ଯତ୍ର କ୍ଵଚନସଂସ୍ଥାନାଂ କ୍ଷୁତ୍ତୃଷ୍ଣୋପହତାତ୍ମନାମ୍ । ଇଦମାପ୍ଯାଯନାଯାସ୍ତୁ ମଯା ଦତ୍ତଂ ତିଲୋଦକମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଭୂକ୍ଷା ଓ ତ୍ରୁଷ୍ଣାରେ ଦୁଃଖିତ, ମୋର ଦିଆ ତିଳ ଜଳ ତାଙ୍କୁ ଆପ୍ୟାୟନ ଦେଉ।
କାମ୍ଯୋଦକପ୍ରଦାନଂ ତେ ମଯୈତତ୍କଥିତଂ ନୃପ । ଯଦ୍ଦତ୍ତ୍ଵା ପ୍ରୀଣଯତ୍ଯେତନ୍ମନୁଷ୍ଯସ୍ସକଲଂ ଜଗତ୍ । ଜଗଦାପ୍ଯାଯନୋଦ୍ଭୂତଂ ପୁଣ୍ଯମାପ୍ନୋତି ଚାନଘ
ହେ ରାଜା, ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ଜଳ ଦେବା ବିଷୟରେ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଛି; ଏହି ଦେଇ ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ ଓ ଜଗତ ତୃପ୍ତିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ।
ଦତ୍ତ୍ଵା କାମ୍ଯୋଦକଂ ସମ୍ଯଗେତେଭ୍ଯଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତଃ । ଆଚମ୍ଯ ଚ ତତୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ସୂର୍ଯାଯ ସଲିଲାଂଜଲିମ୍
ଏମାନଙ୍କୁ ଠିକ ଭାବେ ଇଚ୍ଛା ଜଳ ଦେଇ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସହିତ, ପାନ କରିବା ପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଜଳ ଅଞ୍ଜଳି ଦେବା ଉଚିତ୍।
ନମୋ ଵିଵସ୍ଵତେ ବ୍ରହ୍ମଭାସ୍ଵତେ ଵିଷ୍ଣୁତେଜସେ । ଜଗତ୍ସଵିତ୍ରେ ଶୁଚଯେ ସଵିତ୍ରେ କର୍ମସାକ୍ଷିଣେ
ବିବସ୍ବତ୍, ବ୍ରହ୍ମାର ଚମକ, ବିଷ୍ଣୁର ତେଜ, ଜଗତ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପବିତ୍ର, ସବିତା, କର୍ମର ସାକ୍ଷୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ତତୋ ଗୃହାଽର୍ଚନଂ କୁର୍ଯାଦଭୀଷ୍ଟସୁରପୂଜନମ୍ । ଜଲାଭିଷେକୈଃ ପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ଧୂପାଦ୍ଯୈଶ୍ଚ ନିଵେଦନମ୍
ତାପରେ ଘରର ପୂଜା ଏବଂ ଚାହିଁଥିବା ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ନିମନ୍ତେ ଜଳ ଦେଇ ଶୁଧି, ଫୁଲ, ଧୂପ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଚାର ଦେଇ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଅପୂର୍ଵମଗ୍ନିହୋତ୍ରଂ ଚ କୁର୍ଯାତ୍ପ୍ରାଗ୍ବ୍ରହ୍ମଣେ ନୃପ
ଏହା ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପାଇଁ ବିଶେଷ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ, ରାଜା।
ପ୍ରଜାପତିଂ ସମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଦଦ୍ଯାଦାହୁତିମାଦରାତ୍ । ଗୃହେଭ୍ଯଃ କାଶ୍ଯପାଯାଥ ତତୋନୁମତଯେ କ୍ରମାତ୍
ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଆହୁତି ଦେବା ଉଚିତ। ଘର ପାଇଁ କାଶ୍ୟପଙ୍କୁ, ତାପରେ କ୍ରମକ୍ରମେ ଅନୁମତିଙ୍କୁ ଆହୁତି ଦେବା ଉଚିତ।
ତଚ୍ଛେଷଂ ମଣିକେ ପୃଥ୍ଵୀପର୍ଜନ୍ଯେଭ୍ଯଃ କ୍ଷିପେତ୍ତତଃ । ଦ୍ଵାରେ ଧାତୁର୍ଵିଧାତୁଶ୍ଚ ମଧ୍ଯେ ଚ ବ୍ରହ୍ମଣେ କ୍ଷିପେତ୍
ଏହି ଅର୍ପିତ ଅନ୍ନର ଅବଶିଷ୍ଟ ଭାଗ ଏକ ପାତ୍ରରେ ରଖି ପୃଥିବୀ ଓ ପର୍ଜନ୍ୟ ପାଇଁ ଦେବା ଉଚିତ। ଦ୍ୱାରରେ ଧାତୁ ଓ ବିଧାତୃଙ୍କୁ, ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଗୃହସ୍ଯ ପୁରଷଵ୍ଯାଘ୍ର ଦିଗ୍ଦେଵାନପି ମେ ଶୃଣୁ
ଘରର ଦିଗର ରକ୍ଷକ ଦେବତାମାନେ ବିଷୟରେ ଏବେ ମୋତେ ଶୁଣ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ।
ଇଂଦ୍ରା ଯ ଧର୍ମରାଜାଯ ଵରୁଣାଯ ତଥେଂଦଵେ । ପ୍ରାଚ୍ଯାଦିଷୁ ବୁଧୋ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଧୁତଶ୍ଷୋଆ!ତ୍ମକଂ ବଲିମ୍
ପୂର୍ବ ଓ ଅନ୍ୟ ଦିଗରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯମ, ବରୁଣ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହୁତି ଦେବା ଉଚିତ, ବୁଦ୍ଧିମାନ।
ପ୍ରାଗୁତ୍ତରେ ଚ ଦିଗ୍ଭାଗେ ଧନ୍ଵଂତାରିବଲିଂ ବୁଧଃ । ନିର୍ଵପୈଦ୍ଵୈଶ୍ଵଦେଵଂ ଚ କର୍ମ କୁର୍ଯ୍ଯାଦତଃ ପରମ୍
ପୂର୍ବ-ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଧନ୍ବନ୍ତରୀଙ୍କୁ ବଳି ଦେବା ଉଚିତ, ତାପରେ ବୈଶ୍ୱଦେବ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ।
ଵାଯଵ୍ଯାଂ ଵାଯଵେ ଦିକ୍ଷୁ ସମସ୍ତାସୁ ଯଥାଦିଶମ୍ । ବ୍ରହ୍ମଣେ ଚାଂତରିକ୍ଷାଯ ଭାନଵେ ଚ କ୍ଷିପେଦ୍ବଲିମ୍
ପଶ୍ଚିମ-ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ବାୟୁଙ୍କୁ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ବଳି ଦେବା ଉଚିତ। ବ୍ରହ୍ମା, ଆନ୍ତରିକ୍ଷ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବଳି ଦେବା ଉଚିତ।
ଵିଶ୍ଵେଦେଵାନ୍ଵିଶ୍ଵଭୂତାନଷ୍ଟୌ ଵିଶ୍ଵପତୀନ୍ପିତୄନ୍ । ଯକ୍ଷାଣାଂ ଚ ସମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ବଲିଂ ଦଦ୍ଯାନ୍ନରେଶ୍ଵର
ରାଜା, ବିଶ୍ୱଦେବ, ସମସ୍ତ ଜୀବ, ଏଠିରେ ଥିବା ଅଷ୍ଟ ଦିଗପାଳ, ପିତୃମାନେ ଓ ଯକ୍ଷମାନେ ପାଇଁ ବଳି ଦେବା ଉଚିତ।
ତତୋନ୍ଯଦନ୍ନମାଦାଯ ଭୂମି ଭାଗେ ଶୁଚୌ ବୁଧଃ । ଦଦ୍ଯାଦଶ୍ଷୋଭୂତେଭ୍ଯସ୍ସ୍ଵେଚ୍ଛଯା ସୁସମାହିତଃ
ତାପରେ ଅନ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ନେଇ, ଶୁଧ୍ଧ ଭୂମିରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜଣେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଭୂତମାନେ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଭୂତାନି ସର୍ଵାଣି ତଥାନ୍ନମେତଦହଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୁର୍ନ ଯତୋଽନ୍ଯଦସ୍ତି । ତସ୍ମାଦହଂ ଭୂତନିକାଯଭୂତମନ୍ନଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛାମି ଭଵାଯ ତେଷାମ୍
ସମସ୍ତ ଜୀବ ଓ ଏହି ଅନ୍ନ ମୁଁ ନିଜେ ହିଁ, ବିଷ୍ଣୁ; ଏଠିରେ ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ। ତେଣୁ ମୁଁ ଏହି ଅନ୍ନ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଜୀବର ମୂଳ, ସେମାନଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି।
ଚତୁର୍ଦଶୋ ଭୂତଗଣୋ ଯ ଏଷଃ ତତ୍ର ସ୍ଥିତା ଯେଽଖିଲଭୂତସଙ୍ଘାଃ । ତୃପ୍ତ୍ଯର୍ଥମନ୍ନଂ ହି ମଯା ନିସୃଷ୍ଟଂ ତେଷାମିଦଂ ତେ ମୁଦିତା ଭଵନ୍ତୁ
ଏହି ଚଉଦ ଭୂତ ଶ୍ରେଣୀ ଓ ତାହାରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଜୀବମାନେ—ସେମାନଙ୍କ ତୃପ୍ତି ପାଇଁ ମୁଁ ଏହି ଅନ୍ନ ଦେଇଛି; ସେମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉନ୍ତୁ।
ଇତ୍ଯୁଚ୍ଚାର୍ଯ ନରୋ ଦଦ୍ଯାଦନ୍ନଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ । ଭୁଵି ସର୍ଵୋପକାରାଯ ଗୃହୀ ସର୍ଵାଶ୍ରଯୋ ଯତଃ
ଏଭଳି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଜଣେ ଜଣେ ଭୂମିରେ ଅନ୍ନ ଦେବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ, କାରଣ ଗୃହସ୍ଥ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ।
ଶ୍ଵଚଣ୍ଡାଲଵିହଙ୍ଗାନାଂ ଭୁଵି ଦଦ୍ଯାନ୍ନରେଶ୍ଵର । ଯେ ଚାନ୍ଯେ ପତିତାଃ କେଚିଦପୁତ୍ରାଃ ସନ୍ତି ମାନଵାଃ
ରାଜା, କୁକୁର, ଚଣ୍ଡାଳ, ପକ୍ଷୀ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଗିରିପତିତ ଲୋକ ଓ ଅପୁତ୍ର ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଭୂମିରେ ଅନ୍ନ ଦେବା ଉଚିତ।
ତତୋ ଗୋଦୋହମାତ୍ରଂ ଵୈ କାଲଂ ତିଷ୍ଠେଦ୍ଗୃହାଙ୍ଗଣେ । ଅତିଥିଗ୍ରହଣାର୍ଥାଯ ତଦୂର୍ଧ୍ଵଂ ତୁ ଯଥେଚ୍ଛଯା
ତାପରେ ଏକ ଗାଈ ଦୁହିବା ଯତେଷ୍ଟ ସମୟ ଗୃହ ଆଙ୍ଗଣରେ ପ୍ରତିକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ, ଅତିଥି ଆସିବା ପାଇଁ। ତାପରେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଅତିଥିଂ ତତ୍ର ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତଂ ପୂଜଯେତ୍ ସ୍ଵାଗତାଦିନା । ତଥାସନପ୍ରଦାନେନ ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଲନେନ ଚ
ଯଦି ଅତିଥି ଆସନ୍ତି, ସ୍ୱାଗତ ଶବ୍ଦ, ଆସନ ଦେଇବା ଓ ପାଦ ଧୋଇବା ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଚାନ୍ନଦାନେନ ପ୍ରିଯପ୍ରଶ୍ନୋତ୍ତରେଣ ଚ । ଗଚ୍ଛତଶ୍ଚାନୁଯାନେନ ପ୍ରୀତିମୁତ୍ପାଦଯେଦ୍ଗୃହୀ
ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଅନ୍ନ ଦେଇ, ମିଳୁଥିବା ପ୍ରଶ୍ନ ଉତ୍ତର ଦେଇ, ଚାଲିଯାଉଥିବା ଅତିଥିଙ୍କୁ ସାଥି ଦେଇ, ଗୃହସ୍ଥ ତାଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ବଢାଇବା ଉଚିତ।
ଅଜ୍ଞାତକୁଲନାମାନମନ୍ଯଦେଶାଦୁପାଗତମ୍ । ପୂଜଯେଦତିଥିଂ ସମ୍ଯଙ୍ନୈକଗ୍ରାମନିଵାସିନମ୍
ଯେଉଁଅତିଥି ଅନ୍ୟ ଦେଶରୁ ଆସିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର କୁଳ ଓ ନାମ ଅଜଣା, ଏବଂ ସେ ଏହି ଗ୍ରାମରେ ନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଯେଉଁଠି ଆସିଛନ୍ତି, ସେଉଁଅତିଥିକୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅକିଞ୍ଚନମସମ୍ବନ୍ଧମଜ୍ଞାତକୁଲଶାଲିନମ୍ । ଅସମ୍ପୂଜ୍ଯାତିଥିଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋକ୍ତୁକାମଂ ଵ୍ରଜତ୍ଯଧଃ
ଯଦି କେହି ଅତିଥି, ଯେଉଁଅଜଣା କୁଳର, ଅସମ୍ବନ୍ଧୀ, ଏବଂ ଦରିଦ୍ର, ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ନକରି ଖାଇଯାଏ, ତେବେ ସେ ଖାଇବାକୁ ଚାହିଁ ନିମ୍ନ ଗତିକୁ ପାଇଥାଏ।
ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଗୋତ୍ରାଚରଣମପୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ତଥା କୁଲମ୍ । ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭବୁଦ୍ଧ୍ଯା ତଂ ମନ୍ଯେତାଭ୍ଯାଗତଂ ଗୃହୀ
ତାଙ୍କର ପାଠ, କୁଳ, ଚଳାଚଳ, ଏବଂ ପରିବାର ବିଷୟରେ ଜାଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା ନକରି, ଗୃହସ୍ଥ ଏହି ଅତିଥିକୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପରି ଗଣନା କରିବା ଉଚିତ।
ପିତ୍ରର୍ଥଂ ଚାପରଂ ଵିପ୍ରମେକମପ୍ଯାଶଯେନ୍ନୃପ । ତଦ୍ଦେଶ୍ଯଂ ଵିଦିତାଚାରସମ୍ଭୂତିଂ ପାଞ୍ଚଯଜ୍ଞିକମ୍
ପିତୃମାନ୍ୟ ନିମିତ୍ତରେ ଗୃହସ୍ଥ ଅନ୍ୟ ଏକ ଦେଶୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଅଭିଜାତ, ଚଳାଚଳ ଜଣା, ଏବଂ ପଞ୍ଚଯଜ୍ଞ କରିଥାଏ।
ଅନ୍ନାଗ୍ରଂ ଚ ସମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ହନ୍ତକାରୋପକଲ୍ପିତମ୍ । ନିର୍ଵାପଭୂତଂ ଭୂପାଲ ଶ୍ରୋତ୍ରିଯାଯୋପପାଦଯେତ୍
ଖାଦ୍ୟର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଂଶ, ଯାହା ହିଂସା ନଥିବା ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ଏବଂ ଅର୍ପଣ ଯୋଗ୍ୟ, ଏହାକୁ ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚ ଭିକ୍ଷାତ୍ରିତଯଂ ପରିଵ୍ରାଡ୍ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣାମ୍ । ଇଚ୍ଛଯା ଚ ବୁଧୋ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିଭଵେ ସତ୍ଯଵାରିତମ୍
ପରିବ୍ରାଜକ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ତିନି ଭିକ୍ଷା ଦେବା ଉଚିତ; ଏବଂ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ, ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଅଧିକ ଦେଇପାରିବେ।
ଇତ୍ଯେତେଽତିଥଯଃ ପ୍ରୋକ୍ତା ପ୍ରାଗୁକ୍ତା ଭିକ୍ଷଵଶ୍ଚ ଯେ । ଚତୁରଃ ପୂଜଯିତ୍ଵୈତାନ୍ନୃପ ପାପାତ୍ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଏହି ଚାରି ଅତିଥି ଏବଂ ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଭିକ୍ଷୁମାନେ, ଏମାନେ ସମ୍ମାନ କରିଲେ ରାଜା, ମନୁଷ୍ୟ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଉଥାଏ।
ଅତିଥିର୍ଯସ୍ଯ ଭଗ୍ନାଶୋ ଗୃହାତ୍ ପ୍ରତିନିଵର୍ତ୍ତତେ । ସ ତସ୍ମୈ ଦୁଷ୍କୃତଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ପୁଣ୍ଯମାଦାଯ ଗଚ୍ଛତି
ଯଦି କୌଣସି ଅତିଥି ଆଶା ଭଙ୍ଗ ହୋଇ ଗୃହରୁ ଫେରିଯାଏ, ସେ ଗୃହସ୍ଥଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ ନେଇଯାଏ ଏବଂ ପାପ ଛାଡିଯାଏ।
ଦେଵା ମନୁଷ୍ଯାଃ ପଶଵୋ ଵଯାଂସି ସିଦ୍ଧାସ୍ସଯକ୍ଷୋରଗଦୈତ୍ଯସଙ୍ଘାଃ । ପ୍ରତୋଃ ପିଶାଚାସ୍ତରଵସ୍ସମସ୍ତା ଯେ ଚାନ୍ନମିଚ୍ଛନ୍ତି ମଯାତ୍ର ଦତ୍ତମ୍ ୫୧ । ପିପୀଲିକାଃ କୀଟପତଂଙ୍ଗକାଦ୍ଯା ବୁଭୁକ୍ଷିତାଃ କର୍ମନିବଂଧବଦ୍ଧାଃ । ପ୍ରଯାଂତି ତେ ତୃପ୍ତିମିଦଂ ମଯାନ୍ନଂ ତେଭ୍ଯୋ ଵିସୃଷ୍ଟଂ ସୁଖିନୋ ଭଵଂତୁ ୫୨ । ଯେଷାଂ ନ ମାତା ନ ପିତା ନ ବନ୍ଧୁର୍ନୈଵାନ୍ନସିଦ୍ଧିର୍ନ ତଥାନ୍ନମସ୍ତି । ତତ୍ତୃପ୍ତଯେଽନ୍ନଂ ଭୁଵି ଦତ୍ତମେଵ ତେ ଯାନ୍ତୁ ତୃପ୍ତିଂ ମୁଦିତା ଭଵନ୍ତୁ
ଦେବତା, ମନୁଷ୍ୟ, ଗାଁଉ, ପକ୍ଷୀ, ସିଦ୍ଧ, ଯକ୍ଷ, ନାଗ, ଦୈତ୍ୟ, ପିଶାଚ, ଗଛ ଓ ସମସ୍ତ ଯେଉଁମାନେ ଖାଦ୍ୟ ଚାହିଁନ୍ତି—ମୁଁ ଯେଉଁଅନ୍ନ ଦେଇଛି, ସେଥିରେ ସେମାନେ ତୃପ୍ତି ପାଉନ୍ତୁ। ପିପିଳିକା, କୀଟ, ପତଙ୍ଗ ଓ ସମସ୍ତ ଭୁକ୍ତ ଜୀବ ଯେଉଁମାନେ କର୍ମରେ ବାନ୍ଧା ଅଛନ୍ତି—ମୁଁ ଦେଇଥିବା ଅନ୍ନରେ ସେମାନେ ତୃପ୍ତି ପାଉନ୍ତୁ, ସେମାନେ ସୁଖୀ ହେଉନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ମା, ବାପା, ବନ୍ଧୁ ନାହାନ୍ତି, ଖାଦ୍ୟ ପାଇବା ଉପାୟ ନାହାନ୍ତି, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଭୂମିରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଅନ୍ନ ତୃପ୍ତି ଓ ଆନନ୍ଦ ଦେଉ।