ତସ୍ଯ ତଚ୍ଚେତସୋ ଦେଵଃ ସ୍ତୁତିମିତ୍ଥଂ ପ୍ରକୂର୍ଵତଃ । ଆଵିର୍ବଭୂଵ ଭଗଵାନ୍ ପୀତାମ୍ବରଧରୋ ହରିଃ
ଏଭଳି ଭାବରେ ମନେ ରଖି ଯେତେବେଳେ ସେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିଲେ, ତେତେବେଳେ ପୀତବସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଭଗବାନ ହରି ସାକ୍ଷାତ୍ ଦେଖାଦେଲେ।
ସସମ୍ଭ୍ରମସ୍ତମାଲୋକ୍ଯ ସମୁତ୍ଥାଯାକୁଲାକ୍ଷରମ୍ । ନମୋଽସ୍ତୁ ଵିଷ୍ଣଵେତ୍ଯତଦ ଵ୍ଯାଜହାରାସକୃଦ ଦ୍ରିଜ
ସେ ଭଗବାନ୍କୁ ଦେଖି, ଭୟ ଓ ଭକ୍ତିରେ ଭରିଆ, ଉଠି ଦାଣ୍ଡବତ୍ ହେଲେ, ଅସ୍ପଷ୍ଟ କଣ୍ଠରେ ପୁନିପୁନି କହିଲେ—'ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।'
ଦେଵ ପ୍ରପନ୍ନାର୍ତ୍ତିହର ପ୍ରସାଦଂ କୁରୁ କେଶଵ । ଅଵଲୋକନଦାନେନ ଭୂଯୋ ମାଂ ପାଵଯାଚ୍ଯତ
ହେ ଦେବ, ଶରଣାଗତଙ୍କର ଦୁଃଖ ଦୂରକର୍ତ୍ତା, ମୋତେ କୃପା କରନ୍ତୁ, ହେ କେଶବ, ଆପଣଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଦେଇ ମୋତେ ପୁନିଥରେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ।
କୁର୍ଵ୍ଵତସ୍ତେ ପ୍ରସନ୍ନୋଽହଂ ଭକ୍ତିମଵ୍ଯଭିଚାରିଣୀମ୍ । ଯଥାଭିଲଷିତୋ ମତ୍ତଃ ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଵ୍ରିଯତାଂ ଵରଃ
ତୁମେ ଯେପରି ଆଚରଣ କରୁଛ, ତାହା ଦେଖି ମୁଁ ତୁମର ଅଚଳ ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ। ହେ ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ମୋଠାରୁ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହଁ, ମାଗ।
ନାଥ ଯୋନିସହସ୍ତ୍ରେଷୁ ଯେଷୁ ଯେଷୁ ଵ୍ରଜାମ୍ଯହମ୍ । ତେଷୁ ତେଷ୍ଵଚ୍ଯୁତା ଭକ୍ତିରଚ୍ଯୁତାସ୍ତୁ ସଦା ତ୍ଵଯି
ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଯେଉଁ ଜନ୍ମରେ ଯେଉଁ ଦେହରେ ଜନ୍ମ ନେଉଁ, ସେଠାରେ ସେଠାରେ ଆପଣଙ୍କୁ ନେଇ ମୋର ଅଚଳ ଭକ୍ତି ସଦା ରହୁ।
ଯା ପ୍ରୀତିରଵିଵେକାନାଂ ଵିଷଯେଷ୍ଵନପାଯିନୀ । ତ୍ଵାମନୁସ୍ମରତଃ ସା ମେ ହ୍ଟଦଯାନ୍ମାଽପସର୍ପତୁ
ଯେଉଁ ଆସକ୍ତି ଅବିବେକୀ ଲୋକଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ରିୟବିଷୟରେ ସଦା ରହିଥାଏ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରୁଥିବାବେଳେ, ସେଇ ଆସକ୍ତି ମୋ ହୃଦୟରୁ ଦୂରେଇଯାଉ।
ମଯି ଭକ୍ତିସ୍ତଵାସ୍ତ୍ଯେଵ ଭୂଯୋଽପ୍ଯେଵଂ ଭଵିଷ୍ଯତି । ଵରସ୍ତୁ ମତ୍ତଃ ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଵ୍ରିଯତାଂ ଯସ୍ତଵେପ୍ସିତଃ
ତୁମେ ମୋପ୍ରତି ଭକ୍ତି ରଖିଛ, ଏହା ଭବିଷ୍ୟତରେ ମଧ୍ୟ ରହିବ। ତଥାପି, ହେ ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ମୋଠାରୁ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହଁ, ମାଗ।
ମଯି ଦ୍ର ଷାନୁବନ୍ଧୋଽଭୂତ୍ ସଂସ୍ତୂତାଵୁଦ୍ଯତେ ତଵ । ମତୂପିତୁସ୍ତତ୍କୃତଂ ପାପଂ ଦେଵ ତସ୍ଯ ପ୍ରଣଶ୍ଯତୁ
ମୋର ଆପଣଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ପର୍କ ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିପାରିଛି। ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୋର ବାପାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ପାପ ହୋଇଛି, ସେହି ପାପ ନଶ୍ଟ ହେଉ।
ଶସ୍ତ୍ରାଣି ପାତିତାନ୍ଯଙ୍ଗ କ୍ଷିପ୍ତୋ ଯଜ୍ଵାଗ୍ରିସଂହତୌ । ଦଂଶିତଶ୍ଚୋରଗୈର୍ଦୃତ୍ତଂ ଯଦ୍ରିଷଂ ମମ ଭୋଜନେ
ମୋ ଉପରେ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ାଯାଇଛି, ମୋତେ ଯଜ୍ଞାଗ୍ନିରେ ପକେଇଦିଆଯାଇଛି, ସାପ ଦ୍ୱାରା କାମଡ଼ାଯାଇଛି, ମୋ ଖାଦ୍ୟରେ ବିଷ ଦିଆଯାଇଛି।
ବଦ୍ଧ୍ଵା ସମୁଦ୍ର ଯତ୍ କ୍ଷିପ୍ତୋ ଯଜ୍ଵିତୋଽସ୍ମି ଶଲୋଚ୍ଚଯାଃ । ଅନ୍ଯାନି ଚାପ୍ଯସାଧୂନି ଯାନି ଯାନି କୃତାନି ମେ
ମୋତେ ବାନ୍ଧି ସମୁଦ୍ରକୁ ଛାଡ଼ିଦିଆଯାଇଛି, ପାହାଡ଼ ଶିଖରରୁ ଫିଙ୍କାଯାଇଛି, ଏବଂ ଅନେକ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ମୋ ଉପରେ କରାଯାଇଛି।
ତ୍ଵଯି ଭକ୍ତିମତୋ ଦ୍ରେଷାଦଘଂ ତତ୍ସମ୍ଭଵଞ୍ଚ ଯତ୍ । ତ୍ଵତୂପ୍ରସାଦାତ୍ ପ୍ରଭୋ ସଦ୍ଯସ୍ତେନ ମୁଚ୍ଯେତ ମେପିତା
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ଭଜୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଶତ୍ରୁତାରୁ ଯେଉଁ ପାପ ହୋଇଛି, ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ମୋ ବାପା ସେଠାରୁ ସତ୍ୱରେ ମୁକ୍ତ ହେଉ।
ପ୍ରହ୍ଲାଦ ସର୍ଵ୍ଵମେତତ୍ ତେ ମତ୍ପ୍ରସାଦାଦୂ ଭଵିଷ୍ଯତି । ଅନ୍ଯଞ୍ଚ ତେ ଵରଂ ଦହ୍ମି ଵ୍ରିଯତାମସୁରାତ୍ମଜ
ହେ ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ଏସବୁ କଥା ମୋର କୃପାରେ ନିଶ୍ଚିତ ହେବ। ତୁମେ ଆଉ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହଁ, ମାଗ।
କୃତକୃତ୍ଯୋଽସ୍ମି ଭଗଵନ୍ ଵରେଣାନେନ ଯତ୍ ତ୍ଵଯି । ଭଵିତ୍ରୀ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦେନ ଭକ୍ତିରଵ୍ଯଭିଚାରିଣୀ
ହେ ଭଗବାନ, ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସଫଳ ହୋଇଛି, କାରଣ ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ମୋର ଅଚଳ ଭକ୍ତି ସଦା ରହିବ।
ଧର୍ମ୍ମର୍ଥକାମୈଃ କିଂ ତସ୍ଯ ମୁକ୍ତିସ୍ତସ୍ଯ କରୋ ସ୍ଥିତା । ସମସ୍ତଜଗତାଂ ମୂଲେ ଯସ୍ଯ ଭକ୍ତିଃ ସ୍ଥିରା ତ୍ଵଯି
ଯାହାଙ୍କର ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତି ଆପଣଙ୍କୁ ନେଇ ସମସ୍ତ ଜଗତର ମୂଳରେ ଅଟୁଟ ଅଛି, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କିମ୍ବା କାମର କଣ ଦରକାର, ଯେଉଁଠାରେ ମୁକ୍ତି ନିଶ୍ଚିତ?
ଯଥା ତେ ନିଶ୍ଚଲଂ ଚେତୋ ମଯି ଭକ୍ତିସମନ୍ଵିତମ । ତଥା ତ୍ଵଂ ମତ୍ପ୍ରସାଦେନ ନିଵ୍ଵାଣା ପରମାପ୍ସ୍ଯସି
ଯେପରି ତୁମର ମନ ଅଚଳ ଓ ଭକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେପରି ମୋର କୃପାରେ ତୁମେ ପରମ ମୁକ୍ତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାନ୍ତର୍ଦୃ ଧେ ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତସ୍ଯ ମୈତ୍ରେଯ ! ପଶ୍ଯତଃ । ସ ଚାପି ପୁନରାଗମ୍ଯ ଵଵନ୍ଦେ ଚରଣୌ ପିତୁଃ
ଏଭଳି କହି ବିଷ୍ଣୁ ମୈତ୍ରେୟଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ସାମ୍ନାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ସେ ମଧ୍ୟ ପୁଣି ଫେରି, ବାପାଙ୍କର ପାଦେ ଶିର ନମାଇଲେ।
ତଂ ପିତା ମୂଦ୍ଧ ନ୍ଯୁପାଘ୍ରାଯ ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ଚ ପୀଡିତାମ୍ । ଜୀଵସୀତ୍ଯାହ ଵତ୍ସେତି ବାଷ୍ପାର୍ଦ୍ର ନଯନୋ ଦ୍ରିଜ
ତାଙ୍କ ପିତା, ଦୁଃଖରେ ଭରିଯାଇ, ପୁଅକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଶିର ଘେଷିଲେ । ଲୁହାରେ ଭିଜା ଚକ୍ଷୁରେ କହିଲେ, 'ମୋ ପୁଅ, ତୁ ଜୀବନ୍ତ ରୁହ ।'
ପ୍ରୀତିମାଂସ୍ଵାଭଵତ୍ ତସ୍ମିନ୍ନନୁତାପୀ ମହାସୁରଃ । ଗୁରୁପିତ୍ରୋଶ୍ଵକାରୈଵଂ ଶୁଶ୍ଵୂଷାଂ ସୋଽପି ଧର୍ମ୍ମଵିତ୍
ସେ ମହାଶୁର, ଯଦିଓ ଦୁଃଖ ଭୋଗିଥିଲେ, ପୁଅ ପାଇଁ ଅତି ଖୁସି ହେଲେ । ଧର୍ମ ଜାଣି, ସେ ତାଙ୍କ ଗୁରୁ ଓ ପିତାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ସେବା କଲେ ।
ପିତର୍ଯ୍ଯୁପରତିଂ ନୀତେ ନରସିଂହସ୍ଵରୂପିଣା । ଵିଷ୍ଣୁନା ସୋଽପିଦୈତ୍ଯାନାଂ ମୈତ୍ରଯାଭୂତ୍ ପରିସ୍ତତଃ
ନରସିଂହ ରୂପ ଧାରଣ କରି ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ନେଇଯିବା ପରେ, ସେ ମଧ୍ୟ ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ଦୈତ୍ୟମାନେ ସହିତ ମିଳିତ ହେଲେ ।
ତତୋ ରାଜ୍ଯଦ୍ଯୁ ତିଂ ପ୍ରାପ୍ଯ କର୍ମ୍ମଶୁଦ୍ଧିକରୀଂ ଦ୍ରିଜ । ପୁତ୍ରପୌତ୍ରାଂଶ୍ଵ ସୁବହୁନଵାପ୍ଯୈଶ୍ଵଯ୍ଯେମେଵ ଚ
ତାପରେ, ଶୁଭ କର୍ମକୁ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରି, ସେ ବହୁ ପୁଅ, ନାତି ଓ ବଡ଼ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଉପଭୋଗ କଲେ ।
କ୍ଷୀଣାଧିକାରଃସ ଯଦା ପୁଣ୍ଯପାପଵିଵର୍ଜିତଃ । ତଦାସୌ ଭଗଵଦୂଧ୍ଯାନାତ୍ ପରଂ ନିର୍ଵ୍ଵଣମାପ୍ତଵାନ
ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ଅଧିକାର କ୍ଷୟ ହେଲା, ପୁଣ୍ୟ ଓ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଇ, ଭଗବାନଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କଲେ ।
ଏଵମ୍ପ୍ରଭାଵୋ ଦୈତ୍ଯୋଽସୌ ମୈତ୍ରେଯାସୀନୂମହାମତିଃ । ପ୍ରହ୍ଲାଦୋ ଭଗଵଦୂଭକ୍ତୋ ଯଂ ତ୍ଵଂ ମାମନୁପୃଚ୍ଛସି
ମୈତ୍ରେୟ, ଯେଉଁ ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ ବିଷୟରେ ତୁମେ ମୋତେ ପଚାରିଛ, ସେଇ ଦୈତ୍ୟର ଏମିତି ବିଶେଷ ଶକ୍ତି ଥିଲା । ସେ ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଓ ଭଗବାନଙ୍କ ଭକ୍ତ ଥିଲେ ।
ଯସ୍ତ୍ଵେତଚ୍ଚରିତଂ ତସ୍ଯ ପ୍ରହ୍ଲାଦସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ । ଶ୍ଵୃଣୋତି ତ୍ସଯ ପାପାନି ସଦ୍ଯା ଗଚ୍ଛନ୍ତି ସଂକ୍ଷଯମ୍
ଯେଉଁଠି ମହାତ୍ମା ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣିଥାଏ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ପାପ ତୁରନ୍ତ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ ।
ଅହୋରାତ୍ରକୃତଂ ପାପଂ ପ୍ରହ୍ଲାଦଚରିତଂ ନରଃ । ଶ୍ଵୃଣଵନ୍ ପଠଂଶ୍ଵ ମୈତ୍ରେଯ ଵ୍ଯପୋହତି ନ ସଂଶଯଃ
ମୈତ୍ରେୟ, ଦିନ ଓ ରାତିରେ କରାଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ପାପ ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ କଥା ଶୁଣିବା କିମ୍ବା ପଢ଼ିବା ଦ୍ୱାରା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଅପସାରିଯାଏ ।
ପୌର୍ଣାମାସ୍ଯାମମାଵସ୍ଯାମଷ୍ଟମ୍ଯାମଥଵା ପଠନ୍ । ଦ୍ରାଦଶ୍ଯାଂ ଵା ତଦାପ୍ନୋତି ଗୋପ୍ରଦାନଫଲଂ ଦ୍ରିଜ
ପୂର୍ଣ୍ଣିମା, ଅମାବାସ୍ୟା, ଅଷ୍ଟମୀ କିମ୍ବା ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ଏହା ପଢ଼ିଲେ, ଗୋଦାନର ଫଳ ମିଳେ, ମହାନ୍ତ ।
ପ୍ରହ୍ଲାଦଂ ସକଲାପତ୍ସୁ ଯଥା ରକ୍ଷିତଵାନ୍ ହରିଃ । ତଥା ରକ୍ଷତି ଯସ୍ତସ୍ଯ ଶ୍ଵୃଣୋତି ଚରିତଂ ସଦା
ଯେପରି ହରି ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ବିପଦରେ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ସେପରି ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କ କଥା ସଦା ଶୁଣାଯାଏ, ସେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି ।
ପ୍ରହ୍ଲାଦପୁତ୍ର ଆଯୁଷ୍ମାଞ୍ଛିବିର୍ବାଷ୍କଲ ଏଵ ଚ ଵିରୋଚନସ୍ତୁ ପ୍ରାହ୍ଲାଦିର୍ବଲିର୍ଜଜ୍ଞେ ଵିରୋଚନାତ୍ ୧ ବଲେଃ ପୁତ୍ରଶତଂ ତ୍ଵାସୀଦ୍ବାଣଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ମହାମୁନେ ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷସୁତାଶ୍ଚାସନ୍ସର୍ଵ ଏଵ ମହା ବଲାଃ ୨ ଝର୍ଝରଃ ଶକୁନିଶ୍ଚୈଵ ଭୂତସନ୍ତାପନସ୍ତଥା ମହାନାଭୋ ମହାବାହୁଃ କାଲନାଭସ୍ତଥାପରଃ ୩ ଅଭଵନ୍ଦନୁପୂତ୍ରାଶ୍ଚ ଦ୍ଵିମୂର୍ଦ୍ଧା ଶଂବରସ୍ତଥା ଅଯୋମୁଖଃ ଶଂକୁଶିରାଃ କପିଲଃ ଶଂକରସ୍ତଥା ୪ ଏକଚକ୍ରୋ ମହାବାହୁସ୍ତାରକଶ୍ଚ ମହାବଲଃ ସ୍ଵର୍ଭାନୁର୍ଵୃଷପର୍ଵା ଚ ପୁଲୋମ ଚ ମହାବଲଃ ୫ ଏତେ ଦନୋଃ ସୁତାଃ ଖ୍ଯାତା ଵିପ୍ରଚିତ୍ତିଶ୍ଚ ଵୀର୍ଯଵାନ୍ ୬ ସ୍ଵର୍ଭାନୋସ୍ତୁ ପ୍ରଭା କନ୍ଯା ଶର୍ମିଷ୍ଠା ଵାର୍ଷପର୍ଵଣୀ ଉପଦାନୀ ହଯଶିରାଃ ପ୍ରଖ୍ଯାତା ଵରକନ୍ଯକାଃ ୭ ଵୈଶ୍ଵାନରସୁତେ ଚୋଭେ ପୁଲୋମା କାଲକା ତଥା ଉଭେ ସୁତେ ମହାଭାଗେ ମାରୀଚେସ୍ତୁ ପରିଗ୍ରହଃ ୮ ତାଭ୍ଯାଂ ପୁତ୍ରସହସ୍ରାଣି ଷଷ୍ଟିର୍ଦାନଵସତ୍ତମାଃ ପୌଲୋମାଃ କାଲକେଯାଶ୍ଚ ମାରୀଚତନଯାଃ ସ୍ମୃତାଃ ୯ ତତୋଽପରେମହାଵୀର୍ଯା ଦାରୁଣାସ୍ତ୍ଵତିନିର୍ଘୃଣାଃ ସିଂହିକାଯାମଥୋତ୍ପନ୍ନା ଵିପ୍ରଚିତ୍ତେଃ ସୁତାସ୍ତଥା ୧୦ ତ୍ର୍! ଯଂଶଃ ଶଲ୍ଯଶ୍ଚ ବଲଵାନ୍ ନଭଶ୍ଚୈଵ ମହାବଲଃ ଵାତାପୀ ନମୁଚିଶ୍ଚୈଵ ଇଲ୍ଵଲଃ ଖସୃମସ୍ତଥା ୧୧ ଆନ୍ଧକୋ ନରକଶ୍ଚୈଵ କାଲନାଭସ୍ତଥୈଵ ଚ ସ୍ଵର୍ଭାନୁଶ୍ଚ ମହାଵୀର୍ଯୋ ଵକ୍ତ୍ରଯୋଧୀ ମହାସୁରଃ ୧୨ ଏତେ ଵୈ ଦାନଵାଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଦନୁଵଂଶଵିଵର୍ଦ୍ଧନାଃ ଏତେଷାଂ ପୁତ୍ରପୌତ୍ରାଶ୍ଚ ଶତଶୋଽଥ ସହସ୍ରଶଃ ୧୩ ପ୍ରହ୍ଲାଦସ୍ଯ ତୁ ଦୈତ୍ଯସ୍ଯ ନିଵାତକଵଚାଃ କୁଲେ ସମୁତ୍ପନ୍ନାଃ ସୁମହତା ତପସା ଭାଵିତାତ୍ମନଃ ୧୪ ଷଟ୍ ସୁତାଃ ସୁମହାସତ୍ତ୍ଵାସ୍ତାମ୍ରାଯାଃ ପରିକୀର୍ତ୍ତିତାଃ ଶୁକୀ ଶ୍ଯେନୀ ଚ ଭାସୀ ଚ ସୁଗ୍ରୀଵୀ ଶୁଚିଗୃଦ୍ଧ୍ରକା ୧୫ ଶୁକୀ ଶୁକାନଜନଯଦୁଲୂକପ୍ରତ୍ଯୁଲୂକିକାନ୍ ଶ୍ଯେନୀ ଶ୍ଯେନାଂସ୍ତଥା ଭାସୀ ଭାସାନ୍ଗୃଦ୍ଧାଂଶ୍ଚ ଗୃଦ୍ଧ୍ର୍ଯପି ୧୬ ଶୁଚ୍ଯୌଦକାନ୍ପକ୍ଷିଗଣାନ୍ସୁଗ୍ରୀଵୀ ତୁ ଵ୍ଯଜାଯତ ଅଶ୍ଵାନୁଷ୍ଟ୍ରାନ୍ଗର୍ଦଭାଂଶ୍ଚ ତାମ୍ରାଵଂଶଃ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତଃ ୧୭ ଵିନତାଯାସ୍ତୁ ଦ୍ଵୌ ପୁତ୍ରୌ ଵିରତୌ ଗରୁଡାରୁଣୌ ସୁପର୍ଣଃ ପତତାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଦାରୁଣଃ ପନ୍ନଗାଶନଃ ୧୮ ସୁରସାଯାଂ ସହସ୍ରଂ ତୁ ସର୍ପାଣାମମିତୌଜସାମ୍ ଅନେକଶିରସାଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଖେଚରାଣାଂ ମହାତ୍ମନାମ୍ ୧୯ କାଦ୍ର ଵେଯାସ୍ତୁ ବଲିନଃ ସହସ୍ରମମିତୌଜସଃ ସୁପର୍ଣଵଶଗା ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଜଜ୍ଞିରେ ନୈକମସ୍ତକାଃ ୨୦ ତେଷାଂ ପ୍ରଧାନଭୂତାସ୍ତୁ ଶ୍ଷୋଵାସୁକିତକ୍ଷକାଃ ଶଂଖଶ୍ଵେତୋ ମହାପଦ୍ମଃ କମ୍ବଲାଶ୍ଵତରୌ ତଥା ୨୧ ଏଲାପୁତ୍ରସ୍ତଥା ନାଗଃ କର୍କୋଟକଧନଞ୍ଜଯୌ ଏତେ ଚାନ୍ଯେ ଚ ବହଵୋ ଦନ୍ଦଶୂକା ଵିଷୋଲ୍ବଣାଃ ୨୨ ଗଣଂ କ୍ରୋଧଵଶଂ ଵିଦ୍ଧି ତସ୍ଯାଃ ସର୍ଵେ ଚ ଦଂଷ୍ଟ୍ରିଣଃ ସ୍ଥଲଜାଃ ପକ୍ଷିଣୋବ୍ଜାଶ୍ଚ ଦାରୁଣାଃ ପିଶିତାଶନାଃ ୨୩ କ୍ରୋଧାତ୍ତୁ ପିଶାଚାଂଶ୍ଚ ଜନଯାମାସ ମହାବଲାନ୍ ଗାସ୍ତୁ ଵୈ ଜନଯାମାସ ସୁରଭୀର୍ମହିଷୀସ୍ତଥା ଇରାଵୃକ୍ଷଲତାଵଲ୍ଲୀସ୍ତୃଣଜାତୀଶ୍ଚ ସର୍ଵଶଃ ୨୪ ସ୍ଵସା ତୁ ଯକ୍ଷରକ୍ଷାଂସି ମୁନିରପ୍ସରସସ୍ତଥା ଅରିଷ୍ଟା ତୁ ମହାସତ୍ତ୍ଵାନ୍ ଗନ୍ଧର୍ଵାନ୍ସମଜୀଜନତ୍ ୨୫ ଏତେ କଶ୍ଯପଦାଯାଦାଃ କୀର୍ତ୍ତିତାଃ ସ୍ଥାଣୁଜଙ୍ଗମାଃ ତେଷାଂ ପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ପୌତ୍ରାଶ୍ଚ ଶତଶୋଥ ସହସ୍ରଶଃ ୨୬ ଏଷ ମନ୍ଵନ୍ତରେ ସର୍ଗୋ ବ୍ରହ୍ମନ୍ସ୍ଵାରୋଚିଷେ ସ୍ମୃତଃ ୨୭ ଵୈଵସ୍ଵତେ ଚ ମହତି ଵାରୁଣେ ଵିତତେ କୃତୌ ଜୁହ୍ଵାନସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵୈ ପ୍ରଜାସର୍ଗ ଇହୋଚ୍ଯତେ ୨୮ ପୂର୍ଵଂ ଯତ୍ର ତୁ ସପ୍ତର୍ଷିନୁତ୍ପନ୍ନାନ୍ସପ୍ତମାନସାନ୍ ପୁତ୍ରତ୍ଵେ କଲ୍ପଯାମାସ ସ୍ଵଯମେଵ ପିତାମହଃ ଗନ୍ଧର୍ଵଭୋଗିଦେଵାନାଂ ଦାନଵାନାଂ ଚ ସତ୍ତମ ୨୯ ଦିତିର୍ଵିନଷ୍ଟପୁତ୍ରା ଵୈ ତୋଷଯାମାସ କାଶ୍ଯପମ୍ ତଯା ଚାରାଧିତଃ ସମ୍ଯକ୍କାଶ୍ଯପସ୍ତପତାଂ ଵରଃ ୩୦ ଵରେଣ ଚ୍ଛନ୍ଦଯାମାସ ସା ଚ ଵଵ୍ରେ ତତୋ ଵରମ୍ ପୁତ୍ରମିନ୍ଦ୍ର ଵଧାର୍ଥାଯ ସମର୍ଥମମିତୌଜସମ୍ ୩୧ ସ ଚ ତସ୍ମୈ ଵରଂ ପ୍ରାଦାଦ୍ଭାର୍ଯାଯୈ ମୁନିସତ୍ତମଃ ଦତ୍ତ୍ଵା ଚ ଵରମତ୍ଯୁଗ୍ରଂ କଶ୍ଯପସ୍ତାମୁଵାଚ ହ ୩୨ ଶକ୍ରଂ ପୁତ୍ରୋ ନିହନ୍ତା ତେ ଯଦି ଗର୍ଭଂ ଶରଚ୍ଛତମ୍ ସମାହିତାତିପ୍ରଯତା ଶୌଚିନୀ ଧାରଯିଷ୍ଯସି ୩୩ ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତାଂ ଦେଵୀଂ ସଂଗତଃ କଶ୍ଯପୋ ମୁନିଃ ଦଧାର ସା ଚ ତଂ ଗର୍ଭଂ ସମ୍ଯକ୍ଛୋଚସମନ୍ଵିତା ୩୪ ଗର୍ଭମାତ୍ମଵଧାର୍ଥାଯ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତଂ ମଘଵାନପି ଶୁଶ୍ରୂଷୁସ୍ତାମଥାଗଚ୍ଛଦ୍ଵିନଯାଦମରାଧିପଃ ୩୫ ତସ୍ଯାଶ୍ଚୈଵାନ୍ତରପ୍ରେପ୍ସୁରତିଷ୍ଠତ୍ପାକଶାସନଃ ଊନେ ଵର୍ଷଶତେ ଚାସ୍ଯା ଦଦର୍ଶାନ୍ତରମାତ୍ମନା ୩୬ ଅକୃତ୍ଵା ପାଦଯୋଃ ଶୌଚଂ ଦିତିଃ ଶଯନମାଵିଶତ୍ ନିଦ୍ରା ଂ! ଚାହାରଯାମାସ ତସ୍ଯାଃ କୁକ୍ଷିଂ ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ସଃ ୩୭ ଵଜ୍ରପାଣିର୍ମହାଗର୍ଭଂ ଚିଚ୍ଛେଦାଥ ସ ସପ୍ତଧା ସମ୍ପୀଡ୍ଯମାନୋ ଵଜ୍ରେଣ ସ ରୁରୋଦାତିଦାରୁଣମ୍ ୩୮ ମା ରୋଦୀରିତି ତଂ ଶକ୍ରଃ ପୁନଃପୁନରଭାଷତ ସୋଽଭଵତ୍ସପ୍ତଧା ଗର୍ଭସ୍ତମିଂଦ୍ର ଃ! କୁପିତଃ ପୁନଃ ୩୯ ଏକୈକଂ ସପ୍ତଧା ଚକ୍ରେ ଵଜ୍ରେଣାରିଵିଦାରିଣା ମରୁତୋ ନାମ ଦେଵାସ୍ତେ ବଭୂଵୁରତିଵେଗିନଃ ୪୦ ଯଦୁକ୍ତଂ ଵୈ ଭଗଵତା ତେନୈଵ ମରୁତୋଽଭଵନ୍ ଦେଵା ଏକୋନପଞ୍ଚାଶତ୍ସହାଯା ଵଜ୍ରପାଣିନଃ ୪୧ ଇତି ଶ୍ରୀଵିଷ୍ଣୁପୁରାଣେ ପ୍ରଥମେଂଶେ ଏକଵିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ ୨୧ ସଂହ୍ଲାଦପୁତ୍ର ଆଯୁଷ୍ମାନ୍ ଶିଵିର୍ଵାଷ୍କଲ ଏଵ ଚ । ଵିରୋଚନସ୍ତୁ ପ୍ରାହ୍ଲାଦିର୍ବଲିର୍ଜ୍ଜଜ୍ଞଚ ଵିରୋଚନାତ୍
ବଲେଃ ପୁତ୍ରଶତନ୍ତ୍ଵାସୀଦୂ ବାଣଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଭହାମୁନେ । ହିରଣଯାକ୍ଷସୁତାଶ୍ଵାସନ୍ ସର୍ଵ୍ଵ ଏଵ ମହାବଲାଃ
ବଲିଙ୍କର ଏକଶୟ ପୁଅ ଥିଲେ, ମହାମୁନି, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ପୁଅ ଥିଲେ ବାଣ । ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁଅ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ ।
ଉତ୍କୁରଃ ଶକୁନିଶ୍ଚୈଵ ଭୂତସନ୍ତାପନସ୍ତଥା ମହାନାଭୋ ମହାବାବହୁ- କାଲନାଭସ୍ତଥାପରଃ
ଝର୍ଝର, ଶକୁନି, ଭୂତସନ୍ତାପନ, ମହାନାଭ, ମହାବାହୁ ଓ ଅନ୍ୟ ଜଣେ କାଳନାଭ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିଲେ ।
ଅଭଵନ୍ ଦନୁପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ଦ୍ରିମୂର୍ଦ୍ଧା ଶଙ୍କରସ୍ତଥା । ଅଯୋମୁଖଃ ଶଙ୍କୁ ଶିରାଃ କପିଲଃ ଶମ୍ବରସ୍ତଥା
ଅନୁପୁ, ଦ୍ୱିମୂର୍ଧା, ଶମ୍ବର, ଅୟୋମୁଖ, ଶଙ୍କୁଶିରା, କପିଳ ଓ ଶଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଦାନୁପୁତ୍ର ଥିଲେ ।
ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ ପୁଅମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ଦୀର୍ଘାୟୁ ଶିବି, ବାଷ୍କଳ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ । ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ ବଂଶରୁ ବିରୋଚନ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ବିରୋଚନଙ୍କରୁ ବଲି ଜନ୍ମିଲେ ।