ସକଲମିଦମହଞ୍ଚ ଵାସୁଦେଵଃ ପରମପୁନାମ୍ ପରମେଶ୍ଵରଃ ସ ଏକଃ । ଇତି ମତିରଚଲା ଭଵତ୍ଯନନ୍ତେ ହ୍ଟଦଯଗତେ ଵ୍ରଜ ତାନ୍ ଵିହାଯ ଦୂରାତ୍
ଯେଉଁ ଲୋକର ଅଚଳ ବିଶ୍ୱାସ ଅଛି—‘ଏହି ସବୁ ଓ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଵାସୁଦେଵ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ପବିତ୍ର, ଏକମାତ୍ର ପରମେଶ୍ୱର’—ଏହି ବୁଝିବା ହୃଦୟରେ ଆସିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଗଞ୍ଜିବା, ଅନ୍ୟମାନେଠାରୁ ଦୂରେ ରହ।
କମଲନଯନ ଵାସୁଦେଵ ଵିଷ୍ଣୋ ଧରଣିଧରାଚ୍ଯୁତ ଶହ୍ଘଚକ୍ରପୋଣୋ! ଭଵ ଶରଣମିତୀରଯନ୍ତି ଯେ ଵୈ ତ୍ଯଜ ଭଟ ଦୂରତରେଣ ତାନପାପାନ୍
ଓ କମଳନୟନ ଵାସୁଦେଵ, ବିଷ୍ଣୁ, ଧରଣୀଧର, ଅଚ୍ୟୁତ, ଶଂଖ ଚକ୍ରଧାରୀ! ଯେମାନେ କହନ୍ତି—‘ମୁଁ ତୁମର ଶରଣ’—ଓ ଯୋଦ୍ଧା, ସେ ଅପରାଧୀମାନେଠାରୁ ଦୂରେ ରହ।
ଵସତି ମନସି ଯସ୍ଯ ସୋଽଵ୍ଯଯାତ୍ମା ପୁରୁଷଵରସ୍ଯ ନ ତସ୍ଯ ଦୃଷ୍ଟିପାତେ । ତଵ ଗତିରଥଵା ମମାସ୍ତି ଚକ୍ର ପ୍ରତିହତଵୀର୍ଯ୍ଯବଲସ୍ଯ ସୋଽନ୍ଯଲୋକ୍ଯଃ
ଯେଉଁ ଲୋକର ହୃଦୟରେ ଅବିନାଶୀ ଆତ୍ମା ବସନ୍ତି, ସେ ମନୁଷ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ, ଓ ଚକ୍ରଧାରୀ, ତୁମର ଗତି କିମ୍ବା ମୋର; ସେ ଅନ୍ୟର ଶକ୍ତି ଓ ବଳରେ ଅପରାଜିତ।
ଇତଂ ନିଂ ଜଭଟଶାସନାଯ ଦେଵୋ ରଵିତନଯଃ ସ କିଲାହ ଧର୍ମରାଜଃ । ମମ କଥିତାମିଦଞ୍ଚ ତେନ ତୁଭ୍ଯଂ କୁରୁଵର! ସମ୍ଯଗିଦଂ ମଯାପି ଚୋକ୍ତମ୍
ଏପରି ଭାବରେ, ତୁମ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ ପାଇଁ, ଦେବତା, ସୂର୍ଯ୍ୟପୁତ୍ର ଧର୍ମରାଜ ଏହି କଥା କହିଥିଲେ। ସେ ଯାହା ମୋତେ କହିଥିଲେ, ମୁଁ ଏହି କଥା ଠିକ୍ ଭାବରେ ତୁମକୁ କହିଲି, ଓ କୁରୁମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ନକୁଲୈତନ୍ମମାଖ୍ଯାତଂ ପୂର୍ଵଂ ତେନ ଦ୍ରିଜନ୍ମନା । କଲିଙ୍ଗଦେଶାଦଭ୍ଯେତ୍ଯ ପ୍ରୀଯତା ସୁମହାତ୍ମନା
ନକୁଳ ଏହି କଥା ପୂର୍ବରୁ ମୋତେ କହିଥିଲେ, ଯିଏ ଦ୍ୱିଜନ୍ମା ଥିଲେ, କଳିଙ୍ଗ ଦେଶରୁ ଆସି, ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ପ୍ରସନ୍ନ ମନ।
ମଯାପ୍ଯେତଦୂ ଯଥାନ୍ଯାଯ ସମ୍ଯଗ୍ ଵତ୍ସ! ତଵୋଦିତମ୍ । ଯଥା ଵିଷ୍ଣୁମୃତେ ନାନ୍ଯତ୍ ତ୍ରାଣଂ ସଂସାରସାଗରେ
ମୁଁ ଏହି କଥା ତୁମକୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ କହିଲି, ବାଳକ, ଯେପରି ତୁମେ ପଚାରିଥିଲ। ବିଷ୍ଣୁ ଛଡ଼ା, ସଂସାର ନଦୀରେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଶରଣ ନାହିଁ।
କିଙ୍ଗରା ପାଶଦଣ୍ଡାଶ୍ଵ ନ ଯମୋ ନ ଚ ଯାତାଃ । ସମର୍ଥସ୍ତସ୍ଯ ଯସ୍ଯାତ୍ମା କେଶଵାଲମ୍ବନଃ ସଦା
ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କର ଆତ୍ମା ସଦା କେଶବଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରେ, ସେମାନେ ଉପରେ ଯମର ଦୂତ, ଦଣ୍ଡ, ଅଶ୍ୱ, ଯମ ନିଜେ କିମ୍ବା ତାଙ୍କର ସେବକମାନେ କିଛି କ୍ଷମତା ରଖିନାହାନ୍ତି।
ମୈତ୍ରେଯ ଉଵାଚ ଭଗଵନ୍ଭଗଵାନ୍ଦେଵଃ ସଂସାରଵିଜିଗୀଷୁଭିଃ । ସମାଖ୍ଯାହି ଜଗନ୍ନାଥୋ ଵିଷ୍ଣୁରାରାଧ୍ଯତେ ଯଥା ॥ ୩,୮.
ମୈତ୍ରେୟ ପଚ୍ଛିଲେ: ଭଗବନ୍, ଏହି ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକମାନେ କିପରି ଜଗତ୍ନାଥ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଦୟାକରି ଏହା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରନ୍ତୁ।
ଆରାଧିତାଚ୍ଚ ଗୋଵିନ୍ଦାଦାରାଧନପରୈର୍ନରୈଃ । ଯତ୍ପ୍ରାପ୍ଯତେ ଫଲଂ ଶ୍ରୋତୁଂ ତଚ୍ଚେଚ୍ଛାମି ମହାମୁନେ ॥ ୩,୮.
ମହାମୁନି, ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା ଲୋକମାନେ କଣ ଫଳ ପାଆନ୍ତି, ମୁଁ ଏହି କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ।
ଶ୍ରୀପରାଶର ଉଵାଚ ଯତ୍ପୃଚ୍ଛତି ଭଵାନେତତ୍ସଗରେଣ ମହାତ୍ମନା । ଔର୍ଵଃ ପ୍ରାହ ଯଥା ପୃଷ୍ଟସ୍ତନ୍ମେ ନିଗଦତଃ ଶୃଣୁ ॥ ୩,୮.
ଶ୍ରୀ ପରାଶର କହିଲେ: ତୁମେ ଯାହା ପଚ୍ଛୁଛ, ସେ କଥା ପୂର୍ବରୁ ମହାତ୍ମା ସଗର ପଚ୍ଛିଥିଲେ; ଆଉର୍ବ କିପରି ଉତ୍ତର ଦେଇଥିଲେ, ମୁଁ ଏହା କହୁଛି, ଶୁଣ।
ସଗରଃ ପ୍ରଣିପତ୍ତ୍ଯୈନମୌର୍ଵଂ ପପ୍ରଚ୍ଛଭାର୍ଗଵମ୍ । ଵିଷ୍ଣୋରାରାଧନୋପାଯସଂବନ୍ଧଂ ମୁନିସତ୍ତମ ॥ ୩,୮.
ସଗର ଭାର୍ଗବ ଆଉର୍ବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ପଚ୍ଛିଲେ: ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୂଜାର ଉପାୟ ଏବଂ ସମ୍ବନ୍ଧ ବିଷୟରେ କହନ୍ତୁ।
ଫଲଂ ଚାରାଧିତେ ଵିଷ୍ଣୋ ଯତ୍ପୁଂସାମଭିଜାଯତେ । ସ ଚାହ ପୃଷ୍ଟୋ ଯତ୍ନେନ ତସ୍ମୈ ତନ୍ମେଖିଲଂ ଶୃଣୁ ॥ ୩,୮.
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ପୁରୁଷମାନେ କଣ ଫଳ ପାଆନ୍ତି, ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ସଗର ଉତ୍ସାହରେ ପଚ୍ଛିଲେ; ଆଉର୍ବ ତାଙ୍କୁ ଯାହା କହିଥିଲେ, ମୁଁ ସମସ୍ତ କଥା କହୁଛି, ଶୁଣ।
ଔର୍ଵ ଉଵାଚ ଭୌମଂ ମନୋରଥଂ ସ୍ଵର୍ଗଂ ସ୍ଵର୍ଗେ ରମ୍ଯଂ ଚ ଯତ୍ପଦମ୍ । ପ୍ରାପ୍ନୋତ୍ଯାରାଧିତେ ଵିଷ୍ଣୌ ନିର୍ଵାଣମପି ଚୋତ୍ତମମ୍ ॥ ୩,୮.
ଆଉର୍ବ କହିଲେ: ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ଭୂମିର ଇଚ୍ଛା, ସ୍ୱର୍ଗ, ସ୍ୱର୍ଗର ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ।
ଯଦ୍ଯଦିଚ୍ଛତି ଯାଵଚ୍ଚ ଫଲମାରାଧିତେଽଚ୍ଯୁତେ । ତତ୍ତଦାପ୍ନୋତି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଭୂରି ସ୍ଵଲ୍ପମଥାପି ଵା ॥ ୩,୮.
ଏକ ଲୋକ ଏଉଁ ଫଳ କିମ୍ବା ଯେତେ ଚାହେ, ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ତାହା ବଡ କିମ୍ବା ଛୋଟ ଯେଉଁ ହେଉ, ସେ ଫଳ ନିଶ୍ଚିତ ମିଳେ।
ଯତ୍ତୁ ପୃଚ୍ଛସି ଭୂପାଲ କଥାମାରାଧ୍ଯତେ ହରିଃ । ତଦହଂ ସକଲଂ ତୁଭ୍ଯଂ କଥଯାମି ନିବୋଧ ମେ ॥ ୩,୮.
ଭୂପତି, ତୁମେ ଯେଉଁ ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛ, ହରିଙ୍କୁ କିପରି ପୂଜା କରାଯାଏ, ମୁଁ ସମସ୍ତ କଥା କହିବି; ଏହି କଥା ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣ।
ଵର୍ଣାଶ୍ରମାଚାରଵତା ପୁରୁଷେଣପରଃ ପୁମାନ୍ । ଵିଷ୍ଣୁରାରାଧ୍ଯତେ ପନ୍ଥା ନାନ୍ଯସ୍ତତ୍ତୋଷକାରକଃ ॥ ୩,୮.
ଯିଏ ନିଜ ଜାତି ଓ ଆଶ୍ରମର ଆଚାର ଅନୁସରେ, ସେ ପରମପୁରୁଷଙ୍କୁ ପୂଜା କରିପାରେ; ତାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟ ନାହିଁ।
ଯଜନ୍ଯଜ୍ଞାନ୍ଯଜତ୍ଯେନଂ ଜପନ୍ତ୍ଯେନଂ ଜପନ୍ନୃପ । ନିଘ୍ନନ୍ନନ୍ଯାନ୍ହିନସ୍ତ୍ଯେନଂ ସର୍ଵଭୂତୋ ଯତୋ ହରିଃ ॥ ୩,୮.
ଯଜ୍ଞ କରି, ଜପ କରି, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦମନ କରି, ଅନ୍ୟମାନେ ଉପରେ କ୍ଷତି କରି, ଏହିପରି ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟରେ ହରିଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ, କାରଣ ହରି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ଆତ୍ମା।
ତସ୍ମାତ୍ସଦାଚାରଵତା ପୁରୁଷେଣ ଜନାର୍ଦନଃ । ଆରାଧ୍ଯସ୍ତୁ ସ୍ଵଵର୍ଣୋକ୍ତଧର୍ମାନୁଷ୍ଠାନକାରିମା ॥ ୩,୮.
ଏହିପରି, ନିଜ ଜାତି ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଧର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଉତ୍ତମ ଆଚାର ଧାରଣ କରିଥିବା ଲୋକ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରାହ୍ମଣଃ କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ଵୈଶ୍ଯଃ ଶୁଦ୍ରଶ୍ଚ ପୃଥିଵୀପତେ । ସ୍ଵଧର୍ମତତ୍ପରୋ ଵିଷ୍ଣୁମାରାଧଯତି ନାନ୍ଯଥା ॥ ୩,୮.
ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର — ଭୂପତି, ନିଜ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟରେ ନୁହେଁ।
ପରାପଵାଦଂ ପୈଶୁନ୍ଯମନୃତଂ ଚ ନ ଭାଷତେ । ଅନ୍ଯୋଦ୍ଵେଗକରଂ ଵାପି ତୋଷ୍ଯତେ ତେନକେଶଵଃ ॥ ୩,୮.
ଯିଏ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା, ଅପବାଦ, ମିଥ୍ୟା କଥା କହିନାହାଁତି, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଙ୍କୁ କଷ୍ଟ ଦେଇଥିବା କଥା କହିନାହାଁତି, କେଶବ ଏପରି ଲୋକ ଉପରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
ପରଦାରପରଦ୍ରଵ୍ଯପରହିଂସାସୁ ଯୋ ରତିମ୍ । ନ କରୋତି ପୁମାନ୍ଭୂପ ତୋଷ୍ଯତେ ତେନ କେଶଵଃ ॥ ୩,୮.
ଯିଏ ଅନ୍ୟଙ୍କ ଜନାନୀ, ଅନ୍ୟଙ୍କ ଧନ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବାରେ ରୁଚି ରଖିନାହାଁତି, ଭୂପତି, କେଶବ ଏପରି ଲୋକ ଉପରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
ନ ତାଡଯତି ନୋ ହନ୍ତି ପ୍ରାଣିନୋ ନ ଚ ହିଂସକଃ । ଯୋ ମନୁଷ୍ଯୋ ମନୁଷ୍ଯେନ୍ଦ୍ର ତୋଷ୍ଯତେ ତେନ କେଶଵଃ ॥ ୩,୮.
ଯିଏ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଉପରେ ନା ମାରେ, ନା ହତ୍ୟା କରେ, ନା କ୍ଷତି କରେ, ମନୁଷ୍ୟେନ୍ଦ୍ର, କେଶବ ଏପରି ଲୋକ ଉପରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
ଦେଵାଦ୍ଵିଜଗୁରୂଣାଂ ଚ ଶୁଶ୍ରୂଷାସୁ ସଦୋଦ୍ଯତଃ । ତୋଷ୍ଯତେ ତେନ ଗୋଵିନ୍ଦଃ ପୁରୁଷେଣନରେଶ୍ଵର ॥ ୩,୮.
ଯିଏ ସଦା ଦେବତା, ଦ୍ୱିଜ, ଗୁରୁମାନେ ଉପରେ ସେବା କରିବାରେ ଉତ୍ସୁକ ରହେ, ନରେଶ୍ୱର, ଗୋବିନ୍ଦ ଏପରି ଲୋକ ଉପରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
ଯଥାତ୍ମନି ଚ ପୁତ୍ରେ ଚ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ଯତ୍ତଥା । ହିତକାମୋ ହରିସ୍ତେନ ସର୍ଵଦା ତୋଷ୍ଯତେ ସୁଖମ୍ ॥ ୩,୮.
ଯିଏ ନିଜ ଆତ୍ମା ଓ ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଯେପରି ଭଲ ଚାହେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏପରି ଭଲ ଚାହେ, ହରି ଏପରି ଲୋକ ଉପରେ ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଓ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି।
ଯସ୍ଯ ରାଗାଦିଦୋଷେଣ ନ ଦୁଷ୍ଟଂ ନୃପ ମାନସମ୍ । ଵିଶୁଦ୍ଧଚେତସା ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତୋଷ୍ଯତେ ତେନ ସର୍ଵଦା ॥ ୩,୮.
ହେ ରାଜା, ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କର ମନ ରାଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୋଷରେ ଦୂଷିତ ହୁଏନି, ଯାହାଙ୍କର ହୃଦୟ ସଫା ଓ ପବିତ୍ର, ସେମାନେ ସବୁବେଳେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରନ୍ତି।
ଵର୍ଣାଶ୍ରମେଷୁ ଯେ ଧର୍ମାଃ ଶାସ୍ତ୍ରୋକ୍ତା ମୁନିସତ୍ତମ । ତେଷୁ ତିଷ୍ଠନ୍ନରୋ ଵିଷ୍ଣୁମାଦୁଷ୍ଟଂ ନୃପ ମାନସମ୍ ॥ ୩,୮.
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଯେଉଁ ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମର ନିୟମ ଦିଆଯାଇଛି, ଏହାକୁ ଯିଏ ନିର୍ମଳ ମନରେ ପାଳନ କରେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ।
ସଗର ଉଵାଚ ତଦହଂ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛମି ଵର୍ଣଧର୍ମାନଶେଷତଃ । ତଥୈଵାଶ୍ରମଧର୍ମଂଶ୍ଚ ଦ୍ଵିଜଵର୍ଯ ବ୍ରଵୀହି ତାନ୍ ॥ ୩,୮.
ସଗର କହିଲେ: ଏହିପରି, ମୁଁ ବର୍ଣ୍ଣମାନଙ୍କର ନିୟମ ଏବଂ ଆଶ୍ରମମାନଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସବୁଠିକ୍ ଭାବେ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ। ହେ ଦ୍ବିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦୟାକରି ସେଗୁଡିକୁ କହନ୍ତୁ।
ଔର୍ଵ ଉଵାଚ ବ୍ରାହ୍ମଣକ୍ଷତ୍ରିଯଵିଶାଂ ଶୁଦ୍ରାଣାଂ ଚ ଯଥାକମମ୍ । ତ୍ଵମେକାଗ୍ରମତିର୍ଭୂତ୍ଵା ଶୃଣୁ ଧର୍ମାନ୍ମଯୋଦିତାନ୍ ॥ ୩,୮.
ଔର୍ବ କହିଲେ: ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଓ ଶୂଦ୍ରଙ୍କର ଯେଉଁ ଯେଉଁ ଧର୍ମ ଅଛି, ତୁମେ ଏକାଗ୍ର ମନରେ ମୋ କଥା ଶୁଣ, ମୁଁ ସେଗୁଡିକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରୁଛି।
ଦାନଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଯଜେଦ୍ଦେଵାନ୍ ଯଜ୍ଞିଃ ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯତତ୍ପରଃ । ନିତ୍ଯୋଦକୀ ଭଵେଦ୍ଵିପ୍ରଃ କୁର୍ଯାଚ୍ଚାଗ୍ନିପରିଗ୍ରହମ୍ ॥ ୩,୮.
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦାନ ଦେବା, ଦେବତାଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ କରି ପୂଜା କରିବା, ଅଧ୍ୟୟନରେ ଲାଗିଥିବା, ସବୁବେଳେ ପାଣି ଦେବା ଓ ଅଗ୍ନି ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ଵୃତ୍ତ୍ଯର୍ଥଂ ଯାଜଯେଚ୍ଚାନ୍ଯାନନ୍ଯାନଧ୍ଯାପଯେତ୍ତଥା । କୁର୍ଯାତ୍ପ୍ରତିଗ୍ରହାଦାନଂଶୁକ୍ଲାର୍ଥାନ୍ନ୍ଯାଯତୋ ଦ୍ଵିଜଃ ॥ ୩,୮.
ଜୀବିକା ପାଇଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରାଇପାରିବେ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପଢ଼ାଇପାରିବେ, ଏବଂ ନ୍ୟାୟରେ ଶୁଦ୍ଧ କାମ ପାଇଁ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିପାରିବେ।