ତ୍ଵମୁର୍ଵୀ ସଲିଲଂ ଵହ୍ନିର୍ଵାଯୁରାକାଶମେଵ ଚ । ସମସ୍ତମନ୍ତଃ କରଣଂ ପ୍ରଧାନଂ ତତ୍ପରଃ ପୁମାନ୍
ଆପଣ ହେଉଛନ୍ତି ପୃଥିବୀ, ଜଳ, ଅଗ୍ନି, ବାୟୁ ଓ ଆକାଶ; ଆପଣ ହେଉଛନ୍ତି ମନ, ପ୍ରକୃତି ଓ ସେଠାରୁ ଉପରେ ଥିବା ପରମ ପୁରୁଷ।
ଏକଂ ତଵୈତଦୂ ଭୂତାତ୍ମନ୍ ! ମୂର୍ତ୍ତାମୂର୍ତ୍ତମଯଂ ଵପୁଃ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଆତ୍ମା! ଆପଣଙ୍କ ଏହି ଏକ ରୂପ ଦେଖାଯାଏ ମୂର୍ତ୍ତ ଓ ଅମୂର୍ତ୍ତ ଦୁହିଁରେ ଗଠିତ।
ତତ୍ରେଶ!ତଵ ଯତ୍ପୂର୍ଵଂ ତ୍ଵନ୍ନାଭିକମଲୋଦ୍ଭଵମ୍ । ରୂପଂ ଵିଶ୍ଵୋପକାରାଯ ତସ୍ମୈ ବ୍ରହ୍ମାତ୍ମନେ ନମଃ
ପ୍ରଭୁ! ଆପଣଙ୍କ ଯେଉଁ ରୂପ ପ୍ରଥମେ ନାଭିର କମଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଉପକାର ପାଇଁ ହେଉଛି, ସେଇ ବ୍ରହ୍ମା ଆତ୍ମାକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଶକ୍ରାର୍କ-ରୁଦ୍ର-ଵସ୍ଵଶିଵ-ମରୁତ୍ସୋମାଦିଭେଦଵତ୍ । ଵଯମେଯତ୍ ସ୍ଵରୂପଂ ଯତ୍ ତସ୍ମୈ ଦେଵାତ୍ମନେ ନମଃ
ଆପଣ ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ବସୁ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ମାରୁତ, ସୋମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶ ପାଆନ୍ତି, ଆମେ ମଧ୍ୟ ତେଣୁଏ; ସେଇ ଦେବ ଆତ୍ମାକୁ ଆମର ନମସ୍କାର।
ଦମ୍ଭପ୍ରାଯମସମ୍ବୋଧି ତିତିକ୍ଷା-ଦମଵର୍ଜିତମ୍ । ଯଦ୍ରୂପଂ ତଵ ଗୋଵିନ୍ଦ ! ତସ୍ମୈ ଦୈତ୍ଯାତ୍ମନେ ନମଃ
ଗୋବିନ୍ଦ! ଆପଣଙ୍କ ଯେଉଁ ଦାନବ ରୂପ ଅଭିମାନ, ଅଜ୍ଞାନ, ଅଧିରତା ଓ ଅନିୟମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେଇ ଦାନବ ଆତ୍ମାକୁ ଆମର ନମସ୍କାର।
ନାତିଜ୍ଞାନଵହା ଯସ୍ମିନ୍ ନାଡଯଃ ସ୍ତିମିତତେଜସି । ଶବ୍ଦାଦିଲୋଭି ଯତ୍ତସ୍ମୈ ତୁବ୍ଯଂ ଯକ୍ଷାତ୍ମନେ ନମଃ
ଆପଣଙ୍କ ଯେଉଁ ଯକ୍ଷ ରୂପରେ ଅଧିକ ଜ୍ଞାନ ନାହିଁ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନେ ଅଳସ୍ୟ ଓ ଶବ୍ଦ ଆଦିରେ ଲୋଭୀ, ସେଇ ଯକ୍ଷ ଆତ୍ମାକୁ ଆମର ନମସ୍କାର।
କ୍ରୌର୍ଯମାଯାମଯଂ ଘୋରଂ ଯଚ୍ଚ ରୂପଂ ତଵାସିତମ୍ । ନିଶାଚରାତ୍ମନେ ତସ୍ମୈ ନମସ୍ତେ ପୂରୁଷୋତ୍ତମ
ପୁରୁଷୋତ୍ତମ! ଆପଣଙ୍କ ଯେଉଁ ଭୟଙ୍କର, କ୍ରୁର ଓ ଅନ୍ଧକାର ରୂପ ମାୟାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ନିଶାଚର ଆତ୍ମା, ସେଇ ରୂପକୁ ଆମର ନମସ୍କାର।
ସ୍ଵର୍ଗସ୍ଥର୍ଧାମସଦ୍ଧର୍ମ-ଫଲୋପକରଣାଂ ତଵ । ଧର୍ମାଖ୍ଯଞ୍ଚ ତଥା ରୂପଂ ନମସ୍ତସ୍ମୈ ଜନାର୍ଦନ
ଜନାର୍ଦ୍ଦନ! ଆପଣଙ୍କ ଯେଉଁ ଧର୍ମ ରୂପ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସିଥାଏ, ଧର୍ମର ଆଧାର ଓ ଧର୍ମର ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ସେଇ ଧର୍ମ ଆତ୍ମାକୁ ଆମର ନମସ୍କାର।
ହର୍ଷପ୍ରାଯମସଂସର୍ଗିଗତିମଦ୍ ଗମନାଦିଷୁ । ସିଦ୍ଧାଖ୍ଯଂ ତଵ ଯଦ୍ରୂପଂ ତସ୍ମୈ ସିଦ୍ଧାତ୍ମନେ ନମଃ
ଆପଣଙ୍କ ଯେଉଁ ସିଦ୍ଧ ରୂପ ଅଧିକ ଆନନ୍ଦମୟ, ଅସଙ୍ଗ ଏବଂ ଇଚ୍ଛାମତେ ଚଳିଥାଏ, ସେଇ ସିଦ୍ଧ ଆତ୍ମାକୁ ଆମର ନମସ୍କାର।
ଅତିତିକ୍ଷାଧନଂ କ୍ରୂ ରମୁପଭୋଗମଯଂ ହରେ । ଦ୍ରିଜିହ୍ଵ ତଵ ଯଦ୍ରପୂଂ ତସ୍ମୈ ନାଗାତ୍ମନେ ନମଃ
ହରି! ଆପଣଙ୍କ ଯେଉଁ ନାଗ ରୂପ ଅତି ଧୈର୍ଯ୍ୟଶୀଳ, କ୍ରୁର ଏବଂ ଭୋଗରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦୁଇ ଭାଗ ଜିଭା ରହିଛି, ସେଇ ନାଗ ଆତ୍ମାକୁ ଆମର ନମସ୍କାର।
ଅଵବୋଧି ଚ ଯଚ୍ଛାନ୍ତମଦୋଷମପକଲ୍ମଷମ୍ । ଋଷିରୂପାତ୍ମନେ ତସ୍ମୈ ଵିଷ୍ଣୋ ରୂପାଯ!ତେ ନମଃ
ବିଷ୍ଣୁ! ଆପଣଙ୍କ ଯେଉଁ ଋଷି ରୂପ ସଚେତନ, ଶାନ୍ତ, ଦୋଷରହିତ ଓ ପାପମୁକ୍ତ, ସେଇ ରୂପକୁ ଆମର ନମସ୍କାର।
ଭକ୍ଷଯତ୍ଯଥ କଲ୍ପାନ୍ତେ ଭୂତାନି ଯଦାଵରିତମ୍ । ତ୍ଵଦ୍ରୂପଂ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ!ତସ୍ମୈ କାଲାତ୍ମନେ ନମଃ
ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ! ଆପଣଙ୍କ ଯେଉଁ କାଳ ରୂପ, ଯେଉଁଠାରେ କଳ୍ପାନ୍ତରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ଗ୍ରସଣ କରନ୍ତି, ସେଇ କାଳ ଆତ୍ମାକୁ ଆମର ନମସ୍କାର।
ସମ୍ଭକ୍ଷ୍ଯ ସର୍ଵଭୂତାନି ଦେଵାଦୀନ୍ଯଵିଶେଷତଃ । ନୃତ୍ଯତ୍ଯନ୍ତେ ଚ ଯଦ୍ରୂପଂ ତସ୍ମୈ ରୁଦ୍ରାତ୍ମନେ ନମଃ
ଯିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ, ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସମେତ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭେଦବିନା ଗ୍ରସଣ କରି, ଶେଷରେ ସେଇ ରୂପରେ ନୃତ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେହି ରୁଦ୍ରସ୍ୱରୂପଙ୍କୁ ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।
ପ୍ରଵୃତ୍ତ୍ଯା ରଜସୋ ଯଚ୍ଚ କର୍ମଣାଂ କାରକାତ୍ମକମ୍ । ଜନାର୍ଦନ! ନମସ୍ତସମୈ ତ୍ଵଦ୍ରୂପାଯ ନରାତ୍ମନେ
ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ରଜୋଗୁଣର କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର କର୍ତ୍ତା ଯେଉଁ ତୁମ ମାନବସ୍ୱରୂପ, ସେହି ତୁମ ରୂପକୁ ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।
ଅଷ୍ଟାଵିଂଶଦୂଵଧୋପେତଂ ଯଦ୍ରୂପଂ ତାମସଂ ତଵା । ଉନ୍ମାର୍ଗଗାମି ସର୍ଵାତ୍ମନ୍ ତସ୍ମୈ ! ପଶ୍ଵାତ୍ମନେ ନମଃ
ହେ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ତୁମ ଯେଉଁ ତାମସିକ ରୂପ, ଅଷ୍ଟାବିଂଶତି ପ୍ରକାର ରୂପ ସହିତ, ମାର୍ଗ ଛାଡ଼ି ଘୁରୁଥିବା, ପଶୁମାନଙ୍କର ଆତ୍ମା, ସେହି ରୂପକୁ ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।
ଯଜ୍ଞାଙ୍ଗବୂତଂ ଯଦ୍ରୂପଂ ଜଗତଃ ସିଦ୍ଧିସାଧନମ୍ । ଵୃକ୍ଷାତିଦୂଭେଦି ତସ୍ମୈ ମୁଖ୍ଯାତ୍ମନେ ନମଃ
ଯେଉଁ ତୁମ ରୂପ ଯଜ୍ଞର ଅଂଗ ଭାବରେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ସିଦ୍ଧିର ଉପାୟ ଭାବରେ ଅଛି, ଓ ଗଛ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବିଭକ୍ତ କରେ, ସେହି ପ୍ରଧାନ ଆତ୍ମାକୁ ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।
ତିର୍ଯଙୂ ମାନୁଷଦେଵାଦି ଵ୍ଯୋମଶବ୍ଦାଦିକଞ୍ଚ ଯତ୍ । ରୂପଂ ତଵାଦେଃ ସର୍ଵସ୍ଯ ତସ୍ମୈ ସର୍ଵାତ୍ମନେ ନମଃ
ତୁମ ଯେଉଁ ରୂପ ସମସ୍ତର ଆଦି, ପଶୁ, ମାନବ, ଦେବତା, ଆକାଶ, ଶବ୍ଦ ଓ ଅନ୍ୟାଦି ସବୁର ମୂଳ, ସେହି ସର୍ବାତ୍ମାକୁ ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।
ପ୍ରଧାନବୁଦ୍ଧଯାଦିମଯାଦଶେଷାଦୂ ଯଦନ୍ଯଦସ୍ମାତ୍ ପରମଂ ପରାତ୍ମନ୍ । ରୂପଂ ତଵାଦ୍ଯଂ ନ ଯଦନ୍ଯତୁଲ୍ଯଂ ତସ୍ମୈ ନମଃ କାରଣକାରଣାଯ
ପ୍ରଧାନ, ବୁଦ୍ଧି ଓ ଅନ୍ୟାଦି ସମସ୍ତ ଉପାଦାନରୁ ଭିନ୍ନ, ସମସ୍ତଠାରୁ ଉଚ୍ଚ, ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଏବଂ ଅନ୍ୟ କିଛି ସହିତ ତୁଳନା ହେବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ଏହି ତୁମ ଆଦି ରୂପ, ସମସ୍ତ କାରଣର କାରଣ, ସେହି ଆପଣକୁ ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।
ଶୁକ୍ଲାଦିଦୀର୍ଘାଦିଘନାଦିହୀନ ମଗୋଚରେ ଯଚ୍ଚ ଵିଶେଷଣାନାମ୍ । ସୁଦ୍ଧାତିସୁଦ୍ଧ ପରମର୍ଷିଦୃଶ୍ଯଂ ରୂପାଯ ତସ୍ମୈ ଭଗଵନ୍ । ନତାଃ ସ୍ମଃ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯେଉଁ ତୁମ ରୂପ ଧଳାପଣ, ଲମ୍ବାପଣ, ଘନତା ଓ ଅନ୍ୟ ଗୁଣରୁ ମୁକ୍ତ, ଗୁଣର ସୀମାରେ ନାହିଁ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଅତିଶୁଦ୍ଧ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିମାନେ ଦେଖିପାରନ୍ତି, ସେହି ରୂପକୁ ଆମେ ଶିର ନମାଉଛୁ।
ଯନ୍ନଃ ଶରୀରେଷୁ ଯଦନ୍ଯଦେହେ ଷ୍ଵଶେଷଜନ୍ତୁଷ୍ଵଜମଵ୍ଯଯଂ ଯତ୍ । ଯସ୍ମାଚ୍ଚ ନାନ୍ଯଦୂଵ୍ଯତିରିକ୍ତମସ୍ତି ବ୍ରହ୍ମସ୍ଵରୂପାଯ ନତାଃ ସ୍ମ ତସ୍ମୈ
ଯେଉଁ ରୂପ ଅଜନ୍ମା, ଅବିନାଶୀ, ଆମର ଦେହ, ଅନ୍ୟ ଦେହ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟାପିତ, ଏବଂ ଯାହାଠାରୁ ଅଲଗା କିଛି ନାହିଁ, ସେହି ବ୍ରହ୍ମସ୍ୱରୂପକୁ ଆମେ ଶିର ନମାଉଛୁ।
ସକଲମିଦମଜସ୍ଯ ଯସ୍ଯ ରୂପଂ ପରମପଦାତ୍ମଵତଃ ସନାତନସ୍ଯ । ତମନିଧନମଶେଷବୀଜଭୂତଂ ପ୍ରଭୁମମଲଂ ପ୍ରଣତାଃ ସ୍ମ ଵାସୁଦେଵମ୍
ଯାହାଙ୍କ ରୂପ ଏହି ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ, ଅଜନ୍ମା, ସନାତନ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଅବିନାଶୀ, ନିର୍ମଳ, ସମସ୍ତ ବୀଜର ମୂଳ, ସେହି ପ୍ରଭୁ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଆମେ ଶିର ନମାଉଛୁ।
ସ୍ତାତ୍ରସ୍ଯାସ୍ଯାଵସାନେ ତଦେ ଦଦୃଶୁଃ ପରମେଶ୍ଵରମ୍ । ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାପାଣିଂ ଗରୁଡସ୍ଥଂ ସୁରା ହରିମ୍
ଏହି ସ୍ତୁତିର ଶେଷରେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଈଶ୍ୱର, ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ଧାରଣ କରିଥିବା, ଗରୁଡ଼ ଉପରେ ବସିଥିବା ହରିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତମୂଚୁଃ ସକଲା ଦେଵାଃ ପ୍ରଣିପାତପୁରଃ ସରମ୍ । ପ୍ରସୀଦ ଦେଵ!ଦୈତ୍ଯେଭ୍ଯସ୍ତ୍ରାହୀତି ଶରଣାର୍ଥିନଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଶିର ନମାଇ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ହେ ଦେବ, ଦୟା କରନ୍ତୁ! ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ଶରଣକୁ ଆସିଛୁ, ଦାଇତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଆମଠାରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।'
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ଯଜ୍ଞାଭାଗଶ୍ଵ ଦୈତ୍ଯୈର୍ହ୍ରାଦପୁରୋଗମୈଃ । ହ୍ଟତଂ ନୋ ବ୍ରହ୍ମଣୋଽପ୍ଯାଜ୍ଞାମୁଲ୍ଲଙ୍ଘଯ ପରମେଶ୍ଵର
'ତିନି ଲୋକ ଓ ଯଜ୍ଞର ଅଂଶ ଦାଇତ୍ୟମାନେ, ହ୍ରାଦ ଆଦି ନେତୃତ୍ୱରେ, ଦଖଳ କରିଛନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରାଯାଇଛି, ହେ ପରମେଶ୍ୱର।'
ଯଦ୍ଯପ୍ଯଶେଷଭୂତସ୍ଯ ଵଯଂ ତେ ଚ ତଵାଂଶକାଃ । ତଥାପ୍ଯଵିଦ୍ଯାଭେଦେନ ଭିନ୍ନଂ ପଶ୍ଯାମହେ ଜଗତ୍
'ଯଦ୍ୟପି ଆମେ ଓ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଆପଣଙ୍କ ଅଂଶ, ହେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନାଥ, ତଥାପି ଅଜ୍ଞାନର ଭିନ୍ନତା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଏହି ଜଗତକୁ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଦେଖୁଛୁ।'
ସ୍ଵଵର୍ଣଧର୍ମାଭିରତା ଵେଦମାର୍ଗାନୁସାରିଣଃ । ନ ଶକ୍ଯାସ୍ତେଽରଯୋ ହନ୍ତୁମସ୍ମାଭିସ୍ତପସାନ୍ଵିତାଃ
'ଆମେ ନିଜ ଜାତିର ଧର୍ମରେ ଲାଗିଥିବା, ବେଦର ମାର୍ଗ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା, ତପସ୍ୟାରେ ନିପୁଣ, ଏହି ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ମାରିବାରେ ଅସମର୍ଥ।'
ତମୁପାଯମମେଯାତ୍ମନ୍ନସ୍ମାକଂ ଦାତୁମର୍ହସି । ଯେନ ତାନସୁରାନ ହନ୍ତୁ ଭଵେମ ଭଗଵନ୍ ! କ୍ଷମାଃ
'ହେ ଅପରିମିତ, ଆମ ପାଇଁ ଏମିତି ଉପାୟ ଦିଅ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସେଇ ଅସୁରମାନେକୁ ନଶ୍ୱନ କରିପାରିବା।'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ଭଗଵାଂସ୍ତେଭ୍ଯୋ ମାଯାମୋହଂ ଶରୀରତଃ । ତମୁତ୍ପାଦ୍ଯ ଦଦୌ ଵିଷ୍ଣୁଃ ପ୍ରାହ ଚେଦଂ ସୁରୋତ୍ତମାନ୍
ଏପରି କହିବା ପରେ, ଭଗବାନ ନିଜ ଦେହରୁ ମାୟାମୋହ ଉତ୍ପନ୍ନ କରି ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଲେ; ତାପରେ ବିଷ୍ଣୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବମାନଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ମାଯାମୋହୋଽଯମଖିଲାନ୍ ଦୈତ୍ଯାଂସ୍ତାନ୍ମୋହଯିଷ୍ଯତି । ତତୋ ଵଧ୍ଯା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଵେଦମାର୍ଗବହିଷ୍କୃତାଃ
'ଏହି ମାୟାମୋହ ସମସ୍ତ ଦାଇତ୍ୟମାନେକୁ ଭ୍ରମିତ କରିଦେବ; ତାପରେ ସେମାନେ ବେଦମାର୍ଗରୁ ବାହାରି ଯିବେ ଏବଂ ବିନାଶ ହେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ହେବେ।'
ସ୍ଥିତୌ ସ୍ଥିତସ୍ଯ ମେ ଵଧ୍ଯା ଯାଵନ୍ତଃ ପରିପନ୍ଥିନଃ । ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଯେଽଧିକାରସ୍ଯ ଦେଵଦୈତ୍ଯାଦିକାଃ ସୁରାଃ
'ମୁଁ ରକ୍ଷା କାର୍ଯ୍ୟରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବାଯାଏଁ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅଧିକାରକୁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରୁଥିବା, ଦେବ, ଦାଇତ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସମେତ ସମସ୍ତ ବାଧାକୁ ବିନାଶ କରାଯିବ।'