ପ୍ରାଗୁତ୍ତରେ ଚ ଦିଗ୍ଭାଗେ ଧନ୍ଵଂତାରିବଲିଂ ବୁଧଃ । ନିର୍ଵପୈଦ୍ଵୈଶ୍ଵଦେଵଂ ଚ କର୍ମ କୁର୍ଯ୍ଯାଦତଃ ପରମ୍
ପୂର୍ବ-ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଧନ୍ବନ୍ତରୀଙ୍କୁ ବଳି ଦେବା ଉଚିତ, ତାପରେ ବୈଶ୍ୱଦେବ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ।
ଵାଯଵ୍ଯାଂ ଵାଯଵେ ଦିକ୍ଷୁ ସମସ୍ତାସୁ ଯଥାଦିଶମ୍ । ବ୍ରହ୍ମଣେ ଚାଂତରିକ୍ଷାଯ ଭାନଵେ ଚ କ୍ଷିପେଦ୍ବଲିମ୍
ପଶ୍ଚିମ-ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ବାୟୁଙ୍କୁ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ବଳି ଦେବା ଉଚିତ। ବ୍ରହ୍ମା, ଆନ୍ତରିକ୍ଷ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବଳି ଦେବା ଉଚିତ।
ଵିଶ୍ଵେଦେଵାନ୍ଵିଶ୍ଵଭୂତାନଷ୍ଟୌ ଵିଶ୍ଵପତୀନ୍ପିତୄନ୍ । ଯକ୍ଷାଣାଂ ଚ ସମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ବଲିଂ ଦଦ୍ଯାନ୍ନରେଶ୍ଵର
ରାଜା, ବିଶ୍ୱଦେବ, ସମସ୍ତ ଜୀବ, ଏଠିରେ ଥିବା ଅଷ୍ଟ ଦିଗପାଳ, ପିତୃମାନେ ଓ ଯକ୍ଷମାନେ ପାଇଁ ବଳି ଦେବା ଉଚିତ।
ତତୋନ୍ଯଦନ୍ନମାଦାଯ ଭୂମି ଭାଗେ ଶୁଚୌ ବୁଧଃ । ଦଦ୍ଯାଦଶ୍ଷୋଭୂତେଭ୍ଯସ୍ସ୍ଵେଚ୍ଛଯା ସୁସମାହିତଃ
ତାପରେ ଅନ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ନେଇ, ଶୁଧ୍ଧ ଭୂମିରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜଣେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଭୂତମାନେ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଭୂତାନି ସର୍ଵାଣି ତଥାନ୍ନମେତଦହଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୁର୍ନ ଯତୋଽନ୍ଯଦସ୍ତି । ତସ୍ମାଦହଂ ଭୂତନିକାଯଭୂତମନ୍ନଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛାମି ଭଵାଯ ତେଷାମ୍
ସମସ୍ତ ଜୀବ ଓ ଏହି ଅନ୍ନ ମୁଁ ନିଜେ ହିଁ, ବିଷ୍ଣୁ; ଏଠିରେ ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ। ତେଣୁ ମୁଁ ଏହି ଅନ୍ନ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଜୀବର ମୂଳ, ସେମାନଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି।
ଚତୁର୍ଦଶୋ ଭୂତଗଣୋ ଯ ଏଷଃ ତତ୍ର ସ୍ଥିତା ଯେଽଖିଲଭୂତସଙ୍ଘାଃ । ତୃପ୍ତ୍ଯର୍ଥମନ୍ନଂ ହି ମଯା ନିସୃଷ୍ଟଂ ତେଷାମିଦଂ ତେ ମୁଦିତା ଭଵନ୍ତୁ
ଏହି ଚଉଦ ଭୂତ ଶ୍ରେଣୀ ଓ ତାହାରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଜୀବମାନେ—ସେମାନଙ୍କ ତୃପ୍ତି ପାଇଁ ମୁଁ ଏହି ଅନ୍ନ ଦେଇଛି; ସେମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉନ୍ତୁ।
ଇତ୍ଯୁଚ୍ଚାର୍ଯ ନରୋ ଦଦ୍ଯାଦନ୍ନଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ । ଭୁଵି ସର୍ଵୋପକାରାଯ ଗୃହୀ ସର୍ଵାଶ୍ରଯୋ ଯତଃ
ଏଭଳି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଜଣେ ଜଣେ ଭୂମିରେ ଅନ୍ନ ଦେବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ, କାରଣ ଗୃହସ୍ଥ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ।
ଶ୍ଵଚଣ୍ଡାଲଵିହଙ୍ଗାନାଂ ଭୁଵି ଦଦ୍ଯାନ୍ନରେଶ୍ଵର । ଯେ ଚାନ୍ଯେ ପତିତାଃ କେଚିଦପୁତ୍ରାଃ ସନ୍ତି ମାନଵାଃ
ରାଜା, କୁକୁର, ଚଣ୍ଡାଳ, ପକ୍ଷୀ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଗିରିପତିତ ଲୋକ ଓ ଅପୁତ୍ର ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଭୂମିରେ ଅନ୍ନ ଦେବା ଉଚିତ।
ତତୋ ଗୋଦୋହମାତ୍ରଂ ଵୈ କାଲଂ ତିଷ୍ଠେଦ୍ଗୃହାଙ୍ଗଣେ । ଅତିଥିଗ୍ରହଣାର୍ଥାଯ ତଦୂର୍ଧ୍ଵଂ ତୁ ଯଥେଚ୍ଛଯା
ତାପରେ ଏକ ଗାଈ ଦୁହିବା ଯତେଷ୍ଟ ସମୟ ଗୃହ ଆଙ୍ଗଣରେ ପ୍ରତିକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ, ଅତିଥି ଆସିବା ପାଇଁ। ତାପରେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଅତିଥିଂ ତତ୍ର ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତଂ ପୂଜଯେତ୍ ସ୍ଵାଗତାଦିନା । ତଥାସନପ୍ରଦାନେନ ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଲନେନ ଚ
ଯଦି ଅତିଥି ଆସନ୍ତି, ସ୍ୱାଗତ ଶବ୍ଦ, ଆସନ ଦେଇବା ଓ ପାଦ ଧୋଇବା ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଚାନ୍ନଦାନେନ ପ୍ରିଯପ୍ରଶ୍ନୋତ୍ତରେଣ ଚ । ଗଚ୍ଛତଶ୍ଚାନୁଯାନେନ ପ୍ରୀତିମୁତ୍ପାଦଯେଦ୍ଗୃହୀ
ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଅନ୍ନ ଦେଇ, ମିଳୁଥିବା ପ୍ରଶ୍ନ ଉତ୍ତର ଦେଇ, ଚାଲିଯାଉଥିବା ଅତିଥିଙ୍କୁ ସାଥି ଦେଇ, ଗୃହସ୍ଥ ତାଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ବଢାଇବା ଉଚିତ।
ଅଜ୍ଞାତକୁଲନାମାନମନ୍ଯଦେଶାଦୁପାଗତମ୍ । ପୂଜଯେଦତିଥିଂ ସମ୍ଯଙ୍ନୈକଗ୍ରାମନିଵାସିନମ୍
ଯେଉଁଅତିଥି ଅନ୍ୟ ଦେଶରୁ ଆସିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର କୁଳ ଓ ନାମ ଅଜଣା, ଏବଂ ସେ ଏହି ଗ୍ରାମରେ ନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଯେଉଁଠି ଆସିଛନ୍ତି, ସେଉଁଅତିଥିକୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅକିଞ୍ଚନମସମ୍ବନ୍ଧମଜ୍ଞାତକୁଲଶାଲିନମ୍ । ଅସମ୍ପୂଜ୍ଯାତିଥିଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋକ୍ତୁକାମଂ ଵ୍ରଜତ୍ଯଧଃ
ଯଦି କେହି ଅତିଥି, ଯେଉଁଅଜଣା କୁଳର, ଅସମ୍ବନ୍ଧୀ, ଏବଂ ଦରିଦ୍ର, ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ନକରି ଖାଇଯାଏ, ତେବେ ସେ ଖାଇବାକୁ ଚାହିଁ ନିମ୍ନ ଗତିକୁ ପାଇଥାଏ।
ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଗୋତ୍ରାଚରଣମପୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ତଥା କୁଲମ୍ । ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭବୁଦ୍ଧ୍ଯା ତଂ ମନ୍ଯେତାଭ୍ଯାଗତଂ ଗୃହୀ
ତାଙ୍କର ପାଠ, କୁଳ, ଚଳାଚଳ, ଏବଂ ପରିବାର ବିଷୟରେ ଜାଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା ନକରି, ଗୃହସ୍ଥ ଏହି ଅତିଥିକୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପରି ଗଣନା କରିବା ଉଚିତ।
ପିତ୍ରର୍ଥଂ ଚାପରଂ ଵିପ୍ରମେକମପ୍ଯାଶଯେନ୍ନୃପ । ତଦ୍ଦେଶ୍ଯଂ ଵିଦିତାଚାରସମ୍ଭୂତିଂ ପାଞ୍ଚଯଜ୍ଞିକମ୍
ପିତୃମାନ୍ୟ ନିମିତ୍ତରେ ଗୃହସ୍ଥ ଅନ୍ୟ ଏକ ଦେଶୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଅଭିଜାତ, ଚଳାଚଳ ଜଣା, ଏବଂ ପଞ୍ଚଯଜ୍ଞ କରିଥାଏ।
ଅନ୍ନାଗ୍ରଂ ଚ ସମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ହନ୍ତକାରୋପକଲ୍ପିତମ୍ । ନିର୍ଵାପଭୂତଂ ଭୂପାଲ ଶ୍ରୋତ୍ରିଯାଯୋପପାଦଯେତ୍
ଖାଦ୍ୟର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଂଶ, ଯାହା ହିଂସା ନଥିବା ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ଏବଂ ଅର୍ପଣ ଯୋଗ୍ୟ, ଏହାକୁ ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚ ଭିକ୍ଷାତ୍ରିତଯଂ ପରିଵ୍ରାଡ୍ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣାମ୍ । ଇଚ୍ଛଯା ଚ ବୁଧୋ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିଭଵେ ସତ୍ଯଵାରିତମ୍
ପରିବ୍ରାଜକ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ତିନି ଭିକ୍ଷା ଦେବା ଉଚିତ; ଏବଂ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ, ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଅଧିକ ଦେଇପାରିବେ।
ଇତ୍ଯେତେଽତିଥଯଃ ପ୍ରୋକ୍ତା ପ୍ରାଗୁକ୍ତା ଭିକ୍ଷଵଶ୍ଚ ଯେ । ଚତୁରଃ ପୂଜଯିତ୍ଵୈତାନ୍ନୃପ ପାପାତ୍ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଏହି ଚାରି ଅତିଥି ଏବଂ ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଭିକ୍ଷୁମାନେ, ଏମାନେ ସମ୍ମାନ କରିଲେ ରାଜା, ମନୁଷ୍ୟ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଉଥାଏ।
ଅତିଥିର୍ଯସ୍ଯ ଭଗ୍ନାଶୋ ଗୃହାତ୍ ପ୍ରତିନିଵର୍ତ୍ତତେ । ସ ତସ୍ମୈ ଦୁଷ୍କୃତଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ପୁଣ୍ଯମାଦାଯ ଗଚ୍ଛତି
ଯଦି କୌଣସି ଅତିଥି ଆଶା ଭଙ୍ଗ ହୋଇ ଗୃହରୁ ଫେରିଯାଏ, ସେ ଗୃହସ୍ଥଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ ନେଇଯାଏ ଏବଂ ପାପ ଛାଡିଯାଏ।
ଧାତା ପ୍ରଜାପତିଃ ଶକ୍ରୋ ଵହ୍ନିର୍ଵସୁଗଣୋଽର୍ଯମା । ପ୍ରଵିଶ୍ଯାତିଥିମେତେ ଵୈ ଭୁଞ୍ଜନ୍ତେଽନ୍ନଂ ନରେଶ୍ଵର
ଧାତା, ପ୍ରଜାପତି, ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ବସୁମାନେ ଓ ଅର୍ୟମା—ଏହି ଦେବତାମାନେ ଅତିଥିରେ ପ୍ରବେଶ କରି ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଘରରେ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ତସ୍ମାଦତିଥିପୂଜାଯାଂ ଯତେତ ସତତଂ ନରଃ । ସ କେଵଲମଘଂ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଯୋ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ହ୍ଯତିଥିଂ ଵିନା
ସେହିପାଇଁ, ମନୁଷ୍ୟ ସଦା ଅତିଥି ସମ୍ମାନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ; ଯେଉଁଅତିଥି ବିନା ଖାଏ, ସେ କେବଳ ପାପ ଭୋଗ କରେ।
ତତଃ ସୁଵାସିନୀଦୁଃଖିଗର୍ଭିଣୀଵୃଦ୍ଧବାଲକାନ୍ । ଭୋଜଯେତ୍ ସଂସ୍କୃତାନ୍ନେନ ପ୍ରଥମଂ ଚରମଂ ଗୃହୀ
ତାପରେ, ଗୃହସ୍ଥ ପ୍ରଥମେ ସୁବାସିନୀ, ଦୁଃଖୀ, ଗର୍ଭିଣୀ, ବୃଦ୍ଧ ଓ ଶିଶୁମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ଖାଇବା ଉଚିତ, ଶେଷରେ ନିଜେ।
ଅଭୁକ୍ତଵତ୍ସୁ ଚୈତେଷୁ ଭୁଞ୍ଜନ୍ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ସ ଦୁଷ୍କୃତମ୍ । ମୃତଶ୍ଚ ଗତ୍ଵା ନରକଂ ଶ୍ଲେଷ୍ମଭୁଗ୍ଜାଯତେ ନରଃ
ଏମାନେ ଖାଇନଥିବାବେଳେ ଯଦି ଗୃହସ୍ଥ ଖାଏ, ସେ ପାପ ଭୋଗ କରେ; ଏଭଳି ମରିଗଲେ, ସେ ନରକକୁ ଯାଇ କୀଟ ଭୋଗୀ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଉଥାଏ।
ଅସ୍ନାତାଶୀ ମଲଂ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ହ୍ଯଜପୀ ପୂଯଶୋଣିତମ୍ । ଅସଂସ୍କୃତାନ୍ନଭୁଙ୍ମୂତ୍ରଂ ବାଲାଦିପ୍ରଥମଂ ଶକୃତ୍
ଅସ୍ନାତା ଖାଇଲେ ମଳ ଭୋଗ କରେ; ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ନକରି ଖାଇଲେ ପୁୟ ଓ ରକ୍ତ ଭୋଗ କରେ; ଅପ୍ରସ୍ତୁତ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଲେ ମୂତ୍ର ଭୋଗ କରେ; ଶିଶୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଖାଇଲେ ପ୍ରଥମେ ଶକୃତ ଭୋଗ କରେ।
ଅହୋମୀ ଚ କୃମୀନ୍ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଅଦତ୍ତ୍ଵା ଵିଷମଶ୍ନୁତେ
ଅନ୍ୟମାନେକୁ ଦେଇନଥିଲେ, ସେ ଦିନ ଓ ରାତି କୀଟ ଭୋଗ କରେ ଏବଂ ଅନୁଚିତ ଜିନିଷ ଭୋଗ କରେ।
ତସ୍ମାଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଯଥା ଭୁଞ୍ଜୀତ ଵୈ ଗୃହୀ । ଭୁଞ୍ଜତଶ୍ଚ ଯଥା ପୁଂସଃ ପାପବନ୍ଧୋ ନ ଜାଯତେ
ତେଣୁ, ରାଜା, ଗୃହସ୍ଥ କିପରି ଖାଇବା ଉଚିତ ଏବଂ ଖାଇବା ସମୟରେ କିପରି ପାପରେ ବନ୍ଧି ନପଡ଼ିବ, ଏହା ଶୁଣ।
ଇହ ଚାରୋଗ୍ଯଵିପୁଲଂ ବଲବୁଦ୍ଧିସ୍ତଥା ନୃପ । ଭଵତ୍ଯରିଷ୍ଟଶାନ୍ତିଶ୍ଚ ଵୈରିପକ୍ଷାଭିଚାରିଣଃ
ଏଠାରେ, ରାଜା, ଆରୋଗ୍ୟ, ବିଶେଷ ଶକ୍ତି ଓ ବୁଦ୍ଧି ଉପଜାଏ, ଦୁର୍ଘଟନା ଦୂର ହୁଏ ଏବଂ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର ରୁ ରକ୍ଷା ମିଳେ।
ସ୍ନାତୋ ଯଥାଵତ୍ କୃତ୍ଵା ଚ ଦେଵର୍ଷିପିତୃତର୍ପଣମ୍ । ପ୍ରଶସ୍ତରତ୍ନପାଣିସ୍ତୁ ଭୁଞ୍ଜୀତ ପ୍ରଯତୋ ଗୃହୀ
ଯଥାଯଥିକ ଭାବରେ ସ୍ନାନ କରି ଦେବତା, ଋଷି ଓ ପିତୃମାନେକୁ ତର୍ପଣ କରି, ଶୁଭ ରତ୍ନ ହାତରେ ଧରି, ଗୃହସ୍ଥ ଭକ୍ତି ଭାବରେ ଖାଇବା ଉଚିତ।
କୃତେ ଜପେ ହୁତେ ଵହ୍ନୌ ଶୁଦ୍ଧଵସ୍ତ୍ରଧରୋ ନୃପ । ଦତ୍ତ୍ଵାଽତିଥିଭ୍ଯୋ ଵିପ୍ରେଭ୍ଯୋ ଗୁରୁଭ୍ଯସ୍ସଂଶ୍ରିତାଯ ଚ । ପୁଣ୍ଯଗନ୍ଧଧରଃ ଶସ୍ତମାଲ୍ଯଧାରୀ ନରେଶ୍ଵର
ମନ୍ତ୍ର ଜପ ଓ ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ଶୁଧ୍ଧ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି, ଅତିଥି, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗୁରୁ ଓ ଆଶ୍ରିତମାନେକୁ ଦେଇ, ଶୁଭ ଗନ୍ଧ ଓ ଭଲ ମାଳା ପିନ୍ଧି, ରାଜା, ଗୃହସ୍ଥ ଖାଇବା ଉଚିତ।
ଦେଵା ମନୁଷ୍ଯାଃ ପଶଵୋ ଵଯାଂସି ସିଦ୍ଧାସ୍ସଯକ୍ଷୋରଗଦୈତ୍ଯସଙ୍ଘାଃ । ପ୍ରତୋଃ ପିଶାଚାସ୍ତରଵସ୍ସମସ୍ତା ଯେ ଚାନ୍ନମିଚ୍ଛନ୍ତି ମଯାତ୍ର ଦତ୍ତମ୍ ୫୧ । ପିପୀଲିକାଃ କୀଟପତଂଙ୍ଗକାଦ୍ଯା ବୁଭୁକ୍ଷିତାଃ କର୍ମନିବଂଧବଦ୍ଧାଃ । ପ୍ରଯାଂତି ତେ ତୃପ୍ତିମିଦଂ ମଯାନ୍ନଂ ତେଭ୍ଯୋ ଵିସୃଷ୍ଟଂ ସୁଖିନୋ ଭଵଂତୁ ୫୨ । ଯେଷାଂ ନ ମାତା ନ ପିତା ନ ବନ୍ଧୁର୍ନୈଵାନ୍ନସିଦ୍ଧିର୍ନ ତଥାନ୍ନମସ୍ତି । ତତ୍ତୃପ୍ତଯେଽନ୍ନଂ ଭୁଵି ଦତ୍ତମେଵ ତେ ଯାନ୍ତୁ ତୃପ୍ତିଂ ମୁଦିତା ଭଵନ୍ତୁ
ଦେବତା, ମନୁଷ୍ୟ, ଗାଁଉ, ପକ୍ଷୀ, ସିଦ୍ଧ, ଯକ୍ଷ, ନାଗ, ଦୈତ୍ୟ, ପିଶାଚ, ଗଛ ଓ ସମସ୍ତ ଯେଉଁମାନେ ଖାଦ୍ୟ ଚାହିଁନ୍ତି—ମୁଁ ଯେଉଁଅନ୍ନ ଦେଇଛି, ସେଥିରେ ସେମାନେ ତୃପ୍ତି ପାଉନ୍ତୁ। ପିପିଳିକା, କୀଟ, ପତଙ୍ଗ ଓ ସମସ୍ତ ଭୁକ୍ତ ଜୀବ ଯେଉଁମାନେ କର୍ମରେ ବାନ୍ଧା ଅଛନ୍ତି—ମୁଁ ଦେଇଥିବା ଅନ୍ନରେ ସେମାନେ ତୃପ୍ତି ପାଉନ୍ତୁ, ସେମାନେ ସୁଖୀ ହେଉନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ମା, ବାପା, ବନ୍ଧୁ ନାହାନ୍ତି, ଖାଦ୍ୟ ପାଇବା ଉପାୟ ନାହାନ୍ତି, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଭୂମିରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଅନ୍ନ ତୃପ୍ତି ଓ ଆନନ୍ଦ ଦେଉ।