ସଗରଃ ପ୍ରଣିପତ୍ତ୍ଯୈନମୌର୍ଵଂ ପପ୍ରଚ୍ଛଭାର୍ଗଵମ୍ । ଵିଷ୍ଣୋରାରାଧନୋପାଯସଂବନ୍ଧଂ ମୁନିସତ୍ତମ ॥ ୩,୮.
ସଗର ଭାର୍ଗବ ଆଉର୍ବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ପଚ୍ଛିଲେ: ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୂଜାର ଉପାୟ ଏବଂ ସମ୍ବନ୍ଧ ବିଷୟରେ କହନ୍ତୁ।
ଫଲଂ ଚାରାଧିତେ ଵିଷ୍ଣୋ ଯତ୍ପୁଂସାମଭିଜାଯତେ । ସ ଚାହ ପୃଷ୍ଟୋ ଯତ୍ନେନ ତସ୍ମୈ ତନ୍ମେଖିଲଂ ଶୃଣୁ ॥ ୩,୮.
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ପୁରୁଷମାନେ କଣ ଫଳ ପାଆନ୍ତି, ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ସଗର ଉତ୍ସାହରେ ପଚ୍ଛିଲେ; ଆଉର୍ବ ତାଙ୍କୁ ଯାହା କହିଥିଲେ, ମୁଁ ସମସ୍ତ କଥା କହୁଛି, ଶୁଣ।
ଔର୍ଵ ଉଵାଚ ଭୌମଂ ମନୋରଥଂ ସ୍ଵର୍ଗଂ ସ୍ଵର୍ଗେ ରମ୍ଯଂ ଚ ଯତ୍ପଦମ୍ । ପ୍ରାପ୍ନୋତ୍ଯାରାଧିତେ ଵିଷ୍ଣୌ ନିର୍ଵାଣମପି ଚୋତ୍ତମମ୍ ॥ ୩,୮.
ଆଉର୍ବ କହିଲେ: ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ଭୂମିର ଇଚ୍ଛା, ସ୍ୱର୍ଗ, ସ୍ୱର୍ଗର ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ।
ଯଦ୍ଯଦିଚ୍ଛତି ଯାଵଚ୍ଚ ଫଲମାରାଧିତେଽଚ୍ଯୁତେ । ତତ୍ତଦାପ୍ନୋତି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଭୂରି ସ୍ଵଲ୍ପମଥାପି ଵା ॥ ୩,୮.
ଏକ ଲୋକ ଏଉଁ ଫଳ କିମ୍ବା ଯେତେ ଚାହେ, ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ତାହା ବଡ କିମ୍ବା ଛୋଟ ଯେଉଁ ହେଉ, ସେ ଫଳ ନିଶ୍ଚିତ ମିଳେ।
ଯତ୍ତୁ ପୃଚ୍ଛସି ଭୂପାଲ କଥାମାରାଧ୍ଯତେ ହରିଃ । ତଦହଂ ସକଲଂ ତୁଭ୍ଯଂ କଥଯାମି ନିବୋଧ ମେ ॥ ୩,୮.
ଭୂପତି, ତୁମେ ଯେଉଁ ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛ, ହରିଙ୍କୁ କିପରି ପୂଜା କରାଯାଏ, ମୁଁ ସମସ୍ତ କଥା କହିବି; ଏହି କଥା ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣ।
ଵର୍ଣାଶ୍ରମାଚାରଵତା ପୁରୁଷେଣପରଃ ପୁମାନ୍ । ଵିଷ୍ଣୁରାରାଧ୍ଯତେ ପନ୍ଥା ନାନ୍ଯସ୍ତତ୍ତୋଷକାରକଃ ॥ ୩,୮.
ଯିଏ ନିଜ ଜାତି ଓ ଆଶ୍ରମର ଆଚାର ଅନୁସରେ, ସେ ପରମପୁରୁଷଙ୍କୁ ପୂଜା କରିପାରେ; ତାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟ ନାହିଁ।
ଯଜନ୍ଯଜ୍ଞାନ୍ଯଜତ୍ଯେନଂ ଜପନ୍ତ୍ଯେନଂ ଜପନ୍ନୃପ । ନିଘ୍ନନ୍ନନ୍ଯାନ୍ହିନସ୍ତ୍ଯେନଂ ସର୍ଵଭୂତୋ ଯତୋ ହରିଃ ॥ ୩,୮.
ଯଜ୍ଞ କରି, ଜପ କରି, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦମନ କରି, ଅନ୍ୟମାନେ ଉପରେ କ୍ଷତି କରି, ଏହିପରି ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟରେ ହରିଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ, କାରଣ ହରି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ଆତ୍ମା।
ତସ୍ମାତ୍ସଦାଚାରଵତା ପୁରୁଷେଣ ଜନାର୍ଦନଃ । ଆରାଧ୍ଯସ୍ତୁ ସ୍ଵଵର୍ଣୋକ୍ତଧର୍ମାନୁଷ୍ଠାନକାରିମା ॥ ୩,୮.
ଏହିପରି, ନିଜ ଜାତି ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଧର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଉତ୍ତମ ଆଚାର ଧାରଣ କରିଥିବା ଲୋକ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରାହ୍ମଣଃ କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ଵୈଶ୍ଯଃ ଶୁଦ୍ରଶ୍ଚ ପୃଥିଵୀପତେ । ସ୍ଵଧର୍ମତତ୍ପରୋ ଵିଷ୍ଣୁମାରାଧଯତି ନାନ୍ଯଥା ॥ ୩,୮.
ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର — ଭୂପତି, ନିଜ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟରେ ନୁହେଁ।
ପରାପଵାଦଂ ପୈଶୁନ୍ଯମନୃତଂ ଚ ନ ଭାଷତେ । ଅନ୍ଯୋଦ୍ଵେଗକରଂ ଵାପି ତୋଷ୍ଯତେ ତେନକେଶଵଃ ॥ ୩,୮.
ଯିଏ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା, ଅପବାଦ, ମିଥ୍ୟା କଥା କହିନାହାଁତି, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଙ୍କୁ କଷ୍ଟ ଦେଇଥିବା କଥା କହିନାହାଁତି, କେଶବ ଏପରି ଲୋକ ଉପରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
ପରଦାରପରଦ୍ରଵ୍ଯପରହିଂସାସୁ ଯୋ ରତିମ୍ । ନ କରୋତି ପୁମାନ୍ଭୂପ ତୋଷ୍ଯତେ ତେନ କେଶଵଃ ॥ ୩,୮.
ଯିଏ ଅନ୍ୟଙ୍କ ଜନାନୀ, ଅନ୍ୟଙ୍କ ଧନ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବାରେ ରୁଚି ରଖିନାହାଁତି, ଭୂପତି, କେଶବ ଏପରି ଲୋକ ଉପରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
ନ ତାଡଯତି ନୋ ହନ୍ତି ପ୍ରାଣିନୋ ନ ଚ ହିଂସକଃ । ଯୋ ମନୁଷ୍ଯୋ ମନୁଷ୍ଯେନ୍ଦ୍ର ତୋଷ୍ଯତେ ତେନ କେଶଵଃ ॥ ୩,୮.
ଯିଏ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଉପରେ ନା ମାରେ, ନା ହତ୍ୟା କରେ, ନା କ୍ଷତି କରେ, ମନୁଷ୍ୟେନ୍ଦ୍ର, କେଶବ ଏପରି ଲୋକ ଉପରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
ଦେଵାଦ୍ଵିଜଗୁରୂଣାଂ ଚ ଶୁଶ୍ରୂଷାସୁ ସଦୋଦ୍ଯତଃ । ତୋଷ୍ଯତେ ତେନ ଗୋଵିନ୍ଦଃ ପୁରୁଷେଣନରେଶ୍ଵର ॥ ୩,୮.
ଯିଏ ସଦା ଦେବତା, ଦ୍ୱିଜ, ଗୁରୁମାନେ ଉପରେ ସେବା କରିବାରେ ଉତ୍ସୁକ ରହେ, ନରେଶ୍ୱର, ଗୋବିନ୍ଦ ଏପରି ଲୋକ ଉପରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
ଯଥାତ୍ମନି ଚ ପୁତ୍ରେ ଚ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ଯତ୍ତଥା । ହିତକାମୋ ହରିସ୍ତେନ ସର୍ଵଦା ତୋଷ୍ଯତେ ସୁଖମ୍ ॥ ୩,୮.
ଯିଏ ନିଜ ଆତ୍ମା ଓ ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଯେପରି ଭଲ ଚାହେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏପରି ଭଲ ଚାହେ, ହରି ଏପରି ଲୋକ ଉପରେ ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଓ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି।
ଯସ୍ଯ ରାଗାଦିଦୋଷେଣ ନ ଦୁଷ୍ଟଂ ନୃପ ମାନସମ୍ । ଵିଶୁଦ୍ଧଚେତସା ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତୋଷ୍ଯତେ ତେନ ସର୍ଵଦା ॥ ୩,୮.
ହେ ରାଜା, ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କର ମନ ରାଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୋଷରେ ଦୂଷିତ ହୁଏନି, ଯାହାଙ୍କର ହୃଦୟ ସଫା ଓ ପବିତ୍ର, ସେମାନେ ସବୁବେଳେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରନ୍ତି।
ଵର୍ଣାଶ୍ରମେଷୁ ଯେ ଧର୍ମାଃ ଶାସ୍ତ୍ରୋକ୍ତା ମୁନିସତ୍ତମ । ତେଷୁ ତିଷ୍ଠନ୍ନରୋ ଵିଷ୍ଣୁମାଦୁଷ୍ଟଂ ନୃପ ମାନସମ୍ ॥ ୩,୮.
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଯେଉଁ ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମର ନିୟମ ଦିଆଯାଇଛି, ଏହାକୁ ଯିଏ ନିର୍ମଳ ମନରେ ପାଳନ କରେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ।
ସଗର ଉଵାଚ ତଦହଂ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛମି ଵର୍ଣଧର୍ମାନଶେଷତଃ । ତଥୈଵାଶ୍ରମଧର୍ମଂଶ୍ଚ ଦ୍ଵିଜଵର୍ଯ ବ୍ରଵୀହି ତାନ୍ ॥ ୩,୮.
ସଗର କହିଲେ: ଏହିପରି, ମୁଁ ବର୍ଣ୍ଣମାନଙ୍କର ନିୟମ ଏବଂ ଆଶ୍ରମମାନଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସବୁଠିକ୍ ଭାବେ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ। ହେ ଦ୍ବିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦୟାକରି ସେଗୁଡିକୁ କହନ୍ତୁ।
ଔର୍ଵ ଉଵାଚ ବ୍ରାହ୍ମଣକ୍ଷତ୍ରିଯଵିଶାଂ ଶୁଦ୍ରାଣାଂ ଚ ଯଥାକମମ୍ । ତ୍ଵମେକାଗ୍ରମତିର୍ଭୂତ୍ଵା ଶୃଣୁ ଧର୍ମାନ୍ମଯୋଦିତାନ୍ ॥ ୩,୮.
ଔର୍ବ କହିଲେ: ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଓ ଶୂଦ୍ରଙ୍କର ଯେଉଁ ଯେଉଁ ଧର୍ମ ଅଛି, ତୁମେ ଏକାଗ୍ର ମନରେ ମୋ କଥା ଶୁଣ, ମୁଁ ସେଗୁଡିକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରୁଛି।
ଦାନଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଯଜେଦ୍ଦେଵାନ୍ ଯଜ୍ଞିଃ ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯତତ୍ପରଃ । ନିତ୍ଯୋଦକୀ ଭଵେଦ୍ଵିପ୍ରଃ କୁର୍ଯାଚ୍ଚାଗ୍ନିପରିଗ୍ରହମ୍ ॥ ୩,୮.
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦାନ ଦେବା, ଦେବତାଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ କରି ପୂଜା କରିବା, ଅଧ୍ୟୟନରେ ଲାଗିଥିବା, ସବୁବେଳେ ପାଣି ଦେବା ଓ ଅଗ୍ନି ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ଵୃତ୍ତ୍ଯର୍ଥଂ ଯାଜଯେଚ୍ଚାନ୍ଯାନନ୍ଯାନଧ୍ଯାପଯେତ୍ତଥା । କୁର୍ଯାତ୍ପ୍ରତିଗ୍ରହାଦାନଂଶୁକ୍ଲାର୍ଥାନ୍ନ୍ଯାଯତୋ ଦ୍ଵିଜଃ ॥ ୩,୮.
ଜୀବିକା ପାଇଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରାଇପାରିବେ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପଢ଼ାଇପାରିବେ, ଏବଂ ନ୍ୟାୟରେ ଶୁଦ୍ଧ କାମ ପାଇଁ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିପାରିବେ।
ସର୍ଵଭୂତହିତଂ କୁର୍ଯାନ୍ନାହିତଂ କସ୍ଯାଚିଦ୍ଦ୍ଵିଜଃ । ମୈତ୍ରୀ ସମସ୍ତଭୂତେଷୁ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯୋତ୍ତମଂ ଧନମ୍ ॥ ୩,୮.
ବ୍ରାହ୍ମଣ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଭଲ କରିବା ଉଚିତ, କାହାରୁ ମଧ୍ୟ କ୍ଷତି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ସହିତ ମିତ୍ରତା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ।
ଗ୍ରାଵ୍ଣିରତ୍ନେ ଚ ପାରକ୍ଯେ ସମବୁଦ୍ଧିର୍ଭଵେଦ୍ଦ୍ଵିଜଃ । ଋତାଵଭିଗମଃ ପତ୍ନ୍ଯାଂ ଶସ୍ତତେ ଚାସ୍ଯ ପାର୍ଥିଵ ॥ ୩,୮.
ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ ପଥର, ମଣି ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ସମ୍ପତି ପ୍ରତି ସମଭାବ ରଖିବା ଉଚିତ। ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟରେ ନିଜ ଜନ୍ମାନ୍ତରେ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ସମ୍ପ୍ରକ୍ଷେପ କରିବା ପ୍ରଶଂସାନୀୟ।
ଦାନାନି ଦଦ୍ଯାଦିଚ୍ଛାତୋ ଦ୍ଵିଜେଭ୍ଯଃ କ୍ଷତ୍ରିଯୋପି ଵା । ଯଜେଚ୍ଚ ଵିଵିଧୈର୍ଯଜ୍ଞୈରଧୀଯୀତ ଚ ପାର୍ଥିଵଃ ॥ ୩,୮.
କ୍ଷତ୍ରିୟ ମଧ୍ୟ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇପାରିବେ, ବିଭିନ୍ନ ଯଜ୍ଞ କରିପାରିବେ, ଏବଂ ଅଧ୍ୟୟନ କରିପାରିବେ, ହେ ରାଜା।
ଶସ୍ତ୍ରାଜୀଵୋ ମହୀରକ୍ଷା ପ୍ରଵରା ତସ୍ଯ ଜୀଵିକା । ତତ୍ରାପି ପ୍ରଥମଃ କଲ୍ପଃ ପୃଥିଵୀପରିପାରନମ୍ ॥ ୩,୮.
ତାଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ଜୀବିକା ହେଉଛି ଶସ୍ତ୍ର ଚଳାଇ ଭୂମିକୁ ରକ୍ଷା କରିବା। ଏହି ସବୁ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ହେଉଛି ପୃଥିବୀକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବା।
ଧରିତ୍ରୀପାଲନେନୈଵ କୃତକୃତ୍ଯା ନରାଧିପାଃ । ଭଵନ୍ତି ତୃପତେରଂଶା ଯତୋ ଯଜ୍ଞାଦିକର୍ମଣାମ୍ ॥ ୩,୮.
ଭୂମିକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଦ୍ୱାରା ରାଜାମାନେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପୂରଣ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଯଜ୍ଞ ଓ ଅନ୍ୟ କର୍ମର ଫଳରେ ଅଂଶୀ ହୁଅନ୍ତି।
ଦୁଷ୍ଟାନାଂ ଶାସନାଦ୍ରାଜା ଶିଷ୍ଟାନାଂ ପରିପାଲନାତ୍ । ପ୍ରାପ୍ନୋତ୍ଯଭିମତାଂଲ୍ଲୋକାନ୍ଵର୍ଣସଂସ୍ଥାଂ କରୋତି ଯଃ ॥ ୩,୮.
ଦୁଷ୍ଟମାନେଙ୍କୁ ଶାସନ କରି ଓ ସଜ୍ଜନମାନେଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରି, ରାଜା ଇଚ୍ଛିତ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି; ସେ ବର୍ଣ୍ଣର ବ୍ୟବସ୍ଥା ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି।
ପାଶୁପାଲ୍ଯଂ ଚ ଵାଣିଜ୍ଯଂ କୃଷିଂ ଚ ମନୁଜେଶ୍ଵର । ଵୈଶ୍ଯାଯ ଜୀଵିକାଂ ବ୍ରହ୍ମା ଦଦୌ ଲୋକପିତାମହଃ ॥ ୩,୮.
ହେ ମନୁଷ୍ୟର ମହାରାଜା, ବୈଶ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ପଶୁପାଳନ, ବ୍ୟବସାୟ ଓ କୃଷି ହେଉଛି ଜୀବିକା, ଯାହା ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତଙ୍କ ପିତାମହ, ଦେଇଛନ୍ତି।
ତସ୍ଯାପ୍ଯଧ୍ଯଯନଂ ଯଜ୍ଞୋ ଦାନଂ ଧର୍ମଶ୍ଚ ଶସ୍ଯତେ । ନିତ୍ଯନୈମିତ୍ତିକାଦୀନାମନୁଷ୍ଠାନଂ ଚ କର୍ମଣାମ୍ ॥ ୩,୮.
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅଧ୍ୟୟନ, ଯଜ୍ଞ, ଦାନ ଓ ଧର୍ମ ପ୍ରଶଂସାନୀୟ; ନିତ୍ୟ ଓ ନିମିତ୍ତିକ କର୍ମ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵିଜାତିସଂଶ୍ରିତଂ କର୍ମ ତାଦର୍ଥ୍ଯଂ ତେନ ପୋଷଣମ୍ । କ୍ରଯଵିକ୍ରଯଜୈର୍ଵାପି ଧନୈଃ କାରୂଦ୍ଭଵେନ ଵା ॥ ୩,୮.
ସେ ଦ୍ବିଜମାନଙ୍କ ସହିତ ସଂପୃକ୍ତ କାମ କରେ, ଏହି ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରେ, କିଣାବିକ୍ରୟ କିମ୍ବା ହସ୍ତଶିଳ୍ପ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ଜିତ ଧନରେ।
ଶୁଦ୍ରସ୍ଯ ସନ୍ନତିଃ ଶୌଚଂ ସେଵା ସ୍ଵାମିନ୍ଯମାଯଯା । ଅମନ୍ତ୍ରଯଜ୍ଞୋ ହ୍ଯସ୍ତେଯଂ ତତ୍ସଂଗୋ ଵିପ୍ରରକ୍ଷଣମ୍ ॥ ୩,୮.
ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ନମ୍ରତା, ପବିତ୍ରତା, ସେବା, ସ୍ୱାମୀ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠା, ମନ୍ତ୍ର ବିନା ଯଜ୍ଞ, ଚୋରି ନ କରିବା, ସଜ୍ଜନଙ୍କ ସହିତ ସଙ୍ଗତି ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ।