ପରାଶାର ଉଵାଚ । କର୍ଦ୍ଦମସ୍ଯାତ୍ମଜାଂ କନ୍ଯାମୁପଯେମେ ପ୍ରିଯଵ୍ରତଃ । ସମ୍ରାଟ୍ କୁକ୍ଷୀ ଚ ତତ୍କନ୍ଯେ ଦଶ ପୁତ୍ରାସ୍ତଥାପରେ
ପରାଶର କହିଲେ, କର୍ଦ୍ଦମଙ୍କ ଝିଅଙ୍କୁ ପ୍ରିୟବ୍ରତ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ଏହି ରାଜକୁମାରୀଠାରୁ, ରାଜା, ସେଠିଏ ପ୍ରିୟବ୍ରତଙ୍କର ଦଶଜଣ ପୁଅ ଏବଂ ଆଉ ଗୋଟିଏ ପୁଅ ଜନ୍ମିଥିଲେ ।
ମହାପ୍ରାଜ୍ଞା ମହାଵୀର୍ଯ୍ଯା ଵିନୀତା ଦଯିତାଃ ପିତୁଃ । ପ୍ରିଯଵ୍ରତସୁତାଃ ଖ୍ଯାତାସ୍ତେଷାଂ ନାମାନି ମେ ଶ୍ଵୃଣୁ
ପ୍ରିୟବ୍ରତଙ୍କ ପୁଅମାନେ ବଡ଼ ଜ୍ଞାନୀ, ବିର ଓ ଶିଷ୍ଟ ଥିଲେ, ଏବଂ ପିତାଙ୍କର ଅତି ପ୍ରିୟ ଥିଲେ । ସେମାନଙ୍କର ନାମଗୁଡ଼ିକୁ ଏବେ ଶୁଣ ।
ଆଗ୍ନୀଧ୍ରଶ୍ଚାଗ୍ନିବାହୁଶ୍ଚ ଵପୁଷ୍ମାନ୍ ଦ୍ଯୁତିମାଂସ୍ତଥା । ମେଧା ମେଧାତିଥିର୍ଭଵ୍ଯଃ ସଵନଃ ପୁତ୍ର ଏଵ ଚ
ସେମାନେ ହେଲେ: ଆଗ୍ନୀଧ୍ର, ଅଗ୍ନିବାହୁ, ବପୁଷ୍ମାନ, ଦ୍ୟୁତିମାନ, ମେଧା, ମେଧାତିଥି, ଭବ୍ୟ, ସବନ ଏବଂ ଆଉ ଗୋଟିଏ ପୁଅ ।
ଜ୍ଯୋତିଷ୍ମାନ୍ ଦଶମସ୍ତେଷାଂ ସତ୍ଯନାମା ସୁତୋଽଭଵତ୍ । ପ୍ରିଯଵ୍ରତସ୍ଯ ପୁତ୍ରାସ୍ତୁ ପ୍ରଖ୍ଯାତା ବଲଵୀର୍ଯ୍ଯତଃ
ଦଶମ ପୁଅ ହେଉଛନ୍ତି ଜ୍ୟୋତିଷ୍ମାନ, ଏବଂ ସତ୍ୟନାମା ମଧ୍ୟ ପୁଅ ଥିଲେ । ପ୍ରିୟବ୍ରତଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରାକ୍ରମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ ।
ମେଧାଗ୍ନିବାହୁପୁତ୍ରାସ୍ତୁ ତ୍ରଯୋ ଯୋଗପରାଯଣାଃ । ଜାତିସ୍ମରା ମହାଭାଗ ନ ରାଜ୍ଯାଯ ମନୋ ଦଧୁଃ
ମେଧା, ଅଗ୍ନିବାହୁ ଓ ପୁତ୍ର ଏହି ତିନିଜଣ ଯୋଗରେ ଲଗ୍ନ ଥିଲେ; ସେମାନେ ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମରଣ କରୁଥିଲେ, ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଥିଲେ ଏବଂ ରାଜ୍ୟରେ ମନ ଦେଇନଥିଲେ ।
ନିର୍ମ୍ମଲାଃ ସର୍ଵକାଲନ୍ତୁ ସମସ୍ତାର୍ଥେଷୁ ଵୈ ମୁନେ । ଚକ୍ରୁଃ କ୍ରିଯା ଯଥାନ୍ଯାଯମଫଲାକାଙ୍କ୍ଷିଣୋ ହି ତେ
ମୁନି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ କାଳରେ ପବିତ୍ର ରହିଥିଲେ, ସମସ୍ତ କାମରେ ନ୍ୟାୟ ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ ଏବଂ କେବେ ଫଳର ଆଶା କରୁନଥିଲେ ।
ପ୍ରିଯଵ୍ରତୋ ଦଦୌ ତେଷାଂ ସପ୍ତାନାଂ ମୁନିସତ୍ତମ ! ଵିଭଜ୍ଯ ସପ୍ତ ଦ୍ଵୀପାନି ମୈତ୍ରେଯ ସୁମହାତ୍ମନାମ୍
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପ୍ରିୟବ୍ରତ ତାଙ୍କ ସାତିଜଣ ମହାତ୍ମା ପୁଅଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସପ୍ତ ଦ୍ୱୀପକୁ ବାଣ୍ଟିଦେଲେ ।
ଜମ୍ବୂଦ୍ଵୀପଂ ମହାଭାଗ ସୋଽଗ୍ନୀଧ୍ରାଯ ଦଦୌ ପିତା । ମେଧାତିଥେସ୍ତଥା ପ୍ରାଦାତ୍ ପ୍ଲକ୍ଷଦ୍ଵୀପମଥାପରମ୍
ମହାଭାଗ, ପିତା ଆଗ୍ନୀଧ୍ରଙ୍କୁ ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପ ଦେଲେ; ଏବଂ ମେଧାତିଥିଙ୍କୁ ଆଉ ଏକ ମହାଦ୍ୱୀପ ପ୍ଲକ୍ଷଦ୍ୱୀପ ଦେଲେ ।
ଶାଲ୍ମଲେ ଚ ଵପୁଷ୍ମନ୍ତଂ ନରେନ୍ଦ୍ରମଭିଷିକ୍ତଵାନ୍ । ଜ୍ଯୋତିଷ୍ମନ୍ତଂ କୁଶଦ୍ରୀପେ ରାଜାନଂ କୃତଵାନ୍ ପ୍ରଭୁଃ
ସେ ବପୁଷ୍ମାନଙ୍କୁ ଶାଲ୍ମଳୀ ଦ୍ୱୀପର ରାଜା କରିଦେଲେ; ଏବଂ ଜ୍ୟୋତିଷ୍ମାନଙ୍କୁ କୁଶ ଦ୍ୱୀପର ଶାସକ କଲେ ।
ଦ୍ଯୁତିମନ୍ତଂ ଚ ରାଜାନଂ କ୍ରୌଞ୍ଚଦ୍ରୀପେ ସମାଦିଶତ୍ । ଶାକଦ୍ଵୀପେଶ୍ଵରଞ୍ଚାପି ଭଵ୍ଯଞ୍ଚକ୍ରେ ଚ ସ ପ୍ରଭୁଃ
ସେ ଦ୍ୟୁତିମାନଙ୍କୁ କ୍ରୌଞ୍ଚ ଦ୍ୱୀପର ରାଜା କଲେ, ଏବଂ ଭବ୍ୟଙ୍କୁ ଶାକ ଦ୍ୱୀପର ଅଧିପତି କଲେ ।
ସଵନଂ ପୁଷ୍କରଦ୍ଵୀପେ ରାଜାନଂ ସମକାରଯତ
ସେ ସବନଙ୍କୁ ପୁଷ୍କର ଦ୍ୱୀପର ରାଜା କରିଦେଲେ ।
ଜମ୍ବୂଦ୍ଵୀପେଶ୍ଵରୋ ଯସ୍ତୁ ଆଗ୍ନୀଧ୍ରୋ ମୁନିସତ୍ତମ । ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରା ବଭୁଵୁସ୍ତେ ପ୍ରଜାପତିସମା ନଵ
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆଗ୍ନୀଧ୍ର ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପର ଅଧିପତି ହେଲେ; ତାଙ୍କର ନଅଜଣ ପୁଅ ଥିଲେ, ସେମାନେ ପ୍ରଜାପତି ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ ।
ନାଭିଃ କିମ୍ପୁରୁଷଶ୍ଵେ ଵୈ ହରିଵର୍ଷ ଇଲାଵୃତଃ । ରମ୍ଯୋ ହିରଣ୍ଵାନ୍ ଷଷ୍ଠଶ୍ଚ କୁରୁର୍ଭଦ୍ରାଶ୍ଵ ଏଵ ଚ
ସେମାନେ ହେଲେ: ନାଭି, କିମ୍ପୁରୁଷ, ହରିବର୍ଷ, ଇଲାବୃତ, ରମ୍ୟ, ହିରଣ୍ୟବାନ୍, ଛଅଟିଏ କୁରୁ, ଏବଂ ଭଦ୍ରାଶ୍ୱ ।
କେତୁମାଲସ୍ତଥୈଵାନ୍ଯଃ ସାଧୁଚେଷ୍ଟୋ ନୃପୋଽଭଵତ୍ । ଜମ୍ବୂଦ୍ରୀପଵିଭାଗାଂଶ୍ଚ ତଷାଂ ଵିପ୍ର ନିଶାମଯ
ଏଉଁଥିରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଥିଲେ କେତୁମାଳ, ଯିଏ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା ଥିଲେ । ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏବେ ତୁମେ ଏହି ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପର ବିଭାଗଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣ ।
ପିତ୍ରା ଦତ୍ତଂ ହିମାହ୍ଵନ୍ତୁ ଵର୍ଷଂ ନାଭେସ୍ତୁ ଦକ୍ଷିଣମ୍ । ହେମକୂଟଂ ତଥା ଵର୍ଷଂ ଦଦୌ କିମ୍ପୁରୁଷାଯ ସଃ
ପିତା ନାଭିଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଥିବା ହିମାହ୍ୱାନ୍ ନାମକ ଭୂମି ଦେଲେ; ଏହିପରି, କିମ୍ପୁରୁଷଙ୍କୁ ହେମକୂଟ ନାମକ ଭୂମି ଦେଲେ ।
ତୃତୀଯଂ ନୈଷଧଂ ଵର୍ଷଂ ହରିଵର୍ଷାଯ ଦତ୍ତଵାନ । ଇଲାଵୃତାଯ ପ୍ରଦଦୌ ମୈରୁର୍ଯତ୍ର ତୁ ମଧ୍ଯଗଃ
ତୃତୀୟ ଭୂମି ନୈଷଧ ହରିବର୍ଷଙ୍କୁ ଦେଲେ; ଇଲାବୃତଙ୍କୁ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ମେରୁ ପର୍ବତ ଦେଲେ ।
ନୀଲାଚଲାଶ୍ଵିତଂ ଵର୍ଷଂ ରମ୍ଯାଯ ପ୍ରଦଦୌ ପିତା । ଶ୍ଵେତଂ ତଦୁତ୍ତରଂ ଵର୍ଷଂ ପିତ୍ରା ଦତ୍ତଂ ହିରଣ୍ଵତେ
ପିତା ନୀଳାଚଳ ପାଦଦେଶର ଭୂମି ରମ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଲେ; ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଥିବା ଶ୍ୱେତ ଭୂମି ହିରଣ୍ୟବାନ୍ଙ୍କୁ ଦେଲେ ।
ଯଦୁତ୍ତରଂ ଶ୍ଵୃଙ୍ଗଵତୋ ଵର୍ଷଂ ତତ୍ କୁରଵେ ଦଦୌ । ମେରୋଃ ପୂର୍ଵ୍ଵେଣା ଯଦ୍ ଵର୍ଷଂ ଭଦ୍ରାଶ୍ଵାଯ ପ୍ରଦତ୍ତଵାନ୍
ଶୃଙ୍ଗବାନ୍ ପର୍ବତର ଉତ୍ତର ଭୂମି କୁରୁଙ୍କୁ ଦେଲେ; ମେରୁ ପର୍ବତର ପୂର୍ବ ଭୂମି ଭଦ୍ରାଶ୍ୱଙ୍କୁ ଦେଲେ ।
ଗନ୍ଧମାଦନଵର୍ଷନ୍ତୁ କେତୁମାଲାଯ ଦତ୍ତଵାନ । ଇତ୍ଯେତାନି ଦଦୌ ତେଭ୍ଯଃ ପୁତ୍ରେଭ୍ଯଃ ସ ନରେଶ୍ଵରଃ
ଗନ୍ଧମାଦନ ଦେଶଟି କେତୁମାଳଙ୍କୁ ଦେଲେ; ଏଭଳିଭାବେ, ସେ ରାଜା ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେଙ୍କୁ ଏହି ଭୂମିମାନେ ବଣ୍ଟନ କରିଦେଲେ।
ଵର୍ଷେଷ୍ଵେତେଷୁ ତାନ୍ ପୁତ୍ରାନଭିଷିତଚ୍ଯ ସ ଭୂମିପଃ । ଶାଲଗ୍ରାମଂ ମହାପୁଣ୍ଯଂ ମୈତ୍ରେଯ ତପସେ ଯଯୌ
ଏହି ଦେଶଗୁଡ଼ିକୁ ପୁଅମାନେଙ୍କୁ ଦେଇ ରାଜା ଶାଳଗ୍ରାମରେ, ଯାହା ବହୁତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ, ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଚାଲିଗଲେ, ମୈତ୍ରେୟ।
ଯାନି କିଂପୁରୁଷାଦୀନି ଵର୍ଷାଣ୍ଯଷ୍ଟୌ ମହାମୁନେ। ତେଷାଂ ସ୍ଵାଭାଵିକୀ ସିଦ୍ଧିଃ ସୁଖପ୍ରାଯା ହ୍ଯଯତ୍ନତଃ
ହେ ମହାମୁନି, କିମ୍ପୁରୁଷ ଆଦି ଆଠଟି ଦେଶରେ ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ, ଏବଂ ସେଠାରେ ଲୋକମାନେ ଅସୁବିଧା ବିନା ସୁଖ ପାଆନ୍ତି।
ଵିପର୍ଯ୍ଯଯୋ ନ ତେଷ୍ଵସ୍ତି ଜରାମୃତ୍ଯୁଭଯଂ ନ ଚ । ଧର୍ମ୍ମାଧର୍ମ୍ମୌ ନ ତେଷ୍ଵାସ୍ତାଂ ନୋତ୍ତମାଧମମଧ୍ଯମାଃ
ସେଠାରେ ବିପରୀତତା ନାହିଁ, ବୟସ୍ କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁ ଭୟ ନାହିଁ; ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମ ନାହିଁ, ଉତ୍ତମ, ମଧ୍ୟମ କିମ୍ବା ଅଧମ ଭେଦ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
ନ ତେଷ୍ଵସ୍ତି ଯୁଗାଵସ୍ଥା କ୍ଷେତ୍ରେଷ୍ଵଷ୍ଟାସୁ ସର୍ଵ୍ଵଦା । ହିମାହ୍ଵଯଂ ତୁ ଵୈ ଵର୍ଷଂ ନାଭେରାସୀନ୍ମହାତ୍ମନଃ
ସେଠାରେ କେବେ ବି ଯୁଗର ଭେଦ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ହିମାହ୍ୱୟ ନାମକ ଦେଶଟି ମହାତ୍ମା ନାଭିଙ୍କର ଥିଲା।
ତସ୍ଯର୍ଷଭୋଽଭଵତ୍ ପୁତ୍ରୋ ମେରୁଦେଵ୍ଯାଂ ମହାଦ୍ଯୁତିଃ । ଋଷଭାଦ୍ ଭରତୋ ଜଜ୍ଞ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଃପୁତ୍ରଶତସ୍ଯ ସଃ
ତାଙ୍କର ପୁଅ ମେରୁଦେବୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଦୀପ୍ତିମାନ ଋଷଭ ଥିଲେ; ଋଷଭଙ୍କୁ ଏକଶ ଝିଅ ପୁଅ ମଧ୍ୟରୁ ବଡ଼ ପୁଅ ଭାରତ ଜନ୍ମିଲେ।
କୃତ୍ଵା ରାଜ୍ଯଂ ସ୍ଵଧର୍ମ୍ମେଣ ତଥେଷ୍ଟ୍ଵା ଵିଵିଧାନ୍ ମଖାନ୍ । ଅଭିଷଚ୍ଯ ସୁତଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଭରତଂ ପୃଥିଵୀପତିମ୍
ସେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ରାଜ୍ୟ ଚାଲାଇ, ବିଭିନ୍ନ ଯଜ୍ଞ କରି, ତାଙ୍କର ବଡ଼ ପୁଅ ଭାରତଙ୍କୁ ଭୂମିର ରାଜା କରିଦେଲେ।
ତପସେ ସ ମହାଭାଗଃ ପୁଲସ୍ତ୍ଯସ୍ଯାଶ୍ରମଂ ଯଯୌ । ଵାନପ୍ରସ୍ଥଵିଧାନେନ ତତ୍ରାପି କୃତନିଶ୍ଚଯଃ
ସେ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ପୁଲସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଗଲେ, ଓ ଭଲଭାବେ ବନବାସୀ ଜୀବନ ଅନୁସରଣ କରିବାକୁ ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ।
ତପସ୍ତେପେ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଯଦା ଚ ସ ମହୀପତିଃ । ତପସା କର୍ଶିତୋଽତ୍ଯର୍ଥଂ କୃଶୋ ଧମନିସନ୍ତତଃ
ସେ ରାଜା ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ତପସ୍ୟା କଲେ, ଏବଂ ତପସ୍ୟାରେ ଅତି ଦୁର୍ବଳ ହୋଇ, ତାଙ୍କର ଶରୀରରେ ଶିରାମାନେ ଚିହ୍ନଟ ହେବାକୁ ଲାଗିଲା।
ନଗ୍ନୋ ଵୀଟାଂ ମୁଖେ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵୀରାଧ୍ଵାନଂ ତତୋ ଗତଃ । ତତଶ୍ଚ ଭାରତଂ ଵର୍ଷମେତଲ୍ଲୋକେଷୁ ଗୀଯତେ
ସେ ନଗ୍ନ ଅବସ୍ଥାରେ, ମୁଁହରେ ଏକ ଚିରୁନ୍ଦା ପତିକା ରଖି, ବୀରମାନେ ଯେଉଁପଥରେ ଯାଆନ୍ତି, ସେଇପଥରେ ଚାଲିଗଲେ; ଏହିପରି ଏହି ଦେଶଟି ଲୋକମାନେ ଭାରତ ଭାବେ ପରିଚିତ।
ଭରତାଯ ଯତଃ ପିତ୍ରା ଦତ୍ତଂ ପ୍ରାତିଷ୍ଠତା ଵନମ୍ । ସୁମତିର୍ଭରତସ୍ଯାଭୂତ୍ ପୁତ୍ରଃ ପରମଧାର୍ମ୍ମିକଃ
ପିତା ଯେତେବେଳେ ଭାରତଙ୍କୁ ଏହି ଦେଶ ଦେଇ ବନକୁ ଚାଲିଗଲେ, ତାହାପରେ ଭାରତଙ୍କୁ ସୁମତି ନାମକ ଅତି ଧର୍ମିକ ପୁଅ ହେଲେ।
କୃତ୍ଵା ସମ୍ଯଗ୍ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ରାଜ୍ଯମିଷ୍ଟମଖଃ ପିତା । ପୁତ୍ରସଂକ୍ରମିତଶ୍ରୀସ୍ତୁ ଭରତଃ ସ ମହୀପତିଃ
ଠିକ୍ ଭାବେ ଯଜ୍ଞ କରି, ପିତା ତାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛିତ ରାଜ୍ୟ ଦେଲେ; ଏଭଳିଭାବେ ଭାରତ ରାଜା ତାଙ୍କର ଶ୍ରୀ ତାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ।