କନକମପି ରହସ୍ଯଵେକ୍ଷ୍ଯ ବୁଦ୍ଧଯା ତୃର୍ଣାମିଵ ଯଃ ସମଵୈତି ଵୈ ପରସ୍ଵମ । ଭଵତି ଚ ଭଗଵତ୍ଯନନ୍ଯଚେତାଃ ପୁରୁଷଵରଂ ତମଵେହି ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତମ୍
ଯେ ଅନ୍ୟର ଧନକୁ, ଏହା ସୁନା ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତୃଣ ଭଳି ଅମୂଲ୍ୟ ଭାବେ ଦେଖନ୍ତି, ଯେ ଭଗବାନ ପ୍ରତି ଅନନ୍ୟ ଭକ୍ତି ରଖନ୍ତି, ସେ ଲୋକ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଏବଂ ଵିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଭକ୍ତ।
ସ୍ଫଟିକଗିରିଶିଲାମଲଃ କ୍ଵ ବିଷ୍ଣୁର୍ମନସି ନୃଣାଂ କ୍ଵ ଚ ମତ୍ସରାଦିଦୋଷଃ । ନ ହି ତୁହିନମଯୂଖରଶ୍ମିପୁଞ୍ଜ ଭଵତି ହୁତାଶନଦୀପ୍ତିଜଃ ପ୍ରତାପଃ
ସ୍ଫଟିକ ପର୍ବତ ଯେତେ ପବିତ୍ର, ମନର ଇର୍ଷ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟ ଦୁଷ୍ଟ ଗୁଣ କେଉଁଠି? ଯେପରି ଶୀତ ଚନ୍ଦ୍ରର କିରଣ ଭିତରେ ତାପ ରହିପାରେ ନାହିଁ, ସେପରି ପବିତ୍ର ମନରେ ଦୁଷ୍ଟ ଭାବ ରହିପାରେ ନାହିଁ।
ଵିମଲମତିଵିମତ୍ସରଃ ପ୍ରଶାନ୍ତଃ ଶୁଚିଚରିତୋଽଖିଲସତ୍ଵମିତ୍ରବୂତଃ । ପ୍ରିଯହିତଵଚନୋଽସ୍ତମାନମାଯୋ ଵସତି ସଦା ହ୍ଟଦି ତସ୍ଯ ଵାସୁଦେଵଃ
ଯେ ଶୁଦ୍ଧ, ଇର୍ଷ୍ୟା ରହିତ, ଶାନ୍ତ, ଶୁଚି ଚରିତ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ସହ ମିତ୍ରତା ରଖନ୍ତି, ଯେ ମଧୁର ଓ ଉପକାରୀ କଥା କହନ୍ତି, ଅହଂକାର ଓ ଚତୁର୍ୟ ରହିତ, ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ସଦା ଵାସୁଦେଵ ରହନ୍ତି।
ଵସତି ହ୍ଟଦି ସନାତନେ ଚ ତସ୍ମିନ୍ ଭଵତି ପୁମାନ୍ ଜଗତୋଽସ୍ଯ ସୌମ୍ଯରୂପଃ । କ୍ଷିତିରସମତିରମ୍ଯମାତ୍ମନୋଽନ୍ତଃ କଥଯତି ଚାରୁତଯୈଵ ଶାଲପୋତଃ
ଏପରି ଲୋକଙ୍କ ହୃଦୟରେ ସନାତନ ଓ ମୂଦୁ ରୂପର ଜଗତର ନାଥ ନିବାସ କରନ୍ତି। ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ତରେ ଏକ ମଧୁର ଅନୁଭୂତି ଦେଇଥାଏ, ଯେପରି ଏକ ନୂଆ ଉପଜା ଅତି ଚାରୁ।
ଯମନିଯମଵିଦୂତକଲ୍ମଷାଣା ମନୁଦିନମଚ୍ଯୁତସକ୍ତମାନସାନାମ୍ । ଅପଗତମଦ-ମାନ-ମତ୍ସରାଣଂ ତ୍ଯଜ ଭଟ!ଦୂରତରେଣ ମାନଵାନାମ
ଓ ଯୋଦ୍ଧା, ଯେଉଁ ଲୋକ ନିଜ ମନକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିନାହିଁ, ଯମ ନିୟମର ଅନୁସରଣ କରିନାହିଁ, ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ହୃଦୟରେ ଧାରଣ କରିନାହିଁ, ଅହଂକାର, ଅଭିମାନ ଓ ଇର୍ଷ୍ୟାରେ ଭରିଥିବା, ସେମାନେଠାରୁ ଦୂରେ ରହ।
ହ୍ଟଦି ଯଦି ଭଗଵାନନାଦିରରାସ୍ତେ ହରିରସିଶଙ୍ଖଗଦାଧରୋଽଵ୍ଯଯାତ୍ମା । ତଦଘମଘଵିଘାତକର୍ତୃଭିନ୍ନଂ ଭଵତି କଥଂ ସତି ଚାନ୍ଧକାରମର୍କେ
ଯଦି ଆଦିହୀନ ଭଗବାନ ହରି, ଯିଏ ଶଂଖ ଓ ଗଦା ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ଅବିନାଶୀ ଆତ୍ମା, ହୃଦୟରେ ବସନ୍ତି, ତେବେ ତାହାଠାରେ ପାପ ରହିପାରିବ ନାହିଁ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଥିଲେ ଅନ୍ଧାର ରହିପାରେ ନାହିଁ।
ହରତି ପରଧନଂ ନିହନ୍ତି ଜନ୍ତୂନ୍ ଵଦତି ତଥାନୃତନିଷ୍ଠୁ ରାଣି ଯଶ୍ଵ । ଅସୁଭଜନିତଦୁର୍ମଦସ୍ଯ ପୁ ସଃ କଲୁଷମତେହ୍ଟ ଦି ତସ୍ଯ ନାସ୍ତ୍ଯନନ୍ତଃ
ଯେ ଅନ୍ୟର ଧନ ଚୋରି କରନ୍ତି, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ମାରନ୍ତି, ସଦା ମିଥ୍ୟା କଥା କହନ୍ତି, ଦୁଷ୍ଟ ସଙ୍ଗରେ ମନ ମଳିନ ହୋଇଛି, ସେ ଲୋକର ଦୁଃଖର ଶେଷ ନାହିଁ।
ନ ସହତି ପରସମ୍ପଦଂ ଵିନିନ୍ଦାଂ କଲୁଷମତିଃ କୁରୁତେ ସତାମସାଧୁଃ । ନ ଯଜତି ନ ଦଦାତି ଯଶ୍ଵ ସନ୍ତଂ ମନସି ନ ତସ୍ ଜନାର୍ଦନୋଽଧମସ୍ଯ
ଯେ ଅନ୍ୟର ସମ୍ପଦ ଦେଖି ସହିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ମନ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଭଲ ଲୋକଙ୍କୁ ଖରାପ କରନ୍ତି, ଯେ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଦାନ ଦେଇନାହିଁ, ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ନିବାସ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ପରମସୁଦ୍ଟଦି ବାନ୍ଧଵେ କଲତ୍ରେ ସୁତତନଯାପିତୃମାତୃଭୃତ୍ଯଵର୍ଗେ। ଶଠମତିରୁପଯାତି ଯୋଽର୍ଥତୃଷ୍ଣାଂ ତମଧମଚେଷ୍ଟମଵୈହି ନାସ୍ଯ ଭକ୍ତମ୍
ଯେ ନିଜ ଆତ୍ମୀୟ, ଜନାନୀ, ପିତା, ପତ୍ନୀ, ପୁଅ, ଦାସମାନେ ପ୍ରତି ଅତି ଆସକ୍ତ, ଯେ ମନରେ ଚତୁର୍ୟ ଓ ଧନ ଲୋଭ ରଖନ୍ତି, ସେ ନିମ୍ନ ଚରିତ୍ର ଲୋକ ଭକ୍ତ ନୁହେଁ।
ଅଶୁଭମତିରସତ୍ପ୍ରଵୃତ୍ତିସକ୍ତଃ ସତତମନାର୍ଯ୍ଯଵିଶାଲସଙ୍ଗମତ୍ତଃ । ଅନୁଦିନକୃତପାପବନ୍ଧଯତ୍ନଃ ପୁରୁଷପଶୁର୍ନହି ଵାସୁଦେଵଭକ୍ତଃ
ଯେ ମନରେ ଦୁଷ୍ଟ ଭାବ ରଖନ୍ତି, ଅଧର୍ମ କାମରେ ଆସକ୍ତ, ସଦା ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ମଦ ରଖନ୍ତି, ପ୍ରତିଦିନ ପାପ କରିବାରେ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ସେ ଲୋକ ପଶୁ ସମାନ, ଵାସୁଦେଵଙ୍କ ଭକ୍ତ ନୁହେଁ।
ସକଲମିଦମହଞ୍ଚ ଵାସୁଦେଵଃ ପରମପୁନାମ୍ ପରମେଶ୍ଵରଃ ସ ଏକଃ । ଇତି ମତିରଚଲା ଭଵତ୍ଯନନ୍ତେ ହ୍ଟଦଯଗତେ ଵ୍ରଜ ତାନ୍ ଵିହାଯ ଦୂରାତ୍
ଯେଉଁ ଲୋକର ଅଚଳ ବିଶ୍ୱାସ ଅଛି—‘ଏହି ସବୁ ଓ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଵାସୁଦେଵ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ପବିତ୍ର, ଏକମାତ୍ର ପରମେଶ୍ୱର’—ଏହି ବୁଝିବା ହୃଦୟରେ ଆସିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଗଞ୍ଜିବା, ଅନ୍ୟମାନେଠାରୁ ଦୂରେ ରହ।
କମଲନଯନ ଵାସୁଦେଵ ଵିଷ୍ଣୋ ଧରଣିଧରାଚ୍ଯୁତ ଶହ୍ଘଚକ୍ରପୋଣୋ! ଭଵ ଶରଣମିତୀରଯନ୍ତି ଯେ ଵୈ ତ୍ଯଜ ଭଟ ଦୂରତରେଣ ତାନପାପାନ୍
ଓ କମଳନୟନ ଵାସୁଦେଵ, ବିଷ୍ଣୁ, ଧରଣୀଧର, ଅଚ୍ୟୁତ, ଶଂଖ ଚକ୍ରଧାରୀ! ଯେମାନେ କହନ୍ତି—‘ମୁଁ ତୁମର ଶରଣ’—ଓ ଯୋଦ୍ଧା, ସେ ଅପରାଧୀମାନେଠାରୁ ଦୂରେ ରହ।
ଵସତି ମନସି ଯସ୍ଯ ସୋଽଵ୍ଯଯାତ୍ମା ପୁରୁଷଵରସ୍ଯ ନ ତସ୍ଯ ଦୃଷ୍ଟିପାତେ । ତଵ ଗତିରଥଵା ମମାସ୍ତି ଚକ୍ର ପ୍ରତିହତଵୀର୍ଯ୍ଯବଲସ୍ଯ ସୋଽନ୍ଯଲୋକ୍ଯଃ
ଯେଉଁ ଲୋକର ହୃଦୟରେ ଅବିନାଶୀ ଆତ୍ମା ବସନ୍ତି, ସେ ମନୁଷ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ, ଓ ଚକ୍ରଧାରୀ, ତୁମର ଗତି କିମ୍ବା ମୋର; ସେ ଅନ୍ୟର ଶକ୍ତି ଓ ବଳରେ ଅପରାଜିତ।
ଇତଂ ନିଂ ଜଭଟଶାସନାଯ ଦେଵୋ ରଵିତନଯଃ ସ କିଲାହ ଧର୍ମରାଜଃ । ମମ କଥିତାମିଦଞ୍ଚ ତେନ ତୁଭ୍ଯଂ କୁରୁଵର! ସମ୍ଯଗିଦଂ ମଯାପି ଚୋକ୍ତମ୍
ଏପରି ଭାବରେ, ତୁମ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ ପାଇଁ, ଦେବତା, ସୂର୍ଯ୍ୟପୁତ୍ର ଧର୍ମରାଜ ଏହି କଥା କହିଥିଲେ। ସେ ଯାହା ମୋତେ କହିଥିଲେ, ମୁଁ ଏହି କଥା ଠିକ୍ ଭାବରେ ତୁମକୁ କହିଲି, ଓ କୁରୁମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ନକୁଲୈତନ୍ମମାଖ୍ଯାତଂ ପୂର୍ଵଂ ତେନ ଦ୍ରିଜନ୍ମନା । କଲିଙ୍ଗଦେଶାଦଭ୍ଯେତ୍ଯ ପ୍ରୀଯତା ସୁମହାତ୍ମନା
ନକୁଳ ଏହି କଥା ପୂର୍ବରୁ ମୋତେ କହିଥିଲେ, ଯିଏ ଦ୍ୱିଜନ୍ମା ଥିଲେ, କଳିଙ୍ଗ ଦେଶରୁ ଆସି, ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ପ୍ରସନ୍ନ ମନ।
ମଯାପ୍ଯେତଦୂ ଯଥାନ୍ଯାଯ ସମ୍ଯଗ୍ ଵତ୍ସ! ତଵୋଦିତମ୍ । ଯଥା ଵିଷ୍ଣୁମୃତେ ନାନ୍ଯତ୍ ତ୍ରାଣଂ ସଂସାରସାଗରେ
ମୁଁ ଏହି କଥା ତୁମକୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ କହିଲି, ବାଳକ, ଯେପରି ତୁମେ ପଚାରିଥିଲ। ବିଷ୍ଣୁ ଛଡ଼ା, ସଂସାର ନଦୀରେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଶରଣ ନାହିଁ।
କିଙ୍ଗରା ପାଶଦଣ୍ଡାଶ୍ଵ ନ ଯମୋ ନ ଚ ଯାତାଃ । ସମର୍ଥସ୍ତସ୍ଯ ଯସ୍ଯାତ୍ମା କେଶଵାଲମ୍ବନଃ ସଦା
ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କର ଆତ୍ମା ସଦା କେଶବଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରେ, ସେମାନେ ଉପରେ ଯମର ଦୂତ, ଦଣ୍ଡ, ଅଶ୍ୱ, ଯମ ନିଜେ କିମ୍ବା ତାଙ୍କର ସେବକମାନେ କିଛି କ୍ଷମତା ରଖିନାହାନ୍ତି।
ମୈତ୍ରେଯ ଉଵାଚ ଭଗଵନ୍ଭଗଵାନ୍ଦେଵଃ ସଂସାରଵିଜିଗୀଷୁଭିଃ । ସମାଖ୍ଯାହି ଜଗନ୍ନାଥୋ ଵିଷ୍ଣୁରାରାଧ୍ଯତେ ଯଥା ॥ ୩,୮.
ମୈତ୍ରେୟ ପଚ୍ଛିଲେ: ଭଗବନ୍, ଏହି ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକମାନେ କିପରି ଜଗତ୍ନାଥ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଦୟାକରି ଏହା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରନ୍ତୁ।
ଆରାଧିତାଚ୍ଚ ଗୋଵିନ୍ଦାଦାରାଧନପରୈର୍ନରୈଃ । ଯତ୍ପ୍ରାପ୍ଯତେ ଫଲଂ ଶ୍ରୋତୁଂ ତଚ୍ଚେଚ୍ଛାମି ମହାମୁନେ ॥ ୩,୮.
ମହାମୁନି, ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା ଲୋକମାନେ କଣ ଫଳ ପାଆନ୍ତି, ମୁଁ ଏହି କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ।
ଶ୍ରୀପରାଶର ଉଵାଚ ଯତ୍ପୃଚ୍ଛତି ଭଵାନେତତ୍ସଗରେଣ ମହାତ୍ମନା । ଔର୍ଵଃ ପ୍ରାହ ଯଥା ପୃଷ୍ଟସ୍ତନ୍ମେ ନିଗଦତଃ ଶୃଣୁ ॥ ୩,୮.
ଶ୍ରୀ ପରାଶର କହିଲେ: ତୁମେ ଯାହା ପଚ୍ଛୁଛ, ସେ କଥା ପୂର୍ବରୁ ମହାତ୍ମା ସଗର ପଚ୍ଛିଥିଲେ; ଆଉର୍ବ କିପରି ଉତ୍ତର ଦେଇଥିଲେ, ମୁଁ ଏହା କହୁଛି, ଶୁଣ।
ସଗରଃ ପ୍ରଣିପତ୍ତ୍ଯୈନମୌର୍ଵଂ ପପ୍ରଚ୍ଛଭାର୍ଗଵମ୍ । ଵିଷ୍ଣୋରାରାଧନୋପାଯସଂବନ୍ଧଂ ମୁନିସତ୍ତମ ॥ ୩,୮.
ସଗର ଭାର୍ଗବ ଆଉର୍ବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ପଚ୍ଛିଲେ: ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୂଜାର ଉପାୟ ଏବଂ ସମ୍ବନ୍ଧ ବିଷୟରେ କହନ୍ତୁ।
ଫଲଂ ଚାରାଧିତେ ଵିଷ୍ଣୋ ଯତ୍ପୁଂସାମଭିଜାଯତେ । ସ ଚାହ ପୃଷ୍ଟୋ ଯତ୍ନେନ ତସ୍ମୈ ତନ୍ମେଖିଲଂ ଶୃଣୁ ॥ ୩,୮.
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ପୁରୁଷମାନେ କଣ ଫଳ ପାଆନ୍ତି, ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ସଗର ଉତ୍ସାହରେ ପଚ୍ଛିଲେ; ଆଉର୍ବ ତାଙ୍କୁ ଯାହା କହିଥିଲେ, ମୁଁ ସମସ୍ତ କଥା କହୁଛି, ଶୁଣ।
ଔର୍ଵ ଉଵାଚ ଭୌମଂ ମନୋରଥଂ ସ୍ଵର୍ଗଂ ସ୍ଵର୍ଗେ ରମ୍ଯଂ ଚ ଯତ୍ପଦମ୍ । ପ୍ରାପ୍ନୋତ୍ଯାରାଧିତେ ଵିଷ୍ଣୌ ନିର୍ଵାଣମପି ଚୋତ୍ତମମ୍ ॥ ୩,୮.
ଆଉର୍ବ କହିଲେ: ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ଭୂମିର ଇଚ୍ଛା, ସ୍ୱର୍ଗ, ସ୍ୱର୍ଗର ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ।
ଯଦ୍ଯଦିଚ୍ଛତି ଯାଵଚ୍ଚ ଫଲମାରାଧିତେଽଚ୍ଯୁତେ । ତତ୍ତଦାପ୍ନୋତି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଭୂରି ସ୍ଵଲ୍ପମଥାପି ଵା ॥ ୩,୮.
ଏକ ଲୋକ ଏଉଁ ଫଳ କିମ୍ବା ଯେତେ ଚାହେ, ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ତାହା ବଡ କିମ୍ବା ଛୋଟ ଯେଉଁ ହେଉ, ସେ ଫଳ ନିଶ୍ଚିତ ମିଳେ।
ଯତ୍ତୁ ପୃଚ୍ଛସି ଭୂପାଲ କଥାମାରାଧ୍ଯତେ ହରିଃ । ତଦହଂ ସକଲଂ ତୁଭ୍ଯଂ କଥଯାମି ନିବୋଧ ମେ ॥ ୩,୮.
ଭୂପତି, ତୁମେ ଯେଉଁ ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛ, ହରିଙ୍କୁ କିପରି ପୂଜା କରାଯାଏ, ମୁଁ ସମସ୍ତ କଥା କହିବି; ଏହି କଥା ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣ।
ଵର୍ଣାଶ୍ରମାଚାରଵତା ପୁରୁଷେଣପରଃ ପୁମାନ୍ । ଵିଷ୍ଣୁରାରାଧ୍ଯତେ ପନ୍ଥା ନାନ୍ଯସ୍ତତ୍ତୋଷକାରକଃ ॥ ୩,୮.
ଯିଏ ନିଜ ଜାତି ଓ ଆଶ୍ରମର ଆଚାର ଅନୁସରେ, ସେ ପରମପୁରୁଷଙ୍କୁ ପୂଜା କରିପାରେ; ତାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟ ନାହିଁ।
ଯଜନ୍ଯଜ୍ଞାନ୍ଯଜତ୍ଯେନଂ ଜପନ୍ତ୍ଯେନଂ ଜପନ୍ନୃପ । ନିଘ୍ନନ୍ନନ୍ଯାନ୍ହିନସ୍ତ୍ଯେନଂ ସର୍ଵଭୂତୋ ଯତୋ ହରିଃ ॥ ୩,୮.
ଯଜ୍ଞ କରି, ଜପ କରି, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦମନ କରି, ଅନ୍ୟମାନେ ଉପରେ କ୍ଷତି କରି, ଏହିପରି ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟରେ ହରିଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ, କାରଣ ହରି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ଆତ୍ମା।
ତସ୍ମାତ୍ସଦାଚାରଵତା ପୁରୁଷେଣ ଜନାର୍ଦନଃ । ଆରାଧ୍ଯସ୍ତୁ ସ୍ଵଵର୍ଣୋକ୍ତଧର୍ମାନୁଷ୍ଠାନକାରିମା ॥ ୩,୮.
ଏହିପରି, ନିଜ ଜାତି ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଧର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଉତ୍ତମ ଆଚାର ଧାରଣ କରିଥିବା ଲୋକ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରାହ୍ମଣଃ କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ଵୈଶ୍ଯଃ ଶୁଦ୍ରଶ୍ଚ ପୃଥିଵୀପତେ । ସ୍ଵଧର୍ମତତ୍ପରୋ ଵିଷ୍ଣୁମାରାଧଯତି ନାନ୍ଯଥା ॥ ୩,୮.
ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର — ଭୂପତି, ନିଜ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟରେ ନୁହେଁ।
ପରାପଵାଦଂ ପୈଶୁନ୍ଯମନୃତଂ ଚ ନ ଭାଷତେ । ଅନ୍ଯୋଦ୍ଵେଗକରଂ ଵାପି ତୋଷ୍ଯତେ ତେନକେଶଵଃ ॥ ୩,୮.
ଯିଏ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା, ଅପବାଦ, ମିଥ୍ୟା କଥା କହିନାହାଁତି, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଙ୍କୁ କଷ୍ଟ ଦେଇଥିବା କଥା କହିନାହାଁତି, କେଶବ ଏପରି ଲୋକ ଉପରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।