ରୌରଵଃ ସୂକରୋ ରୋଧସ୍ତାଲୋ ଵିଶସନସ୍ତଥା । ମହାଜ୍ଵାଲସ୍ତପ୍ତକୁମ୍ଭୋ ଲଵଣେଥ ଵିଲୋହିତଃ ॥ ୨,୬.
ରୌରବ, ସୂକର, ରୋଧ, ତାଳ, ବିଶସନ, ମହାଜ୍ୱାଳା, ତପ୍ତକୁମ୍ଭ, ଲବଣ ଏବଂ ବିଲୋହିତ—
ରୁଧିରାମ୍ଭୋ ଵୈତରଣିଃ କ୍ରିମିଶଃ କ୍ରିମିଭୋଜନଃ । ଅସିପତ୍ରଵନଂ କୃଷ୍ଣୋ ଲାଲାଭକ୍ଷଶ୍ଚ ଦାରୁଣଃ ॥ ୨,୬.
ରୁଧିରାମ୍ଭ, ବୈତରଣୀ, କ୍ରିମିଶ, କ୍ରିମିଭକ୍ଷ, ଅସିପତ୍ରବନ, କୃଷ୍ଣ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଲାଳାଭକ୍ଷ—
ତଥା ପୂଯଵହଃ ପାପୋ ଵହ୍ନିଜ୍ଵାଲୋ ହ୍ଯଧଃ ଶିରାଃ । ସଂଦଂଶଃ କାଲସୂତ୍ରଶ୍ଚ ତମଶ୍ଚାଵୀଚିରେଵ ଚ ॥ ୨,୬.
ତଥା ପୂୟବହ, ପାପ, ଅଗ୍ନିଜ୍ୱାଳା, ଅଧଃଶିରା, ସଂଦଂଶ, କାଳସୂତ୍ର, ତମସ ଏବଂ ଅବୀଚି—
ଶ୍ଵଭୋଜନୋଥାପ୍ରତିଷ୍ଠଶ୍ଚାପ୍ରଚିଶ୍ଚ ତଥା ପରଃ । ଇତ୍ଯେଵମାଦଯଶ୍ଚାନ୍ଯେ ନରକା ଭୃଶଦାରୁଣାଃ ॥ ୨,୬.
ଶ୍ୱଭୋଜନ, ଅଥାପ୍ରତିଷ୍ଠା, ଆପ୍ରଚି ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନେକ ଭୟଙ୍କର ନରକ ଅଛି।
ଯମସ୍ଯ ଵିଷଯେ ଘୋରାଃ ଶସ୍ତ୍ରାଗ୍ନିଭଯଦାଯିନଃ । ପତନ୍ତି ଯେଷୁ ପୁରୁଷାଃ ପାପକର୍ମରତାସ୍ତୁ ଯେ ॥ ୨,୬.
ଯମଙ୍କ ଅଞ୍ଚଳରେ ଏହି ଭୟଙ୍କର ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିର ଭୟ ଦିଏ, ଯେଉଁଠି ପାପ କାମରେ ଲିନ ଲୋକମାନେ ପଡ଼ନ୍ତି।
କୂଟସାକ୍ଷୀ ତଥାସମ୍ଯକ୍ପକ୍ଷପାତେନ ଯୋ ଵଦେତ୍ । ଯଶ୍ଚାନ୍ଯଦନୃତଂ ଵକ୍ତି ସ ନରୋ ଯାତି ରୌରଵମ୍ ॥ ୨,୬.
ଯିଏ ଭୁଲ ସାକ୍ଷୀ ଦିଏ, କିମ୍ବା ପକ୍ଷପାତ କରି କଥା କହେ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ମିଥ୍ୟା କଥା କହେ, ସେ ଲୋକ ରୌରବ ନରକକୁ ଯାଏ।
ଭ୍ରୂଣହା ପୁରହନ୍ତା ଚ ଗୌଘ୍ନଶ୍ଚ ମୁନିସତ୍ତମ । ଯାନ୍ତି ତେ ନରକଂ ରୋଧଂ ଯଶ୍ଚୋଚ୍ଛ୍ଵାସନିରୋଧକଃ ॥ ୨,୬.
ଯିଏ ଗର୍ଭସ୍ଥ ଶିଶୁକୁ ହତ୍ୟା କରେ, ସହର ଧ୍ୱଂସ କରେ, ଗାଈ ଦଳକୁ ମାରେ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟର ଶ୍ୱାସ ଅଟକାଏ, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନେ ରୋଧ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ସୁରାପୋ ବ୍ରହ୍ମହା ହର୍ତା ସୁଵର୍ଣସ୍ଯ ଚ ସୂକରେ । ପ୍ରଯାନ୍ତି ନରକେ ଯଶ୍ଚ ତୈଃ ସଂସର୍ଗମୁପୈତି ଵୈ ॥ ୨,୬.
ଯିଏ ମଦ୍ୟପାନ କରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରେ, ସୁନା ଚୋରା କରେ, କିମ୍ବା ଏମିତି ଲୋକଙ୍କ ସହ ସଂଗ କରେ, ସେମାନେ ସୂକର ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ରାଜନ୍ଯଵୈଶ୍ଯହନ୍ତା ଚ ତଥୈଵ ଗୁରୁତଲ୍ପଗଃ । ତପ୍ତକୁଣ୍ଡେସ୍ଵସୃଗାମୀ ହନ୍ତି ରାଜଭଟାଂଶ୍ଚ ଯଃ ॥ ୨,୬.
ଯିଏ କ୍ଷତ୍ରିୟ କିମ୍ବା ବୈଶ୍ୟକୁ ମାରେ, ଗୁରୁଙ୍କ ଶଯ୍ୟାର ଅପମାନ କରେ, ତପ୍ତ ଭାଣ୍ଡରେ ରକ୍ତ ପକାଏ, କିମ୍ବା ରାଜାଙ୍କ ରକ୍ଷକମାନେ ମାରେ, ସେ ନରକକୁ ଯାଏ।
ସାଧ୍ଵୀଵିକ୍ରଯକୃଦ୍ବନ୍ଧପାଲଃ କେସରିଵିକ୍ରଯୀ । ତପ୍ତଲୋହେ ପତନ୍ତ୍ଯେତେ ଯଶ୍ଚ ଚ ଭକ୍ତଂ ପରିତ୍ଯଜେତ୍ ॥ ୨,୬.
ଯିଏ ସତୀ ଜନନୀକୁ ବିକ୍ରୟ କରେ, କାରାପାଳ, ସିଂହମାନ୍ଦା ବିକ୍ରେତା, କିମ୍ବା ଭକ୍ତକୁ ତ୍ୟାଗ କରେ—ଏହି ସମସ୍ତେ ତପ୍ତ ଲୋହରେ ପଡ଼ନ୍ତି।
ସ୍ନୁଷାଂ ସୁତାଂ ଚାପି ଗତ୍ଵା ମହାଜ୍ଵାଲେ ନିପାତ୍ଯତେ । ଅଵମନ୍ତା ଗୁରୂଣାଂ ଯୋ ଯଶ୍ଚାକ୍ରୋଷ୍ଟା ନରାଧମଃ ॥ ୨,୬.
ଯିଏ ନିଜ ଝିଅ କିମ୍ବା ବୁହାର ସହ ଅନୁଚିତ କାମ କରେ, ସେ ମହାଜ୍ୱାଳାରେ ଛାଡ଼ାଯାଏ; ଯିଏ ଗୁରୁମାନେକୁ ଅପମାନ କରେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟମାନେକୁ ଗାଳି ଦିଏ, ସେ ମନୁଷ୍ୟମଧ୍ୟରୁ ଅତି ନିଚ।
ଵେଦଦୂଷଯିତାଯଶ୍ଚ ଵେଦଵିକ୍ରଯକଶ୍ଚ ଯଃ । ଅଗମ୍ଯଗାମୀ ଯଶ୍ଚ ସ୍ଯାତ୍ତେ ଯାନ୍ତି ଲଵଣଂ ଦ୍ଵିଜ ॥ ୨,୬.
ଯିଏ ବେଦକୁ ନଷ୍ଟ କରେ, ବେଦ ବିକ୍ରୟ କରେ, କିମ୍ବା ଅନୁଚିତ ନାରୀଙ୍କ ସହ ଯାଏ, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ସେମାନେ ଲବଣ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ଚୋରୋ ଵିଲୋହେ ପତତି ମର୍ଯାଦାଦୂଷକସ୍ତଥା ॥ ୨,୬.
ଚୋର ଏବଂ ସୀମା ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା ଲୋକ ଗଳିଥିବା ଲୋହରେ ପଡ଼ନ୍ତି।
ଦେଵଦ୍ଵିଜପିତୃଦ୍ଵେଷ୍ଟା ରତ୍ନଦୂଷଯିତା ଚ ଯଃ । ସ ଯାତି କ୍ରିମିଭକ୍ଷେ ଵୈ କ୍ରିମୀଶେ ଚ ଦୁରିଷ୍ଟକୃତ୍ ॥ ୨,୬.
ଯିଏ ଦେବତା, ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ପିତୃମାନେକୁ ଘୃଣା କରେ, କିମ୍ବା ମଣିର ଦୁଷ୍ଟି କରେ, ସେ କ୍ରିମିଭକ୍ଷ କିମ୍ବା କ୍ରିମିଶ ନରକକୁ ଯାଏ, ହେ ଦୁଷ୍ଟକର୍ମୀ।
ପିତୃଦେଵାତିଥୀଂସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ପର୍ଯଶ୍ନାତି ନରାଧମଃ । ଲାଲାଭକ୍ଷେ ସ ଯାତ୍ଯୁଗ୍ରେ ଶରକର୍ତା ଚ ଵେଧକେ ॥ ୨,୬.
ଯେ ମନୁଷ୍ୟ ପିତୃ, ଦେବତା ଓ ଅତିଥିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇନାହିଁ, ସେ ନିଜ ଲାଲା ଖାଉଛି ବୋଲି ଗଣାଯାଏ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ସ୍ଥାନକୁ ଯାଇଥାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ତାକୁ କାଠି ଓ ତୀରରେ ଛିଦ୍ର କରାଯାଏ।
କରୋତି କର୍ଣିନୋ ଯଶ୍ଚ ଯଶ୍ଚ ଖଙ୍ଗାଦିକୃନ୍ନରଃ । ପ୍ରଯାନ୍ତ୍ଯେତେ ଵିଶସନେ ନରକେ ଭୃଶଦରୁଣେ ॥ ୨,୬.
ଯିଏ ଅନ୍ୟର କାନ କାଟେ, କିମ୍ବା ତଳୱାର ଓ ଏପରି ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମାରେ, ସେମାନେ ସବୁ ଭୟଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣାର ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ଅସତ୍ପ୍ରତିଗୃହୀତା ତୁ ନରକେ ଯାତ୍ଯଧୋମୁଖେ । ଅଯାଜ୍ଯଯାଜକଶ୍ଚୈଵ ତଥା ନକ୍ଷତ୍ରସୂଚକଃ ॥ ୨,୬.
ଯିଏ ଅନୁଚିତ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେ ମୁଣ୍ଡ ନିମ୍ନକୁ କରି ନରକକୁ ଯାଏ; ଏହିପରି ଯଜ୍ଞ କରିବାଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରେ, କିମ୍ବା ତାରା ଦେଖାଇ ଶୁଭାଶୁଭ କହେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ଵେଗୀ ପୂଯଵହେ ଚୈକୋ ଯାତି ମଷ୍ଟାନ୍ନଭୁଙ୍ଗରଃ ॥ ୨,୬.
ଯିଏ ପୁପୁଣି ମିଶିତ ମାଷ ଖାଏ, କିମ୍ବା ଏକା ଏବଂ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ଭାବରେ ଖାଏ, ସେ ନରକକୁ ଯାଏ।
ଲାକ୍ଷାମାସରସାନାଂ ଚ ତିଲାନାଂ ଲଵଣସ୍ଯ ଚ । ଵିକ୍ରେତା ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଯାତି ତମେଵ ନରକଂ ଦ୍ଵିଜ ॥ ୨,୬.
ହେ ଦ୍ୱିଜ, ଯିଏ ଲାଖ, ମାଂସ, ରସ, ତିଳ ଓ ଲୁଣ ବିକ୍ରି କରେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହି ନରକକୁ ଯାଏ।
ମାର୍ଜାରକୁକ୍କୁଟଚ୍ଛାଗ ଶ୍ଵଵରାହଵିହଙ୍ଗମାନ୍ । ପୋଷଯନ୍ନରକଂ ଯାତି ତମେଵ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମ ॥ ୨,୬.
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ, ଯିଏ ବିଲେଇ, କୁକୁଡ଼ି, ଛାଗ, କୁକୁର, ଶୁଆଁ, କିମ୍ବା ପକ୍ଷୀ ପାଳି ଜୀବିକା ଚାଲାଏ, ସେ ଏହି ନରକକୁ ଯାଏ।
ରଙ୍ଗୋପଜୀଵୀ କୈଵର୍ତଃ କୁମ୍ଡାଶୀ ଗରଦସ୍ତଥା । ସୂଚୀ ମାହିଷକଶ୍ଚୈଵ ପର୍ଵକାରୀ ଚ ଯୋ ଦ୍ଵିଜଃ ॥ ୨,୬.
ଯିଏ ଜୁଆ ଖେଳେ, ମାଛ ଧରେ, କୁମ୍ଭରୁ ଖାଏ, ବିଷ ଦିଏ, ସୁଇ ବନାଏ, ମହିଷ ପାଳେ, କିମ୍ବା ପର୍ବଦିନରେ କାମ କରେ, ସେମାନେ ସବୁ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ଅଗାରଦାହୀ ମିତ୍ରଘ୍ନଃ ଶାକୁନିର୍ଗ୍ରମଯାଜକଃ । ରୁଧିରାନ୍ଧେ ପତନ୍ତ୍ଯେତେ ସୋମଂ ଵିକ୍ରୀଣତେ ଚ ଯେ ॥ ୨,୬.
ଯିଏ ଘରକୁ ଆଗୁନ୍ ଲଗାଏ, ବନ୍ଧୁକୁ ମାରେ, ଶୁଭାଶୁଭ କହେ, ଗ୍ରାମର ପୂଜାରି ହୁଏ, ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ଧ ହୁଏ, କିମ୍ବା ଯିଏ ସୋମ ଚାଲାଏ, ସେମାନେ ସବୁ ନରକକୁ ପଡ଼ନ୍ତି।
ମଖହା ଗ୍ରାମହନ୍ତା ଚ ଯାତି ଵୈତରଣୀଂ ନରଃ ॥ ୨,୬.
ଯିଏ ଯଜ୍ଞ କିମ୍ବା ଗ୍ରାମକୁ ଧ୍ୱଂସ କରେ, ସେ ବୈତରଣୀ ନଦୀକୁ ଯାଏ।
ରେତଃ ପାତାଦିକର୍ତାରୋ ମର୍ଯାଦାଭେଦିନୋ ହି ଯେ । ତେ କୃଷ୍ଣେ ଯାନ୍ତ୍ଯଶୌଚାଶ୍ଚ କୁହକାଜୀଵିନଶ୍ଚ ଯେ ॥ ୨,୬.
ଯେମାନେ ଶୁକ୍ର ପାତ କରନ୍ତି, ସୀମା ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ଅପବିତ୍ର ରହନ୍ତି, କିମ୍ବା ଠକେଇ ଜୀବନ ଚାଲାନ୍ତି, ସେମାନେ କଳା ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ଅସିପତ୍ରଵନଂ ଯାତି ଵନଚ୍ଛେଦୀ ଵୃଥୈଵ ଯଃ । ଔରଭ୍ରିକୋ ମୃଗଵ୍ଯାଧୋ ଵହ୍ନିଜ୍ଵାଲେ ପତନ୍ତି ଵୈ ॥ ୨,୬.
ଯିଏ ଅକାରଣରେ ବନ କାଟେ, ସେ ତୀର ଦଳର ଅରଣ୍ୟକୁ ଯାଏ; ଭେଡ଼ା ଚୋର ଓ ମୃଗ ଶିକାରି ଅଗ୍ନିର ଜ୍ୱାଳାରେ ପଡ଼ନ୍ତି।
ଯାନ୍ତ୍ଯେତେ ଦ୍ଵିଜ ତତ୍ରୈଵ ଯେ ଚାପାକେଷୁ ଵହ୍ନିଦାଃ ॥ ୨,୬.
ହେ ଦ୍ୱିଜ, ଯିଏ ଘର କିମ୍ବା ଖେତକୁ ଆଗୁନ୍ ଲଗାଏ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠାକୁ ଯାନ୍ତି।
ଵ୍ରତାନାଂ ଲୋପକୋ ଯଶ୍ଚସ୍ଵାଶ୍ରମାଦ୍ଵିଚ୍ଯୁତଶ୍ଚ ଯଃ । ସନ୍ଦଂଶଯାତନାମଧ୍ଯେ ପତତସ୍ତାଵୁଭାଵପି ॥ ୨,୬.
ଯିଏ ନିଜ ବ୍ରତ ଭଙ୍ଗ କରେ କିମ୍ବା ନିଜ ଆଶ୍ରମ ଛାଡ଼ିଦିଏ, ସେ ଦୁଇଜଣେ ଏକାଠି ଲୋହା ଚିମଟିର ଯନ୍ତ୍ରଣା ମଧ୍ୟରେ ପଡ଼ନ୍ତି।
ଦିଵା ସ୍ଵପ୍ନେ ଚ ସ୍କନ୍ଦନ୍ତେ ଯେ ନରା ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣଃ । ପୁତ୍ରୈରଧ୍ଯାପିତା ଯେ ଚ ତେ ପତନ୍ତି ଶ୍ଵଭୋଜନେ ॥ ୨,୬.
ଯେମାନେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଥିଲେ ଦିନେ କିମ୍ବା ସ୍ୱପ୍ନରେ ଶୁକ୍ର ପାତ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ପୁଅମାନେ ପିତାଙ୍କୁ ବେଦ ପଢ଼ାନ୍ତି, ସେମାନେ କୁକୁରଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି।
ଏତେ ଚାନ୍ଯେ ଚ ନରକାଃ ଶତଶୋଥ ସହସ୍ରଶଃ । ଯେଷୁ ଦୁଷ୍କୃତକର୍ମାଣଃ ପଚ୍ଯନ୍ତେ ଯାତନାଗତାଃ ॥ ୨,୬.
ଏହି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶତଶଃ ଓ ସହସ୍ରଶଃ ନରକ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଦୁଷ୍କର୍ମ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ଯଥୈଵ ପାପାନ୍ଯେତାନି ତଥାନ୍ଯାନି ସହସ୍ରଶଃ । ଭୁଜ୍ଯନ୍ତେ ତାନି ପୁରୁଷୈର୍ନରକାନ୍ତରଗୋଚରୈଃ ॥ ୨,୬.
ଏହି ପାପମାନେ ଯେପରି ଅଛି, ସେପରି ଅନ୍ୟ ହଜାର ହଜାର ପାପ ଅଛି, ଏବଂ ଲୋକମାନେ ଏହି ସମସ୍ତ ନରକରେ ତାହାର ଫଳ ଭୋଗ କରନ୍ତି।