ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ବିଜୟୀ ଚକ୍ରଧାରୀ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ରଥ ଶ୍ୱେତ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଟାଣି ନେଇଯାଉଥିଲେ, ଦାରୁକ ଏହା ଦେଖି ଅବାକ୍ ହେଇ ରହିଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଶ୍ରୀହରିଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ—ଚକ୍ର, ଗଦା, ଶାର୍ଙ୍ଗଧନୁ, ତୀର, ପାଞ୍ଚଜନ୍ୟ ଶଂଖ ଏବଂ ମୁକୁଟ—ଘୂରି ଘୂରି ସୂର୍ୟମାର୍ଗରେ ଦୈବିକ ଭାବେ ବିଦାୟ ନେଲେ। ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟିଗଲା—ଶେଷରେ କୃଷ୍ଣ ଓ ଦାରୁକ ବ୍ୟତୀତ ଯାଦବମାନେ କେହି ବଞ୍ଚିଲେ ନାହିଁ। ତାଙ୍କେ ଦୁଇଁଜଣ ଚାଲିଯିବା ସମୟରେ ଦେଖିଲେ ବଳରାମ ଗଛ ତଳେ ବସିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ମୁଁହଠାରୁ ବଡ଼ ଏକ ସର୍ପ ବାହାରୁଛି। ସେହି ମହାସର୍ପ ଯଜ୍ଞରୁ ବାହାରି ସମୁଦ୍ରକୁ ଯାଉଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କୁ ସିଦ୍ଧମାନେ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନାଗମାନେ ସମ୍ମାନ ଦେଉଥିଲେ। ପରେ ସମୁଦ୍ର ଆସି ଏହି ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କଲେ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାଗମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୋଇ ଜଳରେ ବିଲୀନ ହେଲେ। ବଳରାମଙ୍କ ବିଦାୟ ଦେଖି, କୃଷ୍ଣ ଦାରୁକଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ଏହି ସମସ୍ତ ଘଟଣା ବସୁଦେବ ଓ ଉଗ୍ରସେନଙ୍କୁ ଜଣାଇଦିଅ। ବଳରାମଙ୍କ ବିଦାୟ ଓ ଯାଦବମାନଙ୍କ ବିନାଶ ପରେ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଯୋଗସ୍ଥିତିରେ ଏହି ଦେହକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବି। ଦ୍ୱାରକାବାସୀ ଓ ଆହୁକଙ୍କୁ କହିଦିଅ—'ସମୁଦ୍ର ଏହି ସମସ୍ତ ସହରକୁ ବୁଡ଼ାଇଦେବ।' ତେଣୁ ସବୁଏ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅପେକ୍ଷା କର; ପାଣ୍ଡବ ଚାଲିଯିବା ପରେ ଦ୍ୱାରକାରେ ରୁହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସେଉଁଠି ତାଙ୍କ ସହ ଏକାଠି ଯିବା ଦରକାର। ତୁମେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ମୋ ଓଡ଼ିଆ କଥା ଦେଉ—'ମୋର ଆଶ୍ରୟରେ ଥିବା ଏହି ଲୋକମାନେ ତୁମେ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ସୁରକ୍ଷା କରିବା।' ତୁମେ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଏହି ଲୋକମାନେ ସହିତ ଦ୍ୱାରକା ଛାଡ଼ିଦେଉ, ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟତରେ ବଜ୍ର ଯାଦବମାନଙ୍କ ରାଜା ହେବେ।" ପରାଶର ମୁନି କହିଲେ, ଏପରି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ପାଇ ଦାରୁକ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ପ୍ରଣାମ କରି, ତାଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରି, ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଚାଲିଗଲେ। ସେ ଦ୍ୱାରକାରେ ଯାଇ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଜଣାଇଲେ, ଏବଂ ବଜ୍ରଙ୍କୁ ଯାଦବମାନଙ୍କ ରାଜା ଭାବେ ଅଭିଷେକ କରାଗଲା। ପରେ ଶ୍ରୀବାସୁଦେବଙ୍କ ସ୍ୱରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଭାଗ୍ୟବାନ ଗୋବିନ୍ଦ ସମସ୍ତ ଜୀବରେ ବ୍ୟାପିତ ହୋଇ, ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ପରମାତ୍ମା ସହ ଏକତ୍ୱ କରି, ଚତୁର୍ଥ ପଦକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଦୁର୍ବାସା ଋଷିଙ୍କ କଥାକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ଯଦୁବଂଶୀ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଯୋଗ ଧ୍ୟାନରେ ବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇ, ନିଜ ପାଦକୁ ଜଂଘା ଉପରେ ରଖିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଜରା ନାମକ ଏକ ଶିକାରୀ, ଯାଦବ ଗଦାର ଶେଷ ଲୋହା ଟୁକୁଡ଼ିଏ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଏକ ତୀର ନେଇ ଆସିଲେ। ସେ ମୃଗପାଦ ଭାବି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଦକୁ ଏହି ତୀର ଦେଇ ଘାତ କଲେ। ତାପରେ ସେ ଚାରିଭୁଜା ଧାରୀ ମହାପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେଖି, ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ପୁନିପୁନି କ୍ଷମା ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ—"ମୁଁ ଅଜାଣି ଅପରାଧ କରିଛି, ଆପଣଙ୍କୁ ମୃଗ ଭାବି ଏହି ତୀର ମାରିଛି; ଦୟାକରି ମୋ ପାପକୁ ମାଫ କରନ୍ତୁ, ମୁଁ ଦହିଯାଉଛି।" ପରାଶର ମୁନି କହିଲେ, ତେବେ ଭଗବାନ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମେ କିଛି ଭୟ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ; ମୋର କୃପାରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ, ଦେବଲୋକକୁ ଯାଅ।" ଏହି ଉପଦେଶ ପରେ ଦିବ୍ୟ ବିମାନ ଆସିଲା, ଏବଂ ଶିକାରୀ ଜରା ତାହାରେ ଚଢ଼ି ଭଗବାନଙ୍କ କୃପାରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚଲିଗଲେ। ତାପରେ, ଭାଗ୍ୟବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ପରମାତ୍ମା ସହ ଏକ କରି, ଅବିନାଶୀ, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ଶୁଦ୍ଧ ବ୍ୟାପକ ବ୍ରହ୍ମରେ ବିଲୀନ ହେଲେ। ଅଜନ୍ମା, ଅପାର, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଆତ୍ମା ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁ ରୂପେ ତିନିପ୍ରକାର ମାର୍ଗ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରି ମାନବ ଦେହକୁ ତ୍ୟାଗ କଲେ।