯାପି ରୁରୁସ୍ତସ୍ଯ ଚ ପାରିଯାତ୍ରକଃ ପାରିଯାତ୍ରାଦ୍ଦେଵଲୋ ଦେଵଲାଦ୍ଵଚ୍ଚଲଃ ତସ୍ଯାପ୍ଯୁତ୍କଃ ଉତ୍କାଚ୍ଚ ଵଜ୍ରନାଭସ୍ତସ୍ମାଚ୍ଛଂଖଣସ୍ତମାଦ୍ଯୁଷିତାଶ୍ଵସ୍ତତଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵସହୋ ଜଜ୍ଞେ
ନିଷଧରୁ ଅନଳ ଜନ୍ମ ହେଲେ; ତାଙ୍କରୁ ନଭା; ନଭାରୁ ପୁଣ୍ଡରୀକ; ପୁଣ୍ଡରୀକଙ୍କ ପୁଅ କ୍ଷେମଧନ୍ବା; ତାଙ୍କରୁ ଦେବାନୀକ; ଦେବାନୀକରୁ ଅହୀନକ; ଅହୀନକରୁ ରୁରୁ; ରୁରୁରୁ ପାରିୟାତ୍ରକ; ପାରିୟାତ୍ରକରୁ ଦେବଳ; ଦେବଳରୁ ବତ୍ସଳ; ବତ୍ସଳରୁ ଉତ୍କ; ଉତ୍କରୁ ବଜ୍ରନାଭ; ବଜ୍ରନାଭରୁ ଶଂଖନ; ଶଂଖନରୁ ଆଦ୍ୟୁଷିତାଶ୍ୱ; ଆଦ୍ୟୁଷିତାଶ୍ୱରୁ ବିଶ୍ୱସହ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତସ୍ମାଦ୍ଧିରଣ୍ଯନାଭଃ ଯୋ ମହାଯୋଗୀସ୍ଵରାଜ୍ଜୈମିନେଶ୍ଶିଷ୍ଯାଦ୍ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯାଦ୍ଯୋଗମଵାଯ
ବିଶ୍ୱସହରୁ ହିରଣ୍ୟନାଭ ଜନ୍ମ ହେଲେ, ଯିଏ ଏକ ମହା ଯୋଗୀ ଥିଲେ; ତାଙ୍କ ପାଖରେ ରାଜା ଜୈମିନି ଶିଷ୍ୟ ଥିଲେ, ଏବଂ ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ ତାଙ୍କଠାରୁ ଯୋଗ ଶିଖିଥିଲେ।
ହିରଣ୍ଯନାଭସ୍ଯ ପୁତ୍ରଃ ପୁଷ୍ଯସ୍ତସ୍ମାଦ୍ ଧ୍ରୁଵସଂଧିସ୍ତତସ୍ସୁଦର୍ଶନସ୍ତସ୍ମାଦଗ୍ନିଵର୍ଣସ୍ତତଶ୍ଶୀଘ୍ରଗସ୍ତସ୍ମାଦପି ମରୁଃ ପୁତ୍ରୋଽଭଵତ୍
ହିରଣ୍ୟନାଭଙ୍କ ପୁଅ ପୁଷ୍ୟ; ପୁଷ୍ୟରୁ ଧ୍ରୁବସନ୍ଧି; ଧ୍ରୁବସନ୍ଧିରୁ ସୁଦର୍ଶନ; ସୁଦର୍ଶନରୁ ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣ; ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣରୁ ଶୀଘ୍ରଗ; ଶୀଘ୍ରଗରୁ ମରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଯୋସୌ ଯୋଗମାସ୍ଥାଯାଦ୍ଯାପି କଲାପଗ୍ରାମମଶ୍ରିତ୍ଯ ତିଷ୍ଠତି
ସେଇ ମରୁ ଯୋଗ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି, ଆଜିଯାଏ କଳାପ ଗ୍ରାମରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଲକ୍ଷ୍ମଣଭରତଶତ୍ରୁଘ୍ନଵିଭୀଷଣସୁଗ୍ରୀଵାଂଗଦଜାମ୍ବଵଦ୍ଧନୁମତ୍ପ୍ରଭୃତିଭିସ୍ସମୁ-ତ୍ଫୁଲ୍ଲଵଦନୈଶ୍ଛତ୍ରଚାମରାଦିଯୁତୈଃ ସେଵ୍ଯମାନୋ ଦାଶରଥିର୍ବ୍ରହ୍ମେଂଯମନିରୃତିଵରୁଣଵାଯୁକୁବେରେଶାନପ୍ରଭୃତିଭିସ୍ସର୍ଵାମରୈର୍ଵସି-ଷ୍ଠଵାମଦେଵଵାଲ୍ମୀକିମାର୍କଣ୍ଡେଯଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରଭରଦ୍ଵାଜାଗସ୍ତ୍ଯପ୍ରଭୃତିଭିର୍ମୁ-ନିଵରୈଃ ଋଗ୍ଯଜୁସ୍ସାମାଥର୍ଵୈସ୍ସଂସ୍ତୂଯମାନୋ ନୃତ୍ଯଗୀତଵାଦ୍ଯାଦ୍ଯଖିଲଲୋକମଂଗଲଵାଦ୍ଯୈର୍ଵୀଣାଵେଣୁମୃଦଂଗଭେରୀପଟହଶଂଖକାହଲଗୋମୁଖପ୍ରଭୃତିଭିସ୍ସୁନା-ଦୈସ୍ସମସ୍ତଭୂଭୃତାଂ ମଧ୍ଯେ ସକଲଲୋକରକ୍ଷାର୍ଥଂ ଯଥୋଚିତମଭିଷିକ୍ତୋ ଦାଶରଥିଃ କୋସଲେଂଦ୍ରୋ ରଘୁକୁଲତିଲକୋ ଜାନକୀପ୍ରିଯୋ ଭ୍ରାତୃତ୍ରଯପ୍ରିଯସ୍ସିଂହାସନଗତ ଏକାଦସାବ୍ଦସହସ୍ରଂ ରାଜ୍ଯମକରୋତ୍
ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଭରତ, ଶତୃଘ୍ନ, ବିଭୀଷଣ, ସୁଗ୍ରୀବ, ଅଙ୍ଗଦ, ଜାମ୍ବବନ୍, ହନୁମାନ ଓ ଅନ୍ୟ ମିଶି ହସିମୁଖରେ ସେବା କରୁଥିଲେ; ଛତା, ଚାମର ଦେଇ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ — ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ଯମ, ନିରୃତି, ବରୁଣ, ବାୟୁ, କୁବେର, ଈଶାନ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ — ସମ୍ମାନ କରୁଥିଲେ; ବସିଷ୍ଠ, ବାମଦେବ, ବାଲ୍ମୀକି, ମାର୍କଣ୍ଡେୟ, ବିଶ୍ବାମିତ୍ର, ଭରଦ୍ୱାଜ, ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଋଷିମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିଲେ; ଋଗ୍, ଯଜୁ, ସାମ, ଅଥର୍ବ ବେଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିଲେ; ନୃତ୍ୟ, ସଙ୍ଗୀତ, ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକର ମଙ୍ଗଳ ଶବ୍ଦ — ବୀଣା, ବାଁଶୀ, ମୃଦଙ୍ଗ, ଢୋଳ, ଶଂଖ, କାହାଳ, ଗୋମୁଖ ଓ ଅନ୍ୟ ଶବ୍ଦ — ଚାରିପାଖରେ ଗୁଞ୍ଜିଥିଲା; ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ସମସ୍ତ ଲୋକର ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ରାମ — ରଘୁବଂଶର ଗର୍ବ, ସୀତାଙ୍କ ଆଦର୍ଶ ପତି, ତିନି ଭାଇଙ୍କ ଆଦର୍ଶ ଭାଇ — ସିଂହାସନରେ ବସି, ଏକାଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ କୋଶଳ ରାଜ୍ୟରେ ଶାସନ କଲେ।