ଏକଚକ୍ରୋ ମହାବାହୁସ୍ତାରକଶ୍ଚ ମହାବଲଃ । ସ୍ଵର୍ଭାନୁର୍ଵୃ ଷପର୍ଵ୍ଵା ଚ ପୁଲୋମା ଚ ମହାଵଲଃ
ଏକଚକ୍ର, ମହାବାହୁ, ତାରକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସ୍ୱର୍ଭାନୁ, ବୃଷପର୍ବନ୍, ପୁଲୋମା — ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ମହାବଳୀ ଥିଲେ ।
ଏତେ ଦନୋଃ ସୁତାଃ କ୍ଯାତା ଵିପ୍ରଚିତ୍ତିଶ୍ଚ ଵୀର୍ଯ୍ଯଵାନ । ସ୍ଵର୍ଭାନୋସ୍ତୁ ପ୍ରଭା କନ୍ଯା ଶର୍ମ୍ମିଷ୍ଠା ଵାର୍ଷପର୍ଵ୍ଵାଣୀ
ଏମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ଦାନୁଙ୍କ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁଅମାନେ, ଏହି ସହିତ ଶୂର ବିପ୍ରଚିତ୍ତି ମଧ୍ୟ ଥିଲେ ।
ଉପଦାନଵୀ-ହଯଶିରାଃ ପ୍ରଖ୍ଯାତା ଵରକନ୍ଯକାଃ । ଵୈଶ୍ଵାନରସୁତେ ଚୋଭେ ପୁଲୋମା କାଲକା ତଥା
ସ୍ୱର୍ଭାନୁଙ୍କର ପ୍ରଭା, ଶର୍ମିଷ୍ଠା ଓ ବାର୍ଷପର୍ବଣୀ ନାମକ ଝିଅମାନେ ଥିଲେ । ଉପଦାନୀ ଓ ହୟଶିରା ମଧ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କନ୍ୟାମାନେ ଥିଲେ ।
ଅବେ ସୁତେ ମହାଭାଗେ ମରୀଚେସ୍ତୁ ପରିଗ୍ରହଃ । ତାଭ୍ଯାଂ ପୁତ୍ରସହସ୍ତ୍ରାଣି ଷଷ୍ଟିର୍ଦାନଵସତ୍ତମାଃ
ପୁଲୋମା ଓ କାଳକା, ଦୁହେଁ ବୈଶ୍ୱାନରଙ୍କ ଝିଅ, ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ ଥିଲେ । ଏହି ଦୁଇଁଜଣୀ ମରୀଚିଙ୍କ ପତ୍ନୀ ହେଲେ ।
ପୌଲୋମା କାଲକେଯାଶ୍ଚ ମୀରୀଚତନଯାଃ ସ୍ମୃତାଃ । ତତୋଽପରୋ ମହାଵୀର୍ଯ୍ଯା ଦାରୁଣାସ୍ତ୍ଵତିନିର୍ଘୃଣାଃ
ମରୀଚିଙ୍କ ପୁଅ ହିସାବରେ ପୌଲୋମ ଓ କାଳକେୟ ନାମରେ ଅନେକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସେମାନେ ସଠି ହଜାର ଥିଲେ।
ସିଂହିକାଯାମଥୋତ୍ପନ୍ନା ଵିପ୍ରତଚିତ୍ତେଃ ସୁତାସ୍ତଥା । ଵ୍ଯଂଶଃ ଶଲ୍ଯଶ୍ଚ ବଲଵାନ୍ ନଭଶ୍ଚୈଵ ମହାବଲଃ
ସିଂହିକା ଓ ବିପ୍ରଚିତ୍ତିଙ୍କ ଝିଅ ମାନଙ୍କରୁ ଅନ୍ୟ ଅନେକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଭୟଙ୍କର ଓ କଠୋର ଦାନବ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଵାତାପିର୍ନମୁଚିଶ୍ଚୈଵ ଇଲ୍ଵଲଃ ଖସୃମସ୍ତଥା । ଅଞ୍ଝକୋ ନରକଶ୍ଚୈଵ କାଲନାଭସ୍ତଥଵୈ ଚ
ତ୍ରୟଂଶ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶଲ୍ୟ, ମହାବଳୀ ନଭ, ବାତାପି, ନମୁଚି, ଇଲ୍ବଳ ଓ ଖସୃମ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଥିଲେ।
ସ୍ଵର୍ଭାନୁଶ୍ଚ ମହାଵୀର୍ଯ୍ଯଶ୍ଚକ୍ରଯୋଧୀ ମହାବଲଃ । ଏତେ ତେ ଦାନଵାଃ ଶ୍ଵେ ଷ୍ଠୋ ଦନୁଵଂଶଵିଵର୍ଦ୍ଧନାଃ
ଆନ୍ଧକ, ନରକ, କାଳନାଭ, ମହାବୀର ସ୍ୱର୍ଭାନୁ ଓ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ବକ୍ତ୍ରଯୋଧିନ୍ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦାନବ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିଲେ।
ଏତେଷାଂ ପୁତ୍ରପୌତ୍ରାଶ୍ଚ ଶତଶୋଽଥ ସହସ୍ତ୍ରଶଃ । ପ୍ରହ୍ଲାଦସ୍ଯ ତୁ ଦୈତ୍ଯସ୍ଯ ନିଵାତକଵଚାଃ କୁଲେ
ଏହିମାନେ ଦାନୁବଂଶକୁ ବଢ଼ାଇଥିବା ପ୍ରମୁଖ ଦାନବ; ସେମାନଙ୍କର ପୁଅ ଓ ନାତିମାନେ ଶତେ ଓ ହଜାରେ ଗଣାଯାନ୍ତି।
ସମୁତ୍ପନ୍ନାଃ ସୁମହତା ତପସା ଭାଵିତାତ୍ମନଃ । ଟ୍ ସୁତାଃ ସୁମହାସତ୍ତ୍ଵାସ୍ତାମ୍ରାଯାଃ ପରିକୀର୍ତ୍ତିତାଃ
ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଦୈତ୍ୟଙ୍କ ଉତ୍ତର ପ୍ରଜା ନିବାତକବଚମାନେ ତାଙ୍କର ଘୋର ତପସ୍ୟା ଓ ଆତ୍ମନିୟମ ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଶୁକୀ ଶ୍ଯେନୀ ଚ ଭୀସୀ ଚ ସୁଗ୍ରୀଵୀ ଶୁଚିଗୃଧ୍ରିକା । ଶୁକୀ ଶୁକାନଜନଯଦୁଲୂକୀ ପ୍ରତ୍ଯୁଲୂକକାନ୍
ତାମ୍ରାଙ୍କ ଛଅ ଝିଅ ଥିଲେ—ଶୁକୀ, ଶ୍ୟେନୀ, ଭାସୀ, ସୁଗ୍ରୀବୀ, ଶୁଚୀ ଓ ଗୃଦ୍ଧ୍ରିକା; ସେମାନେ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
ଶ୍ଯେନୀ ଶ୍ଯେନାଂସ୍ତଥା ଭାସୀ ଭାସାନ୍ ଗୃଧ୍ରାଂଶ୍ଚ ଗୃଧ୍ରଯପି । ଶୁଚ୍ଯୌଦକାନ୍ ପକ୍ଷିଗଣାନ୍ ସୁଗ୍ରୀଵୀ ତୁ ଵ୍ଯଜାଯତ
ଶୁକୀ ଟିଆ, ଉଲୁକ ଓ ରାତିର ପକ୍ଷୀ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ଶ୍ୟେନୀ ଶ୍ୟେନ ପକ୍ଷୀ, ଭାସୀ ଭାସ ଓ ଗୃଦ୍ଧ୍ର, ଗୃଦ୍ଧ୍ରି ମଧ୍ୟ ଗୃଦ୍ଧ୍ର ପକ୍ଷୀ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ଅଶ୍ଵାନୁଷ୍ଟ୍ରାନ୍ ଗର୍ଦ୍ଦ ଭାଂଶ୍ଚ ତାମ୍ରାଵଂଶଃ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତଃ । ଵିନତାଯାସ୍ତୁ ପୁତ୍ରୌ ଦ୍ରୌ ଵିଖ୍ଯାତୌ ଗରୁଡ଼ାରୁଣୌ
ଶୁଚୀ ଜଳପକ୍ଷୀ, ସୁଗ୍ରୀବୀ ବିଭିନ୍ନ ପକ୍ଷୀ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ତାମ୍ରାଙ୍କ ବଂଶରୁ ଘୋଡ଼ା, ଉଷ୍ଟ୍ର ଓ ଗର୍ଡଭ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ସୁପର୍ଣଃ ପତତାଂ ଶ୍ଵଷ୍ଠୋ ଦାରୁଣଃ ପନ୍ନାଗାଶନଃ । ସୁରସାଯାଂ ସହସ୍ତ୍ରନ୍ତୁ ସର୍ପାଣାମମିତୌଜସାମ୍
ବିନତାଙ୍କ ଦୁଇ ପୁଅ ଗରୁଡ଼ ଓ ଅରୁଣ ଅପକାରରୁ ଦୂରେ ଥିଲେ; ସୁପର୍ଣ୍ଣ ସମସ୍ତ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦାରୁଣ ସର୍ପମାନଙ୍କୁ ଖାଏ।
ଅନେକଖିରସାଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଶେଚରାଣାଂ ମହାତ୍ମନାମ୍ । କାଦ୍ରଵେଯାସ୍ତୁ ବଲିନଃ ସହସ୍ତ୍ରମମିତୌଜସଃ
ସୁରସାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଅସଂଖ୍ୟ ମୁଣ୍ଡ ଥିବା, ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦେବତା ସ୍ୱଭାବର ହଜାର ସର୍ପ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ସୁପର୍ଣାଵଶାଗା ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଜଜ୍ଞିରେ ନୈକମସ୍ତକାଃ । ତେଷାଂ ପ୍ରଧାନଭୂତାସ୍ତୁ ଶେଷଵାସୁକିତକ୍ଷକାଃ
କଦ୍ରୁଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅନେକ ମୁଣ୍ଡ ଥିବା, ସୁପର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଅଧୀନ ହଜାର ସର୍ପ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଶଙ୍ଖଃ ଶ୍ଵେତୋ ମହାପହ୍ମଃ କମ୍ବଲାଖ୍ଵତରୌ ତଥା । ଏଲାପତ୍ରସ୍ତଥା ନାଗଃ କର୍କୋଟକ-ଦନଞ୍ଜଯୌ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶେଷ, ବାସୁକି, ତକ୍ଷକ, ଶଂଖ, ଶ୍ୱେତ, ମହାପଦ୍ମ, କମ୍ବଳ ଓ ଅଶ୍ୱତର ପ୍ରମୁଖ।
ଏତେ ଚାନ୍ଯେ ଚ ବହଵୋ ଦନ୍ଦଶୂକା ଵିଷୋଲ୍ଵଣାଃ । ଗଣାଂ କ୍ରୋଧଵଶଂ ଵିଦ୍ଧି ତସ୍ଯାଃ ସର୍ଵ୍ଵୋ ଚ ଦଂଷ୍ଟିଣଃ
ଏଲାପୁତ୍ର, କର୍କୋଟକ ଓ ଧନଞ୍ଜୟ ନାଗ ମଧ୍ୟ ଏହି ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି; ଏହିପରି ଅନେକ ଦୁଷ୍ଟ, ବିଷାକ୍ତ ସର୍ପ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ସ୍ଥଲଜାଃ ପକ୍ଷିଣୋଽବ୍ଜାଶ୍ଚ ଦାରୁଣାଃ ପିଶିତାଶନାଃ । କ୍ରୋଧା ତୁ ଜନଯାମାସ ପିଶାଚାଂଶ୍ଯଚ ମହାବଲାନ୍
ଭୂମି, ଆକାଶ ଓ ଜଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଭୟଙ୍କର ଓ ମାଂସ ଖାଉଥିବା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ କ୍ରୋଧବଶାଙ୍କ ସନ୍ତାନ।
ଗାସ୍ତୁ ଵୈ ଜନଯାମାସ ସୁରଭିର୍ମ୍ମହିଷାଂସ୍ତଥା । ଇରା ଵୃକ୍ଷ-ଲତା-ଵଲ୍ଲୀସ୍ତୃଣଜାତୀଶ୍ଚ ସର୍ଵ୍ଵଶଃ । ଖସା ତୁ ଯକ୍ଷରକ୍ଷାଂସି ମୁନିରପ୍ସରସସ୍ତଥା
କ୍ରୋଧା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପିଶାଚମାନେ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ସୁରଭି ଗାଈ ଓ ମହିଷ, ଇରା ଗଛ, ଲତା, ବେଳ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଘାସ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ଅରିଷ୍ଟା ତୁ ମହାସତ୍ତ୍ଵାନ୍ ଗନ୍ଧର୍ଵ୍ଵାନ୍ ସମଜୀଜନତ୍ । ଏତେ କଶ୍ଯପଦାଯାଦାଃ କୀର୍ତ୍ତିତାଃ ସ୍ଥାଣୁ-ଜଙ୍ଗମାଃ
ଖସା ଯକ୍ଷ ଓ ରାକ୍ଷସ, ମୁନି ଅପ୍ସରା, ଅରିଷ୍ଟା ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ତେଷାଂ ପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ପୌତ୍ରାଶ୍ଚ ଶତଶୋଽଥ ସହସ୍ତ୍ରଶଃ । ଏଷ ମନ୍ଵନ୍ତରେ ମର୍ଗୋ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ସ୍ଵାରୋଚିଷେ ସ୍ମୃତଃ
କଶ୍ୟପଙ୍କ ସମସ୍ତ ସ୍ଥାବର ଓ ଜଙ୍ଗମ ପ୍ରଜା, ସେମାନଙ୍କର ପୁଅ ଓ ନାତି ଶତେ ଓ ହଜାରେ ଅଛନ୍ତି।
ଵୈଵସ୍ଵତେ ଚ ମହତି ଵାରୁଣେ ଵିତତେ କ୍ରତୌ । ଜୁହ୍ଵାନସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵୈ ପ୍ରଜାସର୍ଗ ଇହୋଚ୍ଯତେ
ଏହି ସ୍ୱାରୋଚିଷ ମନ୍ବନ୍ତର ଭିତରେ ସୃଷ୍ଟି ଘଟିଥିଲା ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ।
ପୂର୍ଵ୍ଵଂ ଯତ୍ର ତୁ ସପ୍ତର୍ଷୀନୁତ୍ପନ୍ନାନ୍ ସପ୍ତ ମାନସାନ୍ । ପୁତ୍ରତ୍ଵେ କଲ୍ପଯାମାସ ସ୍ଵଯମେଵ ପିତାମହଃ
ପୂର୍ବରୁ ବୈବସ୍ବତ ଏବଂ ବାରୁଣ ମହାମନ୍ବନ୍ତର ଓ କୃତ ଯୁଗରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଜୁହ୍ୱାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଜା ସୃଷ୍ଟି ଏଠାରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ଗନ୍ଧର୍ଵ୍ଵଭୋଗିଦେଵାନାଂ ଦାନଵାନାଞ୍ଚ ସତ୍ତମ । ଦିତିର୍ଵ୍ଵିନଷ୍ଟପୁତ୍ରା ଵୈ ତୋଷଯାମାସ କଶ୍ଯପମ୍
ଗନ୍ଧର୍ବ, ସର୍ପ, ଦେବତା ଓ ଦାନବଙ୍କ ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ସେଇ ସମୟରେ ପିତାମହ ନିଜେ ସପ୍ତ ଋଷିଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରାଣୀ।
ତଯା ଚାରାଧିତଃ ସମ୍ଯକ୍ କଶ୍ଯପସ୍ତପତାଂ ଵରଃ । ଵରେଣ ଚ୍ଛନ୍ଦଯାମାସ ସା ଚ ଵଵ୍ର ତତୋ ଵରମ୍
ପୁଅମାନେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯିବା ପରେ, ଦିତି ନିଜ ପତି କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଯଥାଯଥ ଉପାସନା କଲେ, ହେ ତପସ୍ୱୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ପୁତ୍ରମିନ୍ଦ୍ରଵଧାର୍ଥାଯ ସମର୍ଥମମିତୌଜସମ୍ । ସ ଚ ତସ୍ମୈ ଵରଂ ପ୍ରାଦାଦୂ ଭାର୍ଯ୍ଯାଯୈ ମୁନିସତ୍ତମ
କଶ୍ୟପ ତାଙ୍କୁ ଏକ ବର ଦେଲେ, ଦିତି ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅପାର ଶକ୍ତି ଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କରିପାରିବା ଏକ ପୁଅ ଚାହିଲେ।
ଦତ୍ତା ଚ ଵରମତ୍ଯୁଯ୍ର କଶ୍ଯପସ୍ତାମୁଵାଚ ହ । ଶକ୍ରଂ ପୁତ୍ରୋ ନିହନ୍ତା ତେ ଯଦି ଗର୍ଭଂ ଶରଚ୍ଛତମ୍
କଶ୍ୟପ ଏହି ଭୟଙ୍କର ବର ଦେଲେ, ଏବଂ ବର ଦେଇ ସେ ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟାକୁ କହିଲେ—
ସମାହିତାତିପ୍ରଯତା ଶୁଚିନୀ ଧାରଯିଷ୍ଯସି । ଇତ୍ଯେଵମୁତ୍ତଵା ତାଂ ଦେଵୀଂ ସଙ୍ଗତଃ କଶ୍ଯପୋ ମୁନିଃ
ଯଦି ତୁମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକାଗ୍ରତା, ପବିତ୍ରତା ଓ ଶ୍ରମ ସହିତ ଏହି ଗର୍ଭକୁ ଶତ ବର୍ଷ ଧରି ଧାରଣ କରିପାରିବ, ତେବେ ତୁମର ପୁଅ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କରିପାରିବ।
ଦଧାର ମା ଚ ତଂ ଗର୍ଭଂ ସମ୍ଯକ୍ ଶୌଚସମନ୍ଵିତା । ଗର୍ଭମାତ୍ମଵଧାର୍ଥାଯ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତଂ ମଘଵାନପି
ଏଭଳି କହି କଶ୍ୟପ ମୁନି ଦେବୀଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ; ଦିତି ବଡ ପବିତ୍ରତା ସହିତ ଗର୍ଭ ଧାରଣ କଲେ।