ନାର୍ଥହୀନଂ ନ ଚାଶସ୍ତଂ ନାପଶବ୍ଦଯୁତଂ ତଥା । ନାମଙ୍ଗଲ୍ଯଂ ଜୁଗୁପ୍ସାକଂ ନାମ କୁର୍ଯାତ୍ସମାକ୍ଷରମ୍ ॥ ୩,୧୦.
ନାମଟି ଅର୍ଥହୀନ, ଅଶୁଭ, କଠିନ ଶବ୍ଦ ଥିବା କିମ୍ବା ଅପବିତ୍ର ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ନିର୍ମଳ ହେବା ଉଚିତ।
ନାତିଦୀର୍ଘଂନାତିହ୍ରସ୍ଵଂ ନାତିଗୁର୍ଵକ୍ଷରାନ୍ଵିତମ୍ । ସୁଖୋଚ୍ଚାର୍ଯଂ ତୁ ତନ୍ନାମ କୁର୍ଯାଦ୍ଯତ୍ପ୍ରଣଵାକ୍ଷରମ୍ ॥ ୩,୧୦.
ନାମଟି ଅତି ଲମ୍ବା କିମ୍ବା ଅତି ଛୋଟ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଅତି ଭାରୀ ଅକ୍ଷର ଥିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହା ସହଜରେ ଉଚ୍ଚାରଣ ହେବା ଉଚିତ ଏବଂ ପ୍ରଣବ ଅକ୍ଷର ଥିବା ଉଚିତ।
ତତୋଽନନ୍ତରସଂସ୍କାରସଂସ୍କୃତୋ ଗୁରୁଵେଶ୍ମନି । ଯଥୋକ୍ତଵିଧିମାଶ୍ରିତ୍ଯ କୁର୍ଯାଦ୍ଵିଦ୍ଯାପରିଗ୍ରହମ୍ ॥ ୩,୧୦.
ତାପରେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସଂସ୍କାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବିଧି ଅନୁସାରେ ଗୁରୁଙ୍କ ଘରେ ଶିକ୍ଷା ଅର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ଗୃହୀତଵିଦ୍ଯୋ ଗୁରଵେ ଦତ୍ତ୍ଵା ଚ ଗୁରୁଦକ୍ଷିଣାମ୍ । ଗାର୍ହସ୍ଥ୍ଯମିଚ୍ଛନ୍ଭୂପାଲ କୁର୍ଯାଦ୍ଦାରପରିଗ୍ରହମ୍ ॥ ୩,୧୦.
ଶିକ୍ଷା ଅର୍ଜନ କରି ଏବଂ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ, ଯଦି ଗୃହସ୍ଥ ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ହେ ରାଜନ, ତେବେ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯେଣ ଵା କାଲଂ କୁର୍ଯାତ୍ସଂକଲ୍ପପୂର୍ଵକମ୍ । ଗୁଗୋଃ ଶୁଶ୍ରୁଷଣଂ କୁର୍ଯାତ୍ତତ୍ପୁତ୍ରାଦେରଥାପି ଵା ॥ ୩,୧୦.
କିମ୍ବା ପୂର୍ବ ନିଷ୍ଠା ସହିତ କିଛି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିପାରେ, ଗୁରୁଙ୍କୁ କିମ୍ବା ଗୁରୁପୁତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେକୁ ସେବା କରିପାରେ।
ଵୈଖାନସୋ ଵାପି ଭଵେତ୍ପରିଵ୍ରାଡଥ ଵେଚ୍ଛଯା । ପୂର୍ଵସଂକଲ୍ପିତଂ ଯାଦୃକ୍ତାଦୃକ୍କୁର୍ଯାନ୍ନରାଧିପ ॥ ୩,୧୦.
କିମ୍ବା ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ବନବାସୀ କିମ୍ବା ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ହୋଇପାରେ; ପୂର୍ବରୁ ଯେଉଁ ନିଷ୍ଠା ନିଆଯାଇଛି, ହେ ରାଜନ, ସେହିପରି କରିବା ଉଚିତ।
ଵର୍ଷୈରେକଗୁଣାଂ ଭାର୍ଯାମୁଦ୍ଵହେତ୍ତ୍ରିଗୁମଃସ୍ଵଯମ୍ । ନାତି କେଶାମକେଶାଂ ଵା ନାତିକୃଷ୍ଣାଂ ନ ପିଙ୍ଗଲାମ୍ ॥ ୩,୧୦.
