ଏକ ଶିକାରୀ ଅଜାନି ଭାବରେ ଏକ ମହାପୁନ୍ୟାତ୍ମାଙ୍କୁ ମର୍ଗ ଭାବି ଅସ୍ତ୍ର ଚଳାଇଥିଲେ । ଏହାର ଅପରାଧ ଅନ୍ୟୁପସ୍ଥିତିରେ ଘଟିଥିବା ଜାଣି, ସେ ଭୟରେ ଓ ଦୁଃଖରେ ଭାସି, ମହାପୁନ୍ୟାତ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ଅଜାନି ଭାବରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛି, ଆପଣଙ୍କୁ ମର୍ଗ ଭାବି ଅସ୍ତ୍ର ଚଳାଇଛି । ଦୟାକରି ମୋ ଅପରାଧକୁ ଖ୍ଷମା କରନ୍ତୁ, ଆପଣ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରିବେ ।" ତାପରେ, ଭଗବାନ ଶିକାରୀଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମେ କିଛି ଭୟ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ । ମୋ ଦୟାରେ, ହେ ଶିକାରୀ, ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନିବାସ ଶ୍ବର୍ଗକୁ ଯାଉ ।" ଏହି ଶବ୍ଦଗୁଡିକ ଉଚ୍ଚାରଣ ହେବା ସହିତ, ଏକ ଦିବ୍ୟ ରଥ ଆସିଗଲା । ଶିକାରୀ ତାହାରେ ଚଢ଼ି, ଭଗବାନଙ୍କ ଦୟାରେ ଶ୍ବର୍ଗକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ । ଏହା ପରେ, ମହାପୁନ୍ୟାତ୍ମା ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ପରମାତ୍ମା ସହିତ ଏକତ୍ୱ କରି, ଅବିନାଶୀ, ଅକଳ୍ପନୀୟ, ଶୁଧ୍ଧ ଓ ବାସୁଦେବରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ବ୍ରହ୍ମ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ । ଅମରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଜନ୍ମା, ଅପରିମିତ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମା ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁରେ, ସେ ତାଙ୍କ ମାନବ ଦେହକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରି, ତିନିପ୍ରକାର ମାର୍ଗକୁ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରି, ପରମ ପଦକୁ ଉପଲବ୍ଧ କଲେ ।