ନିଷଧଃ ପାରିପାତ୍ରଶ୍ଚ ମର୍ଯ୍ଯାଦାପର୍ଵ୍ଵତାଵୁଭୌ । ମେରୋଃ ପରିଚମଦିଗଭାଗେ ଯତା ପୂର୍ଵ୍ଵୌ ତଥା ସ୍ଥିତୌ
ନିଷଧ ଏବଂ ପାରିପାତ୍ର ଦୁଇଟି ସୀମା ପାହାଡ଼; ଏହି ଦୁଇଟି ମେରୁ ପାହାଡ଼ର ପାର୍ଶ୍ୱ ଦିଗରେ, ପୂର୍ବ ଦିଗର ପାହାଡ଼ ଯେପରି ଅଛି, ସେପରି ଅବସ୍ଥିତ।
ତ୍ରିଶ୍ଵୃହ୍ଗୋ ଜାରୁଧିଶ୍ଚୈଵ ଉତ୍ତରୌ ଵର୍ଷପର୍ଵ୍ଵତୌ । ପୂର୍ଵ୍ଵପଶ୍ଵାଯତାଵେତାଵର୍ଣଵାନ୍ତର୍ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତୌ
ତ୍ରିଶୃଙ୍ଗ ଏବଂ ଜାରୁଧି ଉତ୍ତର ଦିଗର ସୀମା ପାହାଡ଼; ଏହି ଦୁଇଟି ପୂର୍ବ ଏବଂ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଅଛି, ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଅବସ୍ଥିତ।
ଇତ୍ଯେତେ ମୁନିଵର୍ଯ୍ଯୋକ୍ତା ମର୍ଯ୍ଯାଦାପର୍ଵ୍ଵତାସ୍ତଵ । ଜଠରାଦ୍ଯାଃ ସ୍ଥିତା ମେରୋସ୍ତେଷାଂ ଦ୍ରୌ ଦ୍ରୌ ଚତୁର୍ଦିଶମ୍
ଏଭଳି, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଜଠର ଆଦି ସୀମା ପାହାଡ଼ଗୁଡ଼ିକ ମେରୁ ପାହାଡ଼କୁ ଚାରି ଦିଗରେ ଘେରି ଅବସ୍ଥିତ।
ମୈରୋଶ୍ଚତୁର୍ଦିଶଂ ଯେ ତୁ ପ୍ରୋକ୍ତାଃ କେସରପର୍ଵ୍ଵତାଃ । ଶୀତାନ୍ତାଦ୍ଯା ମୁନେ ! ତେଷାମତୀଵ ହି ମନୋରମାଃ
ମେରୁ ପାହାଡ଼ର ଚାରି ଦିଗରେ ଯେ କେସର ପାହାଡ଼ଗୁଡ଼ିକ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି, ଶୀତାନ୍ତ ଆଦି ଆରମ୍ଭରୁ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର, ମୁନି।
ଶୈଲାନାମନ୍ତରେ ଦ୍ରୋଣ୍ଯଃ ସିଦ୍ଧଚାରଣସେଵିତାଃ । ସୁରମ୍ଯାଣି ତଥା ତାସୁ କାନନାନି ପୁରାଣି ଚ
ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟର ଉପତ୍ୟକାଗୁଡ଼ିକୁ ସିଦ୍ଧ ଏବଂ ଚାରଣମାନେ ସେବନ କରନ୍ତି; ସେଠି ପ୍ରାଚୀନ ଏବଂ ରମ୍ୟ ଅଟବୀଗୁଡ଼ିକ ଅଛି।
ଲକ୍ଷ୍ମୀ-ଵିଷ୍ଣଵଗ୍ନିସୂର୍ଯ୍ଯାଦିଦେଵାନାଂ ମୁନିସତ୍ତମ୍ । ତାସ୍ଵାଯତନଵର୍ଷାଣି ଜୁଷ୍ଟାନି ଵରକିନ୍ନରୈଃ
ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ବିଷ୍ଣୁ, ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କର ପବିତ୍ର ଆଶ୍ରମଗୁଡ଼ିକ ସେଠି ଅଛି, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେଉଁଠାରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କିନ୍ନରମାନେ ବାସ କରନ୍ତି।
ଗନ୍ଘର୍ଵ୍ଵଯକ୍ଷରକ୍ଷାଂସି ତଥା ଦୈତେଯଦାନଵାଃ । କ୍ରୀଡ଼ନ୍ତି ତାସୁ ରମ୍ଯାସୁ ଶୈଲଦ୍ରୋଣୀଷ୍ଵହର୍ନିଶମ୍
ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, ଦୈତ୍ୟ ଏବଂ ଦାନବମାନେ ସେଠି ରମ୍ୟ ପାହାଡ଼ ଉପତ୍ୟକାରେ ଦିନ ରାତି ଖେଳ କରନ୍ତି।
ଭୌମା ହ୍ଯେତେ ସ୍ମୃତାଃ ସ୍ଵର୍ଗା ଧର୍ମ୍ମିଣାମାଲଯା ମୁନେ । ନୈତେଷୁ ପାପକର୍ମ୍ମଣୋ ଯାନ୍ତି ଜନ୍ମଶତୈରପି
ଏହି ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ଭୂମିର ସ୍ୱର୍ଗ ବୋଲି ଗଣନା କରାଯାଏ, ମୁନି, ଧର୍ମିକମାନଙ୍କର ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳ; ଏଠି ଅପକର୍ମ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ଶତ ଜନ୍ମ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ପହଞ୍ଚିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଭଦ୍ରାଶ୍ଵେ ଭଗଵାନ୍ ଵିଷ୍ଣୁରାସ୍ତେ ହଯଶିରା ଦ୍ଵିଜ । ଵରାହଃ କେତୁମାଲେ ତୁ ଭାରତେ କୂର୍ମ୍ମରୂପଧୃକ୍
ଭଦ୍ରାଶ୍ୱରେ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ହୟଗ୍ରୀବ ରୂପରେ ବସିଛନ୍ତି, ଦ୍ୱିଜ; କେତୁମାଳାରେ ବରାହ ରୂପରେ, ଭାରତରେ କୂର୍ମ ରୂପରେ।
ମତ୍ସ୍ଯରୂପଶ୍ଵ ଗୋଵିନ୍ଦଃ କୁରୁଷ୍ଵାସ୍ତେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଃ । ଵିଶ୍ଵରୂପେଣ ସର୍ଵ୍ଵତ୍ର ସର୍ଵ୍ଵଃ ସର୍ଵତ୍ରଗୋ ହରିଃ
କୁରୁ ଅଞ୍ଚଳରେ ଗୋବିନ୍ଦ ମତ୍ସ୍ୟ ରୂପରେ ବସିଛନ୍ତି, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ; ହରି ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଦିଗବ୍ୟାପୀ ବିଶ୍ୱରୂପରେ ବସିଛନ୍ତି।
ସର୍ଵ୍ଵସ୍ଯାଧାରଭୂତୋଽସୌ ମୈତ୍ରେଯାସ୍ତେଽଖିଲାତ୍ମକଃ । ଯାନି କିମ୍ପୁରୁଷାଦୀନି ଵର୍ଷାଣ୍ଯଷ୍ଟୌ ମହାମୁନେ । ନ ତେଷୁ ଶୋକୋ ନାଯାସୋ ନୋଦ୍ଵେଗଃ କ୍ଷୁଦ୍ଭଯାଦିକମ୍
ମୈତ୍ରେୟ, ସମସ୍ତର ଆଧାର ଭଗବାନ୍, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ବ୍ୟାପି ରହିଛନ୍ତି, ସେ କିମ୍ପୁରୁଷ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଏଠି ଥିବା ଅଠଟି ଭୂମିକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ମହାମୁନି। ସେଠି କେହି ଦୁଃଖ, କ୍ଷୁଦ୍ର ଶ୍ରମ, ଭୟ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଅସୁବିଧାର ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ସୁସ୍ଥାଃ ପ୍ରଜା ନିରାତଙ୍କାଃ ସର୍ଵ୍ଵଦୁଃଖଵିଵର୍ଜ୍ଜିତାଃ । ଦଶଦ୍ଵାଦଶଵର୍ଷାଣାଂ ସହସ୍ତ୍ରାଣି ସ୍ଥିରାଯୁଷଃ
ସେଠି ଲୋକମାନେ ସୁସ୍ଥ ଓ ନିର୍ବିଗ୍ନ ଅଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ। ସେମାନଙ୍କର ଆୟୁ ଦଶ ଅଥବା ଦ୍ୱାଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୃଢ଼ ଅଟୁଟ ରହେ।
ନ ତେଷୁ ଵର୍ଷତେ ଦେଵୋ ଭୌମାନ୍ଯମ୍ଭାଂସି ତେଷୁ ଵୈ । କୃତ-ତ୍ରେତାଦିକା ନୈଵ ତେଷୁ ସ୍ଥାନେଷୁ କଲ୍ପନା
ସେଠି ଦେବତାମାନେ ବର୍ଷା କରନ୍ତି ନାହିଁ, ପୃଥିବୀରେ ପାଣି ମିଳେ ନାହିଁ। କ୍ରିତ, ତ୍ରେତା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଯୁଗର କଳ୍ପନା ଏଠି ନାହିଁ।
ସର୍ଵ୍ଵେଷ୍ଵେତେଷୁ ଵର୍ଷେଷୁ ସପ୍ତ ସପ୍ତ କୁଲାଚଲାଃ । ନଦ୍ଯଶ୍ଵ ଶତଶସ୍ତେଭ୍ଯଃ ପ୍ରସୂତା ଯା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ସମସ୍ତ ଏହି ଭୂମିରେ ସାତଟି ସାତଟି ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଅଛି। ସେମାନଙ୍କୁ ଠାରୁ ଶତ-ଶତ ନଦୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଶ୍ରୀପରାଶର ଉଵାଚ ଉତ୍ତରଂ ଯତ୍ସମୁଦ୍ରସ୍ଯ ହିମାଦ୍ରେଶ୍ଚୈଵ ଦକ୍ଷିଣମ୍ । ଵର୍ଷଂ ତଦ୍ଭାରତଂ ନାମ ଭାରତୀ ଯତ୍ର ସନ୍ତତିଃ ॥ ୨,୩.
ଶ୍ରୀ ପରାଶର କହିଲେ: ସମୁଦ୍ରର ଉତ୍ତର ଓ ହିମାଳୟର ଦକ୍ଷିଣ ଭୂମିକୁ ଭାରତ ଭୂମି କୁହାଯାଏ, ଯେଉଁଠି ଭାରତଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ବସିଛନ୍ତି।
ନଵଯୋଜନସାହସ୍ରୋ ଵିସ୍ତାରୋସ୍ଯ ମହାମୁନେ । କର୍ମଭୂମିରିଯଂ ସ୍ଵର୍ଗମପଵର୍ଗଂ ଚ ଗଚ୍ଛତାମ୍ ॥ ୨,୩.
ମହାମୁନି, ଏହି ଭୂମିର ଚଉଡ଼ା ନବ ହଜାର ଯୋଜନ। ଏହି ଭୂମି କର୍ମର ଭୂମି, ଯେଉଁଠି ଲୋକମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ କିମ୍ବା ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ମହେନ୍ଦ୍ରୋ ମଲଯଃ ସହ୍ଯଃ ଶୁକ୍ତିମାନୃକ୍ଷପର୍ଵତଃ । ଵିନ୍ଧ୍ଯଶ୍ଚ ପାରୀଯାତ୍ରଶ୍ଚ ସପ୍ତାତ୍ର କୁଲପର୍ଵତାଃ ॥ ୨,୩.
ମହେନ୍ଦ୍ର, ମଲୟ, ସାହ୍ୟ, ଶୁକ୍ତିମାନ୍, ଋକ୍ଷ, ବିନ୍ଧ୍ୟ, ପାରୀୟାତ୍ର — ଏହି ସାତଟି ପ୍ରମୁଖ ପାହାଡ଼ ଏଠି ଅଛି।
ଅତଃ ସଂପ୍ରାପ୍ଯତେ ସ୍ଵର୍ଗୋ ସୁକ୍ତିମସ୍ମାତ୍ପ୍ରଯାନ୍ତି ଵୈ । ତିର୍ଯକ୍ତ୍ଵଂ ନରକଂ ଚାପି ଯାନ୍ତ୍ଯତଃ ପୁରୁଷା ମୁନେ ॥ ୨,୩.
ଏଠି ଥିଲେ ଲୋକମାନେ ଶୁଭ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ଅଧର୍ମ କରିଲେ ପଶୁ ଜନ୍ମ କିମ୍ବା ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି, ମୁନି।
ଇତଃ ସ୍ଵର୍ଗଶ୍ଚ ମୋକ୍ଷଶ୍ଚ ମଧ୍ଯଂ ଚାନ୍ତଶ୍ଚ ଗମ୍ଯତେ । ନ ଖ୍ଲଵନ୍ଯତ୍ର ମର୍ତ୍ଯାନାଂ କର୍ମଭୂମୌ ଵିଧୀଯତେ ॥ ୨,୩.
ଏଠି ଥିଲେ ସ୍ୱର୍ଗ, ମୋକ୍ଷ, ମଧ୍ୟ ଓ ଶେଷ ଦଶା ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ; ମାନବମାନେ ପାଇଁ କର୍ମ ଭୂମି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଠାରେ ନାହିଁ।
ଭାରତସ୍ଯାସ୍ଯ ଵର୍ଷସ୍ଯ ନଵଭାଦାନ୍ନଶାମଯ । ଇଦ୍ରଦ୍ଵୀପଃ କସେରୁଶ୍ଚ ତାମ୍ରପର୍ଣାଂ ଗଭସ୍ତିମାନ୍ ॥ ୨,୩.
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ଭାରତ ଭୂମିରେ ନବଟି ଭାଗ ଅଛି: ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୱୀପ, କସେରୁ, ତାମ୍ରପର୍ଣୀ, ଗଭସ୍ତିମାନ।
ନାଗଦ୍ଵୀପସ୍ତଥା ସାମ୍ଯୋ ଗନ୍ଧର୍ଵସ୍ତ୍ଵଥ ଚାରୁଣଃ । ଅଯଂ ତୁ ନଵମସ୍ତଷାଂ ଦ୍ଵୀପଃ ସାଗାରସଂଵୃତଃ ॥ ୨,୩.
ନାଗଦ୍ୱୀପ, ସାମ୍ୟକ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଚାରୁଣ; ଏହି ନବମଟି ଦ୍ୱୀପ ସାଗର ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଛି।
ଯୋଜନାନାଂ ସହସ୍ରଂ ତୁ ଦ୍ଵୀପୋଯଂ ଦକ୍ଷିଣୋତ୍ତରାତ୍ । ପୂର୍ଵେ କିରାତା ଯସ୍ଯାନ୍ତେ ପଶ୍ଚିମେ ଯଵନାଃ ସ୍ଥିତାଃ ॥ ୨,୩.
ଏହି ଦ୍ୱୀପ ଦକ୍ଷିଣରୁ ଉତ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକ ହଜାର ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା। ପୂର୍ବ ଶେଷରେ କିରାତମାନେ ବସିଛନ୍ତି, ପଶ୍ଚିମ ଶେଷରେ ଯବନମାନେ ଅଛନ୍ତି।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯା ଵୈଶ୍ଯା ମଧ୍ଯେ ଶବ୍ଦ୍ରାଶ୍ଚ ଭାଗଶଃ । ଇଜ୍ଯାଯୁଧଵଣିଜ୍ଯାଦ୍ଯୈର୍ଵର୍ତଯନ୍ତୋ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ ॥ ୨,୩.
ମଧ୍ୟ ଭାଗରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଓ ଶୂଦ୍ରମାନେ ତାଙ୍କର ଅଞ୍ଚଳରେ ଅଛନ୍ତି, ପୂଜା, ଯୁଦ୍ଧ, ବ୍ୟବସାୟ ଓ ଅନ୍ୟ କାମରେ ଲିପ୍ତ।
ଶତଦ୍ରୂଚନ୍ଦ୍ରଭାଗାଦ୍ଯା ହିମଯତ୍ପାଦନିର୍ଗତାଃ । ଵେଦସ୍ମୃତିମୁଖାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ପାରୀଯାତ୍ରୋଦ୍ଭଵା ମୁନେ ॥ ୨,୩.
ଶତଦ୍ରୁ, ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା ଓ ଅନ୍ୟ ନଦୀମାନେ ହିମାଳୟ ପାଦରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ବେଦସ୍ମୃତି, ମୁଖା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନଦୀ ପାରୀୟାତ୍ର ପାହାଡ଼ରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ମୁନି।
ନର୍ମଦା ମୁରସାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ନଦ୍ଯୋ ଵିନ୍ଧ୍ଯାଦ୍ରିନିର୍ଗତାଃ । ତାପୀପଯୋଷ୍ଣୀନିର୍ଵିନ୍ଧ୍ଯା ପ୍ରସୂଖା ଋକ୍ଷସଂଭଵାଃ ॥ ୨,୩.
ନର୍ମଦା, ମୁରସା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନଦୀ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପାହାଡ଼ରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ତାପୀ, ପୟୋଷ୍ଣୀ, ନିର୍ବିନ୍ଧ୍ୟା, ପ୍ରସୂଖା ଋକ୍ଷ ପାହାଡ଼ରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ଗୋଦାଵରୀ ଭୀମରଥୀ କୃଷ୍ଣଵେଣ୍ଯାଦିକାସ୍ତଥା । ସହ୍ଯପାଦୋଦ୍ଭଵା ନଦ୍ଯଃ ସ୍ମୃତାଃ ପାପଭଯାପହାଃ ॥ ୨,୩.
ଗୋଦାବରୀ, ଭୀମରଥୀ, କୃଷ୍ଣବେଣୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନଦୀ ସାହ୍ୟ ପାହାଡ଼ରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ଏହି ନଦୀମାନେ ପାପ ଭୟ ଦୂର କରନ୍ତି।
କୃତମାଲା ତାମ୍ରପର୍ଣିପ୍ରସୁଖା ମଲଯୋଦ୍ଭଵାଃ । ତ୍ରିସାମା ଚର୍ଷିକୁଲ୍ଯାଦ୍ଯା ମହେନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭଵାଃ ସ୍ମୃତାଃ ॥ ୨,୩.
କୃତମାଳା, ତାମ୍ରପର୍ଣୀ, ପ୍ରସୂଖା ମଲୟ ପାହାଡ଼ରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ତ୍ରିସାମା, ଚର୍ଷିକୁଳ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନଦୀମାନେ ମହେନ୍ଦ୍ର ପାହାଡ଼ରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ଋଷିକୁଲ୍ଯାକୁମାରାଦ୍ଯାଃ ଶୁକ୍ତିମତ୍ପାଦସମ୍ଭଵାଃ । ଆସାଂ ନଦ୍ଯ ଉପାନଦ୍ଯଃ ସନ୍ତ୍ଯନ୍ଯାଶ୍ଚ ସହସ୍ରଶଃ ॥ ୨,୩.
ଋଷିକୁଳ୍ୟା, କୁମାରା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନଦୀ ଶୁକ୍ତିମାନ୍ ପାହାଡ଼ରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ଏହି ସମସ୍ତ ନଦୀର ଅନେକ ଉପନଦୀ ଅଛି, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ନଦୀ ହଜାର-ହଜାର ଅଛି।
ତାସ୍ଵିମେ କୁରୁପାଞ୍ଚାଲା ମଧ୍ଯଦେଶାଦଯୋ ଜନାଃ । ପୂର୍ଵଦେଶାଦିକାଶ୍ଚୈଵ କାମରୂପନିଵାସିନଃ ॥ ୨,୩.
ଏହି ମଧ୍ୟରେ କୁରୁ, ପଞ୍ଚାଳ, ମଧ୍ୟଦେଶ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି; ପୂର୍ବ ଦେଶ ଓ ଅନ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳରେ ଯେଉଁମାନେ ଚାହିଁଲେ ଯେଉଁଠି ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜ ଇଛାନୁସାରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ରୂପରେ ବସିଥାନ୍ତି।
ପୁଣ୍ଡ୍ରାଃ କଲିଙ୍ଗା ମଗଧା ଦକ୍ଷିଣାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ସର୍ଵଶଃ । ତଥାପରାନ୍ତାଃ ସୌରାଷ୍ଟ୍ରାଃ ଶୂରାଭୀରାସ୍ତଥାର୍ବୁଦାଃ ॥ ୨,୩.
ପୁଣ୍ଡ୍ର, କଳିଙ୍ଗ, ମଗଧ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଅଞ୍ଚଳର ସମସ୍ତ ଲୋକମାନେ; ଏହିପରି ଅପରାନ୍ତ, ସୌରାଷ୍ଟ୍ର, ଶୂର, ଅଭୀର ଓ ଅର୍ବୁଦ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।