ପୁରୁଷ ନିଜ ବୟସର ତୃତୀୟାଂଶ ଛୋଟ ଜଣେ ଜୀବନସଙ୍ଗୀନୀକୁ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ; ତାଙ୍କର କେଶ ଅତି କମ୍ କିମ୍ବା ଅତି ବେଶି ନୁହେଁ, ତାଙ୍କର ଚର୍ମ ଅତି କଳା କିମ୍ବା ହଳଦିଆ ନୁହେଁ।
ନିସର୍ଗତୋଧିକାଙ୍ଗାଂ ଵା ନ୍ଯୂନାଙ୍ଗାମପି ନୋଦ୍ଵହେତ୍ । ନାଵିଶୁଦ୍ଧାଂ ସରୋମାଂ ଵାକୁଲଜାଂ ଵାପି ରୋଗିଣୀମ୍ ॥ ୩,୧୦.
ପୁରୁଷ ଏମିତି ଜଣେ ଜୀବନସଙ୍ଗୀନୀକୁ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଯାହାର ଅଙ୍ଗ ଅତି ବେଶି କିମ୍ବା ଅତି କମ୍; ଅଶୁଦ୍ଧ, ଅତି କେଶଳ, ମିଶ୍ର ଜନ୍ମର, କିମ୍ବା ରୋଗ ଗ୍ରସ୍ତ ନାରୀକୁ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ନ ଦୁଷ୍ଟାଂ ଦୁଷ୍ଟଵାକ୍ଯାଂ ଵା ଵ୍ଯଙ୍ଗିନୀଂ ପୁତୃମାତୃତଃ । ନ ଶ୍ମଶ୍ରୁଵ୍ଯଞ୍ଜନଵତୀଂ ନ ଚୈଵ ପୁରୁଷାକୃତିମ୍ ॥ ୩,୧୦.
ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ପୁରୁଷ କେବେ ବି ଦୁଷ୍ଟ ନାରୀ, କ୍ରୁର କଥା କହୁଥିବା, ଜନ୍ମରୁ ଅଙ୍ଗବିକଳ, ପୁଅର ମାଆ, ଦାଢ଼ି କିମ୍ବା ପୁରୁଷଙ୍କ ଭଳି ଦେହ ଥିବା, କିମ୍ବା ପୁରୁଷ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିବା ଜଣେ ମହିଳାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ଘର୍ଵରସ୍ଵରାଂ କ୍ଷାମାଂ ତଥା କାକସ୍ଵରାଂ ନ ଚ । ନାନିବନ୍ଧେକ୍ଷଣାଂ ତଦ୍ଵଦ୍ଵୃତ୍ତାକ୍ଷୀଂ ନୋଦ୍ଵହେଦ୍ବୁଧଃ ॥ ୩,୧୦.
ଏହିପରି ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ପୁରୁଷ କେବେ ବି କଠୋର କିମ୍ବା ଭାରି କଣ୍ଠସ୍ୱର, କାକର ଭଳି କିମ୍ବା ଅତି ପତଳା ସ୍ୱର ଥିବା, ଅତି ନିକଟ କିମ୍ବା ଅତି ଗୋଲାକାର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଜଣେ ମହିଳାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଯସ୍ଯାଶ୍ଚ ରୋମଶେ ଜଙ୍ଘେ ଗୁଲ୍ଫୌ ଯସ୍ଯାସ୍ତଥୋନ୍ନତୌ । ଗଣ୍ଡଯୋଃ କୂପରୌ ଯସ୍ଯା ହସଂତ୍ଯାସ୍ତାଂ ନ ଚୋଦ୍ଵହେତ୍ ॥ ୩,୧୦.
ଯାହାର ପାଦରେ ଅଧିକ ଲୋମ ଅଛି, ଗୋଡ଼ଠି ଅତି ଉଁଚ, ଗାଳ ଅତି ଅନ୍ତର୍ନିହିତ, କିମ୍ବା ଅତିରିକ୍ତ ହସୁଥିବା ମହିଳାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନାତିରୂକ୍ଷଚ୍ଛଵିଂ ପାଡୁକରଜାମରୁଣେକ୍ଷଣାମ୍ । ଆପୀନ ହସ୍ତପାଦାଂ ଚ ନକନ୍ଯାମୁଦ୍ଵହେଦ୍ବୁଧଃ ॥ ୩,୧୦.
ଅତି ରୁଖା ଚର୍ମ, ପାଡ଼ି ଚକ୍ଷୁର ଭଳି ଲାଲ୍ ଆଖି, କିମ୍ବା ମୋଟା ହାତ ପାଦ ଥିବା କୌଣସି କନ୍ୟାଙ୍କୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ପୁରୁଷ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ଵାମନାଂ ନାତିଦୀର୍ଘାଂ ନୋଦ୍ଵହେତ୍ସଂହତଭ୍ରୁଵମ୍ । ନ ଚାତି ଚ୍ଛିଦ୍ରଦଶନାଂ ନ କରାଲମୁଖୀଂ ନରଃ ॥ ୩,୧୦.
ପୁରୁଷ ଅତି ଛୋଟ କିମ୍ବା ଅତି ଲମ୍ବା ନାରୀ, ଯାହାର ଭୌହ୍ ଏକଠା ହୋଇଛି, ଦାନ୍ତ ବହୁତ ଦୂର ଦୂର, କିମ୍ବା ମୁହଁ ବିକୃତ ଅଛି, ଏମିତି କାହାକୁ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପଞ୍ଚମୀଂ ମାତୃପକ୍ଷାଚ୍ଚ ପିତୃପକ୍ଷାଚ୍ଚ ସପ୍ତମୀମ୍ । ଗୃହସ୍ଥଶ୍ଚୋଦ୍ଵହେତ୍କନ୍ଯାଂ ନ୍ଯାଯେନ ଵିଧିନା ନୃପ ॥ ୩,୧୦.
ଗୃହସ୍ଥ ପୁରୁଷ ନିୟମ ଓ ନ୍ୟାୟ ଅନୁଯାୟୀ, ମାଆଁ ପକ୍ଷରୁ ପଞ୍ଚମ ପିଢି ଓ ବାପା ପକ୍ଷରୁ ସପ୍ତମ ପିଢି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥିବା କନ୍ୟାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ୍।
ବ୍ରାହ୍ମୋ ଦୈଵସ୍ତଥୈଵାର୍ଷଃ ପ୍ରାଜାପତ୍ଯସ୍ତଥାସୁରଃ । ଗାନ୍ଧର୍ଵରାକ୍ଷଯୌ ଚାନ୍ଯୌ ପୈଶାଚଶ୍ଚାଷ୍ଟମୋ ମତଃ ॥ ୩,୧୦.
ବ୍ରାହ୍ମ, ଦୈବ, ଆର୍ଷ, ପ୍ରାଜାପତ୍ୟ, ଆସୁର, ଗାନ୍ଧର୍ବ, ରାକ୍ଷସ ଓ ପୈଶାଚ — ଏହି ଆଠ ପ୍ରକାରର ବିବାହ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅଟେ।
ଏତେଷାଂ ଯସ୍ଯ ଯୋ ଧର୍ମୋ ଵର୍ମସ୍ଯୋକ୍ତୋ ମହର୍ଷିଭିଃ । କୁର୍ଵୀତ ଦାରଗ୍ରହଣଂ ତେନାନ୍ଯଂ ପରିଵର୍ଜଯେତ୍ ॥ ୩,୧୦.
ଏହି ବିବାହ ପ୍ରକାରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମହାର୍ଷିମାନେ ଯେଉଁଟି ତାଙ୍କର ବର୍ଗ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଛନ୍ତି, ସେହି ପ୍ରକାରରେ ହିଁ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ୍, ଅନ୍ୟଗୁଡିକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଦରକାର।
ସଧର୍ମଚାରିଣୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଗାର୍ହସ୍ଥ୍ଯଂ ସହିତସ୍ତଯା । ସମୁଦ୍ଵହେଦ୍ଦଦାତ୍ଯେତତ୍ସମ୍ଯଗୂଢଂ ମହାଫଲମ୍ ॥ ୩,୧୦.
ଏକେ ଧର୍ମରେ ଚାଲୁଥିବା ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀକୁ ପାଇଲେ, ତାଙ୍କ ସହିତ ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନକୁ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଏକତା ଯଥାଯଥ ଭାବେ ଗୁପ୍ତ ରଖିଲେ, ବଡ଼ ଫଳ ମିଳେ।
ପରାଶାର ଉଵାଚ । ଇତ୍ଯାହ ଭଗଵାନୌର୍ଵଃ ସଗରାଯ ମହାତ୍ମନେ । ସଦାଚାରୀନ୍ ପୁରା ସମ୍ଯାଙ୍ ମୈତ୍ରେଯ! ପରିପୃଚ୍ଛତେ
ପରାଶର କହିଲେ: ମୈତ୍ରେୟ, ଏଭଳି ଭାବେ ଭଗବାନ ଔର୍ବ ମହାତ୍ମା ସଗରଙ୍କୁ, ସଦାଚାର ବିଷୟରେ ଠିକ୍ ଭାବରେ ପଚାରିଲେ, ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ମଯାପ୍ଯେତଦଶେଷେଣା କଥିତଂ ଭଵତେ ଦ୍ରିଜ । ସମୁଲ୍ଲଙୂ ଧ୍ଯ ସଦାଚାରଂ କଶ୍ଵିନ୍ନାପ୍ରୋତି ଶୋଭନମ୍
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏହି ସବୁକିଛି ତୁମକୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କହିଦେଲି, ହେ ଦ୍ୱିଜ। ଏହି ଉତ୍ତମ ଆଚରଣ ଅନୁସରିଲେ କିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ପାଉନାହିଁ?
ମୈତ୍ରେଯ ଉଵାଚ । ଷଣଢାପବିଦ୍ଧପ୍ରମୁଖା ଵିଦିତା ଭଗଵନ । ମଯା । ଉଦକ୍ଯାଦ୍ଯାଶ୍ଵ ଯେ ସର୍ଵେ ନଗ୍ରାମିଚ୍ଛାମି ଵେଦିତୁ ମ୍
ମୈତ୍ରେୟ କହିଲେ: ଭଗବନ, ଛଅଟି ଅପସੰପ୍ରଦାୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ, ଉଦାକ୍ୟ ଆଦି ସମ୍ପର୍କରେ ମୁଁ ବୁଝିପାରିଛି। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ନଗ୍ରମାନେ କିଏ, ତାହା ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ।
କୋ ନଗ୍ରଃ କିଂ ସମାଚାରୋ ନଗ୍ରସଂଜ୍ଞାଂ ନରୋ ଲଭେତ୍ । ନଗ୍ରସ୍ଵରୂପମିଚ୍ଛାମି ଯଥାଵଦ୍ ଗଦିତଂ ତ୍ଵଯା । (ଶ୍ରୋତୁ ଧର୍ମଭୃତା ଶ୍ରେଷ୍ଠ! ନ ହ୍ମସ୍ତ୍ଯଵିଦିତଂ ତଵ)
କିଏ ନଗ୍ର? ତାଙ୍କର ଚରିତ୍ର କଣ? ଏହି 'ନଗ୍ର' ନାମ କିପରି ମିଳେ? ମୁଁ ଚାହେଁ ତୁମ ପାଖରୁ ଏହାର ସଠିକ୍ ଅର୍ଥ ଶୁଣିବାକୁ, ଧର୍ମରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ! ତୁମ ପାଖରେ କିଛି ଅଜଣା ନାହିଁ।
ପରାଶର ଉଵାଚ । ଋଗୂଯଜୁଃ ସାମରାଂଜ୍ଞଯଂ ତ୍ରଯୋ ଵର୍ଣାଵୃତିର୍ଦ୍ରିଜ । ଏତାମୁଜ୍ଝତି ଯୋ ମୋହାତ୍ ସ ନଗ୍ରଃ ପାତକୀ ସ୍ମୃତଃ
ପରାଶର କହିଲେ: ଯିଏ ରୁଜ, ଯଜୁସ୍ ଓ ସାମ ଏହି ତିନି ବେଦର ଆଜ୍ଞାକୁ ଭ୍ରମରେ ପକେଇ ଛାଡ଼ିଦିଏ, ଯଦ୍ୟପି ସେ ତିନି ବର୍ଣ୍ଣର ମଧ୍ୟରୁ ହୁଏ, ସେକୁ 'ନଗ୍ର' ବୋଲି କୁହାଯାଏ ଏବଂ ସେ ପାପୀ ମନାଯାଏ।
ତ୍ରଯୀ ସମସ୍ତଵର୍ଣାନାଂ ଦ୍ରିଜ !ସଂଵରଣଂ ଯତଃ । ନଗ୍ରୋ ଭଵତ୍ଯୁଜ୍ଝିତାଯାମତସ୍ତସ୍ଯାଂ ନ ସଂଶଯଃ
ଏହି ତିନି ବେଦ ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ପାଇଁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ହେ ଦ୍ୱିଜ! ଯେତେବେଳେ କେହି ଏହାକୁ ଛାଡ଼ିଦିଏ, ସେ 'ନଗ୍ର' ହୁଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଇଦଞ୍ଚ ଶ୍ରୂଯତାମନ୍ଯଦ ଭୀଷ୍ମାଯ ସୁମହାତ୍ମନେ । କଥଯାମାସ ଧର୍ମଜ୍ଞୋ ଵସିଷ୍ଠୋଽସ୍ମତ୍ପିତାମହଃ
ଏବେ ଆଉ ଏକ କଥା ଶୁଣ, ଯାହା ଧର୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା ଆମ ପୂର୍ବଜ ବସିଷ୍ଠ ମହାତ୍ମା ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ କହିଥିଲେ।
ମଯାପି ତସ୍ଯ ଗଦତଃ ଶ୍ରୁତମେତମନ୍ହାତ୍ମନଃ । ନଗ୍ରସମ୍ବନ୍ଧି ମୈତ୍ରେଯ ! ଯତ୍ ପୃଷ୍ଟୋଽହମିହ ତ୍ଵଯା
ମୈତ୍ରେୟ ! ତୁମେ ଯେପରି ଏଠାରେ ମୋତେ ପଚାରିଛ, ସେଇ ନଗର ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସେଠି ଯେତେବେଳେ ସେ କହିଥିଲେ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏହି କଥା ସୁନିଥିଲି।
ଦେଵାସୁରମଭୂଦୂ ଯୁଦ୍ଧ ଦିଵ୍ଯମଵ୍ଦଂ ପୁରା ଦ୍ରିଜ । ତସ୍ମିନ୍ ପରାଜିତା ଦେଵା ଦୈତ୍ଯୈର୍ହ୍ରାଦପୁରୋଗମୈଃ
ଏକଥର, ଦ୍ୱିଜ, ଦେବତାମାନେ ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦିବ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲା; ସେଠାରେ ହ୍ରାଦ ଓ ତାଙ୍କର ଅନୁୟାୟୀ ଦାନବମାନେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରିଥିଲେ।
କ୍ଷୀରୋଦସ୍ଯୋତ୍ତରଂ କୂଲଂ ଗତ୍ଵାତପ୍ଯନ୍ତ ଵୈ ତପଃ । ଵିଷ୍ଣୋରାରାଧନାର୍ଥାଯ ଜଗୁଶ୍ଚୈମଂ ସ୍ତଵଂ ତଦା
ଦେବତାମାନେ କ୍ଷୀରସାଗରର ଉତ୍ତର କୂଳକୁ ଯାଇ, ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜିବା ପାଇଁ ତପସ୍ୟା କଲେ ଏବଂ ସେଠାରେ ଏହି ସ୍ତୁତି ଗାଇଲେ।
ଆରଧନାଯ ଲୋକାନାଂ ଵିଷ୍ଣୋରୀଶସ୍ଯ ଯାଂ ଗିରମ୍ । ଵକ୍ଷ୍ଯାମୋ ଭଗଵାନଦ୍ଯସ୍ତଯା ଵିଷ୍ଣୁଃ ପ୍ରସୀଦତୁ
ଆଜି, ଭଗବାନ ଯେଉଁ ଶବ୍ଦରେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଈଶ୍ୱର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରାଯାଏ, ସେଇ ଶବ୍ଦ କହିବେ; ବିଷ୍ଣୁ ଏହି ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ।
ଯତୋ ଭୂତାନ୍ଯଶେଷାଣି ପ୍ରସୂତାନି ମହାତ୍ମନଃ । ଯସ୍ମିଶ୍ଵ ଲଯମେଷ୍ଯନ୍ତି କସ୍ତଂ ସ୍ତୋତୁମିହେଶ୍ଵରଃ
ଯାହାଠାରୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଏବଂ ଯାହାରେ ସମସ୍ତେ ଲୟ ହୁଅନ୍ତି—ଏହି ପୃଥିବୀରେ ସେଇ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ କିଏ ପ୍ରଶଂସା କରିପାରିବ?
ତଥାପ୍ଯାରତିଵିଦ୍ଵସଧ୍ଵସ୍ତଵୀର୍ଯା ଭଵାର୍ଥିନଃ । ତ୍ଵାଂ ସ୍ତୋଷ୍ଯାମସ୍ତଵୋକ୍ତୀନାଂ ଯାଥାର୍ଥ୍ଯନୈଵ ଗୋଚରେ
ତଥାପି, ଅବିଦ୍ୟା ଓ ଆସକ୍ତିରେ ଆମର ଶକ୍ତି ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୁକ୍ତି ଆଶା କରୁଥିବା ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ଗୁଣ ଯେତିକି ବୁଝିପାରିବା, ସେଉଠିକି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବା।