ବ୍ରହ୍ମ ସୃଜତ୍ଯାଦିକାଲେ ମରୀଚିପ୍ରମୁଖାସ୍ତତଃ । ଉତ୍ପାଦଯନ୍ତ୍ଯପତ୍ଯାନି ଜନ୍ତଵଶ୍ଚ ପ୍ରତିକ୍ଷଣମ୍ ॥ ୧,୨୨.
ଆରମ୍ଭରେ ବ୍ରହ୍ମା ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି, ତାପରେ ମରୀଚି ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି, ପ୍ରାଣୀମାନେ ପ୍ରତିମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଜନ୍ମ ନେଉଛନ୍ତି।
କାଲେନ ନ ଵିନା ବ୍ରହ୍ମ ସୃଷ୍ଟିନିଷ୍ପାଦକୋ ଦ୍ଵିଜ । ନ ପ୍ରଜାପତଯଃ ସର୍ଵେ ନ ଚୈଵାଖିଲଜନ୍ତଵଃ ॥ ୧,୨୨.
କାଳ ବିନା, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ବ୍ରହ୍ମା ସୃଷ୍ଟି କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାପତିମାନେ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଏଵମେଵ ଵିଭାଗୋଯଂ ସ୍ତିତାଵପ୍ଯୁପଦିଶ୍ଯତି । ଚତୁର୍ଦା ତସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ମୈତ୍ରେଯ ପ୍ରଲଯେ ତଥା ॥ ୧,୨୨.
ଏହିପରି, ଏହି ବିଭାଗ ପାଳନ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଏ, ଏବଂ ମୈତ୍ରେୟ, ପ୍ରଳୟ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦେବତାଙ୍କର ଚାରି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ରୂପ ଥାଏ।
ଯତ୍କିଞ୍ଚିତ୍ସୃଜ୍ଯତେ ଯେନ ସତ୍ତ୍ଵଜାତେନ ଵୈ ଦ୍ଵିଜ । ତସ୍ଯ ସୃଜ୍ଯସ୍ଯ ସମ୍ଭୂତୋ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଵୈ ହରେସ୍ତନୁଃ ॥ ୧,୨୨.
ଯେଉଁଠିଏ ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ପ୍ରାଣୀ କିଛି ସୃଷ୍ଟି କରେ, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ସେଠାରେ ଯେଉଁ ସବୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେସବୁ ହରିଙ୍କର ଦେହ।
ହନ୍ତି ଯାଵଚ୍ଚ ଯତ୍କିଞ୍ଚିତ୍ସତ୍ତ୍ଵଂ ସ୍ଥାଵରଜଙ୍ଗମମ୍ । ଜନାର୍ଦନସ୍ଯ ତଦ୍ରୌଦ୍ରଂ ମୈତ୍ରେଯାନ୍ତକରଂ ଵପୁଃ ॥ ୧,୨୨.
ଯେଉଁଠିଏ ଯେଉଁ ସ୍ଥାବର କିମ୍ବା ଚଳନଶୀଳ ପ୍ରାଣୀ ନାଶ ହୁଏ, ମୈତ୍ରେୟ, ସେହି ନାଶକ ରୂପ ହେଉଛି ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କର ରୌଦ୍ର ଦେହ।
ଏଵମେଷ ଜଗତ୍ସ୍ତ୍ରଷ୍ଟା ଜଗତ୍ପାତା ତଥା ଜଗତ୍ । ଜଗଦ୍ଭକ୍ଷଯିତା ଦେଵଃ ସମସ୍ତସ୍ଯ ଜନାର୍ଦନଃ ॥ ୧,୨୨.
ଏଭଳି, ଏହି ଦେବତା ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପାଳକ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିଗଳି ନେବା ନାଶକ।
ସୃଷ୍ଟିସ୍ଥିତ୍ଯନ୍ତକାଲେଷୁ ତ୍ରିଧୈଵଂ ସଂପ୍ରଵର୍ତତେ । ଗୁଣପ୍ରଵୃତ୍ଯା ପରମଂ ପଦଂ ତସ୍ଯାଗୁଣଂ ମହତ୍ ॥ ୧,୨୨.
ସୃଷ୍ଟି, ସ୍ଥିତି ଓ ପ୍ରଳୟ ସମୟରେ, ଏହା ତିନି ପ୍ରକାରରେ ପ୍ରକଟ ହୁଏ, ଗୁଣମାନଙ୍କର କ୍ରିୟା ଅନୁଯାୟୀ; କିନ୍ତୁ ଏହାର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥା ଗୁଣମାନକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥାଏ, ଏହା ଅତି ମହାନ।
ତଚ୍ଚ ଜ୍ଞାନମଯଂ ଵ୍ଯାପି ସ୍ଵସଂଵେଦ୍ଯମନୌପମମ୍ । ଚତୁଷ୍ପ୍ରକାରଂ ତଦପି ସ୍ଵରୂପଂ ପରମାତ୍ମନଃ ॥ ୧,୨୨.
ଏହା ଜ୍ଞାନରେ ଗଠିତ, ସମସ୍ତଠାରେ ବ୍ୟାପି, ନିଜେ ନିଜକୁ ଜାଣିପାରିବା, ଏବଂ ତୁଳନାହୀନ; ଏହି ଚାରି ପ୍ରକାର ରୂପ ହେଉଛି ପରମାତ୍ମାଙ୍କର ସ୍ୱରୂପ।
ଶ୍ରୀମୈତ୍ରେଯ ଉଵାଚ ଚତୁଃପ୍ରକାରତାଂ ତସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଭୂତସ୍ଯ ହେ ମୁନେ । ମମାଚକ୍ଷ୍ଵ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଯଦୁକ୍ତଂ ପରମଂ ପଦମ୍ ॥ ୧,୨୨.
ଶ୍ରୀମୈତ୍ରେୟ କହିଲେ: ହେ ମୁନି, ଯେଉଁ ଦେଉଳ ବ୍ରହ୍ମ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେହି ଚାରି ପ୍ରକାର ରୂପ ଓ ପରମ ପଦ କ’ଣ, ମୋତେ ଠିକ୍ ଭାବରେ ବୁଝାଇଦିଅ।
ଶ୍ରୀପରାଶର ଉଵାଚ ମୈତ୍ରେଯ କାରଣଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ସାଧନଂ ସର୍ଵଵସ୍ତୁଷୁ । ସାଧ୍ଯଂ ଚ ଵସ୍ତ୍ଵଭିମତଂ ଯତ୍ସାଧଯିତୁମାତ୍ମନଃ ॥ ୧,୨୨.
ଶ୍ରୀପରାଶର କହିଲେ: ମୈତ୍ରେୟ, ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁରେ କାରଣ, ସାଧନ ଓ ଯାହାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାକୁ ଚାହାଯାଏ, ସେହି ସାଧ୍ୟ ବସ୍ତୁ ବିଷୟରେ ମୁଁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛି।
ଯୋଗିନୋ ମୁକ୍ତିକାମସ୍ଯ ପ୍ରାଣାଯାମାଦିସାଧନମ୍ । ସାଧ୍ଯଂ ଚ ପରମଂ ବ୍ରହ୍ମ ପୁନର୍ନାଵର୍ତତେ ଯତଃ ॥ ୧,୨୨.
ଯେଉଁ ଯୋଗୀ ମୁକ୍ତି ଆଶା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାଣାୟାମ ଓ ଏହାଦି ସାଧନ ହେଉଛି; ଏବଂ ସାଧ୍ୟ ବସ୍ତୁ ହେଉଛି ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, ଯାହାଠାରୁ ପୁଣି ଫେରିଆସିବା ନାହିଁ।
ସାଧନାଲମ୍ବନଂ ଜ୍ଞାନଂ ମୁକ୍ତଯେ ଯୋଗିନାଂ ହି ଯତ୍ । ସ ଭେଦଃ ପ୍ରଥମସ୍ତସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଭୂତସ୍ଯ ଵୈ ମୁନେ ॥ ୧,୨୨.
ଯୋଗୀମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନକୁ ସାଧନର ଆଧାର ବାନ୍ଧନ୍ତି, ସେହି ହେଉଛି ବ୍ରହ୍ମ ଭୂତ ରୂପର ପ୍ରଥମ ଭିନ୍ନତା, ହେ ମୁନି।
ଯୁଞ୍ଜତଃ କ୍ଲେଶମୁକ୍ତ୍ଯର୍ଥଂ ସାଧ୍ଯଂ ଯଦ୍ବ୍ରହ୍ମ ଯୋଗିନଃ । ତଦାଲମ୍ବନଵିଜ୍ଞାନଂ ଦ୍ଵିତୀଯୋଽଂଶୋ ମହାମୁନେ ॥ ୧,୨୨.
ଯୋଗୀ ଯେଉଁ ବ୍ରହ୍ମକୁ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେହି ସାଧ୍ୟ ବସ୍ତୁର ଆଧାର ଭାବରେ ଥିବା ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଂଶ, ହେ ମହାମୁନି।
ଉଭଯୋସ୍ତ୍ଵଵିଭାଗେନ ସାଧ୍ଯସାଧନଯୋର୍ହି ଯତ୍ । ଵିଜ୍ଞାନମଦ୍ଵୈତମଯଂ ତଦ୍ଭାଗୋନ୍ଯୋ ମଯୋଦିତଃ ॥ ୧,୨୨.
ସାଧନ ଓ ସାଧ୍ୟ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ନଥିବା ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଜ୍ଞାନ, ଏହା ତୃତୀୟ ଭାଗ ଯାହାକୁ ମୁଁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛି।
ଜ୍ଞାନତ୍ରଯସ୍ଯ ଵୈ ତସ୍ଯ ଵିଶେଷୋ ଯୋ ମହାମୁନେ । ତନ୍ନିରାକରଣଦ୍ଵାରା ଦର୍ଶିତାତ୍ମସ୍ଵରୂପଵତ୍ ॥ ୧,୨୨.
ଏହି ତିନି ପ୍ରକାର ଜ୍ଞାନର ବିଶେଷତା, ହେ ମହାମୁନି, ଯେପରି ଆତ୍ମାର ସ୍ୱରୂପ ନିରାକରଣ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ, ସେପରି ଦେଖାଯାଏ।
ନିର୍ଵ୍ଯାପାରମନାଖ୍ଯେଯଂ ଵ୍ଯାପ୍ତିମାତ୍ରମନୂପମମ୍ । ଆତ୍ମସମ୍ବୋଧଵିଷଯଂ ସତ୍ତାମାତ୍ରମଲକ୍ଷଣମ୍ ॥ ୧,୨୨.
ଏହା କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ, ବର୍ଣ୍ଣନା କରିହେବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, କେବଳ ବ୍ୟାପ୍ତି ରୂପ, ତୁଳନାହୀନ, ନିଜ ଜ୍ଞାନର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ, କେବଳ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ରେ ଚିହ୍ନିତ।
ପ୍ରଶାନ୍ତମଭଯଂ ଶୁଦ୍ଧଂ ଦୁର୍ଵିଭାଵ୍ଯମସଂଶ୍ରଯମ୍ । ଵିଷ୍ଣୋର୍ଜ୍ଞାନମଯସ୍ଯୋକ୍ତଂ ତଜ୍ଜ୍ଞାନଂ ବ୍ରହ୍ମସଂଜ୍ଞିତମ୍ ॥ ୧,୨୨.
ଏହା ଶାନ୍ତ, ଭୟହୀନ, ଶୁଦ୍ଧ, ବୁଝିବାକୁ କଠିନ, ଆଶ୍ରୟହୀନ; ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଏହି ଜ୍ଞାନମୟ ସ୍ୱରୂପକୁ ବ୍ରହ୍ମ ନାମ ଦିଆଯାଇଛି।
ତତ୍ର ଜ୍ଞାନନିରୋଧେନ ଯୋଗିନୋ ଯାନ୍ତି ଯେ ଲଯମ୍ । ସଂସାରକର୍ଷଣୋପ୍ତୌ ତେ ଯାନ୍ତି ନିର୍ବୀଜତାଂ ଦ୍ଵିଜା ॥ ୧,୨୨.
ଏଠାରେ, ଜ୍ଞାନ ନିରୋଧ ଦ୍ୱାରା ଯୋଗୀମାନେ ଲୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ସଂସାରର ଆକର୍ଷଣ ଛାଡି, ସେମାନେ ବୀଜହୀନ ସମାଧିକୁ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି, ହେ ଦ୍ୱିଜ।
ଏଵଂପ୍ରକାରମମଲଂ ନିତ୍ଯଂ ଵ୍ଯାପକମକ୍ଷଯମ୍ । ସମସ୍ତହେଯରହିତଂ ଵିଷ୍ଣ୍ଵାଖ୍ଯଂ ପରମଂ ପଦମ୍ ॥ ୧,୨୨.
ଏହିପରି, ବିଷ୍ଣୁ ନାମକ ପରମ ପଦ ନିର୍ମଳ, ଚିରସ୍ଥାୟୀ, ସମସ୍ତଠାରେ ବ୍ୟାପି, ଅବିନାଶୀ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟତାରୁ ମୁକ୍ତ।
ତଦ୍ବ୍ରହ୍ମ ପରମଂ ଯୋଗୀ ଯତୋ ନାଵର୍ତତେ ପୁନଃ । ଶ୍ରଯତ୍ଯପୁଣ୍ଯୋପରମେ କ୍ଷୀଣକ୍ଲେଶେଽତିନିର୍ମଲେ ॥ ୧,୨୨.
ଯେଉଁ ପରମ ବ୍ରହ୍ମକୁ ଯୋଗୀ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି ଏବଂ ଯାଠାରୁ ପୁଣି ଫେରିଆସିବା ନାହିଁ, ସେହି ବ୍ରହ୍ମକୁ ଅପୁଣ୍ୟ ଶେଷ ହେଲେ, କ୍ଲେଶ ଶୁନ୍ୟ ହେଲେ ଏବଂ ଅତିଶୟ ପବିତ୍ରତା ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ ପ୍ରାପ୍ତ କରାଯାଏ।
ଦ୍ଵେ ରୂପେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ତସ୍ଯ ମୂର୍ତଂ ଚାମୂର୍ତମେଵ ଚ । କ୍ଷରାକ୍ଷରାସ୍ଵରୂପେ ତେ ସର୍ଵଭୂତେଷ୍ଵଵସ୍ଥିତେ ॥ ୧,୨୨.
ସେ ବ୍ରହ୍ମଙ୍କର ଦୁଇଟି ରୂପ ଅଛି: ଏକଟି ଦେହୀ ଓ ଏକଟି ଦେହହୀନ; ଏହି ଦୁଇଟି ହେଉଛି କ୍ଷର ଓ ଅକ୍ଷର, ଯାହା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀରେ ବ୍ୟାପିଛି।
ଅକ୍ଷରଂ ତତ୍ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ କ୍ଷରଂ ସର୍ଵମିଦଂ ଜଗତ୍ । ଏକଦେଶସ୍ଥିତସ୍ଯାଗ୍ନେର୍ଜ୍ଯୋତ୍ସ୍ତ୍ରା ଵିସ୍ତାରିଣି ଯଥା । ପରସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ଶକ୍ତିସ୍ତଥୋଦମଖିଲଂ ଜଗତ୍ ॥ ୧,୨୨.
ଅକ୍ଷର ହେଉଛି ସେହି ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, କ୍ଷର ହେଉଛି ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ। ଯେପରି ଅଗ୍ନି ଏକ ସ୍ଥାନରେ ରହି ତାହାର ଆଲୋକ ଚାରିପାଖରେ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ, ସେପରି ପରମ ବ୍ରହ୍ମଙ୍କର ଶକ୍ତି ହେଉଛି ସମସ୍ତ ଜଗତ।
ତତ୍ରାପ୍ଯାସନ୍ନଦୂରତ୍ଵାଦ୍ବହୁତ୍ଵସ୍ଵଲ୍ପତାମଯଃ । ଜ୍ଯୋତ୍ସ୍ନାଭେଦୋସ୍ତି ତଚ୍ଛକ୍ତେସ୍ତଦ୍ଵନ୍ମୈତ୍ରେଯ ଵିଦ୍ଯତେ ॥ ୧,୨୨.
ସେଠି ମଧ୍ୟ, ନିକଟତା ଓ ଦୂରତା ଦ୍ୱାରା ବେଶି କିମ୍ବା କମ୍ ଭିନ୍ନତା ଦେଖାଯାଏ; ଯେପରି ଆଲୋକରେ ଭିନ୍ନତା ଥାଏ, ସେପରି ଏହି ଶକ୍ତିରେ ମଧ୍ୟ ଏପରି ଭିନ୍ନତା ଅଛି, ହେ ମୈତ୍ରେୟ।
ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵା ବ୍ରହ୍ମନ୍ପ୍ରଧାନା ବ୍ରହ୍ମଶକ୍ତଯଃ । ତତଶ୍ଚ ଦେଵା ମୈତ୍ରେଯ ନ୍ଯୂନା ଦକ୍ଷାଦଯସ୍ତତଃ ॥ ୧,୨୨.
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଶିବ, ହେ ବ୍ରହ୍ମଣ, ବ୍ରହ୍ମଙ୍କର ପ୍ରଧାନ ଶକ୍ତି; ସେମାନଠାରୁ ଦେବମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନଠାରୁ ଡକ୍ଷ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ଷୁଦ୍ର ଦେବତାମାନେ, ହେ ମୈତ୍ରେୟ।
ତତୋ ମନୁଷ୍ଯାଃ ପଶଵୌ ମୃଗପକ୍ଷିସରୀସୃପାଃ । ନ୍ଯୂନାନ୍ଯୂନତରାଶ୍ଚୈଵ ଵୃକ୍ଷଗୁଲ୍ମାଦଯସ୍ତଥା ॥ ୧,୨୨.
ତାପରେ ମନୁଷ୍ୟ, ଗାଈ-ଗୋଅଁ, ବନ୍ୟପଶୁ, ପକ୍ଷୀ, ସରୀସୃପ ଏବଂ ଏହା ସହିତ ଗଛ, ଝାଡ଼ି ଓ ଏପରି ଅନେକ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜୀବ ଓ ଉଦ୍ଭିଦ, ଅଧିକ କିମ୍ବା କମ୍ ଗୁଣରେ, ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ତଦେତଦକ୍ଷରଂ ନିତ୍ଯଂ ଜଗନ୍ମୁନିଵରାଖିତମ୍ । ଆଵିର୍ଭାଵତିରୋଭାଵଜନ୍ମନାଶଵିକଲ୍ପଵତ୍ ॥ ୧,୨୨.
ଏହି ଅବିନାଶୀ, ଚିରନ୍ତନ ତତ୍ତ୍ୱଟିଏ, ମହାମୁନିମାନେ ଯାହାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଏହା ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୁଏ, ଜନ୍ମ ଓ ନାଶ ଅନୁଭବ କରେ।
ସର୍ଵଶକ୍ତି ମଯୋ ଵିଷ୍ଣୁଃ ସ୍ଵରୂପଂ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପରମ୍ । ମୂର୍ତଂ ଯଦ୍ଯୋଗିଭିଃ ପୂର୍ଵଂ ଯୋଗାରମ୍ଭେଷୁ ଚିନ୍ତ୍ଯତେ ॥ ୧,୨୨.
ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ବିଷ୍ଣୁ ହେଉଛନ୍ତି ପରମ ବ୍ରହ୍ମର ସ୍ୱରୂପ। ଯୋଗୀମାନେ ଯେତେବେଳେ ଯୋଗ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଦେହୀ ରୂପକୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି।
ସାଲମ୍ବନୋ ମହାଯୋଗଃ ସବୀଜୋ ଯତ୍ରସଂସ୍ଥିତଃ । ମନସ୍ଯଵ୍ଯାହତେ ସମ୍ଯଗ୍ଯୁଞ୍ଜତାଂ ଜାଯତେ ମୁନେ ॥ ୧,୨୨.
ଏହା ହେଉଛି ବଡ଼ ଯୋଗ, ଯେଉଁଠାରେ ଆଧାର ଅଛି, ବୀଜ ଅଛି, ଏବଂ ମନ ଶାନ୍ତ ଓ ଏକାଗ୍ର ହେଲେ, ମୁନି, ସେଠାରେ ଜ୍ଞାନ ଉଦୟ ହୁଏ।
ସ ପରଃ ପରଶକ୍ତୀନାଂ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସମନନ୍ତରମ୍ । ମୂର୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମ ମହାଭାଗ ସର୍ଵବ୍ରହ୍ମମଯୋ ହରିଃ ॥ ୧,୨୨.
ସେ ପରମ, ବ୍ରହ୍ମର ପରାଶକ୍ତି ପରେ ଅଛନ୍ତି। ମହାଭାଗ, ହରି ହେଉଛନ୍ତି ଦେହୀ ବ୍ରହ୍ମ, ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମର ସାର।
ଯତ୍ର ସର୍ଵମିଦଂ ପ୍ରୋତମୋତଂ ଚୈଵାଖିତଂ ଜଗତ୍ । ତତୋ ଜଗଜ୍ଜଗତ୍ଯସ୍ମିନ୍ସ ଜଗଚ୍ଚଖିଲଂ ମୁନେ ॥ ୧,୨୨.
ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ତାଙ୍କ ଭିତରେ ଗୁଁଥାଯାଇଛି, ମୁନି। ତେଣୁ ସେ ଏହି ବିଶ୍ୱରେ ବିଶ୍ୱ, ସେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ।