ସର୍ଗଶ୍ଚ ପ୍ରତିସର୍ଗଶ୍ଚ ଵଂଶୋ ମନ୍ଵନ୍ତରାଣି ଚ । ସର୍ଵେଷ୍ଵେତେଷୁ କଥ୍ଯନ୍ତେ ଵଂଶାମନୁଚରିତଞ୍ଚ ଯତ୍
ସୃଷ୍ଟି, ପ୍ରତିସୃଷ୍ଟି, ବଂଶ ଓ ମନ୍ବନ୍ତର—ଏହି ସବୁ ବିଷୟ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପୁରାଣରେ କୁହାଯାଇଛି, ବଂଶମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସହିତ।
ଯଦେତତ୍ ତଵ ମୈତ୍ରେଯ! ପୁରାଣାଂ କଥ୍ଯତେ ମଯା। ଏତଦୂ ଵୈଷ୍ଣଵସଂଜ୍ଞ ଵୈ ପାହ୍ମସ୍ଯ ସମନନ୍ତରମ୍
ମୈତ୍ରେୟ, ପୁରାଣ ବିଷୟରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଯାହା କହିଛି, ଏହା ପଦ୍ମ ପରେ ବୈଷ୍ଣବ ପୁରାଣ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।
ସର୍ଗେ ଚ ପ୍ରତିସର୍ଗେ ଚ ଵଂଶମନ୍ଵନ୍ତରାଦିଷୁ । କଥ୍ଯତେ ଭଗଵାନ୍ ଵିଷ୍ଣୁରଶେଷେଷ୍ଵେଵ ସତ୍ତମ
ସୃଷ୍ଟି, ପ୍ରତିସୃଷ୍ଟି, ବଂଶ ଓ ମନ୍ବନ୍ତର ଆଦି ବିଷୟରେ ସମସ୍ତ ପୁରାଣରେ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ବିବର୍ଣ୍ନନା କରାଯାଇଛି, ମହାନ।
ଅହ୍ଗାନି ଚତୁରୋ ଵେଦା ମୀମାଂସା ନ୍ଯାଯଵିସ୍ତରଃ । ପୁରାଣାଂ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରଞ୍ଚ ଵିଦ୍ଯା ହ୍ମ ତାଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ
ଚାରିଟି ବେଦ, ସେମାନଙ୍କର ଅଂଗ, ମୀମାଂସା, ନ୍ୟାୟ ଶାସ୍ତ୍ର, ପୁରାଣ ଓ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର—ଏହି ଚଉଦ ଶାସ୍ତ୍ର ଅଟୁଟ ଶିକ୍ଷା।
ଆଯୁର୍ଵେଦୋ ଧନୁର୍ଵେଦୋ ଗାନ୍ଧର୍ଵଶ୍ଚୈଵ ତେ ତ୍ରଯଃ । ଅର୍ଥଶାସ୍ତ୍ର ଚତୁର୍ଥନ୍ତୁ ଵିଦ୍ଯା ହ୍ମଷ୍ଟାଦଶୈଵ ତାଃ
ଆୟୁର୍ବେଦ, ଧନୁର୍ବେଦ ଓ ଗାନ୍ଧର୍ବ—ଏହି ତିନିଟି; ଅର୍ଥଶାସ୍ତ୍ର ଚତୁର୍ଥ, ଏଭଳି ମୋଟ ଅଠରଟି ଶିକ୍ଷା।
ଜ୍ଞେଯା ବ୍ରହ୍ମର୍ଷଯଃ ପୂର୍ଵ ତେଭ୍ଯୋ ଦେଵର୍ଷଯଃ ପୁନଃ । ରାଜର୍ଷଯଃ ପୁନସ୍ତେଭ୍ଯ ଋଷିପ୍ରକୃତଯସ୍ତ୍ରଯଃ
ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ପ୍ରଥମ ଭାବରେ ଜଣାଯାନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କୁ ଦେବର୍ଷିମାନେ ଅନୁସରିଲେ, ତାପରେ ରାଜର୍ଷିମାନେ, ଏବଂ ସେଠାରୁ ତିନି ପ୍ରକାର ଋଷି ପରମ୍ପରା ହେଲା।
ଇତି ଶାଖାଃ ପ୍ରସଂଖ୍ଯାତାଃ ଶାଖାଭଦାସ୍ତଥୈଵ ଚ । କର୍ତାରଶ୍ଚୈଵ ଶାଖାନାଂ ବେଦହେତୁସ୍ତଥୋଦିତଃ
ଏପରି ଶାଖାମାନେ ଓ ତାଙ୍କର ଉପଶାଖାମାନେ ଗଣନା କରାଯାଇଛି; ଶାଖା ସୃଷ୍ଟିକାରୀମାନେ ଓ ବିଭାଗର କାରଣ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଇଛି।
ସର୍ଵମନ୍ଵନ୍ତରେଷ୍ଵେଵ ଶାଖାଭେଦାଃ ସମାଃ ସମୃତାଃ । ପ୍ରାଜାପତ୍ଯା ଶ୍ରୁତିନିତ୍ଯା ତଦ୍ରିକଲ୍ପାସ୍ତ୍ଵିମେ ଦ୍ରିଜ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ଶାଖା ଭେଦ ସମାନ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ; ପ୍ରାଜାପତ୍ୟ ପରମ୍ପରା ଓ ନିତ୍ୟ ବେଦ—ଏହି ତିନି ପ୍ରକାରର ବ୍ୟବସ୍ଥା, ଦ୍ୱିଜ।
ଏତତ୍ ତଵୋଦିତଂ ସର୍ଵଂ ଯତ୍ ପୃଷ୍ଟୋଽହମିହ ତ୍ଵଯା । ମୈତ୍ରେଯ! ଵେଦସମ୍ବଦ୍ଧ କିମନ୍ଯତ୍ ତଥାମି ତେ
ମୈତ୍ରେୟ, ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଥିଲେ, ସେ ସବୁ କଥା ଏଠାରେ ମୁଁ କହିଦେଲି; ବେଦ ସହିତ ଆଉ କିଛି ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ କି?
ଯଥାଵତ୍ କଥିତ ସର୍ଵଂ ଯତ୍ ପୃଷ୍ଟୋଽସି ମଯା ଦ୍ରିଜ । ଶ୍ରୋତୁମ୍ଚ୍ଛାମ୍ଯହଂ ତ୍ଵେକଂ ତଦୂ ଭଵାନ୍ ପ୍ରବ୍ରଵୀତୁ ମେ
ଦ୍ୱିଜ, ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଥିଲ, ସେ ସବୁ ଯଥାଯଥ କହିଦେଲି; ମୁଁ ତୁମଠାରୁ ଏକ କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ—ଦୟାକରି ମୋତେ କହ।
ସପ୍ତ ଦ୍ରୀପାନି ପାତାଲ-ଵୀଥ୍ଯଶ୍ଵ ସୁମହାମୁନେ । ସପ୍ତ ଲୋକା ଯେଽନ୍ତରସ୍ଥା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡସ୍ଯାସ୍ଯ ସର୍ଵତଃ
ହେ ମହାମୁନି, ସମସ୍ତ ଦ୍ୱୀପ, ପାତାଳର ରାସ୍ତା, ଏବଂ ସପ୍ତ ଲୋକ — ଏହି ସବୁ ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଭିତରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବ୍ୟାପିଛି।
ସ୍ଥୂଲୈଃ ସୂକ୍ଷ୍ମୈସ୍ତଥା ସୂକ୍ଷ୍ମାତ୍ ସୂକ୍ଷ୍ମୈଃ ସୂକ୍ଷ୍ମତରୈସ୍ତଥା । ସ୍ଥୂଲୈଃ ସ୍ଥୂଲତରୈଶ୍ଚୈଵ ସର୍ଵପ୍ରାଣିଭିରାଵୃତମ୍
ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ — ମୋଟ ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଏବଂ ଅଧିକ ମୋଟ ଆକୃତି — ଏହି ସବୁ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଅଛି।
ଅଙ୍ଗୁ ଲସ୍ଯାଷ୍ଟଭାଗୋଽପି ନ ସୋଽସ୍ତି ମୁନିସତ୍ତମ । ନ ସାନ୍ତି ପ୍ରାଣିନୋ ଯତ୍ର କର୍ମବାନ୍ଧନିବନ୍ଧନାଃ
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ କରର ଏକ ଅଷ୍ଟମାଂଶ ଯେତେ ଛୋଟ ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ, ଯେଉଁଠାରେ କର୍ମର ବନ୍ଧନରେ ବନ୍ଧା ପ୍ରାଣୀ ନାହାନ୍ତି।
ସର୍ଵେ ଚୈତ ଵଶଂ ଯାନ୍ତି ଯମସ୍ଯ ଭଗଵନ୍ । କିଲ । ଆଯୁଷୋଽନ୍ତେ ତଥା ଯାନ୍ତି ଯାତନାସ୍ତତ୍ପ୍ରଚୋଦିତାଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ତାଙ୍କର ଆୟୁଷ୍ୟ ଶେଷ ହେଲେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଯମଙ୍କର ଅଧୀନକୁ ଯାନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ଯାତନାକୁ ଚାଲିଯିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି।
ଯାତନାଭ୍ଯଃ ପରିଭ୍ରଷ୍ଟା ଦେଵାଦ୍ଯାସ୍ଵଥ ଯୋନିଷୁ । ଜନ୍ତଵଃ ପରିଵର୍ତନ୍ତେ ଶାସ୍ତ୍ରାଣାମେଷ ନିର୍ଣାଯଃ
ଦେବାଦି ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଯାତନାରୁ ପଡିଯିବା ପରେ, ନାନା ଜନ୍ମରେ ଘୁରିଘୁରି ଚାଲନ୍ତି; ଏହି ନିଷ୍କର୍ଷ ଶାସ୍ତ୍ରମାନେ ଦେଇଛନ୍ତି।
ସୋଽହମିଚ୍ଛାମି ତଚ୍ଛ୍ରୋତୁ ଯମସ୍ଯ ଵଶଵର୍ତ୍ତିନଃ । ନ ଭଵନ୍ତି ନରା ଯନ ତତ୍ କର୍ମଂ କଥଯାମଲମ୍
ମୁଁ ଏହି କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ, ଯେଉଁମାନେ ଯମଙ୍କର ଅଧୀନରେ ପଡନ୍ତି; ହେ ପାପହୀନ, କୌଣସି କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଲୋକେ ତାଙ୍କ ଅଧୀନରୁ ବଞ୍ଚିଯାନ୍ତି, ତାହା ମୋତେ କୁହ।
ପରାଶର ଉଵାଚ । ଅଯମେଵ ମୁନେ ! ପ୍ରଶ୍ରୋ ନକୁଲେନ ମହାତ୍ମନା । ପୃଷ୍ଟଃ ପିତାମହଃ ପ୍ରାହ ଭୀଷ୍ମୋ ଯତ୍ ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ମେ
ପରାଶର କହିଲେ: ମୁନି, ଏହି ପ୍ରଶ୍ନଟି ଏକଥର ମହାତ୍ମା ନକୁଳ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ପିତାମହ ଭୀଷ୍ମ ତାହାର ଉତ୍ତର ଦେଇଥିଲେ; ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣ।
ଭୀଷ୍ମ ଉଵାଚ । ପୁରା ସମାଗତୋ ଵତ୍ସ ! ସଖା କାଲିଙ୍ଗକୋ ଦ୍ରିଜଃ । ସମାମୁ ପୃଷ୍ଟୋ ଵୈ ମଯା ଜାତିସ୍ମରୋ ମୁନିଃ
ଭୀଷ୍ମ କହିଲେ: ପୁଅ, ଏକଥର ମୋର ବନ୍ଧୁ କାଳିଙ୍ଗକ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯିଏ ନିଜ ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମରଣ କରିପାରୁଥିଲେ, ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଥିଲେ ଏବଂ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲି।
ତେନାଖ୍ଯାତମିଦଞ୍ଚ ଦମିତ୍ଥଞ୍ଚୈତଦୂ ଭଵିଷ୍ଯତି । ତଥା ଚ ତଦଭୂଦ୍ ଵତ୍ସ! ଯଥୋକ୍ତଂ ତେନ ଧୀମତା
ସେ ଯାହା ଘଟିଥିଲା, ଘଟୁଛି ଓ ଘଟିବ, ସେ ସବୁ କଥା ମୋତେ କହିଥିଲେ; ଏବଂ, ପୁଅ, ସେ ଯେପରି କହିଥିଲେ, ସେପରି ଘଟିଥିଲା।
ସ ପୃଷ୍ଟଶ୍ଵ ମଯା ଭୂଯଃ ଶ୍ରଦୃଧାନଵତା ଦ୍ରିଜଃ । ଯଦୂ ଯଦାହ ନ ତଦୂ ଦୃମନ୍ଯଥା ହି ମଯା କ୍ଵଚିତ୍
ମୁଁ ପୁନି ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ପଚାରିଥିଲି; ସେ ଯାହା କହିଥିଲେ, ମୁଁ କେବେ ମିଥ୍ୟା ଦେଖିନଥିଲି।
ଏକଦା ତୁ ମଯା ପୃଷ୍ଟଂ ଯଦେତଦ୍ ଭଵତୋଦିତମ୍ । ପ୍ରାହ କାଲିଙ୍ଗକୋ ଵିପ୍ରଃ ସ୍ମୃତ୍ଵା ତସ୍ଯ ମୁନେର୍ଵଚଃ
ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଯାହା ଆପଣ ଏବେ କରିଛନ୍ତି, ଏକଥର ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଥିଲି; ସେତେବେଳେ କାଳିଙ୍ଗକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସେ ମୁନିଙ୍କର କଥା ସ୍ମରଣ କରି କହିଥିଲେ।
ଜାତିସ୍ମରେଣ କଥିତୋ ରହସ୍ଯଃ ପରମୋ ମମ । ଯମ-କିଙ୍ଗରଯୋର୍ଯୋଽଭୂତ୍ ସଂଵାଦସ୍ତଂ ବ୍ରଵୀମି ତେ
ଯିଏ ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମରଣ କରିପାରୁଥିଲେ, ସେ ମୋତେ ଏହି ପରମ ଗୁପ୍ତ କଥା କହିଥିଲେ: ଯମ ଓ ତାଙ୍କର ଦୂତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ସଂବାଦ ହୋଇଥିଲା, ସେ କଥା ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି।
ସ୍ଵପୁରୁଷମଭିଵୀକ୍ଷ୍ଯ ପାଶହ୍ସତଂ ଵଦତି ଯମଃ କିଲ ତସ୍ଯ କର୍ଣାମୂଲେ । ପରିହର ମଧୁସୂଦନପ୍ରପନ୍ନାନ୍ ପ୍ରଭୁରହମନ୍ଯନୃଣାଂ ନ ଵୈଷ୍ଣଵାନାମ୍
ଯମ ତାଙ୍କ ଦୂତଙ୍କୁ, ଯିଏ ପାଶ ଧରିଛି, କାନ ଛାଡ଼ି କହନ୍ତି: 'ମଧୁସୂଦନଙ୍କର ଶରଣ ନେଇଥିବା ଲୋକମାନେଠାରୁ ଦୂରେ ରୁହ; ମୁଁ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ, କିନ୍ତୁ ବୈଷ୍ଣବମାନେ ମୋ ଅଧୀନ ନୁହେଁ।'
ଅହମମରଘଣର୍ଚିତେନ ଧାତ୍ରା ଯମ ଇତି ଲୋକହିତାହିତେ ନିଯୁକ୍ତଃ । ହରିଗୁରୁଵଶଗୋଽସ୍ମି ନ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ରଃ ପ୍ରଭଵତି ସଂଯମନେ ମମାପି ଵିଷ୍ଣୁଃ
'ମୁଁ ଯମ, ଯିଏ ଅମରମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେଇ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ସଂସାରର ଭଲ ଓ ମନ୍ଦ ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ; କିନ୍ତୁ ମୁଁ ହରି ଓ ତାଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କ ଅଧୀନ, ସ୍ୱାଧୀନ ନୁହେଁ — ମୋର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଶକ୍ତିକୁ ମଧ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି।'
କଟକମୁକୁଟକର୍ଣିକାଦିବେଦୈଃ କନକମଭେଦମପୀଷ୍ଯତେ ଯଥୈକମ । ସୁରପଶୁମନୁଜାଦିକଲ୍ପନାଭି ହରିରଖିଲାଭିରୁଦୀର୍ଯ୍ଯତେ ତଥୈକଃ
ଯେପରି ସୁନା କଂକଣ, ମୁକୁଟ, କଣବାଲି ଓ ଅନ୍ୟ ଅଳଂକାର ରୂପେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏକ ହେବାକୁ ଗଣାଯାଏ, ସେପରି ଦେବ, ପଶୁ, ମନୁଷ୍ୟ ଭାବରେ ବିଭିନ୍ନ ଧାରଣା ଦ୍ୱାରା ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ହରି ସଦା ଏକ।
କ୍ଷିତିଜଲପରମାଣାଵୋଽନିଲାନ୍ତେ ପୁନରପି ଯାନ୍ତି ଯଥୈକତାଂ ଧରିଵ୍ଯାଃ । ସୁରପଶୁମନୁଜାଦଯସ୍ତଥାନ୍ତେ ଗୁଣକଲୁଷେଣ ସନାତନେନ ତେନ
ମାଟି, ପାଣି ଓ ପରମାଣୁ ଶେଷରେ ଯେପରି ଏକତାକୁ ଫେରିଯାନ୍ତି, ସେପରି ଦେବ, ପଶୁ, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ, ଶାଶ୍ୱତ ଗୁଣ ଓ ଦୋଷ ଦ୍ୱାରା ଶେଷରେ ଏକତାରେ ଲୀନ ହୁଅନ୍ତି।
ହରିମମରଗଣର୍ଚିତାଞଘ୍ରିପହ୍ମଂ ପ୍ରଣମତି ଯଃ ପରମାର୍ଥତୋ ହି ମର୍ତ୍ତ୍ଯଃ । ତମପଗତସମସ୍ତପାପବନ୍ଧଂ ଵ୍ରଜ ପରିହ୍ଟତ୍ଯ ଯଥାଗ୍ରିଗାଜ୍ଯସିକ୍ତମ୍
ଯିଏ ଏହି ନିଜ ହୃଦୟରୁ, ଅମରମାନେ ପୂଜିଥିବା ହରିଙ୍କ ଅରବିନ୍ଦ ପାଦକୁ ନମସ୍କାର କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ଏବଂ ଘିଅ ଅଗ୍ନିରେ ପଡିଲେ ଯେପରି ଲୟ ହୁଏ, ସେପରି ମୋକ୍ଷକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ଇତି ଯମଵଚନଂ ନିଶମ୍ଯ ପାଶୀ କଥଯ ମମ ଵିଭୋ ! ସମସ୍ତଧାତୁ ଯମପୁରୁଷସ୍ତମୁଵାଚ ଧର୍ମରାଜମ୍ । ର୍ଭଵତି ହରେଃ ଖଲୁ ଯାଦୃଶୋଽସ୍ଯ ଭକ୍ତଃ
ଏପରି ଯମଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ପାଶଧାରୀ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: 'ହେ ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ର ସ୍ୱାମୀ, ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ!' ତାପରେ ଯମଙ୍କର ଦୂତ ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ହରିଙ୍କ ଭକ୍ତଙ୍କ ଫଳ ତାଙ୍କର ଭକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ହୁଏ।'
ନ ଚଲତି ନିଜଵର୍ଣାଧର୍ମତୋ ଯଃ ସମମତିରାତ୍ମସୁହ୍ଟଦଵିପକ୍ଷପକ୍ଷେ ନ ହରତି ନ ଚ ହନ୍ତି କିଞ୍ଚିଦୁଚ୍ଚୈଃ ସିତମନସଂ ତମଵୈହି ଵିଷ୍ଣଭକ୍ତମ୍
ଯେ ନିଜ ଜାତିର ଧର୍ମରୁ କେବେ ବି ହଟନ୍ତି ନାହିଁ, ଯେ ମନରେ ମିତ୍ର ଓ ଶତ୍ରୁ ପ୍ରତି ସମଭାବ ରଖନ୍ତି, ଯେ କେବେ ଚୋରି କରନ୍ତି ନାହିଁ, କିମ୍ବା କେହିକୁ ମାରନ୍ତି ନାହିଁ, ଯେ ମନରେ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଓ ପବିତ୍ର ରହନ୍ତି, ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଵିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଭକ୍ତ।
କଲିକଲୂଷମଲେନ ଯସ୍ଯ ନାତ୍ମା ଵିମଲମତେର୍ମଲିନୀକୃତୋଽସ୍ତମୋହେ । ମନସି କୃତଜନାର୍ଦନଂ ମନୁଷ୍ଯଂ ସତତମଵେହି ହରରତୀଵ ଭକ୍ତମ୍
ଯେଉଁ ଲୋକର ଆତ୍ମା କଳିଯୁଗର ଅପବିତ୍ରତାରେ ଦୂଷିତ ହୋଇନାହିଁ, ଯେଉଁ ଲୋକର ପବିତ୍ର ମନ ଭ୍ରମରେ ମଳିନ ହୋଇନାହିଁ, ଯେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ନିଜ ହୃଦୟରେ ବସାଇଛନ୍ତି, ସେ ଲୋକ ସଦା ହରିଙ୍କ ଭକ୍ତ।