ତଥାଭିଧ୍ଯାଯତସ୍ତସ୍ଯ ସତ୍ଯାଭିଧ୍ଯାଯିନସ୍ତତଃ । ପ୍ରାଦୁର୍ବଭୂଵ ଚାଵ୍ଯକ୍ତାଦର୍ଵାକ୍ସ୍ରୋତାସ୍ତୁ ସାଧକଃ
ଏପରି ସତ୍ୟ ଭାବନାରେ ଚିନ୍ତନ କରୁଥିବା ବେଳେ, ଅବ୍ୟକ୍ତରୁ ଅଧୋଗାମୀ ଏବଂ ସଫଳ ସୃଷ୍ଟି ପ୍ରକଟ ହେଲା।
ଯସ୍ମାଦର୍ଵାଗ୍ଵ୍ଯଵର୍ତ୍ତନ୍ତ ତତୋର୍ଵାକ୍ସ୍ରୋତସସ୍ତୁ ତେ । ତେ ଚ ପ୍ରକାଶବହୁଲାସ୍ତମୋଦ୍ରି କ୍ତା ରଜୋଧିକାଃ
ଉପରକୁ ଯିବା ଧାରାରୁ ମୁହଁ ଘୁଞ୍ଚିବାରୁ, ସେମାନଙ୍କର ଉପରକୁ ଯିବା ଭାଷା ନଥିଲା; ଏହି ଭାଷାଗୁଡ଼ିକ ଅନେକ ଆଲୋକରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଅନ୍ଧାରରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଇ, ରଜୋଗୁଣରେ ଅଧିକ ଥିଲେ।
ତସ୍ମାତ୍ତେ ଦୁଃଖବହୁଲା ଭୂଯୋଭୂଯଶ୍ଚ କାରିଣଃ । ପ୍ରକାଶା ବହିରନ୍ତଶ୍ଚ ମନୁଷ୍ଯାଃ ସାଧକାସ୍ତୁ ତେ
ଏହି କାରଣରୁ, ସେମାନେ ଦୁଃଖରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ପୁନିପୁନି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ଭିତର ଓ ବାହାରରେ ପ୍ରକାଶିତ, ସେମାନେ ସଫଳତା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି।
ଇତ୍ଯେତେ କଥିତାଃ ସର୍ଗାଃ ଷଡତ୍ର ମୁନିସତ୍ତମ । ପ୍ରଥମୋ ମହତଃ ସର୍ଗୋ ଵିଜ୍ଞେଯୋ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ତୁ ସଃ
ଏଭଳି, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏଠାରେ ଛଅଟି ସୃଷ୍ଟି ବିବର୍ଣ୍ତିତ ହେଲା; ପ୍ରଥମଟି 'ମହତ' ର ସୃଷ୍ଟି ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ, ଯାହା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର।